Τι επικές κοτσάνες είναι αυτές;

[stavmanr]

Οι εργοδότες δυσκολεύονται να βρουν πωλητές, τεχνικούς και πτυχιούχους μηχανικούς;



Για να μην κοροϊδευόμαστε. Αν όντως ήταν δυσεύρετες αυτές οι ειδικότητες, πρώτον θα είχαν υψηλούς μισθούς και δεύτερον άμεση επαγγελματική αποκατάσταση.
Έλα τώρα με τις αηδίες των εργοδοτών που θέλουν εξειδίκευση και εμπειρία με μισθούς 400€.

Ελεύθερη αγορά ονομάζεται. Βασικα ημιελεύθερη. Όταν γίνει πραγματικά ελεύθερη θα γελάσεις.

[Κουρκούας]

Όταν δεν είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν έξτρα για να προσλάβουν αυτό που δε βρίσκουν, είναι απλά κλαψούριασμα.

Δεν είναι ελληνικό, τέτοιοι χαζοπίνακες βγαίνουν σε αμερικές και τέτοια, α δεν έχουμε εργαζόμενους με επαρκείς ειδικότητες. Και στο ενδιάμεσο, η κερδοφορία ανεβαίνει 2 και 3 φορές σε σχέση με τους μισθούς.

[stavmanr]

Όταν δεν είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν έξτρα για να προσλάβουν αυτό που δε βρίσκουν, είναι απλά κλαψούριασμα.

Στην ελεύθερη αγορά, που έγραψα παραπάνω, ο εργοδότης κι ο υπάλληλος είναι ταυτόχρονα επαγγελματίες. Ο ένας προσφέρει μισθό κι ο άλλος εργασία. Η συμφωνία που κάνουν είναι συμφωνία μεταξύ κυρίων. Αν ο εργαζόμενος αποφασίσει να εκμισθώσει τις υπηρεσίες του για 100 ευρώ, αυτό είναι δικό του πρόβλημα. Αν ο εργοδότης αποφασίσει να δώσει 10.000 ευρώ αυτό είναι δικό του πρόβλημα.
Αυτό θα ισχύσει βέβαια, όταν κι αν απελευθερωθεί η αγορά. Διότι μέχρι τώρα ο υπάλληλος προστατεύει τη δική του πλευρά μέσα από τη νομοθεσία και τις συλλογικές συμβάσεις και συμφωνίες, την ίδια στιγμή που ο επιχειρηματίας (και δεν μιλώ για τον Βαρδινογιάννη ή τον Μαρινάκη) παλεύει μόνος του να προστατέψει τον εαυτό του.

Η διαδικασία, λοιπόν, μίας ελεύθερης αγοράς θα ειχε ως εξής:
"Προσφορά": προσφέρω εργασία Χ ειδίκευσης, με ψ ωράριο και ζ προϋποθέσεις με 500 ευρώ μηνιαίως. Ποιος ενδιαφέρεται;
"Ζήτηση 1": δεν δέχομαι κάτω από 700. Θα περιμένω άλλη προσφορά
"Ζήτηση 2": δεν δέχομαι κάτω από 800. Θα ανοίξω δική μου δουλειά.
"Ζήτηση 3": δέχομαι.

[Λαχουρένιος]

Όταν δεν είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν έξτρα για να προσλάβουν αυτό που δε βρίσκουν, είναι απλά κλαψούριασμα.

Στην ελεύθερη αγορά, που έγραψα παραπάνω, ο εργοδότης κι ο υπάλληλος είναι ταυτόχρονα επαγγελματίες. Ο ένας προσφέρει μισθό κι ο άλλος εργασία. Η συμφωνία που κάνουν είναι συμφωνία μεταξύ κυρίων. Αν ο εργαζόμενος αποφασίσει να εκμισθώσει τις υπηρεσίες του για 100 ευρώ, αυτό είναι δικό του πρόβλημα. Αν ο εργοδότης αποφασίσει να δώσει 10.000 ευρώ αυτό είναι δικό του πρόβλημα.
Αυτό θα ισχύσει βέβαια, όταν κι αν απελευθερωθεί η αγορά. Διότι μέχρι τώρα ο υπάλληλος προστατεύει τη δική του πλευρά μέσα από τη νομοθεσία και τις συλλογικές συμβάσεις και συμφωνίες, την ίδια στιγμή που ο επιχειρηματίας (και δεν μιλώ για τον Βαρδινογιάννη ή τον Μαρινάκη) παλεύει μόνος του να προστατέψει τον εαυτό του.

