Επίσης σε νόμισμα υπάρχει το Ιεύς ως επίθετο του Δία.
Αυτό εμένα μου βγάζει σαν συμπέρεσμα ότι οι δύο λέξεις Ιευώ και Ιεύς είναι συγκενικές και ότι το Ιευώ είναι κατάλοιπο από την Διονυσιακή εποχή όπου στην περιοχή προφανώς ήσαν Ελληνικός πολιτισμός και χρησιμοποιούσαν το επίθετο του Δία , Ιεύς.
Κοινώς το Γιαχβέ είναι μια παραφθορά μέσα στον χρόνο της λέξης Ιεύς που ήταν επίθετο του Διός.
Ωστόσο αν και το όνομα παραπέμπει στον Δία η λατρεία προς τον Ιευώ δεν αποδίδετε στον Δία αλλά σε μια ηγετική μορφή βασιλέα της εποχής του βασιλιά Ήλου (μυθολογικά Κρόνου).
Ο Ερρένιος μας πληροφορεί ότι οι ακόλουθοι του βασιλιά Ήλου (Κρόνου) ονομάστικαν Ελοχίμ δλδ ακόλουθοι του hΕλ (Ήλου Ελληνιστί).
Στην Γέννεση στο πρωτότυπο Εβραϊκό κείμενο γράφει ότι ο Θεος είναι ένας Ελοχίμ.
Επομένως η λατρεία προς τον Γιαχβέ φέρει το επίθετο του Διός Ιεύς αλλά αποδίδεται σε κάποιον ακόλουθο του Κρόνου.



