seismicos έγραψε:Λαχουρένιος έγραψε:
Οτιδήποτε υπάρχει στο σύμπαν προυπήρχε με άλλη μορφή αφού τα δομικά υλικά του συμπάντος έχουν μείνει ίδια εδώ και δισεκατομύρια χρόνια. Αυτό ισχύει εξίσου για έναν άνθρωπο με μια καρέκλα. Η ύλη και η ενέργεια ούτε χάνονται ούτε καταστρέφονται, αλλά μετασχηματίζονται.
Εσύ όμως το πας αλλού στο ότι υπάρχει ψυχή κλπ. Μόνο που αντί για ψυχή λες ''ενέργεια''.
Σημασία δεν έχει πως θα το ονομάσεις σημασία έχει ότι και η ψυχή και η ενέργεια είναι άυλα και τίποτα δεν γίνετε στην τύχη όταν υπάρχει υψηλή τεχνολογία στο σύμπαν.
Ας πούμε πως η ψυχή, είναι κατά κάποιον τρόπο η σκέψη της ενέργειας.
Η σκέψη που παράγει πηγαία συναισθήματα, κι όχι από μοτίβα και πάττερνς, όπως στα σάιμποργκς.
Τώρα την Ανοιξη, που οργιάζει η φυση, οι λουλουδιασμένοι κήποι και τα ανθισμένα δέντρα,
μου φέρνουν το συναίσθημα της ευφορίας.
Για κάποιον όμως που είναι αλλεργικός, του φέρνουν το συναίσθημα της δυσφορίας.
Σε ποιό μοτίβο θα υποκύψει η ΑΙ του σάιμποργκ ;
Γι αυτό και λέω, πως ο άνθρωπος είναι το πείραμα,
και το συμπαν (ο συμπαντικός νους ας απούμε) είναι ο παρατηρητής του πειράματος.
Η ψυχή από την άλλη, έχει και την ιδιοτητα της μετενσαρκωσης.
Ο στόχος είναι η απόκτηση της εμπειρίας.
Αρα, αν δεχτούμε τα παραπάνω, και δεδομένου πως η ψυχή και ο ανθρωπος είναι ενέργεια,
το ερώτημα που προκύπτει ειναι,
ο αριθμός των ψυχών είναι απειρος, ή πεπερασμενος ;
(Για την ενέργεια ξέρουμε οτι είναι άπειρη).
.gif "Laughing")
