Μπανιο

[Diego]

α)Σιγά μη σκεφτεί αυτό ο τουρίστας,ο τουρίστας βλέπει την γραβιέρα.Στην τελική, από κάπου πρέπει να ξεκινήσει η παράδοση και το να παίρνεις στοιχεία αλλωνών για να φτιάξεις κάτι δικό σου, δεν είναι κακό.

Απο την παράδοσή σου και όχι απο την παράδοση άλλων.

Το να κοπιάρεις το γκρυγιέρ, να του δώσεις παραφρασμένο το ίδιο όνομα, και να καμαρώνεις για ελληνικό παραδοσιακό τυρί, είναι κακό.

Ναι αλλά και η παράδοση σου κάπως ξεκίνησε-δεν φυτρώσανε οι 'Ελληνες από τις πέτρες εκτός και αν κάποιος παίρνει το μύθο του Δευκαλίωνα κυριολεκτικά.Εσυ πήρες μια κόπια του γκρουγιερ από τους Ενετούς και έφτιαξες κάτι ΝΕΟ-τη γραβιέρα.

[Diego]

historical reeanctments,

Αυτό προσπαθούμε εδώ και κάποιο καιρό να το στήσουμε κάποια άτομα, σαν reenactment μεσαιωνικής περιόδου, ανατολική Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία (Βυζάντιο) που δεν υπάρχει κάτι αντίστοιχο. Έχουμε και επαφές με αντίστοιχες ομάδες από το εξωτερικό,και με ομάδα αναπαράστασης Βαράγγων από την Αυστραλία-για τεχνογνωσία κλπ.

Όχι μόνο Ανατολικής Ρωμαικής Αυτοκρατορίας αλλά και κάθε περιόδου, πχ την ναυμαχία στο 'Ακτιο ή την μάχη στα Φάρσαλα, θα μπορούσαμε να τις εκμεταλλευθούμε.Ακόμα και αναπαράσταση της γέννησης του Δία στην Κρήτη θα μπορούσαμε να κάνουμε αλλά εκεί οι ντόπιοι είναι όλοι τους κατσικοκλέφτες σαν τον 'Αλκη.

Βάστα Διάδοχε. Στηρίζω απόλυτα.
Και ως οινοπαραγωγός, δηλώνω πως δεν έχω γαλλικές ποικιλίες στο αμπέλι.

Τι έχεις; Αγιοργίτικο; Μαυρουδι;

[Διάδοχος]

Το να μαϊμουδίζεις ξένους ενώ είσαι χώρα που έχεις υπερτρισχιλιετή οινοπαραγωγική και τυροκομική παράδοση, κάτι που σου προσφέρει απίθανες δυνατότητες μάρκετινγκ, είναι δείγμα αραπιάς.

Είναι άλλο πράγμα να έχεις μια αντιγραφή ενός διάσημου ελβετικού τυριού και να λες πριν 300 χρόνια μάθαμε πως το κάνουν στην Ελβετία και να βγάζουμε κι εμείς με λίγο διαφορετική γεύση, και άλλο να έχεις εξελίξει ένα τυρί βασισμένο σε κάποια αρχαϊκού τύπου πατροπαράδοτη οικογενειακή συνταγή και να λες ότι παρόμοιο τυρί έφτιαχνε ο Πολύφημος στην σπηλιά του.

Οι Ιταλοί αυτό το πράγμα κατάφεραν, την κάθε χωριατιά τους να την κάνουν παγκόσμια ναυαρχίδα. Πας στην Ιταλία και κάθε κουτσοχώρι έχει άλλα πιστοποιημένα παραδοσιακά τυριά, αλλαντικά και κρασιά. Εδώ, απο το 70 και μετά θεωρούσαν τα χοιροσφάγια βλαχιά, και έτρεχαν όλοι να αγοράζουν φθηνά βιομηχανικά σαλάμια απο τα μάρκετς, και κασέρια Μίλνερ κλπ.
Τώρα, οι συνειδητοποιημένοι αγοράζουν ποιοτικά εισαγωγής, και οι πατριώτες ντόπιες κόπιες των εισαγόμενων.

Όσο κυριαρχεί η ξενομανία, δεν υπάρχει ελπίδα για την χώρα. Το καλύτερο που θα μπορέσει να κάνει θα είναι να προσφέρει μια πιο φθηνή εκδοχή των ιταλικων κ.α. ευρωπαϊκών προϊόντων.



ΥΓ
Λαμόγιο, νομίζω ότι η χώρα θα χρειαστεί πολυβολεία που θα κοιτάνε προς τα μέσα.

[Diego]

Το να μαϊμουδίζεις ξένους ενώ είσαι χώρα που έχεις υπερτρισχιλιετή οινοπαραγωγική και τυροκομική παράδοση, κάτι που σου προσφέρει απίθανες δυνατότητες μάρκετινγκ, είναι δείγμα αραπιάς.

