Δολοφονία Ουλωφ Πάλμε

[Τσακαλι]

Ορισμένες Θεωρίες που κυκλοφόρησαν για την δολοφονία του.

Η δολοφονία του Πάλμε, παραμένει ανεξιχνίαστη και μια σειρά από θεωρίες συνωμοσίας περιβάλλουν τον φόνο. Βέβαια, παρά το σοκ που υπέστησαν οι Σουηδοί από τον θάνατό του, υπάρχουν και αυτοί που υποστηρίζουν ότι ο σουηδός ηγέτης διατηρούσε ύποπτους δεσμούς με εμπόρους όπλων, δικτάτορες και γενικώς ανθρώπους του «υποκόσμου». Η δολοφονία του Ούλοφ Πάλμε, αποτελεί έναν από τους μεγαλύτερους γρίφους της παγκόσμιας πολιτικής ιστορίας. Καθώς δεν έχει ακόμα διαλευκανθεί, πολλές θεωρίες διεκδικούν βάση αληθείας. Επί ένα σημαντικό διάστημα κατά τα πρώτα χρόνια μετά τη δολοφονία, και λόγω της σχετικής εμμονής του τότε επικεφαλής των ερευνών (Χανς Χολμέρ), οι κατηγορίες είχαν στραφεί κατά Κούρδων προσφύγων, με την αιτιολογία ότι ο Πάλμε είχε εκείνο το διάστημα απορρίψει αιτήματα Κούρδων για παροχή ασύλου από μέρους της Σουηδίας.

Πολλοί Κούρδοι, είχαν τότε συλληφθεί και πολλοί περισσότεροι υπέστησαν ταλαιπωρίες. Η θεωρία αυτή, ήρθε ξανά στην επικαιρότητα όταν ο πρώην ηγέτης των κούρδων ο Αμπντουλάχ Οτσαλάν (που συνελήφθει το 1999 με κατασκοπικό τρόπο απο Τουρκους πράκτορες), μετά τη σύλληψή του, κατέθεσε σε Σουηδούς αξιωματούχους που τον επισκέφτηκαν στη φυλακή του (στο νησί Ιμραλί), ότι η δολοφονία του Πάλμε είχε γίνει από την ομάδα της πρώην συζύγου του της "Κεσιρέ Γιλντιρίμ", η οποία ζούσε στη Σουηδία. Σήμερα η θεωρία αυτή έχει εν πολλοίς απορριφθεί. Πολλοί ερευνητές θεωρούν ότι η δολοφονία του Πάλμε οργανώθηκε από την ακροδεξιά, σε συνεργασία με την αστυνομία, με την κατηγορία της εθνικής προδοσίας να αποτελεί το κίνητρο. Ο Πάλμε, παρά τις γνωστές αντικομμουνιστικές του θέσεις, συχνά ασκούσε κριτική στις ΗΠΑ και αυτό για την ακροδεξιά ήταν ταμπού, η οποία τον κατέτασσε αυτόματα στο άλλο στρατόπεδο. Για κάποιους μάλιστα, ο Πάλμε αποτέλεσε ενσάρκωση της κομμουνιστικής απειλής, όταν ανακοίνωσε (λίγο πρίν δολοφονηθεί) ένα ταξίδι στη Μόσχα. Αυτό το ταξίδι δεν το έκανε ποτέ. Μια άλλη θεωρία, σχετίζεται με τη δράση του Πάλμε κατά του καθεστώτος του "απαρτχάιντ" στη Νότιο Αφρική. Θυμίζουμε πως το Απαρχάϊντ, ηταν ενα ρατσιστικό καθεστώς, που κυβερνούσε επι χρόνια την Νότιος Αφρική.

Σε ένα ίδρυμα που είχε δημιουργήσει για τη χρηματοδότηση των αφρικανών φοιτητών, είχε παρεισφρήσει και ένας κατάσκοπος του Απαρτχάιντ, (ο Γκρεγκ Γουίλιαμσον), που κατάφερε να φτάσει μέχρι τη θέση του αντιπροέδρου και να έχει πρόσβαση σε απόρρητες πληροφορίες για τις κινήσεις των μαύρων ηγετών. Τις ημέρες της δολοφονίας, ο Γουίλιαμσον βρισκόταν στη Στοκχόλμη. Η σουηδική αστυνομία, ερεύνησε τις πληροφορίες για πιθανή εμπλοκή νοτιο-αφρικανών πρακτόρων στην υπόθεση μόλις το 1994, 8 χρόνια μετά την κατάρρευση του απαρτχάιντ. Μια άλλη θεωρία, σημειώνει ότι ένα μήνα πριν τη δολοφονία, υπεγράφη με τη διαμεσολάβηση του Πάλμε μια από τις μεγαλύτερες αγοραπωλησίες όπλων όλων των εποχών. Η Σουηδική βιομηχανία "Μποφόρς", πούλησε όπλα στην Ινδία έναντι 1,3 δις δολαρίων. Αμέσως ξέσπασε σκάνδαλο στην Ινδία, λόγω δωροδοκιών και προμηθειών. Ο Ρατζίβ Γκάντι,τότε πρωθυπουργός της Ινδίας που υπέγραψε τη συμφωνία, έχασε τις εκλογές. Το 1991 δολοφονήθηκε. Ορισμένοι, αφήνουν υπόνοιες ότι ίσως η δολοφονία του, (όπως και αυτή του Πάλμε), να σχετίζεται με την υπόθεση αυτή. Το 1980, ο Ούλοφ Πάλμε είχε αναλάβει μεσολαβητής του ΟΗΕ στον πόλεμο μεταξύ Ιράν και Ιράκ. Όπως αποκαλύφθηκε χρόνια αργότερα, κατά τη διάρκεια του πολέμου αυτού, διακυβεύονταν μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Η κυβέρνηση των ΗΠΑ με πρόεδρο τον Ρόναλντ Ρήγκαν, πωλούσε κρυφά από το Κογκρέσο όπλα στο Ιράν, ενώ ταυτόχρονα εξόπλιζε και το Ιράκ.

