Ειδεχθή εγκλήματα και κομματικά μποτ

[Alien_ex_forums]

Ρε σεις πάντως σοβαρά τώρα.
Θεωρείτε σοβαρότερο πρόβλημα τα μποτάκια και όχι αυτό που έρχεται; Έχει ήδη έρθει δλδ.

Δε βλέπετε που έχει δημιουργηθεί ένα τύπου κίνημα στην κοινωνία, στο ίντερνετ, παντού .... όπου όποιος τολμάει να εκφράσει μια αντίθετη άποψη από την πλειοψηφία, ενεργοποιούνται αμέσως στρατιές από ορκ με βασικό σύνθημα FINISH HIM.

ΤΙΝΑΦΤΑΡΕ;
ΠΟΥ ΖΟΥΜΕ;

Ονομάζεται "κουλτούρα ακύρωσης" και είναι το τελικό στάδιο των μεταστάσεων της πολιτικής ορθότητας που ξεκίνησαν επίσημα το 2014.

[nik_killthemall]

Αυτό εδώ είναι 100% βέβαιο πως δεν ισχύει.

Πώς δεν ισχύει;
Ρε φίλε για να γυρίσεις την πλάτη σε κάτι πρέπει να έχεις ασχοληθεί πρώτα μαζί του. Πώς απορρίπτεις κάτι όταν δεν είχες ποτέ ουδεμία σχέση;
Δεύτερον για να ασχοληθεί κάποιος με την πολιτική, τα κοινά κτλ (είτε άμεσα είτε έμμεσα)... όπως θες πες το, πρέπει να διαθέτει ένα μίνιμουμ πακέτο γνώσεων και δεξιοτήτων.
Η ευσυνείδητη διάθεση υπέρ του συλλογικού συμφέροντος δε φτάνει. Δυνατό και κινητήριο, δε λέω, αλλά επισφαλές.
Εσύ θεωρείς ότι οι νέοι σήμερα αλλά και πολλοί από εμάς είμαστε σε θέση αν όχι να συμμετέχουμε ενεργά με την πολιτική αλλά έστω να συμμετάσχουμε σε μια πολιτική συζήτηση;
Δε λέω να συμμετέχεις σε καφενειακό επίπεδο (εγώ σου λέω πολλοί ούτε σε καφενειακό) αλλά να συμμετέχεις με εμπεριστατωμένα και δομημένα επιχειρήματα. Θέλουν γνώσεις όλα αυτά ρε φίλε σε πολλούς τομείς.
Και δεν εννοώ τα 50 μεταπτυχιακά και τις 15 γλώσσες που μπορεί να γνωρίζει κάποιος αλλά μια γενικότερη πνευματική καλλιέργεια σε πολλά επίπεδα.

Ας αφήσουμε κατά μέρος, λοιπόν, τα "εγώ δεν ασχολούμαι με την πολιτική" και τα όσα δε φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια και ας ασχοληθούμε με τη δική μας ανεπάρκεια που δεν ξέρουμε πού πάνε τα τέσσερα.

Άποψη μπορεί να έχουμε όλοι, γνώσεις λίγοι.

Το ζητούμενο είναι η ευσυνείδητη ενασχόληση με τα κοινά (όπου ευσυνείδητη = υπέρ του συλλογικού συμφέροντος).

Δεν βλέπω λοιπόν πως ακριβώς ο πρώτος απολιτικ που περιγράφεις δεν προσφέρει στο ζητούμενο, ενώ ο δεύτερος γκρουεζας κομματοσκυλο που περιγραφεις προσφέρει τα μαλα στο ζητούμενο.
Στη πραγματικότητα αμφότεροι είναι εξίσου ζημιογόνοι και παρείσακτοι για το ζητούμενο και μάλιστα ο 2ος είναι το αίτιο ύπαρξης του 1ου και όχι το αντίστροφο.

Κοίτα καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε κάτι.
Υπάρχουν δύο τύποι απολιτίκ. Αυτός που λόγω ανεπάρκειας δεν ασχολείται αλλά το αναγνωρίζει αυτό και για αυτό απέχει. Τίμιο.
Και ο απολιτίκ που δεν ασχολείται και καλά από άποψη αλλά δεν αναγνωρίζει την ανεπάρκειά του. Παρόλα αυτά τη μαλακία του είμαστε υποχρεωμένοι να την τρώμε στη μάπα.
Ο πρώτος δε ζημιώνει κάπου την κοινωνία. Ο δεύτερος τη ζημιώνει. Πρώτον γιατί μας σπάει τα νεύρα και δεύτερον γιατί δεν έχει ελπίδα βελτίωσης καθώς δεν έχει επίγνωση της κατάστασής του.