[stavmanr]

Τί μπήκε στο μάτι σου Λαχουρένιε και κτυπιέσαι ωσάν το οκταπόδιον;

[Λαχουρένιος]

Η πατατα που πεταξες

[Κουρκούας]

Όταν δεν είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν έξτρα για να προσλάβουν αυτό που δε βρίσκουν, είναι απλά κλαψούριασμα.

Στην ελεύθερη αγορά, που έγραψα παραπάνω, ο εργοδότης κι ο υπάλληλος είναι ταυτόχρονα επαγγελματίες. Ο ένας προσφέρει μισθό κι ο άλλος εργασία. Η συμφωνία που κάνουν είναι συμφωνία μεταξύ κυρίων. Αν ο εργαζόμενος αποφασίσει να εκμισθώσει τις υπηρεσίες του για 100 ευρώ, αυτό είναι δικό του πρόβλημα. Αν ο εργοδότης αποφασίσει να δώσει 10.000 ευρώ αυτό είναι δικό του πρόβλημα.
Αυτό θα ισχύσει βέβαια, όταν κι αν απελευθερωθεί η αγορά. Διότι μέχρι τώρα ο υπάλληλος προστατεύει τη δική του πλευρά μέσα από τη νομοθεσία και τις συλλογικές συμβάσεις και συμφωνίες, την ίδια στιγμή που ο επιχειρηματίας (και δεν μιλώ για τον Βαρδινογιάννη ή τον Μαρινάκη) παλεύει μόνος του να προστατέψει τον εαυτό του.

Η διαδικασία, λοιπόν, μίας ελεύθερης αγοράς θα ειχε ως εξής:
"Προσφορά": προσφέρω εργασία Χ ειδίκευσης, με ψ ωράριο και ζ προϋποθέσεις με 500 ευρώ μηνιαίως. Ποιος ενδιαφέρεται;
"Ζήτηση 1": δεν δέχομαι κάτω από 700. Θα περιμένω άλλη προσφορά
"Ζήτηση 2": δεν δέχομαι κάτω από 800. Θα ανοίξω δική μου δουλειά.
"Ζήτηση 3": δέχομαι.

Αυτό θα ίσχυε, εφόσον οι υποψήφιοι για τη δουλειά έχουν να βασικά για αυτούς και την οικογένειά τους ώστε να μην αγχώνονται χρονικά για τη διαπραγμάτευση.

Σε κάθε περίπτωση, η τωρινή αγορα είναι διαστρεβλωμένη στην Ελλάδα λόγωυ υψηλής ανεργίας και τραπεζων που δε δίνουν δάνεια.

[stavmanr]

Στην ελεύθερη αγορά, που έγραψα παραπάνω, ο εργοδότης κι ο υπάλληλος είναι ταυτόχρονα επαγγελματίες. Ο ένας προσφέρει μισθό κι ο άλλος εργασία. Η συμφωνία που κάνουν είναι συμφωνία μεταξύ κυρίων. Αν ο εργαζόμενος αποφασίσει να εκμισθώσει τις υπηρεσίες του για 100 ευρώ, αυτό είναι δικό του πρόβλημα. Αν ο εργοδότης αποφασίσει να δώσει 10.000 ευρώ αυτό είναι δικό του πρόβλημα.
Αυτό θα ισχύσει βέβαια, όταν κι αν απελευθερωθεί η αγορά. Διότι μέχρι τώρα ο υπάλληλος προστατεύει τη δική του πλευρά μέσα από τη νομοθεσία και τις συλλογικές συμβάσεις και συμφωνίες, την ίδια στιγμή που ο επιχειρηματίας (και δεν μιλώ για τον Βαρδινογιάννη ή τον Μαρινάκη) παλεύει μόνος του να προστατέψει τον εαυτό του.

