Σονέτο για τον Προδομένο Λαό
Πέντε χρόνια ήσουν χωρίς ψωμί
Δάκρυζες από συγκίνηση με του Ανδρέα τις παράτες
Ένιωθες πως σου πνίγαν τη φωνή
Στεκόσουν στην ουρά για ένα σακί πατάτες
ΣΥΡΙΖΑ θα ψηφίσω για να τους τιμωρήσω είπες
Και άνοιξες την κερκόπορτα για τους ψευτοαριστερούς γύπες
Τέσσερις μήνες περάσαν από τότε
Με ένα εσώρουχο έμεινες, στο πήρανε και αυτό
Πότε θα καταλάβεις ευκολόπιστε, πότε
Πως δε γίνεται να νικήσεις τον καπιταλισμό
Ή θα τον κάνεις τον καλύτερο σου φίλο
Ή θα πέσεις ηρωικά πολεμώντας τον με ζήλο
Για αυτό δύο είναι οι λύσεις οι εκλογικές σου σε αυτήν την κοινωνία
Ή ΚΚΕ μ-λ ή Νέα Δημοκρατία!
Είναι Μεγάλο το Βάσανό Σου (Όταν...)
Όταν ο εχθρός σου έχει αποδειχθεί σωστός
Όταν τα χειρότερα σενάριά του βγαίνουν αληθινά
Όταν ο πόνος αρχίζει να σου καίει τα σωθικά
Όταν συνειδητοποιείς πως ήταν πατριώτης πραγματικός
Όταν με ένα φύσημα του ρουθουνιού του σε εξολοθρεύει
Όταν δεν μπορείς να νικήσεις την επιχειρηματολογία του
Όταν όλοι υποκλίνονται στην κυριαρχία του
Όταν τις ευρωπαϊκές δυνάμεις σε ένα κοινό μέτωπο παντρεύει
Όταν τον αγαπάνε μέχρι και οι δικές σου κόρες
Όταν οι ψηφοφόροι σου θέλουν να σε λιντσάρουν
Όταν με λαϊκή εξέγερση τα σώβρακα θα σου πάρουν
Τότε να ξέρεις, Σιχαμένε, πως μετράς ώρες
Υ.Γ.: Το έβαλα στο νήμα με τα βιβλία γιατί πιστεύω πως μπορεί να ενταχθεί στο γενικότερο πλαίσιο της Λογοτεχνίας.
