Τι είναι πλανήτης, μπαμπά;

[Γύπας]

Ναι αλλά για ποιο σύμπαν; Παίζεται να είναι μπόλικα.

[BaKXOS_Lysios]

Ναι αλλά για ποιο σύμπαν; Παίζεται να είναι μπόλικα.

[nik_killthemall]

Δηλ. ο μόνος τρόπος πρόβλεψης θα ήταν να είχαμε για μια στιγμή τις απόλυτες θέσεις των πλανητών με ανύπαρκτο σφάλμα κάτι το οποίο είναι αδύνατον.

Για δυο στιγμές. (Μια σε ένα χρονικό σημείο + μια άλλη σε ένα άλλο).
(btw μήπως ξέρει κανείς να μου πει γιατί η βαρυτική έλξη συνδυάζεται πάντα με περιστροφή; Πχ γιατί δεν έχουμε πλανήτες που έλκονται απο άστρα χωρίς να περιστρέφονται γύρω τους;)

όχι, οι απόλυτες χωρίς σφάλματα θέσεις και ταχύτητες των πλανήτων σε μία μόνο χρονική στιγμή (ή ισοδύναμα οι θέσεις σε μια χρονική στιγμή και οι ταχύτητες σε μια άλλη) αρκούν για να λυθεί (αριθμητικά σε υπολογιστή και μόνο) το μη γραμμικό σύστημα διαφορικών εξισώσεων για το οποίο θα αποτελούν αυτό που καλούμε αρχικές συνθήκες.

Πολύ όμορφη η απορία σου. Ο λόγος που ενώ η βαρύτητα είναι κεντρική ελκτική δύναμη ωστόσο "παράγει" περιστροφές αντί να τραβάει τα σώματα στην ευθεία που συνδέει τους πλανήτες, είναι

1) πως ποτέ ένας πλανήτης δεν ξεκινά από την ακινησία αλλά πάντα ήδη έχει κάποια ταχύτητα

2) πως σπάνια αυτή η ταχύτητα θα διατηρήσει σταθερή κατεύθυνση πάνω στην ευθεία που ενώνει δύο πλανήτες έξαιτίας του ότι

3) ποτέ δεν θα υπάρχει βαρυτική έλξη (έστω και απειροελάχιστη) μόνο από έναν πλανήτη, αλλά από περισσότερους.

Έτσι, για να διατηρηθεί η στροφορμή οι πλανήτες θα εξαναγκαστούν να κάνουν περιστροφή.

Φαντάσου 10 σβώλους που βρίσκονται σε 3διάστατη κίνηση σε έναν μεγάλο χώρο οπότε όταν ενας 11ος κατευθυνθεί προς την ομάδα τους και οι 10 σβώλοι θα ρίξουν ευκαμπτα σχοινια (βαρύτητα) για τον τραβήξουν προς το μέρος τους, εκ των οποίων η δύναμη των σκοινιών του κάθε σβώλου ανά πάσα στιγμή θα είναι ανάλογη της μάζας του κάθε σβώλου και αντιστρόφως ανάλογη με το τετράγωνο της ανά πάσα στιγμή απόστασής τους από τον 11ο σβώλο. Το πιθανότερο είναι ο 11ος σβώλος να μην συγκρουστεί με κανέναν από τους 10 σβώλους και υπό την επίδραση των εύκαμπτων σχοινιών να κάνει καμπύλες τροχιές.

Μάλιστα αν ένας από τους 10 σβώλους (ήλιος) έχει χιλιαπλάσια μάζα από τους άλλους 9 θα κάνει την μικρότερη περιστροφή εξανγκάζωντας τους υπόλοιπους να περιστρέφονται γύρω του.

[Ελληγεννής]

Δηλ. ο μόνος τρόπος πρόβλεψης θα ήταν να είχαμε για μια στιγμή τις απόλυτες θέσεις των πλανητών με ανύπαρκτο σφάλμα κάτι το οποίο είναι αδύνατον.

