To παράδοξο των φύλων στην καθημερινότητα

[bizeli]

Σίγουρα υπάρχει μια τέτοια λίστα, όμως εγώ δεν μίλησα για πρότυπα συμπεριφοράς αλλά για θηλυκό χαρακτηριστικό.

Θηλυκά χαρακτηριστικά που αφορούν τη συμπεριφορά όμως.
Αλλιώς σε τι αναφέρεσαι όταν μιλάς για "θηλυκά χαρακτηριστικά"; Στην εμφάνιση;

Μπορείς να διακρίνεις σεξισμό σε ένα συντακτικό σχήμα που δεν έχει κάποιο βαθύτερο νόημα αλλά δεν μπορείς να τον διακρίνεις όταν συσχετίζεις τα αρνητικά ποιοτικά χαρακτηριστικά του χαμηλού ήθους και το χαμηλού μορφωτικού επιπέδου με τους άνδρες;

Νομίζω ότι πας να δημιουργήσεις ένα θέμα από το τίποτα εδώ.
Κατάλαβες πολύ καλά τι ήθελα να πω.
Κι έτσι κι αλλιώς τα αρνητικά χαρακτηριστικά δεν τα αποδίδω εγώ απλά τα αναφέρω.

Εδώ το φάσιονβίκτιμ όμως σου λέει ξεκάθαρα πως δεν πρόκειται για κοινωνικό ζήτημα αλλά ότι όλη αυτή η διαδικασία την οποία προωθεί είναι πολιτική πράξη.
Δίνει «μάχη κατά των διακρίσεων» προωθώντας την γλωσσική διάκριση γενών εκεί που δεν υπάρχει

Βασικά σου διαφεύγει το γεγονός ότι είναι καθηγήτρια στο Παιδαγωγικό του ΑΠΘ πράγμα που σημαίνει ότι το ακροατήριό της είναι εκκολαπτόμενοι/ες δάσκαλοι/ες και ο πολιτικός κορεκτισμός κατέχει εξέχουσα θέση στις σχολικές τάξεις. Γι' αυτό και πρέπει να διδάσκεται και να δίνεται ιδιαίτερο βάρος και στη σχολή και μετέπειτα στις σχολικές τάξεις από τους δασκάλους στους μαθητές.
Αν ο συμβολισμός που αποδίδεται στις λέξεις δεν έχει καμιά σημασία τότε πώς θα σου φαινόταν αν ένας δάσκαλος αναφερόταν πχ στους αφρικανούς με τον χαρακτηρισμό "αράπακλες", στους Τούρκους "Τουρκαλάδες" και στους αθίγγανους "γύφτοι".
Για αυτό λέω ότι εξαρτάται τι ρόλο έχεις και σε ποιους απευθύνεσαι. Αν πρόκειται για μια συζήτηση καφενειακού επιπέδου δεν τίθεται θέμα. Όταν όμως εκπαιδεύεις και διαμορφώνεις συνειδήσεις πρέπει να είσαι πολύ προσεκτικός στην ορολογία που χρησιμοποιείς και στον τρόπο που μιλάς γιατί πρώτον αποτελείς παράδειγμα και δεύτερον δεν θέλεις να δημιουργούνται παρανοήσεις και να περνάν λάθος μηνύματα.
Γι΄αυτό και μίλησα κυρίως για επίσημο λόγο.

Ποιο είναι το κοινωνικό φαινόμενο που προσπαθούμε να αναδείξουμε εδώ; Το ότι η χρήση του πληθυντικού αρσενικού γένους για την περιγραφή ομάδων ή πλήθους δεν δημιουργεί καμία εννοιολογική σύγχυση; Προφανώς όχι.
Αντ' αυτού κατασκευάζουμε ανύπαρκτα «κοινωνικά» προβλήματα όπως «ο σεξισμός στο συντακτικό».

