Τι επικές κοτσάνες είναι αυτές;

[stavmanr]

Πρόσεξε τώρα:
προβληματίζεσαι αν οι υποψήφιοι υπάλληλοι έχουν τα βασικά για να συμμετέχουν στη διαπραγμάτευση "υγιώς". Αναρωτήθηκες ποτέ αν ο επιχειρηματίας/επαγγελματίας έχει τα βασικά για να κάνει το ίδιο από τη δική του μεριά; Ή θα απαντήσεις "ας την κλείσει αν δεν μπορεί!" ;

Συνήθως, ως επιχειρηματία έχουμε στο μυαλό μας τον τύπο με την BMW που κυκλοφορεί στα σκυλάδικα και μοιράζει λουλούδια... Δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα.

Από την άλλη, αν όλοι πιστεύουν ότι ο επιχειρηματίας περνά τόσο καλά γιατί δεν γίνονται όλοι επιχειρηματίες παρά μόνο περιμένουν κάποιον να τους προσλάβει;

Σωστό αυτό, αλλά επιχειρηματία λέμε κάποιον με 2 υπαλλήλους, επιχειρηματία καποιον με 20000 υπαλλήλους. Είναι τελείως διαφορετική η κατάσταση του καθενός. Ο πρώτος δεν έχει σημαντικά περισσοτερη άνεση διαπραγματευσης από τον υπάλληλο (επί κρισης να μην πω ότι μπορεί να είναι και χειρότερα), ο δεύτερος σαφώς και έχει.

Και πώς θα τους ξεχωρίσουμε; Αυτός με τους δύο υπαλλήλους να κλείσει για να περάσει όλη η αγορά σε αυτόν με τους 1000;

* Βρες μου 1-10 επιχειρήσεις με 20000 υπαλλήλους στην Ελλάδα.

** https://www.emprosnet.gr/article/82592- ... tin-ellada

[Κουρκούας]

Και πώς θα τους ξεχωρίσουμε; Αυτός με τους δύο υπαλλήλους να κλείσει για να περάσει όλη η αγορά σε αυτόν με τους 1000;

Προσωπικά, είμαι εκατό τοις εκατό υπέρ της διάκρισής τους. Θα ήθελα σοβαρη ενισχυση μικρων και /ή νέων επιχειρήσεων, πχ με αφορολόγητο και χωρίς υποχρέωση προσωπικής ασφάλισης μέχρι ενός μερίσματος, όπως είναι σε αγγλία.

[stavmanr]

Εγώ πάλι θα πρότεινα να έχουν φοροαπαλλαγή εφόσον τα χρήματα αυτά (της εκκαθάρισης) δίνονται σε μισθούς.
Με απλά λόγια, για τις μικρές επιχειρήσεις να υπάρχει 100% απαλλαγή φόρου εφόσον η μισθοδοσία ξεπερνά το φόρο.
Έτσι, δίνεται κι ένα κίνητρο για προσφορά εργασίας και ίσως και βελτίωση μισθών.

[itteithe]

Το γεγονός οτι το μεγαλύτερο πλήθος των επιχειρήσεων στην Ελλάδα διαθέτει λιγότερους από εννιά υπαλλήλους, είναι δείγμα της κακής κατάστασης του ιδιωτικού τομέα. Αλλά όταν για χρόνια ο δημόσιος τομέας είναι πιο ελκυστικός εργασιακός τομέας από τον ιδιωτικό, είναι λογικό οι περισσότεροι να μην θέλουν να συμβιβαστούν με μια απλή υπαλληλική εργασία. Όλοι θέλουν να είναι αφεντικά του εαυτού τους.

Και είναι λογικό οι επιχειρηματίες με μικρό αριθμό υπαλλήλων να είναι στην ίδια δυσμενή θέση με τους υπαλλήλους της από την στιγμή που η επιχείρησή τους είναι είτε επιχείριση εμπορίας ή προσφοράς υπηρεσιών. Αυτές οι επιχειρήσεις δεν μπορούν να προσελκύσουν πελάτες του εξωτερικού για να εξάγουν το εμπόρευμά τους ή της υπηρεσίες τους και είναι αναγκασμένες να κινηθούν με την τοπική (και τοξική) αγορά με ό,τι κι αν αυτό συνεπάγεται.

