Αλλά όχι μόνο! Τις τελευταίες μέρες, όσοι γραφίστες και εικαστικοί έχω στις επαφές μου, διαρρηγνύουν τα ιμάτιά τους με κείμενα σεντόνια, σχετικά με τον κόπο τους που πάει χαμένος. Γιατί όπως λένε "ήρθε η ΑΙ και θα τους φάει τις δουλειές".
Να πω και για όσους δεν το γνωρίζουν: Εχουν αναπτυχθεί κάποιες εφαρμογές τεχνητής νοημοσύνης στο ίντερνετ, όπου δίνουν τη δυνατότητα στους χρήστες να "περιγράψουν" την εικόνα που θέλουν να τους φτιάξει η ΑΙ, να διαλέξουν τη τεχνοτροπία που θέλουν (π.χ. στο στυλ του Rebrandt) και παίρνουν την εικόνα έτοιμη στο πιάτο.
Επισυνάπτω για παράδειγμα μία που παρήγγειλα στο Dall e (τη πιο δημοφιλή από τις εφαρμογές αυτή τη στιγμή). Ας πούμε έγραψα "γελαστος κλόουν σε γκρεμό που πάνω του υπάρχει μια έπαυλη στο στυλ του Rebrandt" (το έβαλλα στα συνημμένα γιατί δεν έχω το λινκ).
Με το dream AI "έκανα" την παρακάτω εικόνα
Υπάρχουν και πολλές άλλες τέτοιες εφαρμογές, όπου "παραγγέλνεις" τι θες και αυτές ανατρέχουν σε όλες τις εικόνες και τεχνικές του διαδικτύου προκειμένου να το συνθέσουν με τις παραμέτρους που δίνεις.
Πάμε τώρα στο ψητό αυτού του ποστ: Οι εικαστικοί, γραφίστες, καλλιτέχνες που αγανακτούν με αυτή την εξέλιξη, έχουν κατά τη γνώμη μου δίκιο να αισθάνονται θιγμένοι ως προς τα συμφέροντά τους και γεμάτοι απογοήτευση.
Οποιοσδήποτε στη θέση τους, έτσι θα αισθανόταν βλέποντας τον κόπο μιας ζωής να τρώγεται από "τα ρομπότ".
Εκεί που διαφωνώ, είναι ως προς τον τρόπο που εκφράζουν την αγανάκτησή τους (και αναφέρομαι κυρίως στους εγχώριους καλλιτέχνες). Τι πάει να πει "πες όχι στις εικόνες από AI"; Πώς μπορεί να γίνει αυτό; Να μη χρησιμοποιούμε τις εφαρμογές; Να ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΟΥΝ οι εφαρμογές; Να βγει νόμος που να λέει ότι απαγορεύονται τα παράγωγα αυτών των εφαρμογών για εμπορική χρήση;
Οι καλλιτέχνες εικαστικοί είναι κατά τη γνώμη μου οι πλέον αρμόδιοι στο να "χαρτογραφήσουν" και να "οριοθετήσουν" αυτή τη νέα τεχνολογία όσον αφορά τη σημασία και την αξία που μπορεί να έχει στον χώρο της τέχνης. Θα το θεωρήσουμε τέχνη ή όχι; Ποιος έχει την πατρότητα των συγκεκριμένων εικόνων; Ο χρήστης που έδωσε τις παραμέτρους, η ΑΙ που έκανε τη σύνθεση, ή ο προγραμματιστής που κατασκεύασε την ΑΙ; Εχουν αντικειμενική καλλιτεχνική αξία τα έργα που παρέχονται από μια μηχανή; Πώς θα μπορούν να αξιοποιηθούν αυτές οι εικόνες; Για απλή διασκέδαση του χρήστη, για αναπαραγωγή, ή για εμπορικούς σκοπούς; Τελικά τι ορίζει την τέχνη;
Υπάρχει ωστόσο ένα στοιχείο που είναι βέβαιο και δεν αλλάζει: Οτι η εξέλιξη αυτή, δεν είναι εφικτό να "ξε-γίνει". Αυτό πρέπει να το συνειδητοποιήσουν ΟΙ ΠΑΝΤΕΣ. ΚΑΙ ΟΙ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΝΑ ΤΟ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΟΥΝ.
Ένα από τα βασικά προβλήματα στη χώρα μας, είναι ο συντηρητικός τρόπος σκέψης. Δηλαδή η αντίδραση προς οτιδήποτε καινούργιο ή καινοτόμο. Είτε πρόκειται για ιδέες, είτε πρόκειται για τεχνολογίες, είτε πρόκειται για ρεύματα, μόδες, κινήματα, επιστημονικές ανακαλύψεις, μουσική κλπ.
Στο τέλος βέβαια ο Έλληνας τα υιοθετεί γιατί "έτσι κάνουν και οι άλλοι" και αναγκάζεται να τα δεχτεί. Η πρώτη σκέψη όμως είναι πάντα η αντίδραση και η απαξίωση.
Αντε τώρα να πείσουν οι καλλιτέχνες ότι έχουν όλα τα δίκια με το μέρος τους, σε ένα τέτοιο πλαίσιο. Όπου οι πάντες γνωρίζουν πως στη χώρα μας, τα πάντα τελούν υπό αμφισβήτηση και απαξίωση, μέχρι να καθιερωθούν.
Στην προκειμένη περίπτωση, υπάρχουν διεθνείς ιστοσελίδες τέχνης, που απαγορεύουν την ανάρτηση των AI-generated images ως αυτόνομες δημιουργίες (και πολύ καλά κάνουν). Κάπου μάλιστα είδα ότι η Κίνα τις έχει απαγορεύσει εντελώς (εδώ διαφωνώ).
Όμως δεν μπορεί κανείς να "φιμώσει" ή να "εξαφανίσει" μια εξέλιξη. ΟΣΟ δυσάρεστη κι αν είναι σε αυτούς των οποίων τα συμφέροντα θίγονται. Με τις δακρύβρεχτες και αγανακτισμένες αναρτήσεις, δεν αλλάζει τίποτα.
Ο σωστός τρόπος σκέψης δεν είναι κατά τη γνώμη μου το "πώς να εξαφανίσουμε την εξέλιξη".
Ο σωστός τρόπος σκέψης είναι ότι η εξέλιξη συνέβη, δεν μπορούμε να την αλλάξουμε, θα ζήσουμε με αυτή στο μέλλον και το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ορίσουμε ένα πλαίσιο ως προς το πώς θα πρέπει να αντιμετωπίζεται επίσημα.
