Αντίθεοι....

[tanipteros]

Ο Θεός είναι έννοια κοινή και συμπαντική. Είναι γνωστή σε όλους ακόμη και σε αυτούς που τον αρνιούνται και είναι άθεοι.

Σε αυτό το νήμα θα μελετήσουμε της μορφές της θεομαχίας δλδ του να είναι κάποιος αντίθεος προς την έννοια του Θεού.

Η έννοια της θεομαχίας έχει την βάση της στα αρχαία χρόνια που οι λαοί λατρεύαν προγόνους για θεούς και στην συνέχεια οι λαοί κάναν πόλεμο μεταξύ τους. Έτσι ο ένας λαός μισούσε τους θεούς του άλλου λαού.
Επειδή στην αρχαιότητα σημαντικό γεγονός ήταν η υστεροφημία ο κάθε λαός φρόντιζε να δαιμονοποιεί τους θεούς του αντιπάλου εχθρού λαού έτσι ώστε να μένει στην λαϊκή γνώμη μια άσχημη φήμη για τους Θεούς - Δαίμονες του εχθρού.

Σε αυτήν την μορφή θεομαχίας μισείται η εικόνα του θεού που είναι κάθε άνθρωπος.
Αυτή η μορφή θεομαχίας μένει ενεργή ακόμη και στις μέρες μας και πλέον έχουν ξεχαστεί τα αρχικά γνήσια ονόματα των προσώπων που μισιούνται και έχουν μείνει σε κάθε θρησκειά απλά ως δύο παρατάξεις. Οι Θεοί ή ο Θεός και οι Δαίμονες.

[tanipteros]

Τιτάνες - Ολύμπιοι
Στην αρχαία εποχή έχουμε την θεομαχία Τιτάνων - Ολυμπίων που μπορεί οι περισσότεροι να ξέρετε.
Οι Τιτάνες ήταν βασιλιάδες της Μέσης Ανατολής και οι Ολύμπιοι βασιλιάδες και ηγετικές μορφές του Ελλαδικού χώρου.
Σε πολύ αρχαία εποχή περίπου στο 100.000πΧ έχουμε την σύγκρουση Ελλάδος Μέσης Ανατολής.
Ιστορικά στοιχεία μας δίνει ο Ερρένιος ο Βύβλιος που έγραψε την Φοινικική ιστορία βασισμένος στην ιστορία του Σαγχουνιάθωνα που έζησε πριν την Ομηρική εποχή.

Η ιστορία της θεομαχίας ξεκινά από την εποχή του βασιλιά Ήλου. Ο Ήλος ήταν μυθολογικά ο Κρόνος. Ο Ήλος ήταν αρχικά δίκαιος βασιλιάς και συμβουλευόταν τον ιερογραμματέα του Τάαυτο. Με την βοήθεια του πήρε την εξουσία από τα χέρια του πολεμοχαρή πατέρα του Ουρανό που είχε ξεκινήσει επεκτατικούς πολέμους και εδραίωσε την ειρήνη σε κάθε περιοχή.

Την εποχή εκείνη οι άνθρωποι πιστεύαν στον Θεό Ήλιο και αρχηιερέας της θρησκείας ήταν ο εκάστοτε βασιλιάς. Στην προκειμένη περίπτωση ο Ήλος.

Όταν πέθαινε κάποιο εξέχων πρόσωπο όπως βασιλιάς θεοποιούταν και μεταθάνατον θεωρείτω ότι πήγενε το πνεύμα του και ενωνόταν με τον Ύψιστο Θεό Ήλιο και έτσι γινόταν και ο πεθαμένος βασιλιάς Θεός.

Μετά από λίγα χρόνια εξουσίας ο βασιλιάς Ήλος άρχησε να γίνεται πολεμοχαρής και να θέλει να κατακτήσει τα γειτονικά βασίλεια.

Ο επεκτατισμός της Μέσης Ανατολής έφτασε μέχρι την Ελλάδα.
Βλέποντας αυτά ο ιερογραμματέας του Τάαυτος έφυγε και παράτησε τον Ήλο (Κρόνο) και αρχικά ζήτησε βοήθεια από την Αίγυπτο.

Οι Αιγύπτιοι τον τίμησαν εν ζωή ως Θεό Φαραώ και του δώσαν το όνομα Θωύθ ή Θώθ.

Στην συνέχεια ο Τάαυτος ζήτησε στρατιωτική βοήθεια και από τους Έλληνες. Οι Έλληνες τον τίμησαν και αυτοί ως Θεό με το όνομα Ερμή Τρισμέγιστο.

Αφού λοιπόν οργάνωσε τις στρατιωτικές ομάδες Αιγύπτου και Ελλάδος ξεκίνησε έναν πόλεμο εναντίον του Ήλου και των ακολούθων του.

Οι ακολουθοι του Ήλου ονομάστηκαν Τιτάνες ή αλλιώς στα Φοινικικά Ελοχίμ ακολουθοι του Θεού Ήλου. (το Ήλος προφερόταν κάτι μεταξύ Ελ και Ηλ).