Για δυο στιγμές. (Μια σε ένα χρονικό σημείο + μια άλλη σε ένα άλλο).
(btw μήπως ξέρει κανείς να μου πει γιατί η βαρυτική έλξη συνδυάζεται πάντα με περιστροφή; Πχ γιατί δεν έχουμε πλανήτες που έλκονται απο άστρα χωρίς να περιστρέφονται γύρω τους;)

Έχουμε. Αλλά όχι για πολύ. Η συνέπεια είναι να πέσει ο πλανήτης πάνω στο άστρο. Για να μην συμβεί αυτό, αφού η βαρύτητα είναι αμοιβαία έλξη μάζας, θα πρέπει τα σώματα να έχουν και κίνηση προς άλλη διεύθυνση, ώστε να βρίσκονται σε τροχιά το ένα γύρω απ' τ' άλλο.

[BaKXOS_Lysios]

Ευχαριστώ και τους δύο για τις πληροφορίες.

Το πιθανότερο είναι ο 11ος σβώλος να μην συγκρουστεί με κανέναν από τους 10 σβώλους και υπό την επίδραση των εύκαμπτων σχοινιών να κάνει καμπύλες τροχιές.

Υπάρχει κάποια "απόσταση ασφαλείας" απο ένα μεγάλο άστρο ώστε αν ένας πλανήτης την υπερβεί αναγκαστικά θα συντριβεί πάνω στο άστρο;

[nik_killthemall]

Ευχαριστώ και τους δύο για τις πληροφορίες.

Το πιθανότερο είναι ο 11ος σβώλος να μην συγκρουστεί με κανέναν από τους 10 σβώλους και υπό την επίδραση των εύκαμπτων σχοινιών να κάνει καμπύλες τροχιές.

Υπάρχει κάποια "απόσταση ασφαλείας" απο ένα μεγάλο άστρο ώστε αν ένας πλανήτης την υπερβεί αναγκαστικά θα συντριβεί πάνω στο άστρο;

Και αυτό πολύ ωραίο ερώτημα !

Δυστηχώς, το κριτήριο της σύγκρουσης δεν εξαρτάται μόνο από την παράμετρο : ελάχιστη απόσταση από το άστρο, αλλά και από το κριτήριο ταχύτητα και μάλιστα τιμή και κατεύθυνση ! Δηλαδή η ερώτηση σου διατυπωμένη σωστά είναι :

Με δεδομένη κατεύθυνση και τιμή ταχύτητας, ποια είναι η απόσταση ασφαλείας από το άστρο ?

Αυτό σημαίνει πως αν ένας πλανήτης κατευθυνθεί σε κοντινή απόσταση από τον ήλιο με μεγάλη όμως ταχύτητα, τότε δεν θα συγκρουστεί με τον ήλιο αλλα θα κάνει πολύ γρήγορη περιστροφή μισής σφαίρας γύρω από αυτόν και θα εκτιναχθεί μακριά του.

Αν όμως ένας πλανήτης κατευθυνθεί στην ίδια κοντινή απόσταση από τον ήλιο έχοντας μικρή ταχύτητα, τότε η περιστροφή μισής σφαίρας γύρω από τον ήλιο δεν θα είναι γρήγορη με αποτέλεσμα να γίνει σπείρα και θα πέσει πάνω στον ήλιο.

Αυτό δηλ. που είναι απόσταση ασφαλείας για μεγάλη ταχύτητα, δεν είναι απόσταση ασφαλείας για μικρή ταχύτητα.

Κάποτε είχα βρει πολύ όμορφα βίντεο με προσομοιώσεις αυτών των κινήσεων αλλά δεν τα κράτησα ...

[BaKXOS_Lysios]

Ω πολύ ενδιαφέρον Νικ, σε ευχαριστώ πολύ!

[Ελληγεννής]

Εγώ καταλαβαίνω ότι ρωτάς αν γίνεται να συγκρατείται ένα σώμα βαρυτικά από ένα άλλο, χωρίς να πέφτει πάνω του και χωρίς να περιστρέφεται το ένα γύρω απ' το άλλο. Η απάντηση είναι ότι δεν γίνεται γιατί δεν δουλεύει έτσι η βαρύτητα. Αν υποθέσουμε ότι στο σύμπαν υπήρχε μόνο ο Ήλιος και ένας πλανήτης 15 δισεκατομμύρια έτη φωτός μακριά, ο πλανήτης σε μεγάλο βάθος χρόνου θα έπεφτε πάνω στον Ήλιο, διότι η ακτίνα δράσης της βαρύτητας είναι άπειρη. Ή αυτό ή θα έμπαινε σε τροχιά γύρω του ή θα εκσφενδονιζόταν μακριά. Σωστά τα λέει ο nik, αλλά υπάρχει και η τρίτη περίπτωση: το σώμα να αιχμαλωτιστεί σε τροχιά γύρω απ' τον Ήλιο, η εκκεντρότητα της οποίας θα εξαρτηθεί από την διεύθυνση και το μέτρο της ταχύτητάς του κατά την πτώση του στον Ήλιο.