Εδώ θα κάνω μια παρένθεση. Έχω καθίσει και έχω σκεφτεί το εξής. Το χειρότερο κακό μπορεί να προξενήσει η εξής κατηγορία ανθρώπων. Σε οποιονδήποτε τομέα έτσι; Δεν αναφέρομαι μόνο στην πολιτική. Στα επαγγελματικά, στα οικογενειακά σε ό,τι θες.
Υπάρχουν αυτοί που είναι αντικειμενικά καλοί σε κάτι, έτσι; Ας πούμε ένας δάσκαλος. Ο καλός ο δάσκαλος εφόσον είναι καλός μόνο καλό αποτέλεσμα θα βγάλει.
Υπάρχουν και αυτοί που είναι αντικειμενικά κακοί σε κάτι. Ο κακός ο δάσκαλος θα βγάλει μεν κακό αποτέλεσμα αλλά η ανεπάρκειά του θα είναι είτε από επιλογή (πχ στην ουσία καλός δάσκαλος αλλά βαριέται να δουλέψει) είτε θα είναι τόσο εμφανές το κακό που προξενεί οπότε αμέσως θα τον ξεβράσει το σύστημα.
Πάντως και οι μεν είναι μια κατάσταση που έτσι κι αλλιώς μόνο καλό προξενεί αλλά και οι δε ή θα βγουν γρήγορα από τη μέση ή μπορεί και οι ίδιοι να προσπαθήσουν να αλλάξουν σε μια προσπάθεια αυτογνωσίας και αυτοκριτικής. Γιατί όχι; Πάντως έχει ελπίδα βελτίωσης ακόμα και ο κακός.
Ξέρεις ποιος δεν έχει ελπίδα βελτίωσης φίλε και είναι ζημιογόνος για την κοινωνία; Αυτός που νομίζει ότι είναι καλός. Αυτός μπορεί να προκαλέσει μεγάλο κακό. Πρώτον, γιατί δεν έχει επίγνωση της κατάστασής του οπότε δε θα μπει ποτέ στη διαδικασία να αλλάξει, αφού του φαίνονται σωστά όσα κάνει και δεύτερον ενώ φαινομενικά είναι καλός τα κακά και μακροπρόθεσμα αποτελέσματα που θα προκαλέσει ποτέ δε θα συνδεθούν με αυτόν, ώστε να στοχοποιηθεί. Δε θα μπει κανείς στη διαδικασία να γυρίσει πίσω και να ψάξει από πού προκλήθηκε όλο αυτό το κακό εξαρχής. Θα είναι υπεράνω πάσης υποψίας και αυτός θα συνεχίσει το έργο του χωρίς να τον ενοχλεί κανένας.

Μετά από αυτή την παρένθεση έρχομαι στο 2ο γκρουεζά κομματόσκυλο για να σου δείξω γιατί τον έχω σε κάποια μεγαλύτερη κάπως εκτίμηση.
Αν ας πούμε, σου έλεγα εσένα τώρα αυτή τη στιγμή έτσι όπως είσαι τώρα, κατεβαίνουμε στην τάδε πορεία; Τι θα μου έλεγες;
Το πιθανότερο είναι να σκεφτόσουν (και ας μην το έλεγες) πού να κατεβαίνω τώρα;
Το κομματόσκυλο θα κατέβαινε. Βλέπεις τη διαφορά;

Μπορεί κάποιος να ασχολείται με λάθος τρόπο με την πολιτική αλλά ασχολείται πάντως. Θα μπορούσε να κάνει οτιδήποτε άλλο αλλά επέλεξε να ασχοληθεί με αυτό. Και ειδικά όσον αφορά τους νέους. Πόσοι έχουν τέτοιες ανησυχίες;

Όπως η περίπτωση εκείνου του πιτσιρικά του Ρωμανού.
Οκ είτε είσαι με την εξουσία, είτε εναντίον της είναι προτιμότερο από το να μην είσαι τίποτα και να πίνεις μόνο φρέντο στη ζωή σου.

Την ώρα που ο Ρωμανός έτρωγε φάπες για να υπερασπίσει τα πιστεύω του (σωστά ή λάθος δεν έχει σημασία), εγώ τα δικά μου "πιστεύω" τα θυσιάζω στον καθένα και κρύβομαι πίσω από την μικροαστικίλα μου.
Καταλαβαίνεις ποιος έχει περισσότερα κιλά @@;

Έτσι το βλέπω εγώ.

Είναι ξεκάθαρο πως η διαφωνία μας είναι αστρονομικών διαστάσεων, οπότε δεν ξέρω αν έχει νόημα να απαντήσω ... Πολύ εν ταχει ...