[stavmanr]

Το γεγονός οτι το μεγαλύτερο πλήθος των επιχειρήσεων στην Ελλάδα διαθέτει λιγότερους από εννιά υπαλλήλους, είναι δείγμα της κακής κατάστασης του ιδιωτικού τομέα. Αλλά όταν για χρόνια ο δημόσιος τομέας είναι πιο ελκυστικός εργασιακός τομέας από τον ιδιωτικό, είναι λογικό οι περισσότεροι να μην θέλουν να συμβιβαστούν με μια απλή υπαλληλική εργασία. Όλοι θέλουν να είναι αφεντικά του εαυτού τους.

Ας ανοίξουν δική τους επιχείρηση τότε!

Βασικά, αν έχουμε 700.000 επιχειρήσεις που απασχολούν από 9 υπαλλήλους κατά μέσο όρο, τότε δεν έχουμε ανέργους...

[itteithe]

Ας ανοίξουν δική τους επιχείρηση τότε!

Βασικά, αν έχουμε 700.000 επιχειρήσεις που απασχολούν από 9 υπαλλήλους κατά μέσο όρο, τότε δεν έχουμε ανέργους...

Στα μεγέθη της απασχόλησης ο κλάδος του χονδρικού και λιανικού εμπορίου κατείχε την πρώτη θέση το 2015 με 639.710 απασχολούμενους (29,6%), εκ των οποίων 401.590 ήταν μισθωτοί (27,8%). Ακολουθεί ο κλάδος των υπηρεσιών παροχής καταλύματος και εστίασης με 424.793 απασχολουμένους (19,6%), εκ των οποίων 310.830 μισθωτοί (21,6%) και εν συνεχεία ο κλάδος της μεταποίησης με 298.292 απασχολούμενους (13,8%), εκ των οποίων 240.611 μισθωτούς (16,7%).

Με βάση το μέγεθος των επιχειρήσεων, προκύπτει ότι, για το έτος 2015, οι κλάδοι με τις περισσότερες μικρές επιχειρήσεις (από 0 έως 9 απασχολούμενα άτομα προσωπικό) ήταν το χονδρικό και λιανικό εμπόριο με 247.219 επιχειρήσεις και κύκλο εργασιών 43,1 δισ. ευρώ, οι επαγγελματικές, επιστημονικές και τεχνικές δραστηριότητες με 151.498 επιχειρήσεις και κύκλο εργασιών 4,7 δισ. ευρώ και οι υπηρεσίες παροχής καταλύματος και εστίασης με 109.022 επιχειρήσεις και κύκλο εργασιών 4 δισ. ευρώ.

Στην τάξη των επιχειρήσεων που αριθμούν από 10 έως 19 απασχολούμενα άτομα το μεγαλύτερο πλήθος καταγράφει ο κλάδος των υπηρεσιών παροχής καταλύματος και εστίασης με 5.681 επιχειρήσεις και κύκλο εργασιών 1,7 δισ. ευρώ, ακολουθεί το χονδρικό και λιανικό εμπόριο με 3.775 επιχειρήσεις και κύκλο εργασιών 9,7 δισ. ευρώ και εν συνεχεία η μεταποίηση με 2.213 επιχειρήσεις και κύκλο εργασιών 3 δισ. ευρώ.

Οι κλάδοι με τις περισσότερες επιχειρήσεις που διαθέτουν 20 έως 29 άτομα απασχολούμενο προσωπικό είναι οι υπηρεσίες παροχής καταλύματος και εστίασης που αριθμούν 2.337 μονάδες με κύκλο εργασιών που ανέρχεται σε 1,9 δισ. ευρώ, το χονδρικό και λιανικό εμπόριο με 1.547 επιχειρήσεις και κύκλο εργασιών 12,9 δισ. ευρώ και η μεταποίηση με 1.237 επιχειρήσεις και κύκλο εργασιών 4,7 δισ. ευρώ.