Η Τιτανομαχία είναι γνωστή κράτησε αρκετά χρόνια με τελική νίκη των Ολυμπίων Ελληνικών δυνάμεων.
Οι Έλληνες ωστόσο συνέχησαν να τιμούν τους Θεούς της παλιάς θρησκείας τον Κρόνο και τους Τιτάνες αν και περάσαν σε δεύτερη μοίρα μιας και τώρα την κύρια λατρεία την είχαν πάρει οι Ολύμπιοι.

Άνθρωποι λοιπόν οι Τιτάνες άνθρωποι και οι Ολύμπιοι που πέρασαν στην κοινή γνώμη ως Θεοί και τιμόντουσαν τόσο καιρό από τους ανθρώπους.

Απομεινάρια των Τιτάνων έμειναν στην Μέση Ανατολή και κατά καιρούς εκστράτευαν κατά της Ελλάδος. Τέτοια παραδείγματα έχουμε τον Τυφώνα και τον Ιευώ που κυρίως ο δεύτερος δραστηροποιούνταν στην περιοχή της Φοινίκης - Συρίας.

[tanipteros]

Για τους αρχαίους Έλληνες οι ηγέτες που εκστράτευαν κατά της Ελλάδος όπως ο Τυφώνας και ο Ιευώ ήταν οι πρώτοι αντίθεοι στους Ολύμπιους.

Έτσι οι άνθρωποι μάθανε στην μυθολογία της εποχής για το τέρας Τυφώνα που είχε χέρια και πόδια φίδια (δράκους) και το πόσο φρικαλέο ήταν.

Με αυτά και με τα άλλα ο Τυφώνας ήταν ο ηγέτης που μάθανε οι άνθρωποι να μισούν σαν αντίθεο.
Εδώ έχουμε μίσος του Τυφώνα προς τους ανθρώπους Ολύμπιους (τους νεκρούς βασιλιάδες) αλλά και μίσος του λαού προς τον άνθρωπο Τυφώνα.

Τέτοια μίση θα βρείτε και άλλα στην μυθολογία αν ψάξετε. Σε Πλατωνικό διάλογο ο Σωκράτης λέει ότι ο Μινώταυρος ο γιος του βασιλιά Μίνωα είναι άνθρωπος. Και οι Αθηναίοι τον μυθολογήσαν ως τέρας για τον φόρο υποτέλειας που έβαλε η Κρήτη στην Αθήνα.

Οπότε είχαμε και εντός των συνόρων κακολογιά και αρνητική υστεροφημία στην αρχαία εποχή.

Απλά όλα αυτά τα είπα για να δείξω πώς λειτουργούσαν τότε στα αρχαία χρόνια τα πράγματα. Το τι πίστευαν οι λαοί για Θεό και πώς μισούσαν άλλους ανθρώπους ως τέρατα και αντίθεους.

[tanipteros]

Στην συνέχεια θα ασχοληθούμε με τους Εβραίους και τους λαούς της Μέσης Ανατολής.

[tanipteros]

Μέση Ανατολή - Εβραίοι

Οι Εβραίοι αρχικά ήταν νομαδικός λαός που λάτρευε τοπικούς Θεούς με κυρίαρχη θεότητα πιο συχνά τον Ιευώ ή αλλιώς Γιαχβέ.

Τους Εβραίους τους πολεμούσαν οι άλλοι λαοί της Μέσης Ανατολής όχι μόνο με στρατό αλλά κυρίως με μάγια και κατάρες.
Βέβαια κατάρες αλληλοεκτόξευαν και οι Εβραίοι προς Βαβυλώνιους, Σύριους, Φοίνικες κτλ....

Έτσι όταν χτυπούσε μια πληγή τους Εβραίους θεωρούσαν ότι έφτεγε η κατάρα του Βαβυλώνιου ιερέα τάδε ο οποίος τους έκανε μαύρη μαγεία και έστελνε τα πνεύματα πολεμηστές εναντίων των Εβραίων.

Μόνο που τα πνεύματα πολεμηστές για τους Βαβυλωνιους μπορεί να ήταν οι ψυχές των νεκρών πολεμηστών αλλά για τους Εβραίους ήταν Δαίμονες εναντίων τους και εναντίων του δικού τους προγονικού Θεού ηγέτη τον Ιευώ.

Έτσι στην Μέση Ανατολή καθιερώνεται ο όρος Σατάν ως ο εχθρός του θεού και ο αντίθεος.
Ο Σατάν είναι μια Εβραϊκή λέξη που σημαίνει κοινώς "αντίπαλος". Και χρησιμοποιούταν για τα πνεύματα μαχητές που στέλναν με κατάρες οι άλλοι λαοί εναντίον των Εβραίων.

