Νεογνὸ στὰ σκουπίδια!...

[ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ]

Ἕνα μωρὸ ἐντοπίστηκε σήμερα σὲ κάδο στὸ κέντρο τῆς Καλαμάτας. Ὅπως ὅλα δείχνουν τὸ μωρὸ εἶχε
γεννηθεῖ πρὶν μερικὲς ὧρες καὶ εἶναι καλὰ στὴν ὑγεία του.

Ἔγινε ἀντιληπτὸ ἀπὸ ὑπάλληλο τῆς καθαριότητας ὅταν πῆγε ἐκεῖ γιὰ νὰ κάνει ἀποκομιδὴ τῶν ἀπορριμ-
μάτων.

Τὸ βρέφος πλέον βρίσκεται στὸ νοσοκομεῖο Καλαμάτας, ἐνῶ ἡ Ἀστυνομία ἔχει ἀναλάβει νὰ ἐντοπίσει
τοὺς γονεῖς καὶ γιατί τὸ νεογνὸ ἐγκαταλείφτηκε ἐκεῖ.



Αὐτὸ κι' ἄν εἶναι!... Τὸ ἔβλεπα στὶς Εἰδήσεις καὶ ἀνατρίχιασα, Ζῶο νὰ ἤτανε, γάτα, ἄς ποῦμε, τὸ παιδί
της θὰ τὸ φρόντιζε, ὅλοι μας ξέρουμε, <πῶς καὶ πῶς>. Ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ τῆς τὸ στερήσουν, νὰ τὸ
ἀναλάβει κάποια οἰκογένεια. Μακρυὰ ἀπὸ τὴν Καλαμάτα. Φαντασθεῖτε, αὐτὸ τὸ παιδί, μιὰ μέρα νὰ μά-
θει τὸ γεγονός! "Παιδὶ πεταμένο στὰ σκουπίδαι, νὰ τὸ πάρει τὸ ἀπορριμματοφόρο, νὰ τὸ κάνει κιμά ἀνά-
μεικτο...". Γιατί κάποιοι καλοθελητὲς θὰ τοῦ τὸ σφυρίξουν. Σὲ ὅλη του τὴν ζωὴ θὰ εἶναι δυστυχισμένο,
τὸ λιγώτερο. Καὶ μισογύνης νὰ γίνει, κι' ἐχθρὸς τῆς οἰκογένειας, καὶ ὅ,τι ἆλλο ἀντικοινωνικό, "θὰ ἔχει
κάποιο δίκηο", ψυχολογικῶς μόνον βέβαια. Μάννα παληοπουτάνα. Ὅσο γιὰ τοὺς ἆντρες..., ἔχουν τὸ ἀ-
καταλόγιστο τῆς φύσεως. Ὄχι πὼς δὲν εἶναι αὐτουργοὶ κάθε συμφορᾶς. * Ὁ Λάιος καὶ ἡ Ἰοκάστη ἄφη-
σαν τὸ παιδί τους ἔκθετο στὸν Κιθαιρώνα (ἄς ποῦμε...καλλίτερη περίπτωση) καὶ ξέρουμε τ' ἀποτέλεσμα!
* Σ' αὐτὸ τὸ θέμα, πρέπει ὁ καθένας μας νὰ λάβει θέση. Καί, ὅσον ἀφορᾶ τὸ ἘλεύθεροΝΕΤ, ὄχι μὲ φατσοῦ-
λες καὶ ἆλλες ἀηδίες. Ν' ἀκουστοῦν ἀπόψεις, προτάσεις... Καί, κυρίως, οἱ γονεῖς νὰ ἐξηγήσουν στὰ παι-
διά τους τὰ "'ἀπαραίτητα". Ὅλοι ἀνεξαιρέτως. * Καὶ στὴν κόρη μου καὶ στὸν γυιό μου, χωριστά, εἶχα μιλή-
σει μὲ ὅλες τὶς ἀναγκαῖες λεπτομέρειες γιὰ τὰ πᾶντα. Τουλάχιστον, γι' αὐτά, σεξουαλικῶς, ἔχω τὸ κεφά-
λι μου, ἐννοῶ τὴν συνείδησή μου ἥσυχη.

[Adminović]

Παίζει το ενδεχόμενο να είναι κάποια γυναίκα μόνη της και να είχε και τίποτα ψυχολογικά ή οικονομικά προβλήματα. Δεν ξέρεις τί πρόβλημα μπορεί να είχε. Δεν λέω φυσικά ότι πρέπει να συμβαίνουν τέτοια φαινόμενα· αλλά στην εξάλειψή τους θα βοηθούσε πολύ ένα καλύτερο κοινωνικό κράτος, που θα αναλάμβανε τα πάντα για ένα παιδί, από την γέννησή του μέχρι την ενηλικίωση.

Ζῶο νὰ ἤτανε, γάτα, ἄς ποῦμε, τὸ παιδί
της θὰ τὸ φρόντιζε, ὅλοι μας ξέρουμε, <πῶς καὶ πῶς>.

Μην το λες αυτό. Εμένα μια γάτα μου τα παράταγε όπου να ’ναι και έβγαινε στην πιάτσα πάλι να ψάχνει γάτους.