1) Η ενασχόληση με τα κοινά δεν θέλει δεξιότητα και πιστοποιητικό επάρκειας είτε ως απλός πολίτης είτε ως στελεχομένος σε κόμμα. Τεκμήριο για αυτό είναι πως η συντριπτικη πλειοψηφεια όσων βρίσκονται στελεχωμένοι σε κομματα είναι ανίκανοι, χωρίς δεξιότητες, και άτομα που κανείς δεν θα επένδυε - συνεργαζόταν μαζί τους για μια οποιαδήποτε εργασία. Φαίνεται επίσης και απο το γεγονός πως δεν υπάρχει κόμμα χωρίς χρέος.

2) Ενασχοληση με τα κοινα ΔΕΝ σημαίνει ταυτοτικα συμμετοχή σε πορεία, αυτό είναι τοσο γελοιο όσο το να ισχυριστεί κανείς πως η συμμετοχή σε εξέδρα ποδοσφαιρικής ομάδας σε κάνει φλογερο εραστη της στρογγυλης θεας.
Η κορύφωση της ενασχόλησης με τα κοινά στην δημοκρατια ονομάζεται ψήφος και μάλιστα ευσυνείδητη, και η διαδήλωση - πορεία είναι το τεκμήριο είτε πως η ψήφος τελικά ήταν ασυνείδητη, είτε πως μια μερίδα διαφωνεί με την ψήφο της πλειοψηφείας, είτε απλά και τα δύο ταυτόχρονα.

3) Η ενασχοληση με τα κοινα χρειαζεται επάρκεια σε πονηρια και σε κακοπιστία, αλλά αυτό συμβαίνει ΜΟΝΟ όταν η πολιτική απατεωνοκρατείται από γκρουέζες (δηλ. παντα) ωστε να μπορεις να καταλαβεις πότε σου λενε ψεματα (δηλ. παντα), αλλά ακόμα και τότε προφανως και ΔΕΝ αποτελεί το συντριπτικό αίτιο της ασυνειδητης ψηφου.

4) Η εκρηκτική αύξηση των γκρουέζων είναι αυτη που δημιουργεί την εκρηκτική αύξηση των απολιτικ και ΟΧΙ το αντίστροφο. Οι γκρουέζες εξ ορισμου εκφράζουν τον διεφθαρμένη ψήφο, και αυτό απωθεί απο την ενασχοληση με τα κοινά και δεν προσελκύει.
Ο λόγος είναι πως δεν υπάρχει πολιτικό κόμμα που να είναι τέλειο (και δεν ειναι εδω το προβλημα) και ταυτοχρονα δεν υπάρχει στελεχομένος κομματικά - οπαδικά που δεν θα κρύψει ολες μια προς μια τις ατέλειες (πουστιες) του κομματος στο οποιο ειναι στελεχομενος - υποστηρικτης (και εδω ειναι το προβλημα) με μια λέξη : προπαγανδα. Πλέον ενεργη ενασχοληση με τα κοινά σημαίνει προπαγανδα.

5) Μπερδεύεις την ενασχόληση με τα κοινα με την τεχνογνωσια. Στην εργασία σου και στο αντικειμενο σου έχεις δίκιο οφείλεις να έχεις αυτογνωσία, να ξέρεις που είσαι ικανος και που οχι. Στην ενασχοληση με τα κοινα, η ασυνειδητη ψήφος ΔΕΝ οφείλεται συντριπτικα στην έλλειψη κατάρτισης και ικανότητας, και είναι ΨΕΥΔΕΣ να το ισχυριστούμε. Όχι ότι δεν μπορεί να συμβεί, αλλά επειδή συντριπτικα η ασυνείδητη ψήφος είναι αποτέλεσμα συνειδητής ιδιοτελειας και όχι έλλειψη κατάρτισης !

