Καταρχάς ο Ξιαρχό είναι θετικός σε HIV; Έλα ρε συ δεν το ήξερα. Και μου είναι συμπαθής. Κρίμα.
Τέσπα.
Τώρα όσον αφορά το θέμα των γκέι,τρανς κτλ όπως ξέρετε εγώ είμαι πολύ open minded άτομο. Το μότο μου είναι να είναι κάποιος καλός άνθρωπος (ναι οκ ακούγεται γραφικό) είτε είναι γκέι, στρέιτ κτλ. Πραγματικά δεν με απασχολεί.
Αλλά αυτό που μου έχει κάνει εντύπωση είναι ο ολοένα αυξανόμενος αριθμός τους. Πραγματικά είναι πάρα πολλοί και συνεχώς κάνουν coming out και άλλοι. Και μετά με κάνει και αναρωτιέμαι αν δεν υπήρχε όλο αυτό το woke και η αποδοχή των γκέι (που καλώς υπάρχει), όλοι αυτοί θα ζούσαν κρυφή ζωή; Γιατί είναι πάρα πολλοί πραγματικά.
Θυμάμαι παλιά, όταν ήμουν εγώ παιδί, οι γκέι, οι τρανς κτλ ήταν πολύ μεμονωμένες περιπτώσεις. Βασικά απ' ότι φαίνεται δεν ήταν μεμονωμένες περιπτώσεις. Απλά λίγοι είχαν το θάρρος να εκδηλωθούν. Και δυστυχώς τους θεωρούσαμε και
φρικιά κιόλας τότε στα μάτια μας. Θυμάμαι στη γειτονιά μας ζούσε ένας άντρας που ντυνόταν γυναικεία και το τι μύθοι είχαν πλαστεί γύρω από το πρόσωπό του δεν φαντάζεστε. Εγώ ως παιδί φοβόμουν να περάσω από το στενό που έμενε γιατί στα μάτια μου ήταν σαν το παραμύθι με τον χάνσελ και την γκρέτελ με τη μάγισσα που έτρωγε παιδιά or sth.
Φαντάζεστε τώρα εποχές.
Οπότε από το να υπάρχει αυτή η οπισθοδρομική νοοτροπία ευτυχώς σήμερα τα πράγματα έχουν βελτιωθεί.
Αυτό που με ξενίζει, όμως,σήμερα είναι ότι το να είσαι γκέι έχει αρχίσει να γίνεται κάπως σαν μόδα. Προσοχή όχι να είσαι γκέι είναι μόδα. Αυτό δεν είναι επιλογή. Δεν λέω κάτι τέτοιο.
Εννοώ ότι όλοι είναι γκέι με τον ίδιο τρόπο. Ειδικά από τότε που εμφανίστηκε ο jeffree star (αλλά ίσως και από άλλους πιο νωρίς) πήραν και οι άλλοι θάρρος και άρχισαν να εκδηλώνονται αλλά κατά τον ίδιο τρόπο όλοι και τώρα αισθάνομαι σαν να έχει ξεφύγει λίγο το πράγμα.
Ξαναλέω όχι το να είσαι γκέι αλλά ο πανομοιότυπος τρόπος που είσαι γκέι.
Σε αυτό πιστεύω συνέβαλε και η χρήση των social media που προβάλλουν το πρότυπο μιας γυναίκας υπερβολικά φτιαγμένης και περιποιημένης που όλη μέρα ασχολείται με νύχια, μακιγιάζ, botox και μαλλιά.
Που αν μη τι άλλο και πολλές νεαρές κοπέλες υιοθετούν που είναι και straight. Δλδ προβάλλεται ένα πρότυπο που όλες οι γυναίκες έχουν τα ίδια φρύδια, τα ίδια μαλλιά, το ίδιο μακιγιάζ, τα ίδια ρούχα, τα ίδια βυζιά, το ίδιο στυλ κτλ. Το ίδιο πρότυπο υιοθετούν και οι τρανς γυναίκες.
Ας πούμε, δεν έχω δει κάποια τρανς γυναίκα απλά ντυμένη όπως μια απλή καθημερινή γυναίκα. Αφού αισθάνεσαι γυναίκα και καλά κάνεις και αισθάνεσαι γυναίκα και έχεις αυτό το gender dysphoria και θέλεις να βρεις τον εαυτό σου και να είσαι πραγματικά ευτυχισμένη (οκ τα δέχομαι όλα αυτά) αλλά γιατί το κάνεις τόσο extravagant και τόσο πανομοιότυπα βασικά;
Και θα μου πεις και γιατί ρε μπιζέλι; Λογαριασμό θα σου δώσει πώς θα ντυθεί, πώς θα βαφτεί κάποιος και πώς θα φερθεί;
Όχι βέβαια. Ο καθένας μπορεί να κάνει ό,τι τον εκφράζει και τον κάνει ευτυχισμένο. Αλήθεια το λέω.