[Αρχειδήμων]

Ετυμολογικά και σε συνδυασμό με την ΘτΣ τα πάντα-όλα τα ουράνια σώματα είναι πλανήτες, ακόμα και οι πυρήνες των γαλαξιών, γιατί καθένας απο αυτούς κινείται (πλανάται) σε σχέση με κάτι άλλο.

A planet is a sub-stellar mass body that has never undergone nuclear fusion and that has sufficient self-gravitation to assume a spheroidal shape adequately described by a triaxial ellipsoid regardless of its orbital parameters.

Για τους αναγνώστες που δεν ξέρουν αγγλικά, το παραπάνω κείμενο λέει ότι πλανήτης είναι ένα σώμα με υποαστρική μάζα, που δεν έχει ξεκινήσει σύντηξη στον πυρήνα του, που η μάζα του είναι αρκετή ώστε να το συμπιέσει σε σφαιροειδή μορφή και που οι τροχιακές του παράμετροι δεν παίζουν ρόλο.

Υπάρχουν δύο προβλήματα με αυτόν τον ορισμό. Αφενός θεωρητικά μπορεί να υπάρξει πλανήτης με μάζα μεγαλύτερη ενός άστρου (ακόμα και του Ήλιου που δεν ανήκει στους νάνους) και να μην έχει ξεκινήσει σύντηξη στον πυρήνα του. Αρκεί να είναι βραχώδης, όπως η Γη.

Στους καφέ νάνους δεν γίνεται μεν η σύντηξη Υδρογόνου, άλλα λογω του ότι έχουν μάζα περίπου δεκαπλάσια του Δία έχει ξεκινήσει σε αυτούς η σύντηξη Δευτερίου. Βραχώδης πλανήτης με μάζα μεγαλύτερη του ηλίου είναι θεωρητικά αδύνατο να υπάρξει. Ο μεγαλύτερος βραχώδης εξωπλανήτης που έχει ανακαλυφθεί έχει μάζα καμια δεκαριά φορές της Γης και βρίσκεται στα όρια των γιγάντων αερίου. Επομένως δεν υπάρχει τέτοιο πρόβλημα στον ορισμό. Και λόγω του ότι δεν συμμερίζεται την τροχιά, πιάνει και τους "πλανήτες" που δεν περιφέρονται γύρω απο κάποιο άστρο.

[BaKXOS_Lysios]

Εγώ καταλαβαίνω ότι ρωτάς αν γίνεται να συγκρατείται ένα σώμα βαρυτικά από ένα άλλο, χωρίς να πέφτει πάνω του και χωρίς να περιστρέφεται το ένα γύρω απ' το άλλο.

Ναι, στην απορία μου εμπεριέχεται κι αυτό.

Η απάντηση είναι ότι δεν γίνεται γιατί δεν δουλεύει έτσι η βαρύτητα.

Εννοείς ότι η βαρύτητα λειτουργεί με έναν τρόπο που είτε θα έλκει ένα μεγαλύτερο σώμα ένα άλλο μέχρι να πέσει πάνω του είτε θα μπει σε τροχιά γύρω του;

Ή αυτό ή θα έμπαινε σε τροχιά γύρω του ή θα εκσφενδονιζόταν μακριά.

υπάρχει και η τρίτη περίπτωση: το σώμα να αιχμαλωτιστεί σε τροχιά γύρω απ' τον Ήλιο, η εκκεντρότητα της οποίας θα εξαρτηθεί από την διεύθυνση και το μέτρο της ταχύτητάς του κατά την πτώση του στον Ήλιο.

Ποια η διαφορά της 3ης περίπτωσης; Είχες αναφέρει ήδη στο απο πάνω quote την περίπτωση να έμπαινε σε τροχιά.