Η διαδικασία, λοιπόν, μίας ελεύθερης αγοράς θα ειχε ως εξής:
"Προσφορά": προσφέρω εργασία Χ ειδίκευσης, με ψ ωράριο και ζ προϋποθέσεις με 500 ευρώ μηνιαίως. Ποιος ενδιαφέρεται;
"Ζήτηση 1": δεν δέχομαι κάτω από 700. Θα περιμένω άλλη προσφορά
"Ζήτηση 2": δεν δέχομαι κάτω από 800. Θα ανοίξω δική μου δουλειά.
"Ζήτηση 3": δέχομαι.

Αυτό θα ίσχυε, εφόσον οι υποψήφιοι για τη δουλειά έχουν να βασικά για αυτούς και την οικογένειά τους ώστε να μην αγχώνονται χρονικά για τη διαπραγμάτευση.

Σε κάθε περίπτωση, η τωρινή αγορα είναι διαστρεβλωμένη στην Ελλάδα λόγωυ υψηλής ανεργίας και τραπεζων που δε δίνουν δάνεια.

Πρόσεξε τώρα:
προβληματίζεσαι αν οι υποψήφιοι υπάλληλοι έχουν τα βασικά για να συμμετέχουν στη διαπραγμάτευση "υγιώς". Αναρωτήθηκες ποτέ αν ο επιχειρηματίας/επαγγελματίας έχει τα βασικά για να κάνει το ίδιο από τη δική του μεριά; Ή θα απαντήσεις "ας την κλείσει αν δεν μπορεί!" ;

Συνήθως, ως επιχειρηματία έχουμε στο μυαλό μας τον τύπο με την BMW που κυκλοφορεί στα σκυλάδικα και μοιράζει λουλούδια... Δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα.
Επιχειρηματίας είναι ο περιπτεράς, ο φαρμακοποιός, ο μανάβης, ο γεωργός, ο λογιστής που σου κάνει την ετήσια φορολογική δήλωση για 20 ευρώ (1,6 ευρώ/μήνα τον "μισθώνεις" για να διαχειριστεί την φορολογική νομοθεσία) κλπ

Από την άλλη, αν όλοι πιστεύουν ότι ο επιχειρηματίας περνά τόσο καλά γιατί δεν γίνονται όλοι επιχειρηματίες παρά μόνο περιμένουν κάποιον να τους προσλάβει;

[stavmanr]

Η πατατα που πεταξες

Τις πατάτες τις τρώω. Με ιδιαίτερη ευχαριστηση. Δεν τις πετώ.
Αν έχεις κάποια ένσταση, γράψτην να τη συζητήσουμε. Με τέτοιους αφορισμούς κουβέντα δεν γίνεται.

[Κουρκούας]

Πρόσεξε τώρα:
προβληματίζεσαι αν οι υποψήφιοι υπάλληλοι έχουν τα βασικά για να συμμετέχουν στη διαπραγμάτευση "υγιώς". Αναρωτήθηκες ποτέ αν ο επιχειρηματίας/επαγγελματίας έχει τα βασικά για να κάνει το ίδιο από τη δική του μεριά; Ή θα απαντήσεις "ας την κλείσει αν δεν μπορεί!" ;

Συνήθως, ως επιχειρηματία έχουμε στο μυαλό μας τον τύπο με την BMW που κυκλοφορεί στα σκυλάδικα και μοιράζει λουλούδια... Δεν είναι καθόλου έτσι τα πράγματα.

Από την άλλη, αν όλοι πιστεύουν ότι ο επιχειρηματίας περνά τόσο καλά γιατί δεν γίνονται όλοι επιχειρηματίες παρά μόνο περιμένουν κάποιον να τους προσλάβει;

Σωστό αυτό, αλλά επιχειρηματία λέμε κάποιον με 2 υπαλλήλους, επιχειρηματία καποιον με 20000 υπαλλήλους. Είναι τελείως διαφορετική η κατάσταση του καθενός. Ο πρώτος δεν έχει σημαντικά περισσοτερη άνεση διαπραγματευσης από τον υπάλληλο (επί κρισης να μην πω ότι μπορεί να είναι και χειρότερα), ο δεύτερος σαφώς και έχει.