Η μαλθακοποίηση των αγοριών

[Εθνικοκοινωνιστης]

Η μαλθακοποίηση των αγοριών

Ίσως να ανήκω στη τελευταία γενιά αγοριών όπου έζησε τα παιδικά της χρόνια στην αλάνα, την βρομιά, την αντιπαλότητα και το βουνό. Δεν υπήρχε μέρα που να μην επιστρέφω στο σπίτι βρόμικος και με εκδορές σε όλο το σώμα μου. Ιδιαίτερα την καλοκαιρινή περίοδο, ξεκινούσαμε από το πρωί τις δραστηριότητες και τελειώναμε αργά το βράδυ, ακούραστοι και ανεξάντλητοι από ενέργεια. Παίζαμε ποδόσφαιρο, ποδήλατο, καλαθοσφαίριση, κρυφτό, κυνηγητό και κάναμε κάθε λογής παιδικές μπαγαποντιές και αταξίες. Αρπάζαμε μούρα και δαμάσκηνα από τις αυλές, επισκευάζαμε μόνοι μας τα ποδήλατά μας, φτιάχναμε ξίφη από σανίδες και δόρατα από χοντρά κλαδιά και παλεύαμε μεταξύ μας.




Στο σχολείο υπήρχε αντιπαλότητα και ανταγωνισμός, μπορεί να είχε και νταήδες, αλλά μαθαίναμε να τους αντιμετωπίζουμε. Γενικά δεν ήμασταν τόσο ευαίσθητα παιδιά, ούτε παίρναμε βαριά ο,τι μας έκαναν, το ξεπερνούσαμε γρήγορα. Σήμερα θα μας χαρακτήριζαν αγροίκους και απολίτιστους. Όμως παρά τις σκανδαλιές και το θράσος που υπήρχε μεταξύ μας, διαπνεόμασταν από ένα σεβασμό και φρόνιμο ήθος, για να χρησιμοποιήσω λόγια του Κολοκοτρώνη περί φρονίμου ελευθερίας, προς τους μεγαλύτερους, τους δασκάλους, τα όργανα της τάξης και τους γονείς μας. Δεν θέλω να εξιδανικεύσω εκείνη την εποχή και τη γενιά μου, αλλά δεν μπορώ να πω ότι σήμερα είναι καλύτερα τα πράγματα.
Τα σύγχρονα αγόρια διακρίνονται για την μαλθακότητα και την ηττοπάθειά τους. Γεννήματα υπερπροστατευτικών γονέων που έχουν αναθρέψει μία γενιά άβουλων ανθρώπων που δεν λερώθηκαν ποτέ, δεν χτύπησαν ποτέ, δεν τσακώθηκαν και γενικώς έπαψαν να ζουν πριν προλάβουν να γεράσουν. Μία ολόκληρη γενιά γαλουχημένη μονάχα με τις θηλυκές αρετές, όπως η φροντίδα, η ευαισθησία και η λεπτότητα, ενώ απέβαλε και στιγμάτισε τις ανδρικές αρετές, το θάρρος, την ακεραιότητα, την σκληραγωγία και την τιμή. Όλα αυτά για να γίνουν πιο πολιτισμένα και ευγενικά τα παιδιά. Παραδόξως έφερε τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα. Τα παιδιά έγινα πιο ακοινώνητα, αφού δεν επιτρέπεται η έντονη αλληλεπίδραση για να μην έλθουν σε ρήξη, για να μην λερωθούν γιατί πλέον «έχουμε εκσυγχρονιστεί» με συνέπεια να γεμίσουν το κενό και την απουσία των εξωτερικών δράσεων με βιντεοπαιχνίδια και κάθε λογής δώρα που κατέστησαν τα παιδιά αποβλακωμένα και κακομαθημένα. Χωρίς κανένα σεβασμό απέναντι στους γονείς, τους δασκάλους, την έννομη τάξη, τους μεγαλυτέρους, αφού μεγάλωσαν με την νοοτροπία ότι δεν είναι καλό να τα τιμωρείς όταν αυθαδιάζουν, οι δάσκαλοι δεν μπορούν και δεν τολμούν να τα πειθαρχήσουν γιατί οι γονείς δεν θέλουν να πληγωθούν και να καταπιεστούν τα καμάρια τους, ενώ οι ίδιοι οι γονείς δεν τα τιμωρούν γιατί προτιμούν τον διάλογο.