Είναι άλλο πράγμα να έχεις μια αντιγραφή ενός διάσημου ελβετικού τυριού και να λες πριν 300 χρόνια μάθαμε πως το κάνουν στην Ελβετία και να βγάζουμε κι εμείς με λίγο διαφορετική γεύση, και άλλο να έχεις εξελίξει ένα τυρί βασισμένο σε κάποια αρχαϊκού τύπου πατροπαράδοτη οικογενειακή συνταγή και να λες ότι παρόμοιο τυρί έφτιαχνε ο Πολύφημος στην σπηλιά του.

Οι Ιταλοί αυτό το πράγμα κατάφεραν, την κάθε χωριατιά τους να την κάνουν παγκόσμια ναυαρχίδα. Πας στην Ιταλία και κάθε κουτσοχώρι έχει άλλα πιστοποιημένα παραδοσιακά τυριά, αλλαντικά και κρασιά. Εδώ, απο το 70 και μετά θεωρούσαν τα χοιροσφάγια βλαχιά, και έτρεχαν όλοι να αγοράζουν φθηνά βιομηχανικά σαλάμια απο τα μάρκετς, και κασέρια Μίλνερ κλπ.
Τώρα, οι συνειδητοποιημένοι αγοράζουν ποιοτικά εισαγωγής, και οι πατριώτες ντόπιες κόπιες των εισαγόμενων.

Όσο κυριαρχεί η ξενομανία, δεν υπάρχει ελπίδα για την χώρα. Το καλύτερο που θα μπορέσει να κάνει θα είναι να προσφέρει μια πιο φθηνή εκδοχή των ιταλικων κ.α. ευρωπαϊκών προϊόντων.



ΥΓ
Λαμόγιο, νομίζω ότι η χώρα θα χρειαστεί πολυβολεία που θα κοιτάνε προς τα μέσα.

Δείγμα αραπιάς είναι όποιος πιστεύει πως δεν αξίζει να πάρει νέες ιδέες από τρίτους επειδή ό,τι ανήκει στον μικρόκοσμό του είναι καλύτερο. Σου φέρνουν μια συνταγή για αγελαδινό τυρί οι Ενετοί, είσαι ξύπνιος, πειραματίζεσαι με την ίδια συνταγή αλλα με κατσικίσιο γάλα, τσουπ να η γραβιέρα. Κάτι νέο που δείχνει πως δεν είσαι στατικός.Και το εξελισσεις τα τελευταία 800 περίπου χρόνια ούτως ώστε πλέον έχει τη δική του θέση κάτω από τον ήλιο.

'Εχεις το αγιοργίτικο ωραίο δυνατό κρασί, πειραματίζεσαι με αυτό, βάζεις και λίγο σαβινιόν και φτιάχνεις κάτι καλύτερο από τα δύο, δείχνοντας πως μπορείς να ενσωματώσεις δύο κόσμους σε κάτι νέο δικό σου αντί να μιμείσαι τυφλά μια παράδοση γιατί σου είναι ξένη και μόνο να πιθηκίζεις ό,τι έβλεπες.

[Διάδοχος]

Η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι παγκόσμια υπερδύναμη στο κρασί και στο τυρί. Μέχρι πριν λίγες 10ετίες υπήρχαν ακόμη πολλές αρχαίες ποικιλίες σταφυλιών, ζώων, είδη τυριών, τεράστιος πλούτος, διαφορετικά απο περιοχή σε περιοχή. Αυτά θα μπορούσαν να συστηματοποιηθούν, να βελτιωθούν, να πλασαριστούν.

Όλα όμως σαρώθηκαν για να ενσωματώσουν δύο κόσμους σε κάτι νέο, το ελληνικό έδαφος και ήλιο με ξενικές ποικιλίες υψηλής παραγωγής και με υπάρχουσα αγορά, και να παράξουν δευτεροκλασσάτες αντιγραφές ιταλικών και γαλλικών προϊόντων.

Τέτοιο μίσος λαού για την ίδια του την παράδοση, τόσο κοντόφθαλμος και αυτοκαταστροφικός λαός, δεν νομίζω να έχει ξαναϋπάρχει στα χρονικά.

[Diego]

Ναι, ωραίες οι θεωρίες αλλά η πραγματικότητα λέει πως η έκταση της χώρας είναι περιορισμένη και ως εκ τούτου ο αριθμός ζώων και οπωροκηπευτικών είναι περιορισμένος. Δεν διαθέτεις τις τεράστιες κοιλάδες της Γαλλίας και της Ιταλίας.

Και ας ξαναβάλουμε ένα όριο (για ν-οστή φορα) στην τερατολογία: Κανείς δεν είπε όχι στην υιοθέτηση ενός ιδιαίτερου πρότυπου ανάδειξης παραδοσιακών ελληνικών προιόντων που θα συνδέονται με την ταυτότητα της χώρας.'Αλλο αυτό όμως και άλλο να λέμε πως η δημιουργία ενός ελληνικότατου πρωτότυπου cepage αγιοργίτικου και cabernet sauvignon είναι ιεροσυλία.