ΥΓ Αισθάνομαι την αναγκη να αναφέρω ένα παράδειγμα που δικαιώνει αυτό που λες, δηλ. την έλλειψη στοιχειώδους κατάρτισης, ωστόσο αυτή ΔΕΝ είναι η συντριπτική πλειοψηφεία που γεννά την ασυνείδητη ψήφο, αλλά μια πολυ μικρή μειοψηφεία.
Το 2015 σε κάποια από τις πολλές συζήτησεις ο Μπογιόπουλος επιχειρηματολογώντας σε κάποιο πανελ (το ίδιο επιχειρημα είχε κι ο Καζάκης του ΕΠΑΜ εκείνο τον καιρό) ανέφερε πως το κόστος εξυπηρετησης του χρεους ήταν κάτι απιθανοδις που προσέγγιζαν ταξη μεγεθους τρις ευρω για μια περιοδο 10-15 ετων αν θυμαμαι καλά... Για να το βγάλει αυτό άθροιζε όλα τα τοκοχρεωλύσια της περιόδου !
Όλος ο κόσμος μαθαίνει κάπου στην 5η δημοτικού πως το κόστος εξυπηρετησης του χρεους ονομάζεται σκετο τοκος (σταθερος ή κυμαινόμενος) αλλά τόκος, αν δηλαδη δανειζεσαι με τοκο 0%, τότε το κοστος εξυπηρετησης του χρεους σου ειναι ΜΗΔΕΝ όσο κι αν δανειστεις. Ο Μπογιόπουλος το ήξερε, αλλά ήξερε πως η πλειοψηφεία των ακροατών του δεν ξέρουν τι ειναι τοκος και τι χρεωλυσιο.
Ωστόσο είναι ψεμα να αποδώσουμε τη συντριπτικη πλειοψηφεία της ασυνείδητης ψηφου στην κατάρτιση, ξερουμε ολοι πως το κυριο προβλημα της ειναι η ιδιοτελεια. Τεκμηριο για αυτο ειναι οι πολιτικοί των κομμάτων εξουσιας του τοπου που δεν χρειάζονται να εκμεταλευτουν κάποια ελλειψη κατάρτισης των ψηφορορων τους, τους λένε εξώφθαλμα ψέματα και οι ψηφοφοροι τους τους ψηφίζουν. Και γιαυτο το λογο η οποια συζητηση περί επάρκειας, ποδοπατείται από την γνησια ιδιοτελεια της ψηφου.
Γιαυτον τον λόγο υπάρχει η κατεστημενη πλεον (πλεον σημαινει εδω και 2-3 χιλιετιες) ταση να θεωρείται πως το κινητρο καποιου που ασχολειται ενεργα με τα κοινα ειναι ιδιοτελες.

[Ραν ταν πλαν]

Οι νέοι γυρνάνε την πλάτη στην πολιτική ... Ποια πλάτη γυρνάς ρε φίλε; Είσαι σε θέση να γυρίσεις πλάτη; Είχες μάθει σάμπως και ποτέ να σκέφτεσαι πολιτικά;

Από τον νέο που βγάζει όλη μέρα φωτογραφίες στο ίνσταγκραμ, προτιμώ τον κομματικά στρατευμένο και ας δουλεύει και για κάποιο κόμμα.

Αυτό εδώ είναι 100% βέβαιο πως δεν ισχύει. Το ζητούμενο είναι η ευσυνείδητη ενασχόληση με τα κοινά (όπου ευσυνείδητη = υπέρ του συλλογικού συμφέροντος).

Σε κοινωνίες που η παραγωγή βασίζεται στην εκμετάλλευση της μισθωτής εργασίας η έννοια του συλλογικού συμφέροντος είναι κενό γράμμα, ακόμα και σε θέματα που χαρακτηρίζονται ''εθνικά''.
Και τις αιτίες της κατίσχυσης του ατομισμού στον καπιταλισμό έναντι της συλλογικότητας τις ψάχνει και τις βρίσκει ο καθένας μόνος του στη βάση της κοινωνικής συνείδησης που τη διαμορφώνει το κοινωνικό του είναι αν είναι σε θέση να αντιληφθεί το δεύτερο και το πώς αυτό γεννά το πρώτο.

[Ραν ταν πλαν]

Κοίτα για να είμαστε ειλικρινείς το να κομματοποιεί/πολιτικοποιεί/ιδεολογικοποιεί κάποιο συμβάν είναι χαρακτηριστικό κυρίως της αριστεράς.
Ακόμα και αν ο ντελιβεράς έκανε σούζες με το μηχανάκι του στο αντίθετο ρεύμα. Γενικά η αριστερά έχει το ταλέντο να κάνει εκπληκτικά νοητικά άλματα και να συνδέει ένα γεγονός με κάτι τελείως άλλο.
Και η δεξιά το κάνει αυτό αλλά συνήθως υπάρχει μια πιο ευθεία σύνδεση μεταξύ αίτιου και αιτιατού.

Κάθε κοινωνικό πρόβλημα αποκτά πολιτικό χαρακτήρα αν η λύση του συνδέεται, έμμεσα ή άμεσα, με ταξικά συμφέροντα και με το ζήτημα του ποιος κατέχει την εξουσία.
Ακόμα και το αν ο ντελιβεράς έκανε σούζες και σκοτώθηκε έχει σχέση με το ότι η τάξη που βρίσκεται στην εξουσία δε φρόντισε μέσα από διάφορους τρόπους να αποτρέψει αυτού του είδους τη συμπεριφορά.
Και όσο κι αν αυτό φαντάζει απλουστευμένο σχήμα δεν υπάρχει πιο άμεση σύνδεση αιτίου και αιτιατού (δλδ της εξουσίας και των αποτελεσμάτων που παράγει η ταξική άσκηση της)
Και αυτή την άμεση σύνδεση θα τη βρεις σε κάθε κοινωνική δραστηριότητα από την οποία πηγάζει αυτό που λέμε καθημερινότητα.
Από τον τρόπο που θα ψυχαγωγηθείς, τον τρόπο που θα δουλέψεις, τον τρόπο των κοινωνικών σου σχέσεων και κάθε άλλο τρόπο που θα συναντήσεις στη διάρκεια του χρόνου που μένεις ξύπνια.

