Συμεών ὁ στυλίτης

[Διάδοχος]

Saint Simeon Stylites (c. 390? – 2 September 459) was a Syriac ascetic saint who achieved notability for living 37 years on a small platform on top of a pillar near Aleppo (in modern Syria). Several other stylites later followed his model (the Greek word style means "pillar"). He is known formally as Saint Simeon Stylites the Elder to distinguish him from Simeon Stylites the Younger, Simeon Stylites III, and Saint Symeon Stylites of Lesbos.

Edward Gibbon in his History of the Decline and Fall of the Roman Empire describes Simeon's life as follows:

In this last and lofty station, the Syrian Anachoret resisted the heat of thirty summers, and the cold of as many winters. Habit and exercise instructed him to maintain his dangerous situation without fear or giddiness, and successively to assume the different postures of devotion. He sometimes prayed in an erect attitude, with his outstretched arms in the figure of a cross, but his most familiar practice was that of bending his meagre skeleton from the forehead to the feet; and a curious spectator, after numbering twelve hundred and forty-four repetitions, at length desisted from the endless account. The progress of an ulcer in his thigh might shorten, but it could not disturb, this celestial life; and the patient Hermit expired, without descending from his column.

https://en.wikipedia.org/wiki/Simeon_Stylites

[Διάδοχος]

Βιογραφία

Έζησε στα μέσα του 5ου αιώνα μ.Χ., επί αυτοκράτορας Λέοντος του Μεγάλου και Πατριάρχου Αντιοχείας Μαρτυρίου. Ο Συμεών γεννήθηκε στο χωριό Σισάν της Κιλικίας το 389 μ.Χ., από γονείς βοσκούς. Βοσκός ήταν και αυτός στα νεανικά του χρόνια. Από μικρός ήταν αφοσιωμένος με όλη του την ψυχή στα θεία. Τόσο θερμές ήταν οι προσευχές του προς το Θεό, ώστε πολλές φορές λουζόταν από δάκρυα. Κάποια μέρα, του έκαναν μεγάλη εντύπωση τα λόγια του Χριστού, «μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται. Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται» (Ματθαίου, ε' 4,8). Δηλαδή, μακάριοι είναι εκείνοι που πενθούν για τις αμαρτίες τους και για το κακό που επικρατεί στον κόσμο, διότι αυτοί θα παρηγορηθούν από το Θεό. Μακάριοι, επίσης, είναι εκείνοι που έχουν την καρδιά τους καθαρή από κάθε μολυσμό αμαρτίας, διότι αυτοί θα δουν το Θεό.

Ποθώντας, λοιπόν, και ο Συμεών να κάνει τέτοια ζωή, πήγε κοντά στον όσιο Ηλιόδωρο, όπου έμεινε 10 χρόνια, και έγινε μοναχός. Επιθυμώντας, όμως, περισσότερη ησυχαστική ζωή, αποσύρθηκε σε ένα κελί στο χωριό Τελανισό, όπου ασκήτεψε τρία χρόνια. Η φήμη της αγίας του ζωής έκανε να συρρέουν πλήθη λάου κοντά του. Αλλά ο Συμεών, αποφεύγοντας την ακατάπαυστη εκείνη κοινωνικότητα και θέλοντας ακόμα περισσότερη ασκητική ζωή, εγκαταστάθηκε επάνω σ' ένα στυλό 36 πήχεων! Με τον ιδιόρρυθμο αυτό τρόπο ασκήτεψε 37 χρόνια. Αλλά και με τη χάρη του Θεού έκανε τελικά τη ζωή που επιθυμούσε και που μακαρίζει ο Κύριος. Κοιμήθηκε το 459 μ.Χ. και κηδεύτηκε από τον πατριάρχη Αντιόχειας Μαρτύριο στη μεγάλη εκκλησία της Αντιόχειας.


http://www.saint.gr/895/saint.aspx

[Λαχουρένιος]

Ζουρλομανδυα επρεπε να του φορεσουν, κατι τετοια ψυχακια πανε και προσκυνανε οι χριστιανοταλιμπαν

[Γύπας]

Ζουρλομανδυα επρεπε να του φορεσουν, κατι τετοια ψυχακια πανε και προσκυνανε οι χριστιανοταλιμπαν

Ανέβα στο στύλο εσύ αν μπορείς ζηλιάρη.

[nemo]

Ζουρλομανδυα επρεπε να του φορεσουν, κατι τετοια ψυχακια πανε και προσκυνανε οι χριστιανοταλιμπαν

Ανέβα στο στύλο εσύ αν μπορείς ζηλιάρη.