Το κοινωνικό φαινόμενο που προσπαθούμε να αναδείξουμε εδώ είναι ότι η χρήση της γλώσσας πρέπει να συμβαδίζει με τις επιταγές των καιρών.
Εφόσον,η γυναίκα έχει έντονη παρουσία πλέον στα πράγματα πρέπει να αποτυπώνεται και στη γλώσσα αν θες να είσαι ακριβής.
Αν δε θες να είσαι είναι άλλο θέμα.

[bizeli]

Ότι είναι τελείως άσχετο με το θέμα που συζητάμε;

Όχι δεν είναι τελείως άσχετο γιατί εξηγήθηκα από την αρχή.
Είπα ότι η γλώσσα δημιουργεί στερεότυπα και τα στερεότυπα δημιουργούν τη γλώσσα.
Το παράδειγμα που ανέφερα σχετίζεται με το δεύτερο.

Το άρθρο της καθηγήτριας είναι ένας αχταρμάς παραφιλολογίας, ασύνδετων μεταξύ τους πραγμάτων και τρομερών αλμάτων λογικής (π.χ. το ότι ο τρόπος που λειτουργεί η γλώσσα επηρεάζει την συμπεριφορά μας ή νομιμοποιεί μη θεμιτές/ηθικές συμπεριφορές, είναι ψεκασμενιά πολλών μεγατόνων και non sequitur της χιλιετίας).

Δεν είναι ψεκασμενιά μεγατόνων αυτό που υπογράμμισα. Σκέψου ότι μέσα από τη γλώσσα εκφράζεται το αίσθημα του ανήκειν σε μια ομάδα. Πχ σκέψου πως μιλά ένας έφηβος, ένας αριστερός, ένας δεξιός, ένας εθνικιστής, ένας ρατσιστής, ένας μισογύνης, ένας παοκτσής, ένας χιπ -χοπας, ένας μεταλλάς κτλ.
Ο καθένας μέσα και από τη γλώσσα υποδηλώνει την ταυτότητά του και κατ'επέκταση και τη συμπεριφορά του. Ένας 15χρονος που θέλει να συμβαδίζει με τους συνομηλίκους του θα υιοθετήσει τη γλώσσα αργκό προκειμένου να μην τον περιθωριοποιήσει η ομάδα.

Ας πούμε, να ένα άκυρο συμπέρασμα:

Η χρήση του αρσενικού ως του επικρατέστερου γένους για να δηλωθούν άτομα και των δύο φύλων υποδηλώνει την κοινωνική ιεραρχία των φύλων

Όχι, όχι, όχι. Η χρήση του αρσενικού για να δηλώνει πλήθος ή αόριστο γένος είναι ινδοευρωπαϊκό χαρακτηριστικό, από την εποχή της ΠΙΕ, όταν οι πληθυσμοί της Ευρώπης ήταν ακόμα σε μητριαρχικές κοινωνίες.

Παρακάτω προσπαθεί να αποδείξει ότι το αρσενικό φύλο προηγείται σε αναφορές δύο φύλων, μετά θυμάται ότι λέει μπούρδες και παραθέτει αντιπαραδείγματα, για την ύπαρξη των οποίων όμως βρίσκει γελοίες δικαιολογίες. Ή πιο κάτω που λέει ότι τα υποκοριστικά χρησιμοποιούνται συνήθως για τις γυναίκες, γιατί έχουν μειωτική έννοια. Τραβάω τα μαλλιά μου. Είμαστε σίγουροι ότι αυτή η γυναίκα μιλάει ελληνικά ως πρώτη της γλώσσα;

Αν η επιλογή του γένους δεν παίζει κανέναν ρόλο για να δηλώσει πλήθος ή αόριστο γένος τότε γιατί να μην επικρατεί η χρήση του θηλυκού γένους που να εξυπηρετεί τον ίδιο σκοπό;
Γιατί να μην αναφέρεται μόνο το θηλυκό γένος;
Πχ "Πέντε προκηρύξεις στην διάθεση των υποψηφίων, που αναζητούν εργασία σε δήμους.
Οι ενδιαφερόμενες θα υπογράψουν ολιγόμηνη σύμβαση εργασίας, η οποία δεν ανανεώνεται, ούτε παρατείνεται.
Δυνατότητα συμμετοχής έχουν οι υποψήφιες ηλικίας 18 έως 65 ετών"

Διαβάζοντας την παραπάνω προκήρυξη δεν συμπεραίνεις ότι αποκλείονται οι άντρες και ότι δεν έχουν δικαίωμα συμμετοχής;
Ε κάπως έτσι δες το ότι αισθάνονται και οι γυναίκες.Ότι είναι αόρατες στον δημόσιο λόγο.

