Σε ποια παιχνίδια χαρίσατε ατέλειωτες ώρες;

[Kauldron]

Το ιβ ον λινε

Δεν μετράει, γιατί το ίβ δεν είναι παιχνίδι. Το ίβ είναι ΔΟΥΛΕΙΑ.

[Lord Snow]

Exoυμε και λεμε.

Close Combat 3 και 4




Aτελειωτες ωρες καψιματος. Ηταν το πρωτο παιχνιδι που συναντησα (και μαλλον γενικα απο τα πρωτα αν οχι το πρωτο) που ειχαν τον παραγοντα ''ηθικο'' μεσα. Αντι για ορδες απο νομιστερακια που πιου πιου εκαναν rushes μεχρι να τους τελειωσουν τα hit points, στο CC, μπορουσες να τρεψεις τον αντιπαλο σε φυγη ή να παρακολουθησεις μανιασμενους στρατιωτες να ορμανε σε απελπισμενες επιθεσεις μην λογαριαζοντας τιποτα. Καθε στρατιωτης καθε μικρης ομαδας ηταν επωνυμος, λαμβανε διακρισεις κτλ κατι που δημιουργουσε απιστευτο immersion για ενα παιχνιδι με ταπεινα isometric sprues. Eπισης τα πυρομαχικα τελειωναν και πολλες φορες απελπισμενοι υπερασπιστες θεσεων κατεφευγαν σε scavaging απο τους πεσοντες .

Αge of empires II



Επισης καψιμο, με ατελειωτες ωρες στον editor οπου εφτιαχνα δικα μου υπερσεναρια. Να δειτε πολιορκια της Πολης και απελπισμενη αμυνα, να ραγισουν και τα τσιμεντα.

Cutthroats





Eνα παιχνιδακι με αρκετα bugs αλλα τοσο εθιστικο σεναριο που ειχε γινει αγαπημενο. Απορω πραγματικα πως δεν εχει φτιαχτει κατι αναλογο με συγχρονη τεχνολογια. Καμια σχεση με φλωριες οπως Port Royal και sid meiers pirates. Επρεπε να φροντιζεις να ειναι χαρουμενο το πληρωμα σου, αλλιως μπορει να σε καταψηφιζαν. Να φροντιζεις να εχεις οχι μονο τροφιμα κια ρουμι στα αμπαρια, αλλα και φρουτα για να μην παθουν σκορβουτο. Φυσικα αυτα εις βαρος των αριθμων κανονιων, οπλων και μπαρουτιου. Μπορουσες να εισαι ελευθερος πειρατης ή privateer για λογαριασμο μιας απο της μεγαλες δυναμεις που ειχαν χωρισει την καραιβικη. Να πουλας την λεια σου και να θαβεις θησαυρους και οταν ειχες αρκετη δυναμη να κουρσευεις πολεις παιρνοντας αιχμαλωτους, οπλα, πρωτες υλες, κοσμηματα και προιοντα. Κορυφαια φαση οταν συνελαμβανες τον κυβερνητη και τον βασανιζες για να σου αποκαλυψει που εκρυψε το υπολοιπο παραδακι. Απλα γαματο gameplay.

Cossacks



Ουκρανικης προελευσεως franchise με πολυ ωραια isometric γραφικα για την εποχη και ενδιαφερον ιστορικο πλαισιο. Ειχαν βγει διαφορα expansion. Το κακο ηταν το κακο AI με λογικη συνεχων επιθεσεων με πολλες και φθηνες low tier μοναδες. Για να ειμαστε δικαιοι ομως αυτο ηταν το βασικο προβλημα των strategy μεχρι την εμφανιση του ΤW


Medieval Total War και εκτοτε franchise

Nταξει εδω πρεπει να αναλαβει ιατρικο προσωπικο. Μιλαμε για ΤΟ καψιμο. Hταν το πρωτο strategy που συναντησα, το οποιο ειχε αρκετα εξυπνο AI (σε συγκριση με τα παιχνιδια της εποχης) ωστε να σε προκαλεσει. Για πρωτη φορα δεν αντιμετωπιζες τονους απο πατσαβουρομοναδες, αλλα ισορροπημενους στρατους και αν δεν εμπαινες στην λογικη πετρα-ψαλιδι-χαρτι και απλα στρατολογουσες οτι πιο βαρυ και ακριβο υπηρχε τοτε θα βρισκοσουν προ εκπληξεως. Σε επιπεδο campaign ειχε καποια πολυ επιτυχημενα στοιχεια τα οποια δυστυχως δεν διατηρηθηκαν στο μελλον. Πχ μοιραζες αξιωματα, τα οποια αν επαιρνες πισω αυτο θα οδηγουσε σε δυσαρεσκεια και πιθανη επανασταση μια περιοχης ή ακομα χειροτερα διασπαση του βασιλειου αν τα ειχες κανει σκατα με την δημοφιλια σου. Η Ρωμη επαιζε καθοριστικο ρολο και μπορουσε πραγματικα να σε γαμησει με εναν αφορισμο.

[Alkiviades]

Bρε βρε, ο Χιόνης

Το Cossaks τόχα παίξει και εγώ, πλάκα είχε, αλλά είχε όλες τις αδυναμίες των τότε RTS, παρά τα ορισμένα προχωρημένα για την εποχή στοιεία (παρατάξεις λ.χ.). Τα RTS γενικώς (πλην αυτών της Paradox) δε μου κάθισαν ποτέ καλά, οπότε...