[nik_killthemall]

Αυτό εδώ είναι 100% βέβαιο πως δεν ισχύει. Το ζητούμενο είναι η ευσυνείδητη ενασχόληση με τα κοινά (όπου ευσυνείδητη = υπέρ του συλλογικού συμφέροντος).

Σε κοινωνίες που η παραγωγή βασίζεται στην εκμετάλλευση της μισθωτής εργασίας η έννοια του συλλογικού συμφέροντος είναι κενό γράμμα, ακόμα και σε θέματα που χαρακτηρίζονται ''εθνικά''.
Και τις αιτίες της κατίσχυσης του ατομισμού στον καπιταλισμό έναντι της συλλογικότητας τις ψάχνει και τις βρίσκει ο καθένας μόνος του στη βάση της κοινωνικής συνείδησης που τη διαμορφώνει το κοινωνικό του είναι αν είναι σε θέση να αντιληφθεί το δεύτερο και το πώς αυτό γεννά το πρώτο.

Ναι ενώ στις κουμουνιστικές κοινωνίες που "η παραγωγη δεν βασιζοταν στην εκμεταλλευση της μισθωτης εργασίας" η εννοια του συλλογικου συμφέροντος ήταν γεμισμένο γράμμα, όχι κενο ... βασικά υπήρχε ψήφος ? Γιατί ποσοστά τυπου κιμ 100% ισοδυναμούν πρακτικά με ανυπαρξία ψήφιζειν.

Ραν τα, έννοια συλλογικού συμφέροντος στον καπιταλισμό, δεν ειναι η ισοπεδωτική ισότητα ικανών - ανίκανων (αυτη ειναι στον κουμουνισμό), αλλά η αξιοκρατία !

[Λαχουρένιος]

Φίλε, αν τα κομματικά μποτ είναι σε θέση να προξενήσουν τέτοιο κακό, τότε υπάρχει πρόσφορο έδαφος.
Είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Αυτο το εδαφος το δημιουργουν οι ιδιοι και τα αφεντικα τους. Δεν ειναι κατι που επεσε απο τον ουρανο.

Κοίτα για να είμαστε ειλικρινείς το να κομματοποιεί/πολιτικοποιεί/ιδεολογικοποιεί κάποιο συμβάν είναι χαρακτηριστικό κυρίως της αριστεράς.
Ακόμα και αν ο ντελιβεράς έκανε σούζες με το μηχανάκι του στο αντίθετο ρεύμα. Γενικά η αριστερά έχει το ταλέντο να κάνει εκπληκτικά νοητικά άλματα και να συνδέει ένα γεγονός με κάτι τελείως άλλο.
Και η δεξιά το κάνει αυτό αλλά συνήθως υπάρχει μια πιο ευθεία σύνδεση μεταξύ αίτιου και αιτιατού.

Αλλο πολιτικοποιηση και αλλο κομματικοποιηση. Το να λες οτι οι αλλοι τα εκαναν ολα σκατα ενω εμεις ολα τελεια δεν εχει σχεση με πολιτικη και ιδεολογια αλλα ειναι καθαρος φανατισμος και ποδοσφαιροποιηση της πολιτικης.

Ειναι αλλο πραγμα να εχεις μια κοσμοθεωρια και να κρινεις με βαση αυτην την πραγματικοτητα και αλλο να προσκολλασαι σε ενα συγκεκριμενο κομμα και να δικαιολογεις το οτιδηποτε κανει λογω ηλιθιοτητας ή προσωπικου συμφεροντος. Τα κομματοσκυλα δεν εχουν ιδεολογια, αν πει το κομμα οτι η Γη ειναι επιπεδη τοτε ειναι επιπεδη. Αν πει οτι ειναι στρογγυλη τοτε ειναι στρογγυλη. Δεν εχουν δικο τους κωδικα αξιων με βαση τον οποιο κρινουν τα διαφορα γεγονοτα.

