Κατάρες αρχαίων γαύρων ταβερνιάρηδων

[ВладимирВладимирович]

Όλο βλακείες τα αρχαία Ελληνικά δεν διδάσκονται μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε πολλές άλλες χώρες το ίδιο και τα Λατινικά είναι η ιστορία της Ευρώπης και όποιος θέλει τα παρακολουθεί όποιος όχι τα μαθαίνει και τα πετάει στα σκουπίδια.

https://en.wikipedia.org/wiki/Instruction_in_Latin

Συμφωνω μαζι σου και αρα, αφου η Αρχαια ειναι ενα κομματι της Ιστοριας, ας την διδασκουν στις ωρες της Ιστοριας, με τονο σε ιστορικη της σπουδαιοτητα, χωρις να πρηζουν τους μαθητες με θεωρητικες λεπτομεριες.
Γιατι, οπως ξερεις, ο σημερηνος τροπος διδασκαλιας της Αρχαιας την κανει το πιο μισητο απο ολα τα σχοληκα μαθηματα.

[ΧιΞιF]

Στο Λύκειο ξόδευα δύο ώρες την ημέρα και αυτό μόνο και μόνο για να καταφέρω να περάσω το μάθημα..! Κυριολεκτικά έφτυσα αίμα για να μην μείνω στο μάθημα.

Αφού πέρασα αυτό το μαρτύριο έχω να γράψω τούτο: Ο τρόπος διδασκαλίας της γλώσσας είναι άχρηστος και όχι η γλώσσα. Μας έπρηξαν τα μήδεα με γραμματική και δύσκολα κείμενα, ενώ (μπορούσαν και) μπορούν να αλλάξουν το τρόπο εκμάθησης τους χρησιμοποιώντας π.χ. ευκολότερα κείμενα.

Μίσησα τα αρχαία. Ας είναι καλά ο παρακάτω που με έκανε να αλλάξω γνώμη πριν 15 χρόνια.

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

:allah:

Μη γελάτε μλκες δεν κάνω πλάκα!

[Freisinniger]

Βάλε και το βίντεο, μην μου πεις πήγες και στα μαθήματά του στην Ελληνική Αγωγή; Και ποιος δεν τα μίσησε τα αρχαία Ελληνικά; Θα μπορούσαν να βάλουν αποφθέγματα να διαβάζουμε να μας μένουν ίσως καλύτερα στην Ιστορία, αλλά τι περιμένεις δημόσιο σχολείο.

[Freisinniger]

Τα αρχαια που τα μαθαινουν?Οχι στη δευτεροβαθμια παντως οπως εμεις.

In Italy, Latin is still compulsory in secondary schools such as the Liceo classico and Liceo scientifico, which are usually attended by people who aim to the highest level of education. In Liceo classico, ancient Greek is also a compulsory subject. About one third of Italian high school graduates (19-year-olds) have taken Latin for five years.


In the Netherlands, Latin is (together with Ancient Greek) compulsory at the highest variant of secondary education, the gymnasium - both languages for at least the first three years. After that, the pupils can choose either to keep only Latin, or to keep only Greek, or to keep both classical languages in their curriculum for three more years.

[Adminović]

Τα αρχαία ελληνικά δεν μου φάνηκαν τόσο δύσκολα. Παίζει κιόλας να είχα καλύτερο βαθμό εγώ από όσους πηγαίναν στη θεωρητική κατεύθυνση. Αυτό που δεν μπορούσα με τίποτα ήταν τα Κείμενα Λογοτεχνίας, τί "ήθελε να πει ο ποιητής", τί "αχνοφαίνεται πίσω από τους στίχους" και άλλες τέτοιες ασαφεις μπούρδες. Κι όπως έλεγε κι ένας φίλος, να πάμε να τον ρωτήσουμε τον ποιητή, να μας εξηγήσει τί ήθελε να πει...

[Λαχουρένιος]

Αφού πέρασα αυτό το μαρτύριο έχω να γράψω τούτο: Ο τρόπος διδασκαλίας της γλώσσας είναι άχρηστος και όχι η γλώσσα. Μας έπρηξαν τα μήδεα με γραμματική και δύσκολα κείμενα, ενώ (μπορούσαν και) μπορούν να αλλάξουν το τρόπο εκμάθησης τους χρησιμοποιώντας π.χ. ευκολότερα κείμενα.

Θυμαμαι τα κειμενα απο την Καινη Διαθηκη ηταν πολυ πιο ευκολα.
Κατα τη γνωμη μου θα επρεπε να τα κανουμε ολα απο μεταφραση οπως πχ τον Ομηρο,και να μαθαιναμε μονο μερικα πολυ βασικα σε ο,τι αφορα τη γραμματικη.

In Italy, Latin is still compulsory in secondary schools such as the Liceo classico and Liceo scientifico, which are usually attended by people who aim to the highest level of education. In Liceo classico, ancient Greek is also a compulsory subject. About one third of Italian high school graduates (19-year-olds) have taken Latin for five years.


