Εκτέλεση Ν Πλουμπίδη

[pluton]

14 Αυγούστου 1954 εκτελέστηκε ο Ν Πλουμπίδης


Ο σ.Ζαχαριαδης και το Κόμμα τον έλεγαν χαφιέ και οι σύντροφοι της εποχής έγραφαν στην Πραβδα ότι δεν εκτελέστηκε αλλά φυγαδεύτηκε στις ΗΠΑ από τη ΣΙΑ.




Μι πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία που ίσως θα πρέπει να θυμηθούμε.

[pluton]

ΣΥΛΛΗΨΗ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗ

Τον Μάρτιο του 1949, η Ασφάλεια της Αθήνας, συνέλαβε τον Στέργιος Αναστασιάδης (σημαντικό στέλεχος του ΚΚΕ), ο Αναστασιάδης κρατούσε όλο τον παράνομο μηχανισμό της Αθήνας και ήταν μέλος του ΠΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, δηλαδή ήταν η ψυχή της Στενής αυτοάμυνας δηλαδή της ΟΠΛΑ της περιόδου 1946-1949.



ΙΙ ΜΕΡΑΡΧΙΑ ΡΟΥΜΕΛΗΣ του ΣΔΕ

Το βράδυ της 18 προς 19 Απριλίου 1949 ο ΔΣΕ Ρούμελης έκανε εφνιδιαστική επίθεση στο Λιδορίκι το οποίο υπερασπιζόταν μια διμοιρία του 56 Ελαφρού Τάγματος Πεζικού (ΕΤΠ), δύο διμοιρίες του 55 ΕΤΠ και κάποιοι χωροφύλακες (δηλαδή τίποτα) .... έτυχε εκεί να βρίσκεται ο Ταξίαρχος Δημ Μαρκόπουλος στρατιωτικός διοικητής Λειβαδιάς και τον έπιασε αιχμάλωτο ο ΔΣΕ .... Η κυβέρνηση του Γράμμου προσπάθησε να τον ανταλλάξει με τον Στέργιο Αναστασιάδη. Αλλά η κυβέρνηση των Αθηνών αρνήθηκε οποιαδήποτε συναλλαγή (μια ιστορία πολύ μεγάλη υπάρχουν σχετικά βιβλία, αν και ξέρω ότι οι κομμουνιστές δεν διαβάζετε).... τον Δημ Μαρκόπουλο τον σφαγίασαν στην περιοχή Κλειστού Ευρυτανίας μετά ένα δίμηνο που τον περιέφεραν από τόπο σε τόπο και τον Στέργιο Αναστασιάδη τον εκτέλεσαν τον Σεπτέμβριο του 1949 μετά από δίκη.

.............................

Πέφτει σε ενέδρα και το τμήμα του Πυθαγόρα. Εκείνος μαχόμενος μέχρι τέλους συλλαμβάνεται τραυματισμένος από τον κυβερνητικό στρατό.

Ο Πυθαγόρας θα μεταφερθεί εσπευσμένα στην Λαμία όπου θα ανακριθεί για την τύχη του ταξίαρχου Μαρκόπουλου. Τα λίγα πράγματα που θα αποκαλύψει είναι ότι εκείνος τον συνέλαβε και ότι κρατείται καλά στην υγεία του (ΨΕΜΑΤΑ ΕΛΕΓΕ ΑΛΛΟΣ ΣΥΝΕΛΑΒΕ ΤΟΝ ΜΑΡΚΟΠΟΥΛΟ και συγκεκριμένα ο Γ. Χουλιάρας (Περικλής).... ). Μετά δύο μέρες ο Πυθαγόρας θα μεταφερθεί στην Λάρισα όπου θα καταδικαστεί από το στρατοδικείο σε πεντάκις εις θάνατον. Στις 10 Ιουλίου 1949, ο Πυθαγόρας θα στηθεί μπροστά από το απόσπασμα και θα εκτελεστεί.



Ο ταξίαρχος (ΔΣΕ) Γεώργιος Μπελκάκης (Πυθαγόρας) προπολεμικά ήταν μόνιμος υπαξιωματικός του ΕΣ.... τώρα στον ΔΣΕ έγινε Ταξίαρχος! Στην φωτογραφία επάνω ενώ οδηγείται για εκτέλεση.

ΕΠΙΣΟΔΙΟ ΤΡΙΤΟ

Μετά τον θάνατο του Στέργιου Αναστασιάδη, το ΚΚΕ τον μόνο σύνδεσμο που είχαν στην Αθήνα ήταν ο Νίκος Πλουμπίδης.

