Οργισμένος έγραψε:sharp έγραψε:Σε καταλαβαίνω, από την στιγμή όμως που έχεις την καβάτζα της δουλειάς, πας και γυρίζεις την επόμενη ημέρα αν δεν σού αρέσει. Δες το σαν διακοπές και διερεύνηση, ώστε να μην αγχωθείς. Υπάρχει φυσικά το ενδεχόμενο να βρει η γυναίκα σου δουλειά και να πρέπει να αποφασίσεις ανάμεσα στο εκείνη άνεργη στην Ελλάδα ή εσύ στη Σουηδία. Μάλλον αυτό σε τρελλαίνει, θα συμβούλευα να το αφήσεις για όταν και αν έρθει η ώρα. Μην προεξοφλείς τι θα γίνει, μπορεί να μην καταφέρει τίποτε και απλώς να ζήσετε μια διαφορετική εμπειρία.
Ma ενα απο αυτα που με αγχωνουν ειναι το να μη γινει τιποτα τελικα.
Εφ' όσον έχεις άκρες με Έλληνες, κάνε το εξής: ζήτα να σε χώσουν σε μια εταιρία Έλληνα στον τομέα της ειδικότητας σου. Μπορεί να είναι πράκτικουμ ή κάτι σαν παρτ-τάιμ. Μετά από 6 μήνες δεν θα έχεις μάθει μόνο γλώσσα στη Σχολή που θα πας, αλλά θα έχεις πάρει και μυρωδιά πώς δουλεύει το σύστημα στην πράξη. Πολύ πιο σημαντικό είναι ότι θα το βάζεις στο βιογραφικό σου που θα στέλνεις με αιτήσεις ύστερα από 6 μήνες. Η διαφορά από το "ήρθα και 6 μήνες κάνω 3 ώρες τη βδομάδα γλώσσα" είναι τεράστια. Δείχνεις ότι ενδιαφέρεσαι να δουλέψεις και κάνεις ό,τι περνά από το χέρι σου.
Το δύσκολο είναι βέβαια να βρεις μια τετοια θέση. Ακόμη και τζάμπα να πηγαίνεις, τους κοστίζεις σε ασφαλίση και στην θέση εργασίας που καταλαμβάνεις. Θα πρέπει επομένως να σκεφτείς τι θα προσφέρεις ανταποδοτικά, ακόμη και αν δεν πληρώνεσαι. Έτσι δουλεύει άλλωστε και ο διαγωνισμός για μία δουλειά. "Εμένα θα πάρετε, διότι κάνω αυτό κι αυτό", με πολύ συγκεκριμένα στοιχεία.
Έψαξες μήπως υπάρχει κάποιο τέτοιο πρόγραμμα για σήνιορ; Στην Ευρώπη που γερνάει όλο και βγάζουν τέτοια προγράμματα (υποτίθεται ότι θέλουν να προωθήσουν την μετακίνηση των λαών).
