Ομολόγησε η μητέρα του νεκρού νεογέννητου βρέφους στη Ν. Σμύρνη -Τι είπε στους αστυνομικούς

[Λαχουρένιος]

Οπωσδήποτε το ότι το κράτος δεν αναλαμβάνει πλήρως τη φροντίδα και την ανατροφή των παιδιών, αποτελεί πηγή τραγικών ιστοριών κι εγκλημάτων.
Αν ήξεραν οι γονείς ότι το παιδί τους θα έχει τρία πιάτα φαί, ένα σπίτι, έναν παιδίατρο κι ένα σχολείο κανονικό κι όχι ιδρυματικό, δεν θα γίνονταν αυτά.
Όλες οι γέννες θα ήταν ότι και στην υπόλοιπη φύση: ευλογία.

Kαλα, το γαμησες και ψοφησε Παν. Στην συγκεκριμενη περιπτωση δεν ειναι οικονομικο το θεμα.

Ψυχιατρικο ειναι πιθανον σε συνδιασμο με αναστολες τυπου ''τι θα πει ο κοσμος''.

Αν μιλουσες για περιπτωση εκτρωσης ή υιοθεσιας θα ημουν μαζι σου, το συγκεκριμενο ειναι τελειως αλλο καπελο.

[pan]

Κάθε κοινωνικό εποικοδόμημα έχει μία βάση. Τίποτα δεν αιωρείται στο κενό. Ούτε καν άσχετα θέματα όπως "ψυχιατρική", "τι θα πει ο κόσμος" και τα τοιαύτα. Το πρόβλημα προϋπάρχει, η κοινωνική νοσηρότητα καλλιεργείται κάθε μέρα, δεν έρχεται ξαφνικά όταν γίνεσαι μάνα. Απλά τότε καλείσαι να τα αντιμετωπίσεις ως μάνα. Τα άλυτα προβλήματα δημιουργούν τείχη και εμμονές που μετατρέπονται σε ψυχώσεις. Όλα τα προβλήματα -μα όλα- είναι ένα μείγμα κοινωνικών και ταξικών συνθηκών. Από αυτό το καζάνι αναδύεται κάθε προσωπικότητα.

Οπότε το πρόβλημα είναι αυτό και είναι εδώ και δεν είναι μόνο δικό της. Η λύση δε θα έρθει με λόγια ή με οδηγίες προς ναυτιλομένους.

[Λαχουρένιος]

Κάθε κοινωνικό εποικοδόμημα έχει μία βάση. Τίποτα δεν αιωρείται στο κενό. Ούτε καν άσχετα θέματα όπως "ψυχιατρική", "τι θα πει ο κόσμος" και τα τοιαύτα. Το πρόβλημα προϋπάρχει, η κοινωνική νοσηρότητα καλλιεργείται κάθε μέρα, δεν έρχεται ξαφνικά όταν γίνεσαι μάνα. Απλά τότε καλείσαι να τα αντιμετωπίσεις ως μάνα. Τα άλυτα προβλήματα δημιουργούν τείχη και εμμονές που μετατρέπονται σε ψυχώσεις. Όλα τα προβλήματα -μα όλα- είναι ένα μείγμα κοινωνικών και ταξικών συνθηκών. Από αυτό το καζάνι αναδύεται κάθε προσωπικότητα.

Οπότε το πρόβλημα είναι αυτό και είναι εδώ και δεν είναι μόνο δικό της. Η λύση δε θα έρθει με λόγια ή με οδηγίες προς ναυτιλομένους.

Η αναγωγη των παντων στην βαση ειναι εξισου λαθος με την αγνοηση της.

Παντα υπαρχει η ατομικη ευθυνη και ψυχοσυνθεση, αλλιως θα ειχαμε γεμισει Μηδειες.

[Ίφιδα]

Η επιλόχειος ψύχωση δε, εμφανίζεται μέρες μετά τον τοκετό κι όχι στα καπάκια.

Η επιλόχειος ναι. Οι προϋπάρχουσες όμως όχι.
Η συμπεριφορά της, από τη στιγμή που έμεινε έγκυος μέχρι τη γέννα, προσιδιάζει σε άτομο που πάσχει από ψυχικό νόσημα.
Το ότι δεν εμφάνιζε συμπτώματα δε σημαίνει ότι δεν υπήρχε σε λανθάνουσα μορφή κάποια βαριά ψύχωση, αλλά ότι δεν υπήρξαν οι συνθήκες που θα την έκαναν έκδηλη. Γι' αυτό ας περιμένουμε το ψυχιατρικό πόρισμα.