Θα συνεχίσω άλλη ώρα την διήγησή μου.

[pluton]

Ο Νίκος Πλουμπίδης γεννήθηκε στα Λαγκάδια Αρκαδίας το 1902. Σπούδασε στο Διδασκαλείο, στον Πύργο Ηλείας και έγινε δάσκαλος. Υπηρέτησε στην Ελασσόνα και το 1926, έχοντας ήδη αναπτύξει σοσιαλιστικές ιδέες και συνδικαλιστική δράση στον κλάδο του έγινε μέλος του ΚΚΕ.

Δηλαδή εργάστηκε ελάχιστα.

Στην αρχή εξελέγη μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής Δημοσιοϋπαλληλικής Ομοσπονδίας και λίγο αργότερα της Πανυπαλληλικής Συνομοσπονδίας. Για τις πρώτες του αυτές δραστηριότητες συνελήφθη το 1931, επί κυβερνήσεως Ελ. Βενιζέλου, για παράβαση του Ν.2229 του γνωστού Ιδιώνυμου και καταδικάστηκε σε 3 μήνες φυλάκιση με παράλληλη απόλυση από τη θέση του. Έκτοτε αφιερώθηκε στον συνδικαλισμό και αναδείχθηκε ηγετικό στέλεχος της Ενωτικής Γενικής Συνομοσπονδίας Εργατών Ελλάδος (ΕΓΣΕΕ).

Συμμετείχε επίσης στην αντιπροσωπεία του ΚΚΕ που πήρε μέρος στο 7ο Συνέδριο της Γ' Διεθνούς στη Μόσχα το καλοκαίρι του 1935. Στο 6ο Συνέδριο του ΚΚΕ το Δεκέμβρη του 1935 ο Πλουμπίδης εκλέχτηκε στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος.

Οι στερήσεις και φυλακίσεις υπέσκαψαν την υγεία του και προσβλήθηκε από φυματίωση.

Το ψευδώνυμό του ήταν "Μπάρμπας"... ακόμα και το 1954 που εκτελέστηκε ήταν μόλις 52 χρονών.

Τον Μάιο του 1939 συνελήφθη από την Ασφάλεια, αλλά, επειδή έπασχε από φυματίωση μεταφέρθηκε στο σανατόριο «Σωτηρία» στην πτέρυγα πολιτικών κρατουμένων. Από εκεί, μετά και τη σύλληψη του Σιάντου (Νοέμβρης 1939), μέσω ενός παρανόμου δικτύου, είχε την καθοδήγηση της ΠΚΕ. Η ΠΚΕ με εισήγηση του Πλουμπίδη διέγραψε τα ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ Π. Δαμασκόπουλο, Σ. Σκλάβαινα, Μ. Μανωλέα που είχαν υπογράψει δήλωση μετανοίας.

Δραπέτευσε μαζί με άλλους κομμουνιστές την Άνοιξη του 1941. Μετά την απελευθέρωση, τον Απρίλιο του 1945, εκλέχτηκε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής από την 11η Ολομέλεια και συμμετείχε στο νέο Πολιτικό Γραφείο. Μετά την επάνοδο όμως του Νίκου Ζαχαριάδη από το Νταχάου το Μάιο του 1945, ο Ν. Πλουμπίδης δεν εκλέχτηκε ξανά στο Πολιτικό Γραφείο.

Το 1947 το ΚΚΕ τέθηκε εκτός νόμου και η ηγεσία του έφυγε για τους ορεινούς όγκους της βόρειας Πίνδου, ο Πλουμπίδης παρέμεινε στην Αθήνα και ανέλαβε την καθοδήγηση των οργανώσεων του ΚΚΕ στην Αθήνα και τον Πειραιά μαζί με την Χρύσα Χατζηβασιλείου. Την άνοιξη του 1948 που έφυγε και η Χατζηβασιλείου για το Γράμμο, ο Πλουμπίδης μαζί με τον Στέργιο Αναστασιάδη ανέλαβαν την καθοδήγηση και μετά τη σύλληψη του Αναστασιάδη το Μάρτη του 1949 συνέχισε μόνος του την κομματική καθοδήγηση των παράνομων οργανώσεων του ΚΚΕ στην πρωτεύουσα.

Αυτά εν ολίγοις μέχρι το 1950.....