[bizeli]

Αλλά για να γυρίσουμε στην ουσία του θέματος, δεν απαντήθηκε μια βασική μου ένσταση απέναντι στις αντισεξιστικές ακρότητες για το αόριστο πρόσωπο. Δεν μου απάντησες τι γίνεται στην περίπτωση που μιλάς για ένα σύνολο που δεν ξέρεις αν είναι μεικτό, αν αποτελείται μόνο από άντρες ή αν αποτελείται μόνο από γυναίκες;

Δλδ τι σύνολο μπορεί να είναι αυτό που να μην ξέρεις τη σύστασή του;

Διαλέγεις ένα πρόσωπο στην τύχη, μεταδίδοντας λανθασμένη πληροφορία;

Δεν διαλέγεις ένα πρόσωπο στην τύχη. Αναφέρεσαι και στα δύο για να είσαι μέσα.

[Ελληγεννής]

Αλλά για να γυρίσουμε στην ουσία του θέματος, δεν απαντήθηκε μια βασική μου ένσταση απέναντι στις αντισεξιστικές ακρότητες για το αόριστο πρόσωπο. Δεν μου απάντησες τι γίνεται στην περίπτωση που μιλάς για ένα σύνολο που δεν ξέρεις αν είναι μεικτό, αν αποτελείται μόνο από άντρες ή αν αποτελείται μόνο από γυναίκες;

Δλδ τι σύνολο μπορεί να είναι αυτό που να μην ξέρεις τη σύστασή του;

Οποιοδήποτε. Στην συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων ΔΕΝ γνωρίζεις αν περιλαμβάνονται και τα δυο φύλα σε μια ομάδα. Αν η γλώσσα υπαγορεύει την ακρίβεια στην αναφορά φύλων, οποιαδήποτε λανθασμένη πληροφορία δώσεις θα οδηγεί σε ανακριβή συμπεράσματα. Θα πρέπει δηλαδή να ξέρεις σε κάθε περίπτωση αν μιλάς για άντρες, για γυναίκες ή και για τα δυο.

Γιατί να μην αναφέρεται μόνο το θηλυκό γένος;
Πχ "Πέντε προκηρύξεις στην διάθεση των υποψηφίων, που αναζητούν εργασία σε δήμους.
Οι ενδιαφερόμενες θα υπογράψουν ολιγόμηνη σύμβαση εργασίας, η οποία δεν ανανεώνεται, ούτε παρατείνεται.
Δυνατότητα συμμετοχής έχουν οι υποψήφιες ηλικίας 18 έως 65 ετών"

Διαβάζοντας την παραπάνω προκήρυξη δεν συμπεραίνεις ότι αποκλείονται οι άντρες και ότι δεν έχουν δικαίωμα συμμετοχής;
Ε κάπως έτσι δες το ότι αισθάνονται και οι γυναίκες.Ότι είναι αόρατες στον δημόσιο λόγο.

Τι γιατί; Το απάντησα ήδη αυτό. Γιατί η χρήση του αρσενικού τύπου προκρίνεται στις ΙΕ γλώσσες. Είναι ΙΕ χαρακτηριστικό. Για ποιον λόγο να αντιστρέψεις ένα χαρακτηριστικό που υπάρχει στην γλώσσα εδώ και 10 χιλιάδες χρόνια; Είναι σαν να διαμαρτυρόμαστε που οι λίμνες έχουν θηλυκά ονόματα. Δεν έχει απολύτως καμμία σχέση με σεξισμό αυτό το πράγμα. Όποια γυναίκα αισθάνεται ότι είναι αόρατη στον δημόσιο λόγο επειδή προκρίνεται η χρήση του αρσενικού τύπου για αόριστα πλήθη, τότε δεν ξέρει να μιλάει ελληνικά. Γιατί αν ξέρει και τα έχει διδαχθεί σωστά, ξέρει ότι ο αρσενικός τύπος είναι ο ντε φάκτο αόριστος τύπος, δεν σημαίνει κανέναν αποκλεισμό.