βρε μη του δινεις ιδεες

[vallon]

θυμήθηκα μια ταινία με τον συγχωρεμένο τον μουστάκα που έκανε τον άγιο στυλίτη

[nik_killthemall]

Το θέμα με τον Στυλίτη δεν ήταν η παράνοια του, αλλά το γεγονός πως πολύ γρήγορα ο επίσημος χριστιανισμός χρησιμοποίησε παραδείγματα όπως ο Στυλίτης σαν ιπποδρομιακό και οπαδικό εργαλείο εξάπλωσης του χριστιανισμού, χωρίς να δίνει δεκάρα για το αν πληρείται η συνειδητότητα ακόμα και του πιο απλού περιεχομένου του χριστιανισμού.

Ο τρόπος με τον οποίο μεταστρέφοντο κατά χιλιάδες στον χριστιανισμό τον 4ο και 5ο αι. μ.χ. οι μάζες, ήταν παρόμοιος με τον τρόπο με τον οποίο γίνεται σήμερα κάποιος οργανωμένος οπαδός του Ολυμπιακού, του Παναθηναϊκού και του Μπάοκ.

- Ο Ralph Martin Novak στο "Χριστιανισμός & Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία" σελ. 293-4 σημειώνει :

"Οι μαζικές μεταστροφές στον χριστιανισμό, όπως αυτές που περιγράφει ο Θεοδώρητος παρακάτω, προφανώς δεν περιείχαν κάποια συνειδητή κατανόηση της χριστιανικής πίστης, αλλά όπως ο Θεοδώρητος, οι περισσότεροι χριστιανοί του 4ου αιώνα που παρατηρούσαν παρόμοια συμβάντα αρκούνταν με την πίστη του προσυλητισμένου, έστω κι αν αυτή στερούταν της κατανόησης [...] Αυτό ίσως ήταν αναμενόμενο σε μια εποχή που η μάθηση και η παιδεία κάθε είδους βρισκόταν σε παρακμή και ένα πρόσωπο σαν τον Συμεών θεωρούταν "φιλόσοφος"...

Θεοδώρητος, Ιστορία των μοναχών της Συρίας (440 μ.χ.) "Επειδή οι επισκέπτες ήταν αμέτρητοι και όλοι προσπαθούσαν να αγγίξουν τον Συμεών και να αποσπάσουν κάποια ευλογία από τα εκ προβιάς ενδύματά του, αυτός ενώ στην αρχή θεωρούσε υπερβολικό τον σεβασμό και αργότερα δεν μπορούσε να αντέξει την κόπωση, σχεδίασε την θέση του σε έναν στύλο παραγγέλνοντας να κοπεί αρχικά σε ύψος 6 κύβιτα, μετά 12, ..., και τέλος 36 διότι επιθυμεί σφόδρα να ανέλθει στον ουρανό και να αποχωριστεί την επίγεια ζωή.
[...] οι Ισμαηλίτες [...] φωτίστηκαν από τον Συμεών βλέποντάς τον να ίσταται επί του στύλου και καταφθάνοντας σε ομάδες των 200 ή 300 ατόμων ακόμα και των 1000 μερικές φορές αποκύρηξαν με κραυγές την προπατορική τους απάτη καταστρέφοντας ενώπιον αυτού τα είδωλα ...
Λέγεται πως σαν αποτέλεσμα της ορθής στάσης του, προκλήθηκε ένα κακοήθες έλκος στο αριστερό του πόδι και πως έρρεε από αυτό αδιάκοπα πύον. Παρ'όλα αυτά κανένας από αυτούς τους βασάνους δεν επηρέασε την φιλοσοφία του [...]"


- Ενώ ο John Holland Smith στο "Ο θάνατος του αρχαίου κόσμου" σελ. 97-8 σημειώνει :

"Μια άλλη ακραία εξέλιξη στην αυτοκρατορία, καθοριστική για τον θάνατο της αρχαίας θρησκείας, ήταν η σταδιακή αποδοχή εκ μέρους των χριστιανών του αυτοτιμωρητικού ασκητισμού ως μιας φυσιολογικής έκφρασης αφοσίωσης στον Χριστό. [...] Πολύ σύντομα ψυχοπαθολογικά άτομα όπως ο βασανισμένος Αντώνιος της ερήμου που κατατρεχόταν από την ματαιωμένη σεξουαλικότητά του και ο σκουληκοφαγωμένος Συμεών ο Στυλίτης που είχε τρελαθεί από τον ήλιο και καθόταν επί χρόνια πάνω σε μια πέτρινη κολώνα, έγιναν ήρωες των συγκαιρινών τους χριστιανών. [...] ο γενικότερος θαυμασμός για τις εθελούσιες ταλαιπωρίες αυτών των ανθρώπων τους κατέστησε λύδια λίθο της αγιοσύνης. Μέσα σε λίγες 10ετίες εμφανίστηκαν τόσοι πολλοί αυτοαποκαλούμενοι μοναχοί που δικαιολογούσαν την εκκεντρική και συχνά εγκληματική συμπεριφορά τους επικαλούμενοι την υποτιθέμενη ιερή αποστολή τους [...]. "