[pluton]

Έτσι λοιπόν οι διάφοροι στρατηγοί, αντιστράτηγοι, μέραρχοι, ταξίαρχοι που ηττημένοι βρισκόντουσαν υπό την προστασία αυτών για τους οποίους αιματοκύλησαν την "πατρίδα" τους, σκέφτηκαν το αυτονόητο για τους εγκέφαλούς τους :

Συνελήφθη ο Στέργιος Αναστασιάδης δεν έμεινε κανένας μηχανισμός του ΚΚΕ στην Αθήνα... ΑΡΑ ο Ν Πλουμπίδης (μαζί με τον νου και η γνώση) τι είναι; Απλούστατα είναι πράκτορας της Ασφάλειας, χαφιές, τα έστριψε (όπως έλεγε για αυτές τις περιπτώσεις ο Ν Ζαχαριάδης).... και αποφάσισαν να στείλουν ένα δικό τους τον Ν Μπελογιάννη να ξεσκεπάσει τον προδότη Ν Πλουμπίδη.

Πράγματι στην Ελλάδα έφτασε ο Μπελογιάννης τον Ιούνιο του 1950 επέστρεψε κρυφά στην Ελλάδα μέσω Αργεντινής με το ψευδώνυμο Ερρίκος Πανόζ, ήταν ο πολιτικός επίτροπος του 9ου Συντάγματος πριν τα Δεκεμβριανά που με βάση την «οικογενειακή ευθύνη» έκανε τις εκκαθαρίσεις στην Πύλο, που γνώριζε τι γινόταν στον Φενεό και στα άλλα στρατόπεδα της Πελοποννήσου. Ο πολιτικός επίτροπος της 10ης Μεραρχίας του ΔΣΕ, αυτός που ήταν δίπλα (πολιτικός Επίτροπος) στον ταξίαρχο Γιώργη Γιαννούλη στην 102 Ταξιαρχία του ΔΣΕ έναν από τους λίγους μορφωμένους του ΔΣΕ (ο Γιαννούλης ήταν πραγματικά ένας μπελάς για τον ΕΣ) ΕΥΤΥΧΩΣ φρόντισε το ΚΚΕ να τον εκτελέσει ( Ο Μάρκος έγραψε: «πρώτα τον σκότωσαν τον Γιαννούλη και μετά τον δίκασαν»).



Στη φωτογραφία, ο Γιαννούλης και μέλη της Επιτροπής του ΟΗΕ στο Γράμμο, 1947


Στις 20 Δεκεμβρίου 1950 συνελήφθη και Ν Μπελογιάννης, τότε οι στρατηγοί, αντιστράτηγοι, μέραρχοι, ταξίαρχοι στο παραπέτασμα πια δεν είχαν καμιά αμφιβολία... είναι σίγουρο χωρίς αμφιβολία ο Ν Πλουμπίδης είναι «πράκτορας», «χαφιές», «προδότης», «παλιός προβοκάτορας» κ.λπ.

[pluton]

Μιας και μίλησα για τον Γ Γιαννούλη (αυτός ήταν πραγματικά πονοκέφαλος για τον ΕΣ, γλύτωσε άπειρες φορές με την 102 ταξιαρχία του δρώντας με αντιπερισπασμό τις κύριες δυνάμεις του ΔΣΕ.... μάλιστα μια φορά παρά λίγο να καταλάβει τα Ιωάννινα.... στην Αθήνα δημιουργήθηκε πανικός ο δε Κωνσταντίνος ο ΙΓ κάπου έγραφε ότι θυμάται ακόμα σαν παιδική ανάμνηση, στο παλάτι να φτιάχνουν αποσκευές).... αυτός λοιπόν ο Γιαννούλης μαζί με τον Διαμαντή ήταν ότι αξιολογότερο είχε να δείξει ο ΔΣΕ (περιττό να πω ότι και τους δύο τους έφαγαν, τον ένα τον δολοφόνησαν και τον άλλο τον έστειλαν άσκοπα να πολεμήσει σε μέρος που ήταν αδύνατο να γυρίσει πίσω).

Το τμήμα του Γ Γιαννούλη λοιπόν έπαθε την ασθένεια που παρουσιαζόταν στον ΔΣΕ .... ΠΟΛΕΜΙΤΙΔΑ ....