Αλλά για προσέξτε την νοοτροπία της εποχής.... ο Βαβυλώνιος στρατιώτης ορκιζόταν να πολεμήσει μετά τον θάνατο και ο Βαβυλώνιος ιερέας τον έστελνε πνευματικά να τελέσει αυτό το καθήκον!!!! Φανταστείτε το μίσος των ανθρώπων εκείνη την εποχή!

Οι Εβραίοι δεν είχαν στρατό αρχικά σαν νομάδες αργότερα την εποχή των βασιλέων Σαούλ και Δαυίδ οργανόνονται σαν κράτος.
Μέσα στους περίφημους ψαλμούς του Δαυίδ βλέπουμε την ίδια τακτική. Ο Βασιλιάς προσεύχεται στον Θεό Γιαχβέ για την καταστροφή των αντιπάλων. Ότι παθαίναν από τους Βαβυλώνιους τώρα ο Δαυίδ στέλνει τους Αγγέλους του Γιαχβέ για να καταστρέψουν τους εχθρους τους. Τους Σατάν!!!

[tanipteros]

έτσι από τις μάχες σώμα με σώμα και την έννοια του εχθρού (Σατάν) περάσαμε με αναγωγή στους αντίπαλους του Γιαχβέ τους Σατάν.

Αργότερα επί Χριστιανικής εποχής δημιουργείται ο μύθος των έκπτωτών Αγγέλων. Η ιστορία αυτή δεν είναι Εβραϊκή ούτε Βαβυλωνιακή. Η ιστορία των ακολούθων του Θεού που στρέφονται εναντίων Του έχει τις ρίζες της σε πανάρχαιο Περσο - Ινδικό πόλεμο που θα αναφερθώ παρακάτω.

Ωστόσο για την ώρα η ιστορία αυτή ανασκευάζεται και προσαρμόζεται στα πρότυπα των Εβραίων. Η ιστορία θέλει να είναι ο Γιαχβέ ο καλός Θεός και να πλάθει τον άνθρωπο. Επειδή προορίζει τον άνθρωπο να λατρεύεται όμοιος με τον Θεό ορισμένοι Άγγελοι επαναστατούν. Σου λέει εμείς που είμαστε Αγγελικά όντα δεν θα λατρευόμαστε και θα λατρεύεται ο άνθρωπος;

Έτσι επαναστατούν και πέφτουν από τον Ουρανό και γίνονται Δαίμονες εχθροί του Θεού και του ανθρώπου.

Η ιστορία εδώ για να την δούμε και από την ρεαλιστική ματιά της θέλει κάποιον βασιλιά να απελευθερώνει σκλάβους μια ομάδα ανθρώπων. Και να τους δίνει δικαιώματα πολιτικά και ιερατικά. Από κει που ήταν σκλάβοι τώρα σαν ελέυθεροι πολίτες θα μπορούσαν να φτάσουν να γίνουν και ιερείς. Και όπως ξέρουμε μπορεί και μετά θάνατον να λατρεύονται ως Θεοί.

Αυτήν την εκδοχή ορισμένοι σύμμαχοι του βασιλιά δεν την ήθελαν. Και ξέσπασε πόλεμος στο βασίλειο για την τύχη των πρώην σκλάβων. Ο βασιλιάς έδιωξε τους "εκπτωτους" συμμάχους από το βασίλειο και απελεύθέρωσε τους σκλάβους.

Κάπως έτσι πρέπει να είναι η ιστορία πίσω από τον μύθο για τους έκπτωτους και τον Θεό.

[tanipteros]

Όπως και να έχει ο κόσμος πιστεύει στα παραμύθια και ο μύθος του Σατανά και των έκπτωτων Δαιμόνων του στέκει ακόμη και στις μέρες μας και θαυμάζεται απο μικρούς και μεγάλους.

[ΜΥΘΗΡΑ]

Όπως και να έχει ο κόσμος πιστεύει στα παραμύθια και ο μύθος του Σατανά και των έκπτωτων Δαιμόνων του στέκει ακόμη και στις μέρες μας και θαυμάζεται απο μικρούς και μεγάλους.

σχολιο 1

........πισω απο τους μυθους τους αρχαιους κρυβεται μια ιστορικη προσωπικοτητα σημαντικη για τον κοσμο μας καθως συνδεεται με μεγιστα δεινα και διαταραχες του οικου μας και της κοινωνιας...
και ιστορικες δεν ειναι μονο οι προσωπικοτητες που ενσαρκωθηκαν στον κοσμο μας αλλα κι αυτε ςπου μας ηρθαν απο αλλους προηγμενους κοσμους και ρυθμιζουν τα του οικου μας ....
η προσωπικοτητα του Σατανα εινα υπαρκτη και διαιωνιζομενη μεσα στη ΓΑΛΑΞΙΑΚΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΜΑς ,,,

[Άρης Κλάρας]

Όπως και να έχει ο κόσμος πιστεύει στα παραμύθια και ο μύθος του Σατανά και των έκπτωτων Δαιμόνων του στέκει ακόμη και στις μέρες μας και θαυμάζεται απο μικρούς και μεγάλους.