Το άρθρο της καθηγήτριας είναι ένας αχταρμάς παραφιλολογίας, ασύνδετων μεταξύ τους πραγμάτων και τρομερών αλμάτων λογικής (π.χ. το ότι ο τρόπος που λειτουργεί η γλώσσα επηρεάζει την συμπεριφορά μας ή νομιμοποιεί μη θεμιτές/ηθικές συμπεριφορές, είναι ψεκασμενιά πολλών μεγατόνων και non sequitur της χιλιετίας).

Δεν είναι ψεκασμενιά μεγατόνων αυτό που υπογράμμισα. Σκέψου ότι μέσα από τη γλώσσα εκφράζεται το αίσθημα του ανήκειν σε μια ομάδα. Πχ σκέψου πως μιλά ένας έφηβος, ένας αριστερός, ένας δεξιός, ένας εθνικιστής, ένας ρατσιστής, ένας μισογύνης, ένας παοκτσής, ένας χιπ -χοπας, ένας μεταλλάς κτλ.
Ο καθένας μέσα και από τη γλώσσα υποδηλώνει την ταυτότητά του και κατ'επέκταση και τη συμπεριφορά του. Ένας 15χρονος που θέλει να συμβαδίζει με τους συνομηλίκους του θα υιοθετήσει τη γλώσσα αργκό προκειμένου να μην τον περιθωριοποιήσει η ομάδα.

Φυσικά και είναι ψεκασμενιά και είναι ντροπή που ένα τέτοιο άτομο κατέχει τέτοια θέση. Είναι κατάπτυστη αυτή η αντιεπιστημονική άποψη. Αυτά που αναφέρεις δεν είναι επιρροές της γλώσσας στην συμπεριφορά, είναι επιλογές διαφορετικής γλώσσας με βάση την συμπεριφορά. Η Συμπεριφορά ορίζει την γλώσσα, όχι το αντίθετο.

Γενικά τα όσα γράφει η άσχετη βυσματούχα, είναι επιστημονικά για τα πανηγύρια.

[Τζακ Πάλανς]

Θηλυκά χαρακτηριστικά που αφορούν τη συμπεριφορά όμως.
Αλλιώς σε τι αναφέρεσαι όταν μιλάς για "θηλυκά χαρακτηριστικά"; Στην εμφάνιση;

Έχεις δίκαιο. Βέβαια το «πρότυπο συμπεριφοράς» το σκέφτηκα περισσότερο σαν μπούσουλα και διαφώνησα, και είναι αλήθεια πως σκέφτηκα και τα χαρακτηριστικά του πραγματικού νταλικέρη όταν απάντησα

Μπορείς να διακρίνεις σεξισμό σε ένα συντακτικό σχήμα που δεν έχει κάποιο βαθύτερο νόημα αλλά δεν μπορείς να τον διακρίνεις όταν συσχετίζεις τα αρνητικά ποιοτικά χαρακτηριστικά του χαμηλού ήθους και το χαμηλού μορφωτικού επιπέδου με τους άνδρες;

Νομίζω ότι πας να δημιουργήσεις ένα θέμα από το τίποτα εδώ.
Κατάλαβες πολύ καλά τι ήθελα να πω.
Κι έτσι κι αλλιώς τα αρνητικά χαρακτηριστικά δεν τα αποδίδω εγώ απλά τα αναφέρω.

Επισημαίνω το παράδοξο της ευαισθησίας σου.