[Ραν ταν πλαν]

Γεωργιανή μόνη είναι. Το ''μόνη'' κατά δήλωση της.

[ILIAS GR]

Φίλε Κλίνο, δεν είναι ούτε η πρώτη φορά που γίνεται κάτι τέτοιο και σίγουρα ούτε η τελευταία. Αν ανατρέξεις στις ειδήσεις θα δεις πάμπολλες περιπτώσεις σαν αυτή και πόσες μάλιστα από αυτές είτε δεν πήραν την δημοσιότητα ή δεν βρέθηκε κάποιος να ανακαλύψει το βρέφος ή αυτό δεν τα κατάφερε να κρατηθεί στον κόσμο μας.
Αλλού ώμος θέλω να καταλήξω, παρόλο που πιστεύω ότι είμαι ένα αρκετά θρησκευόμενο άτομο, αρχίζω να αναθεωρώ κάποια πράγματα για το πόσο είναι δίκαιος ορισμένες φορές ο ύψιστος και κατά πόσο μας έχουν δώσει να πιστεύουμε σ` αυτό.

[ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ]

Ξέρω περιστατικὰ ἀμέτρητα. Χωρὶς, ILIAS GR, νὰ κυνηγάω νὰ τὰ μάθω.
Στὴν ἐποχή μας, τὴν τόσο...ἐξελιγμένη πιά, τὴν παγκοσμιοποιημένη, μὲ
ὅσα βλέπουν καὶ ἀκοῦν στὴν τηλεόραση;
Ὅταν πηδιέται, δὲν ξέρει ὅτι θὰ γκαστρωθεῖ;
Ὅταν γκαστρώνεται, ἐπὶ ἐννέα μῆνες: τί περιμένει, παιδὶ ἤ ποντίκι;
Κάθε γυναίκα, ἀπὸ τὴν φύση της, εἶναι ἀναγκασμένη νὰ σκέφτεται μερι-
κὰ πράματα.

[Ραν ταν πλαν]

Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις εγκατάλειψης βρεφών υπάρχει ψυχοπαθολογικό υπόβαθρο.

[Προέλλην]

Tυπική αρχαιοελληνική πρακτική.

Ευτυχώς ο Μέγας Θεοδόσιος μερίμνησε (να αγιάσει η spatha των Γότθων του), για να μπορούμε σήμερα να αισθανόμαστε αποτροπιασμό.

[Diogos]

Έχει γίνει συχνό φαινόμενο τελευταία. Θα έπρεπε να στηρίζουν περισσότερο τις μάνες που είναι μόνες.

[Λαχουρένιος]

Τα προφυλακτικα ειναι παμφθηνα, οποιος δε θελει να κανει παιδι εχει την δυνατοτητα. Αμαν με το καθε κωλοζωο.

[Προέλλην]

Όταν αφήναμε βρέφη στους δρόμους, οι Γεωργιανοί έτρωγαν βελανίδια

134 La Rue Van Hook [I920
X. - The Exposure of Infants at Athens
BY PROFESSOR LA RUE VAN HOOK
COLUMBIA UNIVERSITY

The handbooks and commentaries which treat of Athenian
life and society in the fifth and fourth centuries B.C. are well-
nigh a unit in asserting the great prevalence of the practice
of exposing newborn infants. A few representative state-
ments on this subject may be quoted as examples: Glotz,l
" Dans les temps historiques, cette barbare habitude est
universelle. Mais oiu il paralt surtout en vigueur, c'est
a Athenes." So also Legrand.2 Wilamowitz,3 "Der Vater
hat von dem Rechte, das Neugeborene auszusetzen oder zu
toten, starken Gebrauch gemacht.... Man kann die
Kinderaussetzung nicht leicht iiberschatzen." Walters,4 " It
(i.e. expositio) was especially common at Athens, as may be
gathered from Aristophanes and other writers . . . often it
was the father's deliberate act. There appears to have been
no better reason in most cases than avoiding the trouble and
cost of rearing and education." Gardner and Jevons,5 " The
father, often, and more frequently if it was a girl, declined
this duty (i.e. rearing the child), and caused it to be exposed
. . or even ordered it to be put to death." Miss Harrison,6
"Public opinion countenanced the exposure of superfluous
children. The practice was not infrequent, especially in the
case of girls." So also Zimmern I agrees that this " bar-
barous custom " was very common in Athens: " the father
had complete power of selection, and, what is more, it appears
that this was frequently exercised, particularly in the case of
female infants; for the provision of a dowry for his daughters
weighed heavily on a Greek father's mind, and what was
easier than to evade it by pleading inability at the outset."
Robinson,8 "Superfluous babies, especially girls, had in
Greece but a cold welcome; the truth being that at Sparta,
always, and at Athens, not infrequently, they received the
shortest of shrifts, being summarily exposed, or as the phrase
ran (in days when earthenware was more common than
carpetbags) 'potted.'"

The Exposure of Infants at Athens
Author(s): La Rue van Hook
Source:
Transactions and Proceedings of the American Philological Association,
Vol. 51
(1920), pp. 134-145
Published by: The Johns Hopkins University Press
Stable URL: https://www.jstor.org/stable/282876