Σήμερα θεωρείται κατακριτέο να υποστηρίζεις ότι δεν είναι κακό να παίζει το παιδί με όπλα, να φτιάχνει ξίφος από κλαδί, να παίζει στο ύπαιθρο και να χτυπήσει, παρουσιάζεται ως λάθος να θεωρούμε ότι οφείλει να αντιδρά όταν προσβάλλεται και παρενοχλείται. Είναι επίσης απαράδεκτο να το τιμωρήσεις και αναχρονιστικό να το μεγαλώσεις με πειθαρχία. Δεν θα ξεχάσω την τραγελαφική δήλωση του Καναδού πρωθυπουργού που είχε πει «αν εξοντώσεις τους αντιπάλους σου, αυτοί νικούν». Σήμερα επιβραβεύονται τα θύματα, όχι οι αγωνιζόμενοι. Δεν χαίρουν σεβασμού οι θαρραλέοι που αντιμετώπισαν τους θύτες και τους δυνάστες τους. Αυτό είναι το πρότυπο που επιλέξαμε να δώσουμε στα παιδιά μας: αποδέξου τον ρόλο του θύματος και θα κερδίσεις. Η ηττοπάθεια έχει ποτίσει τις δυτικές κοινωνίες και γαλουχούνται ολόκληρες γενιές άβουλων και μουδιασμένων ανθρώπων που έχουν ασπαστεί τον φεμινισμό και την κουλτούρα του θύματος.
Ο πυρήνας αυτού του προτύπου είναι η αφελής αντίληψη του προοδευτικού ότι ο άνθρωπος είναι κατά βάση καλός. Η αλήθεια είναι ότι ο άνθρωπος δεν είναι φύσει καλός και ανιδιοτελής. Είναι κτητικός, άπληστος και ιδιοτελής. Ελάχιστοι θα θυσίαζαν το συμφέρον τους για να υπερασπιστούν το καλό και το δίκαιο. Γι’ αυτό όσοι το κάνουν θεωρούνται ξεχωριστοί και αξιέπαινοι και τους αποδίδουμε φόρο τιμής. Αν οι περισσότεροι άνθρωποι έπρατταν το ίδιο, δηλαδή έθεταν το δίκαιο πάνω από το συμφέρον τους, τότε δεν θα θεωρείτο κάτι ξεχωριστό και αξιέπαινο, αφού θα το έκαναν οι περισσότεροι. Όμως αυτό δεν ισχύει. Είναι λοιπόν προτιμότερο να προετοιμάσουμε τα παιδιά μας για τον κόσμο όπως πραγματικά είναι και όχι όπως θα θέλαμε να είναι.
Προσωπικά προτιμώ την συνολική άσκηση των αρετών, τόσο την συντροφικότητα, την συμπόνοια, την ευγένεια και την καλοσύνη, όσο την ανδροπρέπεια, το θάρρος, τη μαχιμότητα και την σκληραγωγία. Να αφήσουμε τα παιδιά να λερωθούν, να χτυπήσουν, να τσακωθούν και μετά να τα βρουν. Αυτή είναι η ανθρώπινη κοινωνία, δεν χρειάζεται και δεν γίνεται να αγαπιόμαστε συνέχεια, ούτε πρέπει να δημιουργήσουμε μία γενιά λοβοτομημένων και νεκροζώντανων ανθρώπων για να σταματήσουμε τις διαμάχες.

http://ieraksthess.blogspot.gr/2017/02/blog-post.html

εκπληκτικο κειμενο απο την ΙΕΡΑΚΣ του Ιφι

[Λαχουρένιος]

Δεν ξερω σε ποια γενια αναφερεται ο Ιφι παντως οταν ημουν εγω μικρος και αλητες ειχαμε και νταηδες και απ'ολα

Σκληραγωγημενοι δεν ειμασταν οι πιο πολλοι σαν παιδια της πολης, αλλα αυτο δεν σημαινει οτι ημασταν φλουφληδες

[Διάδοχος]

Δεν ξερω σε ποια γενια αναφερεται ο Ιφι παντως οταν ημουν εγω μικρος και αλητες ειχαμε και νταηδες και απ'ολα

Σκληραγωγημενοι δεν ειμασταν οι πιο πολλοι σαν παιδια της πολης, αλλα αυτο δεν σημαινει οτι ημασταν φλουφληδες

Ναι καλά. Στην Αθήνα οι έφηβοι κλεινοταν στα σπίτια ή το πολύ-πολύ να πήγαιναν κανέναν σινεμά, τίποτε γκούντις, ηλεκτρονικά, κλπ.
Σήμερα δεν ξέρω τι κάνουν οι χαμουτζοέφηβοι, σίγουρα θα λιώνουν σε ίντερνετ καφές ή στο σπίτι με κανένα mmorpg.