Δεν διαφωνώ πως πιθανότατα υπάρχει κάποιο ψυχικό νόσημα. Προσωπικά πιστεύω πως μόνο αν νοσείς ψυχικά μπορεις να φερθεις ετσι σ ενα βρέφος. Αυτό δε σημαίνει ότι την καθιστά άμοιρη ευθυνών. Εξηγεί το γεγονός αλλά δε το δικαιολογεί, εκτός κι αν μιλάμε για τόσο "βαριά" ψυχική νόσο που δεν αντιλαμβάνεται καν τί έχει γίνει και τί κρατά στα χέρια της. Απ τη στιγμή που το άτομο αυτό ήταν λειτουργικό αρκετά ώστε να έχει κοινωνικές σχέσεις και να φοιτά στο ΤΕΙ προφανώς και δεν ανήκει σ αυτη τη κατηγορία

[pan]

Δεν μπορώ να ξέρω κάθε περίπτωση.
Αλλά γενικά πιστεύω σε αυτό



«Για την παιδοκτόνο Μαρία Φαρράρ»

1
Μαρία Φαρράρ, γεννηθείσα τον Απρίλιον,
ανήλικη, ορφανή, ραχιτική, όψεως κοινής,
λευκού έως τώρα ποινικού μητρώου,
εσκότωσε το παιδί της ως εξής:
Σ’ ένα κατώι -λέει- σαν ήταν δυο μηνών,
να το ξεφορτωθεί προσπάθησε όπως - όπως,
με δυο ενέσεις που της έκανε μια γριά.
Πόνεσε, λέει, πολύ – όμως χαμένος κόπος.
Αλλά εσείς, παρακαλώ, μη δείξετε καταφρόνια,
γιατί το κάθε πλάσμα χρειάζεται όλων μας τη συμπόνια.

2
Πλήρωσε ωστόσο -λέει- ό,τι είχε συμφωνήσει.
Σφιχτόδενε με πάνες την κοιλιά της,
τσίπουρο έπινε με πιπέρι, αλλά το μόνο
που πέτυχε ήταν να γδαρθούν τα σωθικά της.
Το φούσκωμα φαινόταν πια ξεκάθαρα,
κι αβάσταχτα πονούσε όταν σφουγγάριζε.
Ψήλωσε, ωστόσο – λέει. Και προσεύχονταν
στην Παναγιά και τάματα της χάριζε.
Όμως εσείς, παρακαλώ, μη δείξετε καταφρόνια,
γιατί το κάθε πλάσμα χρειάζεται όλων μας τη συμπόνια.

3
Μα οι προσευχές της πήγανε του κάκου.
Πολλά ζητούσε, ως φαίνεται. Κι ολοένα
στον όρθρο ζαλιζόταν, κρύος την έλουζε ιδρώτας
καθώς γονατιστή παρακαλούσε την Παρθένα.
Αλλά κατάφερε να μην την πάρουν είδηση
ωσότου ζύγωσε η ώρα να γεννήσει,
γιατί κανείς ποτέ δε φανταζότανε
πως μια τόσο άχαρη κοπέλα είχε αμαρτήσει.
Κι εσείς, παρακαλώ, μη δείξετε καταφρόνια,
γιατί το κάθε πλάσμα χρειάζεται όλων μας τη συμπόνια.

4
Τη μέρα κείνη -λέει- τη χαραυγή,
καθώς, σκουπίζοντας τις σκάλες, είχε σκύψει,
άγρια νύχια της ξεσκίσαν την κοιλιά.
Ωστόσο μπόρεσε τους πόνους της να κρύψει.
Ολημερίς σουρνόταν τη μπουγάδα απλώνοντας
κι έσπαζε το κεφάλι της ώσπου να νιώσει
πως έφτασε της γέννας της η ώρα. Κι έτρεμε
η καρδιά της σαν, αργά, τράβηξε να ξαπλώσει.
Αλλά εσείς, παρακαλώ, μη δείξετε καταφρόνια,
γιατί το κάθε πλάσμα χρειάζεται όλων μας τη συμπόνια.

5
Μα την ξαναφώναξαν πριν να καλογείρει:
χιόνι είχε πέσει κι έπρεπε αυτή να το σκουπίσει.
Και σκούπιζε ως τις έντεκα. Μια ατέλειωτη ήταν μέρα.
Τη νύχτα μόνο μπόρεσε ήσυχα να γεννήσει.
Και γέννησε -όπως λέει- ένα αγόρι.
Όμοιο ήταν μ’ όλα τ’ άλλα αγόρια.
Μόνο που αυτή δεν ήταν σαν τις άλλες μάνες.
Κι εσείς, παρακαλώ, μη δείξετε καταφρόνια,
γιατί το κάθε πλάσμα χρειάζεται όλων μας τη συμπόνια.

6
Αφήστε τη, λοιπόν, ν’ αποτελειώσει
την ιστορία για κείνο το παιδί
(λέει πως δε θέλει τίποτα να κρύψει),
κι έτσι θα δούμε τι είμ’ εγώ και τι είσαι συ.
Λέει πώς μόλις πήγε στο κρεβάτι,
αναγούλες τήνε πιάσανε και ρίγη.
Μονάχη, αλαφιασμένη τι θα γίνει,
με κόπο τις φωνές της κρυφοπνίγει.
Όμως εσείς, παρακαλώ, μη δείξτε καταφρόνια,
γιατί το κάθε πλάσμα χρειάζεται όλων μας τη συμπόνια.

