Πεθανε ο Στιβεν Χογκινγκ

[Spiros252]

- Σε σχετικιστικές ταχύτητες του συστήματος αναφοράς, αν υιοθετηθεί το μοντέλο του Μinkowski ώστε σε κάθε τέτοιο σύστημα να μετριέται το ίδιο "ισοδύναμο μήκος" εγώ καταλαβαίνω πως, ΔΕΝ ορίζεται κίνηση πολύ απλά γιατί ο χρόνος παύει να υπάρχει ως χρόνος, χάνει την ιδιότητα της ανεξάρτητης μεταβλητής που είχε, και γίνεται μια επιπλέον διάσταση του χώρου στον οποίο υπάρχουν "ακίνητες" 4διάστατες γεωμετρικές οντότητες

r = (x , y , x , w) Σε κάθε σύστημα αναφοράς στο μοντέλο αυτό θα μετράς το ίδιο "ισοδύναμο μήκος" για το ίδιο αντικείμενο.

Όντως.. Τί διάολο κινείται τότε??

[Ελληγεννής]

Δεν κινείται τίποτα, υφίσταται ως τετραδιάστατο αντικείμενο.

[Spiros252]

Ναι αλλά...
Εμείς αντιλαμβανόμαστε τον εαυτό μας να κινείται μονοκατευθυντικά στη διάσταση του χρόνου. Τί είναι αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως κίνηση και πού, πώς, ορίζεται η ροή αυτή?
Ουσιαστικά "διατρέχουμε" τον εαυτό μας κατά μήκος του χρόνου. Το μονοκατευθυντικά το έχουμε εξηγήσει κάπως αλλά: Τί είναι αυτό που "διατρέχει" τη διάσταση του χρόνου;

[Ελληγεννής]

Υποθέτω ότι αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως κίνηση είναι η δυνατότητά μας να θυμόμαστε το αμέσως προηγούμενο χρονικό διάστημα (όποια ποσότητα είναι αυτό).

[stavmanr]

Υποθέτω ότι αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως κίνηση είναι η δυνατότητά μας να θυμόμαστε το αμέσως προηγούμενο χρονικό διάστημα (όποια ποσότητα είναι αυτό).

Αν όλα είναι ακίνητα, τότε, τί ακριβώς θυμόμαστε και ποιο το νόημα της μνήμης καθαυτής;

[Ελληγεννής]

Θυμόμαστε την προηγούμενη κατάσταση που οφείλεται σε διαφορετική τιμή εντροπίας (τοπικά).

[nik_killthemall]

- Σε σχετικιστικές ταχύτητες του συστήματος αναφοράς, αν υιοθετηθεί το μοντέλο του Μinkowski ώστε σε κάθε τέτοιο σύστημα να μετριέται το ίδιο "ισοδύναμο μήκος" εγώ καταλαβαίνω πως, ΔΕΝ ορίζεται κίνηση πολύ απλά γιατί ο χρόνος παύει να υπάρχει ως χρόνος, χάνει την ιδιότητα της ανεξάρτητης μεταβλητής που είχε, και γίνεται μια επιπλέον διάσταση του χώρου στον οποίο υπάρχουν "ακίνητες" 4διάστατες γεωμετρικές οντότητες

r = (x , y , x , w) Σε κάθε σύστημα αναφοράς στο μοντέλο αυτό θα μετράς το ίδιο "ισοδύναμο μήκος" για το ίδιο αντικείμενο.

Όντως.. Τί διάολο κινείται τότε??

Αν με το "όντως" συμφωνείς, τότε κατά τη γνώμη μου η κίνηση υπάρχει και είναι 3διάστατη ακόμα και σε σχετικιστικές ταχύτητες (άρα ο Δανέζης στο συγκεκριμένο κομμάτι που σχολιάζετε με τη κίνηση στην επιφάνεια της σφαίρας λέει πατάτα ακόμα κι αν θεωρήσουμε τραβηγμένα πως μιλάει για σχετικιστικές ταχύτητες).

Η κίνηση δηλ. ορίζεται ΜΟΝΟ στις 3 χωρικές διαστάσεις και προκύπτει ως τομή "ακίνητων" 4διάστατων οντοτήτων του παραπάνω 4διάστατου χώρου. 'Ετσι όπως το καταλαβαίνω, σε σχετικιστικές ταχύτητες απάγεται η ανεξαρτησία του χρόνου, η οποία είναι αυτή που δημιουργεί την κίνηση (δηλ. την έννοια της μεταβολής).

Καλώς το Νικ!

Για να πάρεις μάλιστα μια θέση του σώματος από την πιο πάνω εξίσωση ΔΕΝ θα θέσεις Δt=0, αλλά απλά t = μία σταθερά.

Υπάρχει περίπτωση να έχεις t=c (σταθερά) και να μην έχεις Δt=0 (οπου Δt εννοούμε dt) ;

όχι δεν υπάρχει περίπτωση, αλλά με Δt=0 δεν θα πάρεις συγκεκριμένη θέση του σώματος, για να πάρεις συγκεκριμένη θέση του σώματος από την εξίσωση κίνησης δεν πρέπει να λάβει συγκεκριμένη τιμή το Δt, αλλά πρέπει να λάβει συγκεκριμένη τιμή το t. Το Δt θα χρησιμοποιηθεί αν θέλουμε να δούμε την μεταβολή Δr της θέσης σε σχέση με την μεταβολή του χρόνου Δt.

[Spiros252]

Υποθέτω ότι αυτό που αντιλαμβανόμαστε ως κίνηση είναι η δυνατότητά μας να θυμόμαστε το αμέσως προηγούμενο χρονικό διάστημα (όποια ποσότητα είναι αυτό).