Ειδικά για τον οίνο, η χώρα παράγει τόνους ελληνικού κρασίου.
Το 2012, το 49% της παραγωγής ήταν 17% σαββατιανό, 13.7% Ροδίτης, 5.5% Αγιοργίτικο, 3.5% Ξινόμαυρο, 3.4% Λιάτικο, 3% ασύρτικο και η όλη ιστορία γίνεται για το 3.2% του cabernet sauvignon, το οποίο μάλιστα αναμειγνύεται με κάτι ελληνικότατο. Το υπόλοιπο 50% είναι μη κατηγοριοποιημένο ανήκοντας σποραδικά σε διαφορετικές ποικιλίες(το ελληνικό λευκό έχει και μπόλικες).

Μπορούμε να κράξουμε άνετα τον σύλλογο που προτείνει να βγάζουν ξινόμαυρα για να βάλουν μερλό ή συρά στη Μακεδονία γιατί ο θεσμικός του ρόλος έπρεπε να ενισχύει τα τοπικά χαρακτηριστικά αλλά άλλο να κράζουμε τον σύλλογο που το προτείνει και άλλο να λέμε όχι στην ανάμειξη αγιοργίτικου με σαβινιόν ως ιεροεξεταστές καθαρότητας οίνου.Αλλά ξέχασα: 'Οταν οι Ιταλοί στην Τοσκάνη προσθέτουν ενίοτε ποσότητες cabernet sauvignon στο chianti, είναι ελιτιστές δημιουργοί μοναδικών προιόντων.'Οταν το κάνει ο Έλληνας στη Νεμέα με το Αγιοργίτικο, είναι κάφρος...

[Διάδοχος]

Το Σαββατιανό είναι η πιο παρεξηγημένη ελληνική ποικιλία, σαν ποικιλία μεγάλης παραγωγής και γι αυτό χαμηλής ποιότητας. Η φημισμένη ρετσίνα παράγεται από την ποικιλία αυτή μαζί με την ποικιλία Ροδίτης.

Δεν είναι γνωστή η προέλευσή της και απουσιάζουν οι μαρτυρίες που να μας οδηγούν με ασφάλεια στην καταγωγή της αλλά μάλλον είναι ελληνικής καταγωγής.

Μμμ, ναι

[Diego]

I beg your pardon?

[Perseus]

με κουρεψε ο συνταξιουχος εφτιαξα το μουστακι εκανα το μπανιο μου και αυριο μετα την δουλεια παω Γιαννενα να δω τους γονεις μου ,βλεπεις ο κυριος καρκινος μας χτυπησε την πορτα στα 80 και δεν ξερω ποσο καιρος μενει.

[Freisinniger]

Η Ελλάδα θα έπρεπε να είναι παγκόσμια υπερδύναμη στο κρασί και στο τυρί. Μέχρι πριν λίγες 10ετίες υπήρχαν ακόμη πολλές αρχαίες ποικιλίες σταφυλιών, ζώων, είδη τυριών, τεράστιος πλούτος, διαφορετικά απο περιοχή σε περιοχή. Αυτά θα μπορούσαν να συστηματοποιηθούν, να βελτιωθούν, να πλασαριστούν.

Όλα όμως σαρώθηκαν για να ενσωματώσουν δύο κόσμους σε κάτι νέο, το ελληνικό έδαφος και ήλιο με ξενικές ποικιλίες υψηλής παραγωγής και με υπάρχουσα αγορά, και να παράξουν δευτεροκλασσάτες αντιγραφές ιταλικών και γαλλικών προϊόντων.

Τέτοιο μίσος λαού για την ίδια του την παράδοση, τόσο κοντόφθαλμος και αυτοκαταστροφικός λαός, δεν νομίζω να έχει ξαναϋπάρχει στα χρονικά.

Τα λες λάθος, όλα αυτά τα είδη που παράγονταν στην Ελλάδα, δεν έβγαζαν ποσότητα. Ποσότητα, σημαίνει ταυτόχρονα περισσότερα χρήματα, πχ πήραμε προβατίνες από την Αγγλία (τα ονομάζουν βελτιωμένα δηλαδή παραλλαγμένο το DNA τους) για να αποδίδουν περισσότερο γάλα, επειδή ένα μεγαλύτερα μαστάρια, άρα και περισσότερα κέρδη. Αυτή είναι η πραγματικότητα. Πέρυσι φύτεψα φράουλες και μου είπε ο γεωπόνος, έρχονται από την ισπανία, υβρίδια (δηλ παραλλαγμένο το ΔΝΑ) για να αποδίδουν περισσότερο η πραγματική φράουλα είναι μια σπιθαμή.

Μην σκέφτεσαι κοντόφθαλμα, κάποια πράγματα στην Ελλάδα θα πρέπει να γίνουν σε εργαστήριο, εε δυστυχώς δεν υπάρχει η τεχνολογία στην Ελλάδα, δηλαδή δεν υπάρχει τίποτα εδώ που τα λέμε, για τον πούτσο κράτος είναι.