το ακροατήριό της είναι εκκολαπτόμενοι/ες δάσκαλοι/ες και ο πολιτικός κορεκτισμός κατέχει εξέχουσα θέση στις σχολικές τάξεις. Γι' αυτό και πρέπει να διδάσκεται και να δίνεται ιδιαίτερο βάρος και στη σχολή και μετέπειτα στις σχολικές τάξεις από τους δασκάλους στους μαθητές.

Γιατί πρέπει; εξήγησέ το μου.
Δεν βασίζεται σε τίποτε επιστημονικό, ούτε καν σε εμπειρική συντεχνιακή γνώση. Είναι απλά ένα ιδεολόγημα πολιτικό, με ρίζες στην σύγχρονη ...«φιλοσοφία».

ΥΓ το ότι το τονισμένο ες ες ξεχωρίζει στο κείμενό σου με κάνει να σκέφτομαι πως υπάρχει Θεός και είναι μεγάλο τρολ!

Το κοινωνικό φαινόμενο που προσπαθούμε να αναδείξουμε εδώ είναι ότι η χρήση της γλώσσας πρέπει να συμβαδίζει με τις επιταγές των καιρών.
Εφόσον,η γυναίκα έχει έντονη παρουσία πλέον στα πράγματα πρέπει να αποτυπώνεται και στη γλώσσα αν θες να είσαι ακριβής.

Για την ακρίβεια σου τα έγραψε ο Ελλης. Επίσης θα σου τα ξαναγράψει η Κογκίδου όταν έρθει η μόδα της διεμφυλικότητας με τα 45 γένη και στην Ελλάδα. Τότε πια δεν θα 'ναι αρκετό να λέει κάποιος «μαθητές και μαθήτριες».

Πάλι καλά που στα ελληνικά ο όρος άνδρας έχει διαχωριστεί αρκετά από την έννοια άνθρωπος και δεν είναι πια συνώνυμα, αφού υπάρχει ο όρος άνθρωπος. Στα εγγλέζικα όπου δεν διαχωρίστηκε τόσο, ακόμη και η ρίζα του man στο human είναι προφανέστατη, έχουμε την φαρσοκωμωδία του peoplekind με πρωταγωνιστές διάφορους Τρουντώδες:

[Ελληγεννής]

It's more inclusive, λέει το δίποδο ζώο. Η λέξη mankind σημαίνει την ανθρωπότητα, γυναίκα και άντρα, παιδί και νέο και γέρο. Είναι ήδη inclusive. Έτσι όπως το πάνε, οι επόμενες γενιές που θα μεγαλώσουν με τέτοιες μαλακίες θα διαβάζουν παλιά κείμενα και θα νομίζουν ότι οι πρόγονοί τους όταν έγραφαν mankind εξαιρούσαν τις γυναίκες.

Συμφωνώ πάντως στο σύνταγμά μας να αντικαταστήσουμε κάθε φράση που περιέχει τον όρο «Έλληνες» με τον όρο «Ελληνίδες και Έλληνες» (έτσι, πρώτα οι γυναίκες), μπας και αποφασίσει καμμιά κυβέρνηση να στείλει επιτέλους γυναίκες στον στρατό, κατά το άρθρο 4:

Kάθε Ελληνίδα και Έλληνας που μπορούν να φέρουν όπλα είναι υποχρεωμένοι να συντελούν στην άμυνα της Πατρίδας, σύμφωνα με τους ορισμούς των νόμων.

[bizeli]

Οποιοδήποτε. Στην συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων ΔΕΝ γνωρίζεις αν περιλαμβάνονται και τα δυο φύλα σε μια ομάδα.

Πες ένα παράδειγμα που δεν γνωρίζεις τη σύσταση της ομάδας.
Αλλά ακόμα και να μην την γνωρίζεις τότε είναι που πρέπει να αναφερθείς και στα 2 φύλα.

