"Εγώ για 800 Ευρώ δεν πάω να δουλέψω"

[vallon]

"οι ηλίθιοι είναι ανίκητοι"

[Προέλλην]

Εργασία σε πολυεθνική, μεγάλη με χιλιάδες εργαζόμενους, σημαίνει μεγάλη διοικητική δομή, πολυδύναμα τμήματα, πολλαπλά επίπεδα ιεραρχίας. Παράλληλα, συγκεκριμένη γραφειοκρατική καταγραφή της απόδοσης των εργαζομένων, βάσει της οποίας καθορίζεται και η ανέλιξή τους, αντικειμενικά δηλαδή ως επί το πλείστον.

Σε έναν τέτοιο οργανισμό, η εξέλιξη, καθηκόντων και μισθολογική, είναι δεδομένη, γιατί απλά υπάρχει πληθώρα τέτοιων θέσεων που πρέπει να πληρωθούν, λόγω συνταξιοδοτήσεων, μετακινήσεων, μεγέθυνσης, κοκ. Π.χ., αρχίζει κάποιος ως απόφοιτος κάπου μεταξύ 25 και 30. Στα 5 το πολύ 10 χρόνια είναι senior στην θέση του, και απο κει και πέρα είτε αρχηγός ομάδας, είτε τμηματάρχης, ή knowledge worker-Gandalf.

Δεν υπάρχει 50άρης "απλός εργαζόμενος" σε πολύ μεγάλη εταιρία, κάποιος δηλαδή που κάνει την ίδια δουλειά στο ίδιο επίπεδο επί 20-25 χρόνια. Για να συμβαίνει αυτό σημαίνει ότι ίσα-ίσα καταφέρνει μια εργασία νεοεισερχόμενου και δεν μπορεί παραπάνω, κάτι που αν συμβαίνει, θα έχει πάρει πόδι ήδη μέσα στην πρώτη πενταετία το πολύ, δεν θα επιβιώσει τόσα χρόνια, κανείς δεν πληρώνει τέτοια άτομα.

Και φυσικά, κανείς νεοεισερχόμενος 25άρης δεν μπορεί να αντικαστήσει εργαζόμενο σε μια πολύ μεγάλη εταιρία με 20-25 χρόνια προύπηρεσία, γιατί απλά πρόκειται για τελείως διαφορετικό επίπεδο θέσεων. Πρόκειται για διαφορετικές κατηγορίες εργαζομένων και διαφορετικές κατηγορίες θέσεων, όπου ο ένας δεν μπορεί να πάει στου αλλουνού.

Φυσικά και αν κάνει 50άρης αίτηση για junior θέση εργασίας, θα του πούνε ότι είναι overqualified. Ο 50αρης υποτίθεται ότι απο την προηγούμενη πολυεθνική έφυγε ως τμηματάρχης, και τώρα κάνει αίτηση για τμηματάρχης ή ανάλογου επιπέδου, έστω παραπλήσιου, σε άλλη εταιρία. Για να κυνηγάει ο 50άρης junior θέση, σημαίνει ότι είτε είναι απελπισμένος, δλδ τον έχει ξεβράσει η αγορά λόγω ανικανότητας, είτε η χώρα βρίσκεται στο peak οικονομικής κρίσης με τεράστια ανεργία και δεν έχει λίπος να κάψει όσο περιμένει να γυρίσει η αγορά.

Αυτά τα , είμαι ξυπνητζής, διώχνω τον γέρο να πάρω νέο για να μην πληρώνω, συμβαίνουν μόνο στα sweat shops των petite επιχειρηματιών, όπου ο 50άρης και 25αρης έχουν την ίδια ακριβώς, εν πολλοίς ανιδίκευτη-χαμηλών απαιτήσεων, θέση εργασίας. Δυστυχώς, σε ελλειπως ανεπτυγμένες χώρες όπου οι μικρές επιχειρήσεις αποτελούν τεράστιο ποσοστό, τέτοιες ανώμαλες καταστάσεις εκλαμβάνονται απο τους ντόπιους ως κανονικότητα.