7
Μ’ όσες της απομένανε δυνάμεις
-η κάμαρά της ήταν κιόλας παγωμένη-
σύρθηκε ως τον απόπατο (μα πότε,
δε θυμάται πια) κι εκεί, παρατημένη,
γέννησε, τα χαράματα. Κι ήτανε λέει,
ολότελα χαμένη κι ένιωθε πια να κοκαλώνει,
μόλις μπορούσε να κρατήσει το παιδί της,
γιατί μες στη σοφίτα τρύπωνε το χιόνι.
Κι εσείς, παρακαλώ, μη δείξετε καταφρόνια,
γιατί το κάθε πλάσμα χρειάζεται όλων μας τη συμπόνια.

8
Και τότε, πριν στην κάμαρα γυρίσει
-και μόνο τότε- να κλαίει αρχινάει το παιδί.
Κι εκείνη φρένιασε τόσο, καθώς λέει,
που με τις δυο γροθιές της, σαν τυφλή,
το χτύπαε και το χτύπαε, μέχρι να βουβαθεί.
Και τότε, πήρε το πεθαμένο της μωρό
μες στο κρεβάτι ώσπου να ξημερώσει,
και, το πρωί, τό’ κρυψε μες στο πλυσταριό.
Αλλά εσείς, παρακαλώ, μη δείξετε καταφρόνια,
γιατί το κάθε πλάσμα χρειάζεται όλων μας τη συμπόνια.

9
Μαρία Φαρράρ, γεννημένη έναν Απρίλη,
στου Μάισσεν πέθανε τη φυλακή,
κοριτσομάνα*, καταδικασμένη,
του κάθε ανθρώπου τις αδυναμίες ιστορεί.
Σεις, που γεννάται σε κρεβάτια πεντακάθαρα
και «ευλογημένος» λέτε της κοιλιάς σας ο καρπός,
μη ρίχτε στους αδύναμους τ’ ανάθεμα.
Βαρύ ήτανε το κρίμα της, μα ο πόνος της πικρός.
Γι’ αυτό, παρακαλώ, μη δείξτε καταφρόνια,
γιατί το κάθε πλάσμα χρειάζεται όλων μας τη συμπόνια.

Μπέρτολτ Μπρεχτ
[Μετάφραση: Μάριος Πλωρίτης]

* Στο πρωτότυπο Ledige (άγαμη)

[Λαχουρένιος]

Θα γινω λιγο κακος, αλλα μπορει και να το κρατησε μπας και συγκινηθει ο πατερας και συνεχισει την σχεση μαζι της, αλλα επειδη ειδε οτι δεν...το μετανιωσε και το ξεφορτωθηκε οπως οπως.

[κουλούρι Θεσσαλονίκης]

Δεν διαφωνώ πως πιθανότατα υπάρχει κάποιο ψυχικό νόσημα. Προσωπικά πιστεύω πως μόνο αν νοσείς ψυχικά μπορεις να φερθεις ετσι σ ενα βρέφος. Αυτό δε σημαίνει ότι την καθιστά άμοιρη ευθυνών. Εξηγεί το γεγονός αλλά δε το δικαιολογεί, εκτός κι αν μιλάμε για τόσο "βαριά" ψυχική νόσο που δεν αντιλαμβάνεται καν τί έχει γίνει και τί κρατά στα χέρια της. Απ τη στιγμή που το άτομο αυτό ήταν λειτουργικό αρκετά ώστε να έχει κοινωνικές σχέσεις και να φοιτά στο ΤΕΙ προφανώς και δεν ανήκει σ αυτη τη κατηγορία

μην παίρνεις κι όρκο για αυτό επειδή δε συνέβει σε εσένα.
εμμονικοί άνθρωποι υπάρχουν ακριβώς σε αυτές τις ηλικίες .
από τα πιο απλά και χαζά παραδείγματα μέχρι το συμβάν με την 22χρονη.
μια χαρά φοιτούν σε σχολές.
μη σου πώ ότι δημιουργούνται έτσι περισσότερα ''ερεθίσματα'' για τις οποιεσδήποτε εμμονές.
αλλωστε και η ψύχωση είναι δημιούργημα εμμονών.

[Ίφιδα]

Η προταση που επισήμανες κουλούρι μας δεν αφορα εμμονικούς αλλά ανθρώπους με τοσο βαρια ψυχική νοσο που δεν ξερουν που πατούν και που βρίσκονται. Ε οποιοι εχουν κοινωνικες σχέσεις κλπ δεν ανηκουν στην κατηγορία των βαριά, ψυχικά, νοσούντων

[Εθνικοκοινωνιστης]

ποιος μισογυνισμος?

καταγραφη απλη των γεγονοτων κανω

[Ίφιδα]

Δεν μπορώ να ξέρω κάθε περίπτωση.
Αλλά γενικά πιστεύω σε αυτό



«Για την παιδοκτόνο Μαρία Φαρράρ»
....

Μόνο που η δικιά μας, ούτε ορφανή ήταν, ούτε ανήλικη, ούτε ραχιτική, ούτε καθάριζε σκάλες για να ζήσει και το χιόνι δεν έμπαινε απ το παράθυρο της τουαλέτας της.