Για ποιον λόγο να αντιστρέψεις ένα χαρακτηριστικό που υπάρχει στην γλώσσα εδώ και 10 χιλιάδες χρόνια;

Ρε μεγάλε τώρα σοβαρά;
Σε άλλο θέμα τραβούσες τα μαλλιά σου για τη φωνητική ορθογραφία και όταν σου έλεγαν ότι είναι κομμάτι της ιστορίας μας μας έλεγες πίπες και τώρα την επικαλείσαι (την ιστορία) για κάτι που εσύ δεν γουστάρεις να αλλάξει;
Δύο μέτρα και δύο σταθμά;
Δεν μας τα λες καλά.
Πες ότι είσαι πνεύμα αντιλογίας να μην γεμίζουμε άδικα γραμμές.

Αυτά που αναφέρεις δεν είναι επιρροές της γλώσσας στην συμπεριφορά, είναι επιλογές διαφορετικής γλώσσας με βάση την συμπεριφορά. Η Συμπεριφορά ορίζει την γλώσσα, όχι το αντίθετο.

Όχι φίλε και η γλώσσα διαμορφώνει τη συμπεριφορά απλά δεν το βλέπεις.
Να σου πω ένα άλλο παράδειγμα.
Σκέψου τι εικόνα σχηματίζεται στο μυαλό των περισσότερων όταν ακούει τη λέξη "δάσκαλος" και τι εικόνα σχηματίζεται όταν ακούει τη λέξη "δασκάλα". Θα σου πω εγώ. Στο άκουσμα της λέξης "δάσκαλος" έρχεται η εικόνα του Κοσμά του Αιτωλού ενώ στο άκουσμα της λέξης "δασκάλα" έρχεται η εικόνα κάποιας νοικοκυράς στην καλύτερη στη χειρότερη κάποιας σεξοβόμβας που κυλιέται πάνω στην έδρα.
Ενώ και οι δύο εκφράζουν τον ίδιο θεσμό, παρόλα αυτά ο θεσμός αυτός εκπροσωπείται από τη λέξη "δάσκαλος"
Ο αληθινός δάσκαλος υπερασπίζεται τους μαθητές του εναντίον της δικής του προσωπικής επιρροής.
Οι εφτά φροντίδες ενός δάσκαλου: 1)Υποστήριξη, 2) Ενθάρρυνση, 3) Προσεκτική ακρόαση, 4) Αποδοχή, 5) Εμπιστοσύνη. 6) Σεβασμός, 7) Επίλυση διαφορών.
Ο μέτριος δάσκαλος μιλάει. Ο καλός δάσκαλος εξηγεί. Ο εξαιρετικός δάσκαλος δείχνει. Ο μεγάλος δάσκαλος εμπνέει.
Ένας δάσκαλος, που προσπαθεί να διδάξει χωρίς να εμπνεύσει στον μαθητή την επιθυμία να μάθει, σφυρηλατεί ψυχρό σίδερο.
Καθηγητής είναι κάποιος που μιλάει στον ύπνο κάποιου άλλου.

Ο "δάσκαλος" παραπέμπει σε κάτι ανώτερο, σε κάτι πιο αυστηρό, σε κάτι πιο αξιοσέβαστο που δεν πρέπει να αγγίζεις.
Η "δασκάλα" πάει το μυαλό στη "δασκαλίτσα" σε κάτι κατώτερο, πιο χαριτωμένο, πιο καημένο... δεν ξέρω τι.

Όπως καταλαβαίνεις κάθε λέξη έχει και τη δική της δυναμική και η επιλογή τους δεν είναι τυχαία ή συμπτωματική πάντα.
Θες κι άλλο παράδειγμα;
Ακούγεται λιγότερο υβριστικό αν πεις "τι λες μωρέ;" από το "τι λες μωρή;"

[bizeli]

Γιατί πρέπει; εξήγησέ το μου.
Δεν βασίζεται σε τίποτε επιστημονικό, ούτε καν σε εμπειρική συντεχνιακή γνώση. Είναι απλά ένα ιδεολόγημα πολιτικό, με ρίζες στην σύγχρονη ...«φιλοσοφία».

