κατάργηση λατινικών

[itteithe]

Θα ήθελα να μάθω γερμανικά (γνωρίζω αγγλικά,γαλλικά και λίγα σουηδικά που τα έχω ξεχάσει πια) έστω και στα γεράματα..

Για σένα που γνωρίζεις και λατινικά, πιστεύω πως θα είναι εύκολη η εκμάθηση. Έχω την αίσθηση οτι συντακτικά και γραμματικά είναι πιο κοντά στην λατινική περισσότερο απ' οποιαδήποτε άλλη γλώσσα που την έχει ως ρίζα. Είναι ωραία γλώσσα και μόνο η αρίθμηση είναι λίγο περίεργη (λιγότερο περίεργη από τα γαλλικά και τα ιταλικά όμως), π.χ. για τις δεκάδες, μετά το δώδεκα, λένε πρώτα την μονάδα και μετά τη δεκάδα (π.χ., ein und dreissig/einunddreißig) = ένα και τριάντα = τριανταένα). Ο τρόπος που λες την ώρα είναι ο πιο κοντινός στην ελληνική (π.χ., es ist fünf nach zehn = είναι πέντε λεπτά μετά της δέκα = δέκα και πέντε, στην ελληνική - αν και μεταξύ και μισή και παρά τέταρτο είναι λίγο περίεργος ο τρόπος, π.χ. es ist fünf nach halb fünf = είναι πέντε λεπτά μετά της πεντέμιση, όπου εννοούν τεσσεράμιση = πέντε παρά εικοσιπέντε). Επίσης υπάρχουν φράσεις που μεταφράζονται απευθείας στα ελληνικά (π.χ., auf wiedersehen = εις το επανιδείν) και σε αντίθεση με τα αγγλικά, αυτό που βλέπεις, αυτό διαβάζεις (π.χ., δεν έχει τέτοιες ανωμαλίες, good, door, όπου το διπλό o διαβάζεται διαφορετικά σε κάθε περίπτωση).

[Στύγιος]

Επίσης επιμελήθηκα κάποτε ως φιλόλογος του σχετικού εγχειριδίου ( 150 σελίδες) που διανέμεται στους φοιτητές της Νοσηλευτικής.

[Διάδοχος]

η αρίθμηση είναι λίγο περίεργη (λιγότερο περίεργη από τα γαλλικά και τα ιταλικά όμως), π.χ. για τις δεκάδες, μετά το δώδεκα, λένε πρώτα την μονάδα και μετά τη δεκάδα (π.χ., ein und dreissig/einunddreißig) = ένα και τριάντα = τριανταένα).

Aυτό το υιοθέτησαν απο την αραβική.

[Στύγιος]

Από γερμανικά σκόρπια ξέρω, κυρίως εκφράσεις σαν το Arbeit macht frei που είπα στους μαθητές μου στην Ιστορία και τους "έστειλα"

[itteithe]

Από γερμανικά σκόρπια ξέρω, κυρίως εκφράσεις σαν το Arbeit macht frei που είπα στους μαθητές μου στην Ιστορία και τους "έστειλα"

Πλέον μπορείς να τους λες το, die fetten jahre sind vorbei, το οποίο ο μεταφραστής μετέφρασε οι μέρες της αφθονίας σας είναι μετρημένες, αν και το σωστό είναι οι μέρες της αφθονίας σας (οι παχυλές μέρες, για την ακρίβεια) έχουν περάσει.

[itteithe]

η αρίθμηση είναι λίγο περίεργη (λιγότερο περίεργη από τα γαλλικά και τα ιταλικά όμως), π.χ. για τις δεκάδες, μετά το δώδεκα, λένε πρώτα την μονάδα και μετά τη δεκάδα (π.χ., ein und dreissig/einunddreißig) = ένα και τριάντα = τριανταένα).

Aυτό το υιοθέτησαν απο την αραβική.

Οφείλω να ομολογήσω πως δεν το γνώριζα αυτό (και δεν ξέρω γιατί δεν το έψαξα ποτέ).

[stavmanr]

Δηλαδή εμπιστεύεσαι τυφλά κάποιον;

Συγνώμη φίλε stavmanr, αλλά από που προκύπτει αυτό; Κοίτα, σέβομαι την οξυδέρκεια σου, η οποία φαίνεται από τον τρόπο που αρθρώνεις την επιχειρηματολογία σου τακτικά, όμως η απάντηση σου είναι ενδεικτική της αντι-επιστημονικής παιδείας στην Ελλάδα. Κανονικά δεν έπρεπε να κάναμε την συζήτηση αυτή. Είσαι σωστός που είσαι καχύποπτος πάντως. Από την στιγμή όμως που είσαι καχύποπτος, ο κίνδυνος που θα έχεις να υποπέσεις σε λάθος συμπεράσματα, είναι πολυ μεγαλύτερος αν βασίζεσαι σε πρωτογενείς πηγές παρά σε δευτερογενείς. Φυσικά, μια καχυποψία πρέπει να υπάρχει και όταν διαβάζεις και την αξιοπιστη δευτερογενή πηγή. Γενικά μια πηγή είναι λίγο, πολύ λίγο πάντα.

Για παράδειγμα, αν θες να κατανοήσεις τον:

*Μαρξισμό. Τι είναι πιο ευκολο; να διαβάσεις όλους τους τόμους του κεφαλαίου στα γερμανικά ή να διαβάσεις 2-3 σύγχρνα βιβλία για τον μαρξισμό; (πχ Marx: A Very Short Introduction - Peter Singer - Oxford University Press ή το Karl Marx του Isaiah Berlin ή το βασικές αρχες μαρξιστικής φιλοσοφιας, συγχρονη εποχή,2006);

*Πελοπονησιακό Πόλεμο: Τι είναι πιο εύκολο; να διαβάσεις τον Θουκιδίδη στα αρχαία ή σύχρονη βιβλιογραφία πχ The Peloponnesian War του D Kagan, με πάνω από 200 citation (άλλο κειμενο του Kagan για το θέμα έχει 400+ citation)

Αυτή ειναι η δουλειά των ακαδημαϊκών, να ψάχνουν τις πρωτογενεις πηγές, και χρησιμοποιόντας μοντέρνα μεθοδολογία να μας παραδίδουν την γνώση στην καλύτερη ποιοτική της μορφή. Είναι εξειδίκευση της εργασίας.

Φιλικά.

Καταρχήν σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.

Οι ακαδημαϊκοί έχουν τις δικές τους λόξες. Μην τις πιάσουμε τώρα και τις απαριθμήσουμε...
Δεν μπορώ να εμπιστευτώ τυφλά έναν ακαδημαϊκό επειδή το λέει η πινακίδα του. Οφείλω να μελετήσω και να σκεφτώ, αν πραγματικά με ενδιαφέρει η διαδικασία της γνώσης.
Οι περισσότεροι ακαδημαϊκοί πέφτουν τραγικά έξω. Αυτή είναι η διαδικασία της επιστημονικής μελέτης. Να πέφτεις μόνιμα έξω.

[sharp]

η αρίθμηση είναι λίγο περίεργη (λιγότερο περίεργη από τα γαλλικά και τα ιταλικά όμως), π.χ. για τις δεκάδες, μετά το δώδεκα, λένε πρώτα την μονάδα και μετά τη δεκάδα (π.χ., ein und dreissig/einunddreißig) = ένα και τριάντα = τριανταένα).

Aυτό το υιοθέτησαν απο την αραβική.

Μάλλον από τα αρχαία, τεσσεράδεκα κλπ.