[vallon]

ο αριστερός τρόπος μεγαλώματος των παιδιών είναι πραγματικά πολύ μαλθακός

αντε πότε θα ξαναγυρίσει λίγη ερβαρτιανή μέθοδος διδασκαλίας με παιδονόμους και διδασκαλείο να στρώσουν τα πράγματα

[Άρης Κλάρας]

Δεν ξερω σε ποια γενια αναφερεται ο Ιφι παντως οταν ημουν εγω μικρος και αλητες ειχαμε και νταηδες και απ'ολα

Σκληραγωγημενοι δεν ειμασταν οι πιο πολλοι σαν παιδια της πολης, αλλα αυτο δεν σημαινει οτι ημασταν φλουφληδες

Και Γίνατε Γοργόνες και Μάγκες 2 σε 1

Ναι καλά. Στην Αθήνα οι έφηβοι κλεινοταν στα σπίτια ή το πολύ-πολύ να πήγαιναν κανέναν σινεμά, τίποτε γκούντις, ηλεκτρονικά, κλπ.
Σήμερα δεν ξέρω τι κάνουν οι χαμουτζοέφηβοι, σίγουρα θα λιώνουν σε ίντερνετ καφές ή στο σπίτι με κανένα mmorpg.

[Γύπας]

Πάλι με αυτά που καυλώνει ασχολείται η ανωμαλάρα;

[Λαχουρένιος]

Ναι καλά. Στην Αθήνα οι έφηβοι κλεινοταν στα σπίτια ή το πολύ-πολύ να πήγαιναν κανέναν σινεμά, τίποτε γκούντις, ηλεκτρονικά, κλπ.
Σήμερα δεν ξέρω τι κάνουν οι χαμουτζοέφηβοι, σίγουρα θα λιώνουν σε ίντερνετ καφές ή στο σπίτι με κανένα mmorpg.

Λολ, κανεις σαν νοτιοκορεατης που μιλαει για την βορεια Κορεα

Πρωτα απ'ολα, εμεις βγαιναμε και σε γκουντις ή σινεμα γιατι ειχαμε και απο τετοια, στην επαρχια δεν εχει παντου οποτε και να θες...

Η αλητεια που υπαρχει σε κεντρο, δ. προαστια και Πειραια δεν υπαρχει σε καμια επαρχιακη πολη ή περιοχη της επαρχιας γενικα. Εξαιρω ισως την Κρητη για ευνοητους λογους. Υστερα υπαρχουν και στα νοτια (πχ Ν. Σμυρνη) καποιες πιο ''αλητικες'' περιοχες.

Οταν ημουν εγω εφηβος βγαιναμε βολτες απο το γυμνασιο, λιγοι ηταν οι υπερπροστατευτικοι γονεις που δεν αφηναν τα παιδια τους εξω, και κυριως ηταν γονεις κοριτσιων. Και δεν ειναι οτι μας αφηναν εξω για να μας κανουν αντρες ή οτιδηποτε, αλλα για να μην μας χαλασουν χατηρι, γενικα οι γονεις της γενιας μας δυσκολα ελεγαν οχι.

Στο γυμνασιο πηγαιναμε για καφε και μπιλιαρδο ή μποουλινγκ μεχρι τις 10-11. Υπηρχε και το ιντ. καφε ή τα γκουντις, αλλα ηταν το before/after οχι η κυρια εξοδος, οχι πως δεν υπηρχαν και καμενοι που εβγαιναν μονο για να παιξουν Lineage ή Counter Strike.

Στο λυκειο (κυριως απο δευτερα και μετα) αρχισαν τα ποτα και οι εξοδοι μεχρι λιγο μετα τις 12 (καπου 1 ή 2). Στο μεταιχμιο γυμνασιου/λυκειου αρκετοι αρχισαν τα τσιγαρα και τους μπαφους ενω καπου στα μεσα λυκειου αρχισαν να ξεπαρθενευονται τα πρωτα κοριτσια (κυριως) και μερικα αγορια.

