Το σεντούκι της νιότης μου.

[Πασιφάη]

Εδώ θα βάζω γραπτά μου παλιά και ότι προκύψει εν καιρώ.

Ποίηση είναι..

Ποίηση είναι η λαχτάρα...
Είναι το φως που αχνοφέγγει,στις αλυσίδες που ''θρονιάζονται'' στα χέρια..στο κορμί..στα χείλη..
Είναι ο χτύπος της καρδιάς που ματώνει..
Είναι η κραυγή που ανταμώνει,το συναπάντημα στην ανάγκη,όταν γράφεις δίπλα στο κύμα..
Είναι η ποθητή μοναξιά που σου χαρίζει η στιγμή..που θέλεις να αγναντέψεις το απέραντο και να χαθείς στις σκέψεις σου..
Που θέλεις να κλάψεις,να γελάσεις και να σ'ακούει μόνο ο εαυτός σου..
Να πετάξεις σαν το γλάρο και να ρουφήξεις την αλμύρα των τύψεων..
Να αναρωτηθείς..κοιτώντας τα παιχνιδίσματα που κάνει το νερό..
Να αισθανθείς πολεμιστής και ν'απολαύσεις έπειτα από μια δύσκολη μάχη..την ειρήνη μέσα σου.


Η σκλαβιά του μυαλού...

23 Ιουλιου 2010

Κάποιος μου φώναξε και μου' πε να ''ξυπνήσω''..
Να σπάσω τα δεσμά λέει και να υποταχτώ σε μια επανάσταση παράλογη, με κανόνες απ'τη μια,που ωφελούν και διαιωνίζουν την ψευδοκαθωσπρέπεια, εξίσου όμως,με ''βία και αίμα''.Έμεινα άλαλη...
Ποιός άραγε,είναι αυτός,που κραυγάζει καιρό τώρα,για ''φτιαχτή''ειρήνη,στα πλαίσια που βολεύουν την κοσμάρα του;Ποιός μου κάνει μαθήματα,εμένα που παλεύω χρόνια ωρέ,μια ζωή ολάκερη για το δίκιο,που ουρλιάζω για ενότητα και ισονομία,ισότητα των ανθρώπων επί γης..Αυτός που πρόσκειται στα ''κομματικά σκουπιδοφάγα τέρατα'' και λερώνει τη δική μου ποδιά με το άδικο και το ανισόρροπο,που αντίκειται στη δικαιοσύνη των ''ίσων'',παντός καιρού,παντός τόπου,τρομάρα του..
Αυτός που είναι εντεταλμένος των φασιστικών κλουβιών,που υποτάσσουν την κοινωνία με άκρατη χαρά,βάζοντας μπροστά ''πατριωτισμούς'' του κώλου μπας και κερδίσει ψήφο από μαριονέτες άβουλες ανθρωποειδείς,γέρνει άνω μου και μου υπενθυμίζει τάχα,ποιός κάνει κουμάντο.Παπάρια.
Εμένα κανείς δεν μου κάνει κουμάντο.Κουμάντο κάνει,ο κάθε άνθρωπος στην πάρτη του.
Κουμάντο στα κερατιάτικά του,κουμάντο στο ψωμί που τρώει(, αν το τρώει),κουμάντο στον αγώνα να το έχει το ρημάδι.
Όχι το σικάλεως,το πολύσπορο ή το πολυτελείας απαραίτητα..ΨΩΜΙ ΡΕ,να βουτήξει στην ψευτοσάλτσα του και να λιγδώσει τ'αντεράκι του.
Μου βάζει μπροστά,ο ηλίθιος τυχάρπαστος,κομματοσκυλάς,όρους,για το πώς θα κινούμαι και θα αναπνέω.Κι απ'την άλλη,μου το παίζει υπεράνω,με ερωτήσεις που προπαγανδίζουν βαθέως,μου τις πασσάρει όμως δήθεν,τάχα μου και ίσως,όχι δικές του ευθέως,αλλά μιζεριάζει,μαζοχίζεται να βάζει φυτιλιές και μετά να βγαίνει λάδι.
Κάνει σκακιέρα με τις ανούσιες θεωρίες του,τον τρόπο επιβίωσής μου.
Άκου λοιπόν,''αγγελικόφρωνα''.Ναι,σε σένα το λέω.
Προσάπτοντας εντέχνως ''βάρητα'',σε πολιτικές σταθερές που τις βλέπεις και ''κόβεις μίλια'',επειδή σου είναι δύσκολο να τις δεχτείς γιατί σου κάθονται στο λαιμό έννοιες όπως οι προαναφερθείσες,κάνεις τη θέλησή μου δυνατότερη,τα παλαιότερα των υποδημάτων μου είναι εδώ και σε περιμένουν.Θα με βρεις μπροστά σου,όταν άνετος,σηκώσεις τον κώλο σου από τον καναπέ που φθείρεσαι για να μου ''ψιθυρίσεις'' τις ανύπαρκτες απόψεις σου.Τότε θα αντιληφθείς,''γενναίε παράφρωνα'' τσαμπουκά,ότι αυτοί που έχεις απέναντί σου,έχουν και ψυχή και τόλμη και σθένος να κλείσουν τα αυτιά τους και να αντισταθούν ωρέ,στην κονιορτοποίηση που τους επιφυλάσσεις.


Θα επανέλθω.

[ΚΛΙΝΟΣΟΦΙΣΤΗΣ]

Ἕνα τραγοῦδι ποὐ τ' ἄκουα παιδάκι.
https://www.youtube.com/watch?v=wDdGmaE ... kflSyWAqjE