
(Ἐμένα πάντως μὲ ἀνάβει αὐτὸ τὸ ἄβαταρ! Καὶ τί λέτε ἐσεῖς...).
-
Κάποτε, 1983 (;), εἶχα μία μαθήτρια, Β' Γυμνασίου, ποὺ μοῦ ἄνοιξε, ἐν ὥρᾳ μαθήματος, αὐτὴ τὴν συζήτηση:
- Κύριε Γιάννη, μία κοπέλλα στὴν τάξη μας, δὲν ἔχει πάει ἀκόμα μὲ ἀγόρι. Εἶναι λεσβία;
Δὲν ἔδωσα ἀπόκριση βέβαια. Προσπάθησα νὰ τὴν ἐπαναφέρω στὴν τάξη...
Ἐπέμενε νὰ θέλει ἀπάντηση.
Ζήτησα νὰ μοῦ φέρει τὰ λεφτὰ καὶ ἔφυγα. Τῆς μάννας της, ποὺ τῆς ἐξήγησα τὶ ἔγινε, τῆς κακοφάνηκε καὶ ἄρ-
χισε νὰ μὲ διασύρει.
Λοιπόν, ὁ 28χρονος κακῶς πῆγε μὲ τὴν 12χρονη. Ἀλλὰ φανταστεῖτε καὶ τί θὰ τοῦ ἔσουρνε ἄν δὲν πήγαινε. Οἰ
γυναῖκες, ἅμα βάλουνε στὸ μάτι κάποιον, δὲν ἀστειεύονται. Δὲν ὑπάρχουν πιὸ ὕαινες.