Είναι γελοίο όλο αυτό. Συμφωνώ. Μα από την άλλη όταν συμβαίνει ένα γεγονός συνηθίζεται να αποδίδονται πολιτικές ευθύνες στην εκάστοτε κυβέρνηση και η αντιπολίτευση να κάνει και αυτή τη δουλειά της. Και πάλι δεν ανακαλύπτουμε την Αμερική έτσι.
Και στην τελική καλά κάνουν και αναζητώνται ευθύνες.
Το λάθος της ΝΔ ως αντιπολίτευση στην περίπτωση του Ματιού είναι ότι δεν κράτησε μια πιο μετριοπαθή στάση. Με την έννοια ότι και αυτοί τα σκάτωσαν ως κυβέρνηση σε πολλές περιπτώσεις.

Δεν προσφερουν κατι στην συζητηση. Ειναι δεδομενο οτι παντα θα φταιει το αντιπαλο κομμα. Ειναι εντελως προβλεψιμοι και ενοχλητικοι. Υπαρχουν πολλοι ανθρωποι απο πολλους πολιτικους χωρους που μπορουν να κανουν γονιμο διαλογο. Δεν χρειαζομαστε τα υπαλληλακια.

Ναι αυτό φταίει.


Και κάνε καμιά θυσία. Τι θα τους κάνουμε όλους αυτούς τους εργαζόμενους στην ΕΡΤ; Θα τους απολύσουμε;
Κομμουνιστές ρε φίλε. Για τους ντελιβεράδες τους παίρνει ο πόνος. Άμα είναι να χάσουν τη βολή τους όμως, να πάνε να @@ οι άλλοι εργαζόμενοι.

Τι θυσια να κανω και ποτε ειπα να κλεισει η ΕΡΤ? Ο,τι να ναι.

[bizeli]

nik

Εγώ αισθάνομαι την ανάγκη να ξεκαθαρίσω λίγο κάτι. Τι εννοούμε "ενασχόληση με τα κοινά" . Υπάρχουν πολλές βαθμίδες.
Μπορεί να είσαι πολιτευτής. Στην περίπτωση αυτή σίγουρα πρέπει να έχεις πολλά πιστοποιητικά επάρκειας και τεχνοκρατικές γνώσεις.
Το άλλο άκρο είναι να είσαι ένας απλός ψηφοφόρος που ψηφίζει κάθε 4 χρόνια χωρίς καμιά άλλη σημαντική παρουσία πουθενά. Η ψήφος κάθε 4 χρόνια, ναι μεν είναι η κορύφωση του δημοκρατικού πολιτεύματος, αλλά δεν απαιτεί και κάποια ιδιαίτερη επιδεξιότητα. Έναν σταυρό βάζεις που μπορεί να το κάνει και μια αγράμματη γιαγιά.

Από κει και πέρα στο μεσοδιάστημα ανάμεσα σε δυο εθνικές εκλογές δεν μπαίνεις σε στάδιο αγρανάπαυσης. Ούτε έχεις εκπληρώσει το χρέος σου ως πολίτης πηγαίνοντας μόνο κάθε 4 χρόνια να ψηφίζεις και μετά αρντάν. Το διάστημα από τη μια εκλογική αναμέτρηση ως την άλλη αποτελεί περίοδο προετοιμασίας σαν να επρόκειτο να δώσεις εξετάσεις, ώστε όταν θα έρθει η ώρα της ψήφου να ξέρεις συνειδητά πού θα την ρίξεις ή τέλος πάντων τι πολιτικό μήνυμα θες να περάσεις. Ακόμα και η αποχή σου από τις εκλογές να στηρίζεται κάπου.

Σε αυτό το στάδιο προετοιμασίας υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να κάνεις. Καλά αφήνω απ' έξω την έννοια του "ενεργού πολίτη", υψηλά νοήματα για κάποιους, αλλά το ελάχιστο που μπορείς να κάνεις είναι να κρατάς μια επαφή με την πολιτική και διεθνή επικαιρότητα. Δε λέμε να σπουδάσεις πολιτικές επιστήμες στο Harvard αλλά να παρακολουθείς καμιά πολιτική εκπομπή, ειδήσεις, να διαβάζεις, να ενημερώνεσαι, να μορφώνεσαι, να συμμετέχεις σε πολιτικές κουβέντες. Τόσες πηγές πληροφόρησης υπάρχουν πλέον.

Αυτά είναι τα πολύ βασικά. Από κει και πέρα υπάρχουν και άνθρωποι που τη βρίσκουν με την πολιτική, την ιστορία και όλα αυτά και διαβάζουν και κανένα βιβλίο παραπάνω έτσι από προσωπικό τους μεράκι.

