Λαχουρένιος έγραψε:Πιστευω πως ισχυει αν κρινω απο τους δικους μου συμμαθητες. Οσοι ηταν καλοι στο δημοτικο παρεμειναν καλοι μεχρι και το λυκειο, οσοι ηταν κακοι και μετριοι το ιδιο. Εξαιρεσεις ελαχιστες και οταν υπηρχαν αφορουσαν καλους που εγιναν μετριοι και οχι το αναποδο. Στο δημοτικο μπαινουν οι βασεις οχι τοσο απο αποψη γνωσεων αλλα απο βαση πειθαρχιας. Αν δεν μαθει τοτε το παιδι να βαζει τον κωλο του κατω και να εχει προγραμμα τοτε δε θα το κανει ως εφηβος τοτε που λογω ηλικιας τους ενδιαφερει οτιδηποτε αλλο εκτος απο το σχολειο.
Εγώ πάντως δε λέω ότι οι πανελλήνιες είναι το Α και το Ω ούτε ότι αν κάποιος απέτυχε στις εξετάσεις θα είναι ο αποτυχημένος μια ζωή.
Τα "δύσκολα θέματα" θα το πει κάποιος μαθητής.
Εμείς οι εκπαιδευτικοί όμως οφείλουμε να βλέπουμε το θέμα σε όλες τις διαστάσεις του, να επισημαίνουμε τα λάθη και να εκφράζουμε τους προβληματισμούς μας.
Κάθε σχολική αποτυχία είναι ένα πρόβλημα που μας αφορά όλους από το νηπιαγωγείο μέχρι το λύκειο τον καθένα στο κομμάτι που του αναλογεί.
Αν δεν παίζει κανέναν ρόλο η φοίτηση ενός μαθητή και στις προηγούμενες βαθμίδες της εκπαίδευσης, τότε η εκπαίδευση θα ήταν μόνο 2 χρόνια ίσα να διαβάσεις την ύλη και να μπεις στο πανεπιστήμιο.
Όλα είναι πιθανά κατά τη διάρκεια φοίτησης ενός μαθητή. Και ο κακός να το γυρίσει και ο καλός να παραπέσει κτλ
Αλλά όπως και να το κάνουμε οι πανελλήνιες είναι η γραμμή τερματισμού.
Ο κακός πρέπει να καλύψει περισσότερο χαμένο έδαφος, ο μέτριος λιγότερο και ο καλός απλά θα βάλει τις τελευταίες πινελιές.
Αλλά κάποιος που ξεκινάει από τελείως αχαρτογράφητα νερά τι να πρωτομαζέψει όταν φτάσει στις τελευταίες τάξεις του λυκείου;


