Δημοσίευσηαπό ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ » 23 Οκτ 2018, 14:54
Κατὰ τύχη, ἔχω βρεῖ μιὰ συμπαθητικὴ παρέα γερόντων (εἶμαι ὁ πιὸ...νέος!), ποὺ συναντιόμαστε πρωινά, ὥς τὶς 12 τὸ πολύ, στὴν πλατεία Ἀγάμων (Ἀμερικῆς). Ἀπόγευμα, οὔτε συζήτηση. Ἔτυχε νὰ περνάω ἀπὸ κεῖ μιὰ φορὰ καὶ βρέθηκα σὲ ἆντρο κάθε λογῆς παρανόμων, πέρασα, ἀναγκαστικά, μὲ αὐτοκυριαρχία, σὰν νὰ μὴν ξαφνιάστηκα, μπῆκα σ' ἕνα μαγαζί, σὰν...νἆταν δικό μου (αὐτὸ θἄλεγε κανεὶς ἄν μ' ἔβλεπε) καὶ ρώτησα τὸν μαγαζάτορα:
- Πῶς ζεῖτε ἐσεῖς καὶ δὲν φοβᾶστε, ἐδῶ πέρα; (...) Σὲ λίγο θὰ φύγω αὐτοκρατορικά, μὴ μὲ πάρετε στὸ ψιλό!...
Τὸ πρωὶ λοιπόν, ἐξὸν ἀπὸ μᾶς, καὶ ἴσως μιὰ-δυὸ γρηὲς ποὺ περνοῦν πηγαίνοντας γιὰ ψώνια, καὶ κανέναν ἤ καμία ποὺ ἔρχονται ἀναγκαστικὰ γιὰ λίγο μὲ τὰ σκυλιά τους (χαϊδεύω πᾶντα τὸν Ἰάσονα καὶ τὴν Ἄριελ), οἱ ὑπόλοιποι εἶναι μισότρελλοι, ἀλλοδαποί, ζαβλακωμένοι ἀπὸ τὰ ναρκωτικά, ποὺ τὰ προμηθεύονται μάλιστα καὶ ἐκεῖ μπροστὰ στὰ μάτια μας, - ἀστυνομικὸς δὲν φαίνεται νὰ περνᾶ οὔτε μία στιγμούλα τὸν μήνα, ἔτσι νὰ διασχίζει τὴν πλατεία γιὰ νὰ πάει κάπου...
Καὶ νὰ σκεφτεῖς, εἶναι ἡ πιὸ ἥσυχη πλατεία ἐδῶ γύρω.
Στὴν πλατεία δίπλα στὸν Ἅγιο Παντελεήμονα τὰ πράγματα εἶναι περίπλοκα. Ἑκατοντάδες ἀλλοδαποὶ μὲ τὰ κινητὰ τηλέφωνά τους δὲν ξέρεις γιατί ἆλλο ζοῦν ἀπὸ τὸ νὰ λιάζονται.
Κυρίως ὅμως, στὴν πλατεία Ἀμερικῆς, ὅπου, ὅπως εἴπαμε, πηγαίνω, γιὰ ν' ἀκούσω καὶ λίγα ἑλληνικά, βλέπουμε γείτωνες ποὺ διέρχονται καὶ ὅλοι σχεδὸν χαρτζιλικώνουν τοὺς μισότρελλους, ποὺ ἀλλάζουν ροῦχα (ξεβρακώνονται τελείως) μπροστά μας. Τελικά, δὲν τοὺς λείπει τίποτα. Ὁ κόσμος τοὺς φροντίζει. Μέχρι καὶ τατουὰζ ἔχουνε.
Ὅσο για κείνους ποὺ πεθαίνουν στοὺς δρόμους, ἀναρωτιέμαι: γιατί πᾶντα νὰ πρέπει νὰ φταῖνε οἱ ἆλλοι καὶ ὄχι οἱ ἴδιοι;
Πάντως, ἡ Ἑλλάδα διαρκῶς εἰσάγει τέτοια φροῦτα ἤ τὰ δημιουργεῖ. Ἅμα διαμαρτυρηθεῖς, σὲ λένε φασίστα. Εἶναι τὰ μυαλὰ κυρίως ὅλων ὅσων εἶναι κάτω τῶν 40 ἐτῶν. Ἀνέχονται κάθε ξεπεσμὸ σὰν ἀνθρώπινο δικαίωμα. Ἀρκεῖ νὰ θυμίζει Ἀμερικὴ (τὴν κακιά της πλευρά) καὶ νὰ χάνεται, νὰ καταστρέφεται ὅ,τι ἑλληνικό.
1 .