Τωρα νταξει ισως μου πεις οτι εσεις εκει πανω βγαινατε απο τα 13 σε κωλομπαρα και γυρνουσατε τα ξημερωματα. ΟΚ αυτο δεν το θεωρω μαγκια, μαλακια το θεωρω οποτε χαιρομαι που δεν ημασταν ετσι

[Λαχουρένιος]

Οσο για τα ΜΜΟ και τα ιντ. καφε, ανιχνευω ενα χασμα γενεων μεταξυ μας, γιατι στα χρονια μου, ο gamer δεν ηταν πια ο nerd σπυριαρης, αλλα μπορουσες να δεις να λιωνουν με τετοια ο τελειως φλωρος που δεν ξεκουναει απο το σπιτι, μεχρι συνδεσμιτες που καπνιζουν απο τα 13.

Eιδικα με το CS που ηταν με οπλα (και οχι νερντια σαν το WoW) και ηταν ευκολο να το ξεκινησεις, ειχαν λιωσει πολλοι της γενιας μου.

Τα νετ ηταν μια φτηνη λυση για παιδια απο φτωχες οικογενειες, αλλα σπανιες ηταν οι περιπτωσεις που το ειχαν σαν κυρια εξοδο. Οσοι λιγοι το εκαναν ή ειχαν ψυχολογικα και εθισμο ή ηταν φλωροι. Την τελευταια δεκαετια βεβαια με το ADSL πρεπει να χει πεσει η κινηση τους.

[Λαχουρένιος]

Παντως επειδη εχω συνυπαρξει με πολλους επαρχιωτες στη σχολη και στο στρατο, θυμαμαι παντα οι πιο ''μαγκες'' ηταν ή αθηναιοι ή θεσ/νικεις, δε θυμαμαι να ξεχωριζει ως προς αυτο κανενας απο επαρχια.

Ενα φεγγαρι στο στρατο εκανα παρεα με ενα γαματο τυπα απο Θεσ/νικη και ηταν καμια 15αρια βλαχαδερα. Δεν τους λεω ετσι επειδη ηταν απο επαρχια, αλλα γιατι ηταν κινουμενα στερεοτυπα χωριατη με βλαχικη αξαν, δεν εκαναν μπανιο πολλοι απο αυτους κλπ

Τους ειχαμε τρελανει στην καζουρα στην μαπα τους και δεν μας εκαναν τιποτα. Φυσικα το επαιζαν ιστοριες ή πισωπλατα εκραζαν τους ''φλωροαθηναιους'', αλλα 2-3 φορες που οξυνθηκαν τα πραγματα εκαναν τις κυριες.

Δεν το λεω για μαγκια γιατι αν δεν ηταν ο φιλος μου τοτε θα εκανα το κοροιδο ή την κοτα, αλλα θελω να πω το να το παιζεις μαγκας απο το να εισαι απεχει πολυ, και δυστυχως τα βλαχαδερα εχουν την κακη συνηθεια να νομιζουν οτι ειναι πιο μαγκες απ'οτι ειναι και υποτιμουν τους αθηναιους.

[Διάδοχος]

Στο γυμνασιο πηγαιναμε για καφε και μπιλιαρδο ή μποουλινγκ μεχρι τις 10-11. Υπηρχε και το ιντ. καφε ή τα γκουντις, αλλα ηταν το before/after οχι η κυρια εξοδος, οχι πως δεν υπηρχαν και καμενοι που εβγαιναν μονο για να παιξουν Lineage ή Counter Strike.

Όταν ήμουν εγώ γυμνάσιο, τα ίντερνετ καφέζ είχαν μόνο Εητζ οφ Εμπάηερς σε Λαν. Οι περισσότεροι δε Αθηναίοι γνωστοί, μέχρι την 3η Λυκείου συνήθως μαζευόταν στο σπίτι του ενός και του άλλου. Σπάνια έβγαιναν έξω, και αυτό για κανένα σινεμά.

Τωρα νταξει ισως μου πεις οτι εσεις εκει πανω βγαινατε απο τα 13 σε κωλομπαρα και γυρνουσατε τα ξημερωματα. ΟΚ αυτο δεν το θεωρω μαγκια, μαλακια το θεωρω οποτε χαιρομαι που δεν ημασταν ετσι

Οτιδήποτε άλλο είναι μαλθακοποίηση των αγοριών