[Lord Snow]

Bρε βρε, ο Χιόνης

τι θες μωρη μουστογρια?

[Kauldron]

Aτελειωτες ωρες καψιματος. Ηταν το πρωτο παιχνιδι που συναντησα (και μαλλον γενικα απο τα πρωτα αν οχι το πρωτο) που ειχαν τον παραγοντα ''ηθικο'' μεσα. Αντι για ορδες απο νομιστερακια που πιου πιου εκαναν rushes μεχρι να τους τελειωσουν τα hit points, στο CC, μπορουσες να τρεψεις τον αντιπαλο σε φυγη ή να παρακολουθησεις μανιασμενους στρατιωτες να ορμανε σε απελπισμενες επιθεσεις μην λογαριαζοντας τιποτα. Καθε στρατιωτης καθε μικρης ομαδας ηταν επωνυμος, λαμβανε διακρισεις κτλ κατι που δημιουργουσε απιστευτο immersion για ενα παιχνιδι με ταπεινα isometric sprues. Eπισης τα πυρομαχικα τελειωναν και πολλες φορες απελπισμενοι υπερασπιστες θεσεων κατεφευγαν σε scavaging απο τους πεσοντες .

Πράγματι, φοβερό παιχνίδι. Έχω παίξει το The Longest Day, και ήταν πάρα πολύ ωραίο. Και τα γραφικά του πολύ καλά, ακόμα και για σήμερα.

Συμφωνώ και για το μαντούβαλ τόταλ γουώρ, και μάλιστα τότε το έπαιζα χωρίς σχεδόν καθόλου μοντς (μοντ άρχισα να έχω από το Rome).

[Alkiviades]

Aτελειωτες ωρες καψιματος. Ηταν το πρωτο παιχνιδι που συναντησα (και μαλλον γενικα απο τα πρωτα αν οχι το πρωτο) που ειχαν τον παραγοντα ''ηθικο'' μεσα. Αντι για ορδες απο νομιστερακια που πιου πιου εκαναν rushes μεχρι να τους τελειωσουν τα hit points, στο CC, μπορουσες να τρεψεις τον αντιπαλο σε φυγη ή να παρακολουθησεις μανιασμενους στρατιωτες να ορμανε σε απελπισμενες επιθεσεις μην λογαριαζοντας τιποτα. Καθε στρατιωτης καθε μικρης ομαδας ηταν επωνυμος, λαμβανε διακρισεις κτλ κατι που δημιουργουσε απιστευτο immersion για ενα παιχνιδι με ταπεινα isometric sprues. Eπισης τα πυρομαχικα τελειωναν και πολλες φορες απελπισμενοι υπερασπιστες θεσεων κατεφευγαν σε scavaging απο τους πεσοντες .

Πράγματι, φοβερό παιχνίδι. Έχω παίξει το The Longest Day, και ήταν πάρα πολύ ωραίο. Και τα γραφικά του πολύ καλά, ακόμα και για σήμερα.

Συμφωνώ και για το μαντούβαλ τόταλ γουώρ, και μάλιστα τότε το έπαιζα χωρίς σχεδόν καθόλου μοντς (μοντ άρχισα να έχω από το Rome).

To μόνο TW που έπαιξα χωρίς μοντς ήταν το πρώτο Σογκούν. Ηδη από το πρώτο μεντιέβαλ, η μόντινγκ κομιούνιτι έβγαλε ομορφιές και από το πρώτο Rome και μετά δεν υπήρχε περίπτωση να παίξω unmodded TW.


Mωρή Χιόνια, σαφρακιαμένη μπάμπω, εγώ φταίω που σε χαιρέτησα

[Kauldron]

Αν είσαστε φαν των RPG παίξτε και το Pillars of Eternity. Έχει κάπως διαφορετικούς κανόνες, αλλά είναι πάρα πολύ ωραίο (από τους δημιουργούς του Icewind Dale).

[ksmyrn]

Αυτο που θα ηθελα ειναι να φτιαχτει παιχνιδι που να συνδιαζει TW με Civilization. Δηλαδη να υπαρχει φανταστικος χαρτης, να φτιαχνεις εσυ τις πολεις για προσβαση στις πρωτες υλες οπως στο civilization και οι μαχες, η στρατηγικη αναπτυξης του πολιτισμου να ειναι σαν το ΤW, με διαφορα καλα στοιχεια που υπαρχουν ειτε στα medieval I, II, ειτε στα Rome I,II
Παλι δεν νομιζω να ξεπερασει το eve online αλλα μιας και δεν προκειται να το ξαναπαιξω...

[Kauldron]

Υπάρχουν παιχνίδια που έχεις το χάρτη σαν το civ, και όταν κάνεις μάχη είναι turn based πάλι, αλλά σαν σκάκι (με τις μονάδες που αποτελούν τον στρατό να είναι τα κομμάτια). Δεν είναι σαν tw, βέβαια, αλλά είναι το κοντινότερο που έχω δεί.

[Λαχουρένιος]

Κατα την ταπεινη μου αποψαρα,οποιος καιγεται πολλες ωρες σε παιχνιδια που δεν ειναι (ΜΜΟ) ρπγ ή στρατηγικης,ειναι αρρωστος.Το χω κανει και γω ομως.