Ο ΕΣ κατά τις επιχειρήσεις κατά των ανταρτών έριξε μέγα αριθμό βομβών είτε από το πυροβολικό του είτε από την αεροπορία, το μεγαλύτερο μέρος των απωλειών του ΔΣΕ προήλθε από αυτούς τους αδιάκοπους βομβαρδισμούς, ενδεικτικά αναφέρουμε ότι το Β εξάμηνο του 1948 η αεροπορία έριξε 11.000 ρουκέτες και 7.000 βόμβες, η συνέχεια τον επόμενο χρόνο ήταν ακόμα πιο έντονος ο βομβαρδισμός των θέσεων του ΔΣΕ.

Υπό αυτόν τον καταιγισμό πυρός επί πολλές ώρες ακόμα και μέρες, οι μαχητές του ΔΣΕ ήταν υποχρεωμένοι να μένουν καθηλωμένοι σε αμπριά κάτω από την γη και καλυμμένοι σε δυσπρόσιτα καταφύγια, μη μπορώντας να κάνουν τίποτα, κάτω από αυτό το σφυροκόπημα παρουσιάστηκε μια ασθένεια που είχε να κάνει με την ψυχική υγεία τους και επειδή δεν ήξεραν πώς να την που την ονόμασαν «πολεμίτιδα».

Τα συμπτώματα της πολλαπλασιαζόταν με την ένταση των μαχών και η διάγνωση ήταν εύκολη. Απώλεια επαφής με το περιβάλλον, βλέμμα απλανές, το άτομο έπαυε να ακούει τους γύρω του, καθόταν άβουλο σε μια γωνιά, άλλοτε το άτομο εκδήλωνε ένα αδιάκοπο βουβό κλάμα, ένα μουρμουρητό, με μια έκφραση απόγνωσης, κάποιες φορές τα συμπτώματα εκδηλωνόντουσαν με μορφή υστερίας, τρεμούλα, φώναζε άναρθρα και κάποτε προσπαθούσε να βγει από το καταφύγιο ή το χαράκωμα μέσα στον ορυμαγδό των εκρήξεων έβλεπαν κάποιους να περιπλανιούνται όρθιοι και ακάλυπτοι χωρίς αίσθηση του κινδύνου στο μέρος που έσκαγαν οι βόμβες, χωρίς κανείς να μπορεί να τους βοηθήσει, όλοι παρακολουθούσαν τη στιγμή που κάποιο θραύσμα θα τον κομμάτιαζε για να τον λυτρώσει από το μαρτύριό του.


Αυτό μπορούσε να συμβεί στον οποιοδήποτε, το παράδοξο είναι ότι παρουσιαζόταν σπάνια στις γυναίκες. Υπήρχαν και φαινόμενα ομαδικής προσβολής, στις 6 με 7 Αυγούστου του 1948 στην κοιλάδα του Σαρανταπόρου η 102 Ταξιαρχία του ΔΣΕ σχεδόν διαλύθηκε από ομαδική κρίση «πολεμίτιδας», οι μαχητές σε μικρές ομάδες έφευγαν προς τα πίσω σε κατάσταση αποχαύνωσης, ο διοικητής της ταξιαρχίας Γιαννούλης για τον λόγο αυτό πέρασε "ανταρτοδικείο" (ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΠΕΡΑΣΕ) και εκτελέστηκε.

Οι γιατροί του ΔΣΕ δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν αυτήν την ασθένεια, το μόνο που πρότειναν ήταν ανάπαυση και στην πρώτη μικρή βελτίωση ο άρρωστος ξαναεπέστρεφε στο μέτωπο.

Τις περισσότερες φορές αυτή η παραίτηση από τον κόσμο δεν ήταν πρόσκαιρη, στην υπόλοιπη ζωή τους όσοι επέζησαν η κατάσταση αυτή εξελίχτηκε σε ψυχοπάθεια, πολλές δεκάδες από όσους πήγαν στα ανατολικά κράτη ήταν «ψυχικά διαταραγμένοι», κάποιοι θεραπεύτηκαν, πολλοί όμως συνέχισαν την ζωή τους στα ψυχιατρεία της Ουγγαρίας, της Πολωνίας, της Τσεχοσλοβακίας ή της ΕΣΣΔ.

