BaKXOS_Lysios έγραψε:Παυλος Γ. έγραψε:Ολα αρχίζουν με μια Τυχαιότητα (το Σινγκιουλάριτυ που λέμε).
Το singularity (μοναδικότητα) είναι μια κατάσταση στην οποία καταλήγουν οι εξισώσεις του Einstein αν τις αντιστρέψει κανείς πίσω στο χρόνο. Μαθηματικά σωστή, πρακτικά αμφισβητούμενη σήμερα.
Ο Αϊνστάιν είναι τοπικιστής.
Ό,τι είπε και ό,τι έγραψε αφορούν το ''δικό'' μας γνωστό σύμπαν.
Τη ''φούσκα'' δλδ που τα όρια της επεκτείνονται λόγω της αρχικής ώθησης και έξω από την οποία τι;
Κενό, άπειρο με άπειρα υλικά σημεία άπειρης πυκνότητας και μηδενικού όγκου τα οποία θα αυτοπυροδοτηθούν (ή θα πυροδοτηθούν από το ''δημιουργό'') για να κατασκευαστούν νέες πεπερασμένες ''φούσκες'' οι οποίες θα επεκτείνονται στο άπειρο;
Και έξω από το άπειρο τι;
Ένας ασπρομάλλης γέροντας καθισμένος στο θρόνο του που θα ξύνει τα @@ του από βαρεμάρα και πού και πού θα πατάει το κουμπί δημιουργώντας νέα μπινγκμπανγκ για να σπάει τη ρουτίνα του.
Μήπως η απάντηση σε όλα αυτά είναι η αυθυπαρξία και η απειρότητα της ύλης μέσα σε ένα αέναο κινητικό γίγνεσθαι απείρου και αυθαρσίας;