(Δε θυμάστε που εγώ πριν κάτι μήνες σας ρωτούσα ποιος είναι αυτός ο Κώστας Καραμανλής που έτυχε να τον ακούσω τυχαία στο ράδιο; Αυτός εν τω μεταξύ ήταν υπουργός μεταφορών εδώ και 2 χρόνια κι εγώ ούτε καν ήξερα ότι υπάρχει τέτοιο πρόσωπο Εντάξει τώρα επιτρέπεται αυτό;)


Και για να το κλείσω κάπου εντάξει το καταλαβαίνω ότι πολλοί μπορεί να μην έχουν τον απαραίτητο χρόνο να ασχοληθούν με την πολιτική ή ακόμα και να μην τους ελκύει. Δυστυχώς, όμως, είναι υποχρέωσή μας όπως πληρώνουμε φόρους και χίλια δυο άλλα.
Ειδικά άμα είσαι νέος έχεις περισσότερο ελεύθερο χρόνο. Παιδιά, δουλειά, σκυλιά, γατιά δεν έχεις ακόμα ... εντάξει ξεστραβώσου λίγο.

Εντάξει δε λέω, υπάρχουν και αρκετοί νέοι που είναι μέσα στα πράγματα και αρκετά διαβασμένοι. Δε θέλω να είμαι άδικη.

Αυτούς που θεωρώ τον απόπατο της κοινωνίας είναι αυτοί που λένε "δεν με αφορά η πολιτική, απατεώνες, πουλημένοι ..." και άλλα τέτοια αφοριστικά, νταλικέρικα και σαλιάρικα.
Είναι μια εύκολη και φθηνή δικαιολογία για να κρύψεις τη φυγοπονία και την ασχετοσύνη σου.

End of part 1

[bizeli]

Part 2
Φάκελος κομματόσκυλα

Δεν πιστεύω ότι υπάρχει αστρονομική απόσταση στις απόψεις μας. Άλλωστε δεν προσπαθώ να αναιρέσω τη δική σου αλλά να προσθέσω μια επιπλέον εκδοχή.
Κι εγώ λίγο εν τάχει για να μη σε κουράζω άλλο.

Σχετικά με το «ανίκανα, χωρίς δεξιότητες άτομα» που είπες, προσωπικά πιστεύω ότι δεν υπάρχει ούτε μία στο εκατομμύριο πιθανότητα να είσαι σε θέση να κάνεις το οποιοδήποτε πολιτικό/κομματικό σχόλιο/τοποθέτηση αν είσαι τελείως ασχετίλας με το αντικείμενο (politics) . Απλά δεν παίζει. Και το αντικείμενο αυτό είναι απαιτητικό και το ξέρεις.

Άμα το πάρουμε από άποψη καμενιάς ….όπως το ίδιο καμένος είναι κάποιος νέρντουλας που ασχολείται όλη μέρα με video games ή με αθλητικά ή που ακούει μόνο μέταλλο ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο, το ίδιο καμένος είναι και κάποιος που ασχολείται με κόμματα κτλ. Είναι το δικό του χόμπι ρε παιδί μου.
Απλά το κομματόσκυλο το χόμπι του το έκανε επάγγελμα. Το αν δικτυώθηκε αργότερα και τι προσωπικό όφελος έχει είναι άλλο θέμα. Αλλά σε αυτό που κάνει είναι καλός.
Παρόλα αυτά δε θεωρώ «καμένο» κάποιον που ασχολείται με τα politics. Ίσα ίσα. Και σου εξήγησα γιατί.

Ξεχνάτε (ή μάλλον δε θέλετε να δεχθείτε) ότι η άλλη όψη της πολιτικής είναι μια ολόκληρη βιομηχανία από πίσω. Είναι λογικό να υπάρχουν πολλές «θέσεις εργασίας». Από τον σοφέρ που πηγαινοφέρνει τον τάδε πολιτικό, την προσωπική φρουρά, την γραμματέα, τον επικοινωνιολόγο, τον έναν παρατρεχάμενο, τον άλλον παρατρεχάμενο … ε το ίδιο είναι και τα μποτ. Και να μην ξεχνάμε ότι ακόμα και το ίδιο το βουλευτιλίκι είναι μια θέση εργασίας.
Χώρια οι υπόλοιπες διεφθαρμένες «θέσεις εργασίας» που δημιουργούνται με άλλους επαγγελματικούς κλάδους όπως επιχειρηματίες, δημοσιογράφους κτλ.
Τι να κάνουμε; Δυστυχώς η προσέγγιση της πολιτικής στις μέρες μας δεν είναι πάντα τόσο αγνή όσο η αριστοτέλεια.

Επίσης, σε ένα κόμμα και γενικότερα στην πολιτική δεν μπαίνει κάποιος ως αλεξιπτωτιστής. Ή θα προέρχεται από πολιτική οικογένεια (αλλά και πάλι ένα lower πρέπει να διαθέτει) ή θα ξεκινήσει την καριέρα του ως κομματόσκυλο (από φοιτητικά κόμματα κτλ).
Το τελευταίο δεν το θεωρώ κακό. Μη σου πω και απαραίτητο. Είναι ο πρόδρομος ώστε να αποκτήσεις πείρα, γνωριμίες και γενικότερα να καταλάβεις πώς δουλεύει το όλο σύστημα πριν πάρεις το βάπτισμα του πυρός.