Δεν έχω να εξηγήσω τίποτε άλλο γιατί στο εξήγησα ήδη.
Σε γενικές γραμμές σου είπα ότι η πολιτική ορθότητα πρέπει να τηρείται στον δημόσιο λόγο, στα διοικητικά έγγραφα και σε αυτούς που έχουν ρόλους που επηρεάζουν συνειδήσεις.
Σου έδωσα και παράδειγμα κιόλας με τον "αράπακλα", τον "γύφτο" και τον "Τουρκαλά". Φαντάζομαι τέτοιες εκφράσεις δεν θα τις ανεχόσουν μέσα σε μια τάξη πχ.
Γιατί όμως δέχεσαι άλλου τύπου διακρίσεις που προωθούν τον ρατσισμό και τις ανισότητες;
Επειδή φαίνονται πιο αθώες;

Ξανατονίζω ότι μιλάω κυρίως για τις περιπτώσεις που υπογράμμισα πιο πάνω. Δεν μιλάω τόσο για ανεπίσημο πλαίσιο επικοινωνίας.

[Ελληγεννής]

Οποιοδήποτε. Στην συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων ΔΕΝ γνωρίζεις αν περιλαμβάνονται και τα δυο φύλα σε μια ομάδα.

Πες ένα παράδειγμα που δεν γνωρίζεις τη σύσταση της ομάδας.
Αλλά ακόμα και να μην την γνωρίζεις τότε είναι που πρέπει να αναφερθείς και στα 2 φύλα.

Αν η γλώσσα αναμένει ακρίβεια στην αναφορά φύλων, η αναφορά και των 2 φύλων συνεπάγεται λανθασμένη πληροφορία. Δηλαδή πάμε να κάνουμε την γλώσσα πιο δυσλειτουργική.

Για ποιον λόγο να αντιστρέψεις ένα χαρακτηριστικό που υπάρχει στην γλώσσα εδώ και 10 χιλιάδες χρόνια;

Ρε μεγάλε τώρα σοβαρά;
Σε άλλο θέμα τραβούσες τα μαλλιά σου για τη φωνητική ορθογραφία και όταν σου έλεγαν ότι είναι κομμάτι της ιστορίας μας μας έλεγες πίπες και τώρα την επικαλείσαι (την ιστορία) για κάτι που εσύ δεν γουστάρεις να αλλάξει;
Δύο μέτρα και δύο σταθμά;
Δεν μας τα λες καλά.
Πες ότι είσαι πνεύμα αντιλογίας να μην γεμίζουμε άδικα γραμμές.

Εμμ... nope. Και στα δυο θέματα μιλάω για την λειτουργικότητα και την πρακτικότητα της γλώσσας. Remember? Δεν το λέω γιατί είναι κομμάτι της ιστορίας μας, το λέω γιατί είναι λειτουργικό εργαλείο που είναι ενσωματωμένο στην δομή της γλώσσας.

Αυτά που αναφέρεις δεν είναι επιρροές της γλώσσας στην συμπεριφορά, είναι επιλογές διαφορετικής γλώσσας με βάση την συμπεριφορά. Η Συμπεριφορά ορίζει την γλώσσα, όχι το αντίθετο.

Όχι φίλε και η γλώσσα διαμορφώνει τη συμπεριφορά απλά δεν το βλέπεις.
Να σου πω ένα άλλο παράδειγμα.
Σκέψου τι εικόνα σχηματίζεται στο μυαλό των περισσότερων όταν ακούει τη λέξη "δάσκαλος" και τι εικόνα σχηματίζεται όταν ακούει τη λέξη "δασκάλα". Θα σου πω εγώ. Στο άκουσμα της λέξης "δάσκαλος" έρχεται η εικόνα του Κοσμά του Αιτωλού ενώ στο άκουσμα της λέξης "δασκάλα" έρχεται η εικόνα κάποιας νοικοκυράς στην καλύτερη στη χειρότερη κάποιας σεξοβόμβας που κυλιέται πάνω στην έδρα.