Αν όλα είναι ακίνητα, τότε, τί ακριβώς θυμόμαστε και ποιο το νόημα της μνήμης καθαυτής;

Θυμόμαστε την προηγούμενη κατάσταση που οφείλεται σε διαφορετική τιμή εντροπίας (τοπικά).

Είναι σαν να λέμε ότι ένα κομμάτι πέτρας παγωμένο στο απόλυτο μηδέν, χωρίς καμία εσωτερική κίνηση ή διαδικασία, «διατρέχει» τον εαυτό του κατά μήκος του χρόνου «ενθυμούμενο / βιώνοντας» τις καταστάσεις βηματικά.

Όντως.. Τί διάολο κινείται τότε??

Αν με το "όντως" συμφωνείς, τότε κατά τη γνώμη μου η κίνηση υπάρχει και είναι 3διάστατη ακόμα και σε σχετικιστικές ταχύτητες (άρα ο Δανέζης στο συγκεκριμένο κομμάτι που σχολιάζετε με τη κίνηση στην επιφάνεια της σφαίρας λέει πατάτα ακόμα κι αν θεωρήσουμε τραβηγμένα πως μιλάει για σχετικιστικές ταχύτητες).

Συμφωνώ, αλλά τί εννοείς εσύ με το «υπάρχει»? Ότι ορίζεται? ΟΚ ορίζεται στις 3 διαστάσεις αλλά το ερώτημα μου είναι:
Στην πραγματικότητα κινείται κάτι στις 4 διαστάσεις?

Υπάρχει κι άλλο ένα πρόβλημα. Σύμφωνα με την κβαντική θεωρία, οι μεταβλητές των ιδιοτήτων των σωματιδίων όπως το σπιν, η θέση, η πόλωση κ.ο.κ. δεν είναι δυνατόν να είναι προβλέψιμες θεμελιωδώς. Αυτό έχει αποδειχθεί μαθηματικώς. Ούτε ο Θεός δεν επιτρέπεται να γνωρίζει τις τιμές πριν η γίνει η μέτρηση (αν θεωρηθούν γνωστές, η θεωρία καταρρέει). Πώς συμβιβάζεται αυτό με το εντελώς στατικό (αμετάβλητο) χωροχρονικό συνεχές των 4 διαστάσεων?
Από τη μία το μέλλον είναι μη ντετερμινιστικό, είναι απρόβλεπτο εξ ορισμού, από την άλλη υπάρχει και είναι στατικό και συγκεκριμένο, (αν δεις το 4διάστατο χωρόχρονο από έξω).

[stavmanr]

Η κίνηση δηλ. ορίζεται ΜΟΝΟ στις 3 χωρικές διαστάσεις και προκύπτει ως τομή "ακίνητων" 4διάστατων οντοτήτων του παραπάνω 4διάστατου χώρου. 'Ετσι όπως το καταλαβαίνω, σε σχετικιστικές ταχύτητες απάγεται η ανεξαρτησία του χρόνου, η οποία είναι αυτή που δημιουργεί την κίνηση (δηλ. την έννοια της μεταβολής).

Δηλαδή, Νικ, το αντιλαμβάνεσαι ως μία ακινησία (4διάστατο) που η τομή της (προβολή) παριστάνεται ως κίνηση (τριδιάστατο) ;

Νομίζω ότι αντιλαμβάνεσαι πως δεν βγάζει νόημα...

Το μαγικό τρικ βρίσκεται, όπως πάντα, εκεί που εισάγονται τα αξιώματα:

ΦΩΣ

[nik_killthemall]

Είναι απλά 2 οπτικές χωρίς πολλές επιλογές :

- ΑΝ ο χρόνος χάνει την ανεξαρτησία του και γίνεται μέρος του χώρου ( συμμετέχει δηλ. στον σχηματισμό του σταθερού μήκους για κάθε παρατηρητή) τότε είναι δυνατόν να οριστεί μεταβολή, δηλ. το πριν και το μετά, όταν δεν υπάρχει ανεξάρτητος χρόνος ? Κατά τη γνώμη μου όχι (εσείς τι λέτε ?)

- ΑΝ πάλι ο χρόνος δεν γίνεται μέρος του χώρου, ε τότε είμαστε στα γνωστά (3διαστατη κίνηση) με τα γνωστά προβλήματα (ο καθένας μετράει διαφορετικό μήκος ανάλογα με το σύστημα αναφοράς)

Ισοδύναμα, ΑΝ κινείται (μεταβάλλεται) κάτι στις 4 διαστάσεις, τότε ο χρόνος δεν είναι αυτός στον οποίο βασίζεται για να υπάρξει η κίνηση ? (μπορεί να νοηθεί μεταβολή χωρίς την έννοια του χρόνου ?)
Αν λοιπόν υπάρχει χρόνος/μεταβολή στις 4 διαστάσεις, τότε αυτό σημαίνει είτε πως αυτός ποτέ δεν έγινε μέρος του χώρου (άρα οι διαστάσεις είναι 3) ή ότι υπάρχει μια νέα διάσταση χρόνου όπου το πράγμα μπερεύεται πολύ περισσότερο ...

Επίσης, η όλη αυτή η οπτική δεν είναι διακριτή αλλά συνάρτηση της ταχύτητας του παρατηρητή. Το χάσιμο της ανεξαρτησίας του χρόνου που γίνεται μέρος του χώρου, είναι κάτι που εξαρτάται από την ταχύτητα του παρατηρητή σε σχέση με την ταχύτητα του φωτός. Προφανώς, σ'αυτην την περίπτωση τον στατικό 4διάστατο χώρο θα τον αντιλαμβάνεται ένας παρατηρητής που έχει ταχύτητα κοντά στην ταχύτητα του φωτός.