Όταν σε ρώτησα για το αν θα κατέβαινες σε πορεία δεν το είπα ως μοναδικό παράδειγμα ενασχόλησης με τα κοινά αλλά για να σου δείξω ότι όλο αυτό το πακέτο γενικότερα απαιτεί απίστευτες εργατοώρες. Σε αντίθεση με εμάς που βαριόμαστε να σηκωθούμε από τον καναπέ να πάμε μέχρι το περίπτερο.

Και κάτι τελευταίο που αφορά πιο πολύ εμάς τα φόρουμς. Διαμαρτύρεστε ότι υπάρχουν μποτ που ανοίγουν συνεχώς νήματα κτλ.
Κι όμως αυτά τα νήματα έχουν ένα περιεχόμενο μέσα . Και πολλές φορές αξιοπρόσεκτο. Δεν είναι blank νήματα ούτε τύπου τι έφαγα σήμερα το πρωί.
Αν δεν έχουν μέσα κάτι χυδαίο, προσβλητικό κτλ και τηρούν τους κανονισμούς δεν καταλαβαίνω πού είναι το τόσο μεγάλο πρόβλημα με τα νήματα που ανοίγουν.
Είναι τελείως discuss νήματα.

Και τέλος, ενώ όλοι παραδεχόμαστε ότι υπάρχει διαφθορά κτλ στην πολιτική και θα έπρεπε να είναι κάτι που να μας απωθεί, παρόλα αυτά η ενότητα της πολιτικής έχει και τη μεγαλύτερη συμμετοχή.
Κάποια γοητεία βρίσκετε σε αυτό. Ειδικά οι άντρες.

[Alien_ex_forums]

το πρόβλημα που έθεσα στην αρχή δεν αφορά γενικά τα κομματικά μποτ. Αφορά τα μποτ που χρεώνουν ακόμη και νεκρούς στο αντίπαλο κόμμα, χωρίς να είναι γνωστό τι ψηφίζει ο δράστης.

Για παράδειγμα στη δολοφονία Άλκη είχε πέσει γραμμή αρχικά ότι πρόκειται για επίθεση φασιστοειδών. Τελικά, οι δράστες ήταν μάλλον σύμμεικτοι, αν όχι αντιεξουσιαστές.

[bizeli]

Αλλο πολιτικοποιηση και αλλο κομματικοποιηση. Το να λες οτι οι αλλοι τα εκαναν ολα σκατα ενω εμεις ολα τελεια δεν εχει σχεση με πολιτικη και ιδεολογια αλλα ειναι καθαρος φανατισμος και ποδοσφαιροποιηση της πολιτικης.

Ειναι αλλο πραγμα να εχεις μια κοσμοθεωρια και να κρινεις με βαση αυτην την πραγματικοτητα και αλλο να προσκολλασαι σε ενα συγκεκριμενο κομμα και να δικαιολογεις το οτιδηποτε κανει λογω ηλιθιοτητας ή προσωπικου συμφεροντος. Τα κομματοσκυλα δεν εχουν ιδεολογια, αν πει το κομμα οτι η Γη ειναι επιπεδη τοτε ειναι επιπεδη. Αν πει οτι ειναι στρογγυλη τοτε ειναι στρογγυλη. Δεν εχουν δικο τους κωδικα αξιων με βαση τον οποιο κρινουν τα διαφορα γεγονοτα.

Να σε ρωτήσω κάτι;
Τα κόμματα δεν είναι φορείς των ιδεολογιών;
Πώς αλλιώς θα εκφράσεις (και κυρίως θα υλοποιήσεις) την ιδεολογία σου αν δεν είσαι σε κάποιο κόμμα;

Τι θυσια να κανω και ποτε ειπα να κλεισει η ΕΡΤ? Ο,τι να ναι.

Αστείο έκανα Λαχουρένιε.
Είπες ότι προτιμάς να βλέπεις youtube αντί για τηλεόραση που δε σε βολεύουν οι ώρες κτλ.
Και σου είπα κάνε μια θυσία γιατί και στην τηλεόραση εργάζονται άνθρωποι. Αν σταματήσουν να βλέπουν όλοι τηλεόραση (ειδικά κρατική), τι θα απογίνουν όλοι αυτοί οι εργαζόμενοι; Θα απολυθούν;
Αυτό εννοούσα αλλά για να σε πειράξω επειδή ξέρω ότι είσαι ευαίσθητος σε εργασιακά ζητήματα.