[pan]

«Ζήτω το ΚΚΕ»

Τα τελευταία του λόγια στο εκτελεστικό απόσπασμα

[pluton]

Στις 19 Οκτωβρίου 1951 αρχίζει η πρώτη δίκη του Νίκου Μπελογιάννη... το μόνο παράνομο δίκτυο που διέθετε το ΚΚΕ ήταν αυτό του Ν Πλουμπίδη και αυτό δεν το εμπιστευόταν, τον Ν Πλουμπιδη τον θεωρούσε χαφιέ και πράκτορα των Αμερικάνων (τότε ακόμα οι ΗΠΑ ήταν στο στρατόπεδο του διαβόλου για την αριστερά, στα χρόνια της αριστεράς του Τσίπρα η αριστερά τρέχει πίσω από τις ΗΠΑ, την ΕΕ, το ΔΝΤ κλπ πάνε αυτά που ξέρανε οι ΚΚΕδες της εποχής του Πλουμπίδη).

Η δίκη άρχισε στο έκτακτο στρατοδικείο Αθηνών, στις 19 Οκτώβρη 1951 και ολοκληρώθηκε στις 16 Νοέμβρη του ιδίου έτους.

Μαζί με άλλους 92 κατηγορουμένους. Η δίκη έγινε με βάση τον Α.Ν. 509/47 από το Εκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών. Πρόεδρος του Στρατοδικείου ήταν ο αντισυνταγματάρχης Σ.Δ. Απόστολος Σταυρόπουλος. Ως μέλη-στρατοδίκες διορίστηκαν οι ταγματάρχες Γεώργιος Παπαδόπουλος, Ν. Κομιανός, Γ. Κοράκης και ο λοχαγός Κυριακόπουλος.





Ο Ν. Μπελογιάννης και 11 ακόμη σύντροφοί του καταδικάστηκαν σε θάνατο. (Ο Νίκος Μπελογιάννης ήταν αδίστακτος και φανατικός «σταλινικός». Είχε διατελέσει κορυφαίος συνεργάτης του Αρη Βελουχιώτη στην Κατοχή. Ο Μπελογιάννης ήταν ο ηθικός αυτουργός για τις σφαγές του Βαλτετσίου, του Φενεού Κορινθίας, των Γαργαλιάνων και ιδίως του Μελιγαλά.)

Αλλά εκεί συνέβη και ένα περιστατικό από τα πρώτα γνωστά του χαρακτήρος και της ψυχοσυνθέσεως του Γεωργίου Παπαδοπούλου: Υπήρξε ο μόνος στρατοδίκης που δεν ψήφισε την επιβολή της θανατικής ποινής στους κατηγορουμένους!



Η δίκη είχε τελειώσει. Και η απόφασις έμενε ανεκτέλεστη. Έπειτα από λίγες ημέρες, όμως, η Ασφάλεια ανεκάλυψε δύο «γιάφκες» στην Καλλιθέα και τη Γλυφάδα, που ανήκαν στη συμμορία του Μπελογιάννη. Εκεί βρέθηκαν ασύρματοι για μετάδοση κατασκοπικών πληροφοριών στη Βουλγαρία! Το γεγονός οδήγησε σε διεξαγωγή νέας δίκης.

[pan]

Το ίδιο αρχικό προπαγανδιστικό μήνυμα το είδα σε κόπια στο νετ, από γνωστή περσόνα άλλου φόρουμ.

ούτε τη λέξη σύντροφοι δεν αλλάζουν οι κοπι-πέιστ ιστορικοί που σκέφτονται τα ίδια λόγια την ίδια ακριβώς ώρα για τα ίδια μηνύματα.
Τίποτα διαφορετικό. Όλα ίδια.

"Σύμπτωσις, σύμπτωσις"

[Adminović]

Αλλά εκεί συνέβη και ένα περιστατικό από τα πρώτα γνωστά του χαρακτήρος και της ψυχοσυνθέσεως του Γεωργίου Παπαδοπούλου: Υπήρξε ο μόνος στρατοδίκης που δεν ψήφισε την επιβολή της θανατικής ποινής στους κατηγορουμένους!

hrwas

[Λαχουρένιος]

Το ίδιο αρχικό προπαγανδιστικό μήνυμα το είδα σε κόπια στο νετ, από γνωστή περσόνα άλλου φόρουμ.

ούτε τη λέξη σύντροφοι δεν αλλάζουν οι κοπι-πέιστ ιστορικοί που σκέφτονται τα ίδια λόγια την ίδια ακριβώς ώρα για τα ίδια μηνύματα.
Τίποτα διαφορετικό. Όλα ίδια.

"Σύμπτωσις, σύμπτωσις"

Αριστεια