Απλά εγώ το λέω στο πλαίσιο μιας προβατοποίησης, όπως θα το έλεγα και για άλλα θέματα, που ακολουθούν όλοι το ίδιο πράγμα με τον ίδιο τρόπο. Δλδ πραγματικά προβάλλεται και προωθείται ένα μόνο μοντέλο γυναίκας με πολύ αμερικανιά μέσα που το έχουν υιοθετήσει όλοι και όλες. Άρα για αυτό μίλησα για "μόδα". Γυναίκα δεν είναι μόνο αυτό το πράγμα. Και ίσα ίσα εσύ που αισθάνεσαι πραγματική γυναίκα (και ας μην έχεις γεννηθεί γυναίκα) θα έπρεπε δυο φορές να υποστηρίζεις την καθημερινή γυναίκα. Γιατί στην ουσία αυτό είμαστε όλες αν θες να λέγεσαι γυναίκα. Ή τέλος πάντων να έχεις το δικό σου προσωπικό στυλ.
Κάτι άλλο που με ενοχλεί (αν έχω αυτό το δικαίωμα να με "ενοχλεί" κάτι) είναι που κρατάνε μονίμως (καλά όχι όλοι) μια επιθετική στάση και ένα στυλ "θυματοποίησης" ενώ δεν δικαιολογείται τις περισσότερες φορές. Καταλαβαίνω ότι λόγω της ιδιαιτερότητας της κατάστασης ότι ίσως έχεις αντιμετωπίσει ρατσιστική ή προσβλητική συμπεριφορά και ίσως έχεις περάσει άσχημα και έχεις πληγωθεί αλλά παράλληλα θεωρώ ότι όλα αυτά πηγάζουν περισσότερο από δικές σου ανασφάλειες ή εσύ πρώτα αισθάνεσαι μειονεκτικά χωρίς ο άλλος να στο έχει προκαλέσει αυτό απλά το καταλογίζεις στους άλλους.
Άρα θεωρώ ότι εδώ χρειάζεσαι βοήθεια από ειδικό. Όχι τύπου
είναι αρρώστια το να είσαι γκέι και να σε κάνει καλά. Αλλά να σε βοηθήσει να αποδεχθείς πρώτα εσύ τον εαυτό σου και να μη σε νοιάζουν οι άλλοι. Όπως θα συμβούλευα τον καθένα που έχει τέτοιας φύσης ψυχολογικά θέματα.
Γιατί οι περισσότεροι αυτό βγάζουν προς τα έξω. Ότι δεν έχουν λύσει πρώτα τα δικά τους εσωτερικά θέματα. Υπάρχουν, βέβαια, και πολλοί άλλοι που έχουν ξεπεράσει αυτό το στάδιο και βλέπεις ότι βγάζουν έναν διαφορετικό αέρα προς τα έξω, τα έχουν βρει με τον εαυτό τους και πραγματικά είναι ευτυχισμένοι.
Αλλά οι πρώτοι πιστεύω ότι βασανίζονται πολύ και βγάζουν αυτή την επιθετικότητα προς τους γύρω τους. Το παίζουν, βέβαια,
όλα καλά, κάνω ό,τι γουστάρω αλλά στην ουσία δεν δείχνουν όλα καλά πραγματικά. Ίσα ίσα δείχνουν ότι υποβοσκεί ένα ψυχολογικής φύσης θέμα όταν τόσο επιδεικτικά προσπαθείς να πείσεις ότι όλα καλά.
Και εννοείται ότι αν κάποιος δεν έκανε την αρχή όλοι αυτοί θα ζούσαν πολύ καταπιεσμένες και κρυφές ζωές. Γιατί από μόνοι τους δε νομίζω να είχαν το θάρρος.
Το λέω και ως καλό και ως κακό αυτό. Δεν είναι κακό να κάνει κάποιος την αρχή κι εσύ να ενθαρρυνθείς αλλά δείχνεις περισσότερη πίστη στον εαυτό σου όταν έχεις από μόνος σου τα κότσια να το κάνεις.
Τέλος, σχετικά με τα gay pride μου είναι παντελώς αδιάφορα. Με ενδιαφέρει μόνο ως καλλιτεχνικό γεγονός ίσως.
Αλλά είδα και την απάντηση από κάτι orthodox brothers με τα family pride ...
Ένα έχω να πω. Gay και πάλι gay.