Στην τάξη των επιχειρήσεων που αριθμούν από 50 έως 249 απασχολούμενα άτομα το μεγαλύτερο πλήθος καταγράφει ο κλάδος της μεταποίησης με 617 επιχειρήσεις και κύκλο εργασιών 10,8 δισ. ευρώ, ακολουθεί το χονδρικό και λιανικό εμπόριο με 543 επιχειρήσεις και κύκλο εργασιών 18, δισ. ευρώ και εν συνεχεία οι υπηρεσίες καταλύματος και εστίασης με 535 επιχειρήσεις και κύκλο εργασιών 2,3 δισ. ευρώ.

Στην τάξη των μεγάλων επιχειρήσεων (με 250 ή περισσότερα απασχολούμενα άτομα) το μεγαλύτερο πλήθος παρουσιάζει ο κλάδος της μεταποίησης με 113 επιχειρήσεις και κύκλο εργασιών 28,8 δισ. ευρώ, ακολουθούμενος από τον κλάδο χονδρικού και λιανικού εμπορίου με 83 επιχειρήσεις και κύκλο εργασιών 17,9 δισ. ευρώ και εν συνεχεία οι κλάδοι μεταφοράς - αποθήκευσης και διοικητικών - υποστηρικτικών δραστηριοτήτων με 55 επιχειρήσεις έκαστος και κύκλο εργασιών 4,4 και 1,0 δισ. ευρώ, αντίστοιχα.
πηγή

Από τις 700000 επιχειρήσεις, οι 500000 απασχολούν το πολύ 9 άτομα (προσοχή, όχι κατά μέσο όρο 9 άτομα, το πολύ 9 άτομα), ενώ μόλις περίπου 2000 επιχειρήσεις απασχολούν πάνω από 50 άτομα. Είναι τραγική εικόνα.

[Love Ready's]

Εν μέρει αυτό εξηγείται στο ότι η χώρα διαθέτει πολλές μικρές εποχικές επιχειρήσεις που σχετίζονται με τον τουρισμό και τις δουλεύουν οικογένειες με σαπόρτ που έχει να κάνει με μαύρα (λάτζα ,φασίνα , ντομάτα απ το μπαξέ ,γαύρος απ το καΐκι κλπ είναι κατα 80% μαύρα στις μικρές μονάδες).

[Love Ready's]

Και πώς θα τους ξεχωρίσουμε; Αυτός με τους δύο υπαλλήλους να κλείσει για να περάσει όλη η αγορά σε αυτόν με τους 1000;

Προσωπικά, είμαι εκατό τοις εκατό υπέρ της διάκρισής τους. Θα ήθελα σοβαρη ενισχυση μικρων και /ή νέων επιχειρήσεων, πχ με αφορολόγητο και χωρίς υποχρέωση προσωπικής ασφάλισης μέχρι ενός μερίσματος, όπως είναι σε αγγλία.

Χρειάζεται σαφής διαχωρισμός αντικειμένων ενίσχυσης. Προ δεκαετίας υπήρχαν μεγάλες ενισχύσεις μέσω ΕΣΠΑ για νέες επιχειρήσεις με αποτέλεσμα να ανοίγουν κατα κόρον καφετέριες-φαγάδικα άσχετοι τύποι που τελικά κατέστρεφαν και τους κανονικούς επαγγελματίες πουλώντας κάτω του κόστους.

[L'ami du peuple]

αξεπέραστο

[Λαχουρένιος]

Σωστό αυτό, αλλά επιχειρηματία λέμε κάποιον με 2 υπαλλήλους, επιχειρηματία καποιον με 20000 υπαλλήλους. Είναι τελείως διαφορετική η κατάσταση του καθενός. Ο πρώτος δεν έχει σημαντικά περισσοτερη άνεση διαπραγματευσης από τον υπάλληλο (επί κρισης να μην πω ότι μπορεί να είναι και χειρότερα), ο δεύτερος σαφώς και έχει.

Καμια σχεση, οι ΙΥ δεν εχουν καμια διαπραγματευτικη δυναμη και αυτο αντανακλαται στους μισθους. Στις μικρες επιχειρησεις ειναι χειροτερα απο τις μεγαλες γιατι δεν υπαρχει συνδικαλισμος και οι σχεσεις μεταξυ υπαλληλου και αφεντικου ειναι πιο προσωπικες.