What the fuck? Τι είναι αυτά που λες; Κάνε ένα γκάλοπ να δεις αν στέκει η παρατήρησή σου. Δεν έχω ακούσει ούτε μισό άτομο να σκέφτεται έτσι. Ήμαρτον! Αν νιώθεις εσύ όλα αυτά τα υποτιμητικά που είπες για την δασκάλα, μήπως δεν έχει πρόβλημα η γλώσσα αλλά ο τρόπος που βλέπεις τα πράγματα; Εγώ όταν ακούω την λέξη δασκάλα, μού έρχονται στο μυαλό εικόνες από τις δασκάλες μου ή στο πιο απρόσωπο εικόνες από σχολικά βιβλία που απεικονίζουν δασκάλες. Το ίδιο συμβαίνει και στο άκουσμα της λέξης δάσκαλος.

Ακούγεται λιγότερο υβριστικό αν πεις "τι λες μωρέ;" από το "τι λες μωρή;"

Ναι, γιατί αυτό το «μωρέ» δεν είναι επίθετο, είναι επιφώνημα (true story, κοίτα στα λεξικά), σαν το «βρε». Και εννοείται ότι χρησιμοποιείται και για τα δυο φύλα, γιατί είναι επιφώνημα, όχι προσφώνηση.

Για πες μου, ακούγεται περισσότερο υβριστικό το «είσαι βλαμμένη» από το «είσαι βλαμμένος»;

[Ελληγεννής]

Γενικά, αυτός ο σεξισμός που λέει η Κογκίδου ότι υφίσταται στην γλώσσα, είναι επιλεκτικός. Παραθέτει ασυνάρτητες βλακείες όπως η παρακάτω:

Υπάρχουν λέξεις ή φράσεις που περιέχουν τη λέξη ''πατέρας'' και αποσιωπούν τη συνεισφορά των γυναικών. (Π. χ. Η γη των πατέρων μας. Το πατρικό μου σπίτι. Οι προπάτορές μας).

Με την ίδια λογική, η μητρική γλώσσα και η μητρική εταιρεία αποσιωπούν την προσφορά των αντρών στην γλώσσα και την σύσταση εταιρειών.

Στην πραγματικότητα βέβαια συμβαίνει κάτι εντελώς άλλο και άσχετο. Η γλώσσα αποτυπώνει συσχετισμούς κατά την παραγωγή εννοιών και λέξεων. Τα σύνθετα και παράγωγα με τον πατέρα αναφέρονται σε ιστορία και παρελθόν ενώ τα σύνθετα και παράγωγα με την μητέρα αναφέρονται σε γέννηση και προέλευση: μήτρα (όχι η βιολογική έννοια), μητρική, μανίσιο, μητρώο.

Οι δε λέξεις σχετικά με πατρικές γαίες, προπάτορες και τα ρέστα, προέρχονται κυριολεκτικά από την λέξη πατρίδα. Είναι φαντάζομαι κι αυτή η λέξη σεξιστική. Σεξιστικός κι ο πατριωτισμός. Το λέει η Κογκίδου, αφού. Άσχετα αν ο λαός μας λέει «μητέρα πατρίδα».

Αυτά είναι ψιλά γράμματα για διανοήτριες του επιπέδου μιας Κογκίδου. Θα επαναλαμβάνει ad nauseum τις αντιεπιστημονικές της μπούρδες, μέχρι να μας πέσουν όλες οι τρίχες. Άλλωστε η επανάληψη είναι η μητέρα της μάθησης. Δεν μπορεί η Ελλάδα, ρε γαμώτο, η μητέρα των επιστημών, να συνεχίσει σε αυτό το σεξιστικό μονοπάτι. Κοίτα να δεις σε πόσες υποτιμητικές συμφράσεις χρησιμοποιείται αυτή η λέξη στην μητέρα όλων των γλωσσών. Η ελληνική είναι μανούλα σ' αυτά.

Και τώρα με συγχωρείτε, πάω να κάνω έναν περίπατο στην μητέρα φύση, μακριά από την μητρόπολη, για να ανασάνω. Ωχ, μάνα μου!