In the Netherlands, Latin is (together with Ancient Greek) compulsory at the highest variant of secondary education, the gymnasium - both languages for at least the first three years. After that, the pupils can choose either to keep only Latin, or to keep only Greek, or to keep both classical languages in their curriculum for three more years.

Στην Ιταλια λεει οτι λατινικα κανουν συγκεκριμενοι μαθητες.Ουσιαστικα μονο στην Ολλανδια ειναι υποχρεωτικα για ολους,οπως τα Α.Ελ. εδω

Τα αρχαία ελληνικά δεν μου φάνηκαν τόσο δύσκολα. Παίζει κιόλας να είχα καλύτερο βαθμό εγώ από όσους πηγαίναν στη θεωρητική κατεύθυνση. Αυτό που δεν μπορούσα με τίποτα ήταν τα Κείμενα Λογοτεχνίας, τί "ήθελε να πει ο ποιητής", τί "αχνοφαίνεται πίσω από τους στίχους" και άλλες τέτοιες ασαφεις μπούρδες. Κι όπως έλεγε κι ένας φίλος, να πάμε να τον ρωτήσουμε τον ποιητή, να μας εξηγήσει τί ήθελε να πει...

Ωραια ηταν η λογοτεχνια αλλα δυστυχως το γαμουσαν και αυτο το μαθημα οι βλακες οι φιλολογοι.
Το σχολειο εχει το νοημα να σε κανει ανθρωπο,οχι επιστημονα.
Ασε τα παιδια να μαθουν απο λογοτεχνια,να διαβασουν 10-15 βιβλια,και οποιος θελει αργοτερα να γινει φιλολογος,ας ασχοληθει εκεινος με τις αναλυσεις.

[Adminović]

Ωραια ηταν η λογοτεχνια αλλα δυστυχως το γαμουσαν και αυτο το μαθημα οι βλακες οι φιλολογοι.
Το σχολειο εχει το νοημα να σε κανει ανθρωπο,οχι επιστημονα.
Ασε τα παιδια να μαθουν απο λογοτεχνια,να διαβασουν 10-15 βιβλια,και οποιος θελει αργοτερα να γινει φιλολογος,ας ασχοληθει εκεινος με τις αναλυσεις.

Αν ήταν ένα πιο free style μάθημα, στο οποίο εννοείται πως ΔΕΝ ΘΑ ΕΔΙΝΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ στο τέλος, τότε συμφωνώ με την ύπαρξη του. Αλλά να βαθμολογούμαι με βάση αν μάντεψα σωστά τί ήθελε να πει ο ποιητής, ε, όχι. Αυτό είναι γελοιότητα.

[ВладимирВладимирович]

Άντε με το καλό... ακούω κάτι πάει να γίνει εκεί κάτω, το κοθμοθνι λένε κόβει μια ώρα διδασκαλίας αυτού του παπαγαλικου μαθήματος... εεεετσιιι, δώσε πόνο Φίλη, σκισε τους γιδοβοσκους ντεμεκ κουλτουριαρηδες

[ΧιΞιF]

Κόβουν ώρες αντί να αλλάξουν το τρόπο διδασκαλίας...

[Άρης Κλάρας]

Σάββατο, 29 Ιουλίου 2017
Βωμολοχίες: Οι βρισιές των Αρχαίων Ελλήνων.



Στο βιβλίο του Μάριου Βερέττα, "Τα βρωμόλογα των αρχαίων Ελλήνων",
καταγράφονται μεταξύ άλλων οι εξής αρχαίες βρισιές:

ΑΒΡΟΒΑΤΗΣ: θηλυπρεπής άνδρας με γυναικείο βάδισμα [αβροβάτης = αβρός(τρυφερός) + βαίνω (προχωρώ, εισέρχομαι)
ΑΝΑΣΕΙΣΙΦΑΛΛΟΣ: φιλήδονη γυναίκα που πιάνει και κουνάει τον φαλλό [ανασεισίφαλλος = ανασείω + φαλλός]
ΒΔΕΩ: πέρδομαι [βδέω = βρωμάω]
ΓΛΩΤΤΟΔΕΨΕΩ: κάνω μαλάξεις με τη γλώσσα
ΓΟΓΓΥΛΗ: βυζί / στήθος [γογγύλη = ολοστρόγγυλη]
ΓΥΝΑΙΚΟΠΙΠΗΣ: μπανιστιρτζής [ γυναικοπίπης = γυναίκα + οπιπτεύω]
ΔΡΟΜΑΣ: πόρνη του δρόμου [δρομάς = δρόμος]
ΕΣΧΑΡΑ: γυναικείο αιδοίο [εσχάρα = από το ρήμα ίσχω (εμποδίζω)]
ΕΥΠΥΓΟΣ: γυναίκα με ωραία οπίσθια [εύπυγος = ευ + πυγή ]
ΚΑΣΣΩΡΙΣ: πόρνη [κασσωρίς = από το κάσις (αδελφός, εταίρος)]
ΜΥΖΟΥΡΙΣ: γυναίκα που βυζαίνει πέος [μύζουρις = μυζάω + ουρά (πέος)]
ΠΗΘΙΚΑΛΩΠΗΞ: άνθρωπος πανούργος [πιθηκαλώπηξ = πίθηκος = αλώπηξ]
ΠΟΣΘΩΝ: άνδρας με μεγάλο πέος [πόσθων = από το πόσθη(πέος)]
ΡΩΠΟΠΕΡΠΕΡΗΘΡΑΣ: άνδρας που εκστομίζει ακατάπαυστα χαζομάρες [ρωποπερπερήθρας = ρώπος(φτηνόπραγμα) + πέρπερος (φλυαρία)]
ΗΔΟΝΟΘΗΚΗ: το αιδοίο
ΚΥΝΤΕΡΟΣ: ο αναίσχυντος, ο κοπρίτης [> κύων]
ΚΙΝΟΥΡΗΣ αυτός που περπατά επιδεικνύοντας τα γεννητικά του όργανα [κίνουρης = κινέω + ουρά]
ΛΕΧΡΙΟΣ [ > λέχριος (λεχρίτης)]
ΛΥΔΙΑ: η πόρνη στην ρωμαϊκή εποχή, επειδή συνήθως ήταν από την ομώνυμη περιοχή της Μικρασίας οι πόρνες πολυτελείας.
ΛΟΧΜΗ: το τριχωτό αιδοίο [> λόχμη (θάμνος)]
ΣΠΟΔΗΡΙΛΑΥΡΑ: αυτός που τρώει κόπρανα [σποδή (καταβροχθίζω) + λαύρα (απόπατος)]
ΧΑΛΚΙΔΙΤΙΣ: η πολύ φτηνή πόρνη, αυτή που εκδίδεται για ένα χάλκινο νόμισμα.

"Τα πολυάριθμα "βρωμόλογα" των αρχαίων Ελλήνων, υποδεικνύουν ότι οι πρόγονοί μας χυδαιολογούσαν συχνότατα και αισχρότατα, ακριβώς όπως κι εμείς (...). Πάντως το παρόν ρυπαρογράφημα μπορεί να εξυπηρετήσει και... παιδαγωγικούς σκοπούς. Διότι η γνώση της αρχαίας χυδαιολογίας αποτελεί εν δυνάμει άλλον έναν τρόπο για να αγαπήσουμε και να μάθουμε τα αρχαία ελληνικά!", σημειώνει ο ίδιος ο συγγραφέας.



"Αποσκότισόν με" έλεγαν σε κάποιον για να πάψει να τους σκοτίζει, ενώ "μαψ", ήταν ο ανόητος. Η λέξη έχει επιβιώσει μάλιστα μέχρι σήμερα ως "μάπας" και είναι μια από τις πιο αρχαίες βωμολοχία.
Από το ιστολόγιο kleitor, αλιεύουμε επίσης:
Αμάρευμα: κατακάθι της κοινωνίας (ους. αμάρα=χαντάκι)
Βδέλυγμα: σίχαμα
Έκφαυλος: ατιμασμένος
Κόβαλος: παράσιτο
Κόπρειος: τιποτένιος
Μιάστωρ: μίασμα
Σκωραμίς: απατεώνας / καθίκι
Βέβαια υπάρχουν και τα παρακάτω που επιβιώνουν από γενιά σε γενιά ως λογοπαίγνια.
Κοινώς:
Μη μου τους όρχεις τάρατε
Όδευε εις συνουσίαν
Της επιχρήμασις εκδηλωμένης γυναικός το σίδερον κιγκλίγωμα
Έξω κίναιδε εκ της οικίας
Όπως σημειώνει άλλωστε ο Νίκος Σαραντάκος στο ιστολόγιο του, δημοφιλής και με αρνητική χροιά ήταν και η λέξη αρχολίπαρος που σημαίνει "αυτός που ποθεί σφοδρά την εξουσία" αλλά και "ο ευτελώς πρόθυμος προς τους κατέχοντες την εξουσία".

Και για το τέλος, πώς προέκυψε η λέξη βωμολοχία.
Βωμολοχία: βρισιά, χυδαιότητα, απρεπής λέξη, αισχρολογία.
Ο επαίτης, ανυπόμονος, θρασύς και πεινασμένος, ζητούσε με πιεστικό τρόπο μερίδα και ως εκ τούτου, επιτίθετο λεκτικά στον τελεστή της θυσίας χρησιμοποιώντας αισχρές εκφράσεις. Άρχιζε τότε μία απρεπής και μη κόσμια συνομιλία μεταξύ επαίτη και υπεύθυνου των θυσιών, που κατέληγε σε χυδαίες εκφράσεις και τσακωμούς. Αυτή η αισχρή και χυδαία στιχομυθία, ονομάστηκε βωμολοχία.
Βωμολόχος είναι λοιπόν ο περί τους βωμούς λοχών (παραμονεύων, ενεδρεύων) επαίτης, με σκοπό να λάβει κάτι από τα κρέατα των θυσιών.
krasodad.blogspot.com