Με τα κέρδη του εμπορίου των όπλων οι ΗΠΑ χρηματοδοτούσαν τους δεξιούς αντάρτες "Κόντρας", κατά των κομμουνιστών "Σαντινίστας" στη Νικαράγουα. Σήμερα, αυτό το λαθρεμπόριο έχει γίνει γνωστό ως σκάνδαλο "Ιράνγκειτ". Πολλοί αναρωτιούνται αν ο Πάλμε το είχε ανακαλύψει, με αποτέλεσμα τη δολοφονία του.Σε γενικές γραμμές, ολοι λίγο πολλοί εχουν κατηγορηθεί για την δολοφονία του Παλμε : Η CIA η KGB οι Κούρδοι, το Απαρτχάϊντ,το Ισραήλ, Σουηδοί ακροδεξιοί, Ινδοί πράκτορες και ο καταλογος είναι μακρύς. Όσο η υπόθεση της δολοφονίας του Πάλμε δεν κλείνει, πολλοί ερευνητές αφιερώνουν τη ζωή τους στην υποστήριξη διαφόρων θεωριών.

[Τσακαλι]

ενα ενδιάφερον μυθιστόρημα

Ενας ατελείωτος σουηδικός χειμώνας

Ενα πολιτικό θρίλερ με επιρροές από Τζον Λε Καρέ και Τζέιμς Ελρόι και με σκηνικό τη Σουηδία της δεκαετίας του 1980


Ο Σουηδός Λέιφ Πέρσον είναι πασίγνωστος εγκληματολόγος και συγγραφέας αστυνομικής λογοτεχνίας στην πατρίδα του. Το μυθιστόρημά του Ενας ατελείωτος σουηδικός χειμώνας, πρώτο μέρος μιας τριλογίας, εκδόθηκε το 2002 και πραγματεύεται το ζήτημα της δολοφονίας του δημοφιλούς πρωθυπουργού της Σουηδίας Ούλοφ Πάλμε (το όνομά του όμως δεν μνημονεύεται) τη νύχτα της 28ης Φεβρουαρίου 1986.
Ως σήμερα το έγκλημα εκείνο δεν έχει διαλευκανθεί και συνεχίζει να αποτελεί τραύμα στο σώμα της χώρας. Ο Πάλμε και η σύζυγός του Λίσμπετ επέστρεφαν με τα πόδια στο σπίτι τους από έναν κινηματογράφο, ασυνόδευτοι. Ενας άγνωστος εμφανίστηκε και άρχισε να πυροβολεί εναντίον τους, αφήνοντας τον Πάλμε νεκρό και τη γυναίκα του βαριά τραυματισμένη. Ναι μεν συνελήφθη κάποιος ύποπτος με την κατηγορία της ανθρωποκτονίας, ωστόσο η κοινή γνώμη δεν πείστηκε για την ενοχή του.
Για το θέμα έχουν εκφραστεί ποικίλες απόψεις και εικασίες, ενώ κάποιοι υποστήριξαν ότι το έγκλημα ήταν έργο των μυστικών υπηρεσιών της Σουηδίας, μα και της CIA - κάτι που θυμίζει την περίπτωση της δολοφονίας του προέδρου των ΗΠΑ Τζον Κένεντι.

Εγκλημα ή αυτοκτονία;
Η ιστορία που αφηγείται ο Πέρσον σε τρίτο πρόσωπο αρχίζει στη Στοκχόλμη τον Νοέμβριο του 1985, όταν ένας αμερικανός πολίτης, ο Τζον Κράσνερ, πέφτει στο πεζοδρόμιο από το παράθυρο ενός 15ώροφου κτιρίου και σκοτώνεται. Εγκλημα ή αυτοκτονία; Την υπόθεση αναλαμβάνουν οι αστυνομικοί Βίνμπλαντ και Μπέκστρεμ, ακροδεξιοί και αντιπαθητικοί. Πρωταγωνιστής είναι ο Γιούχανσον, αστυνομικός ερευνητής, ο οποίος ταξιδεύει στις ΗΠΑ για να αντλήσει πληροφορίες για τον Κράσνερ.
Ενα από τα βασικά πρόσωπα των συναντήσεών του είναι η Σάρα, η ερωτική σύντροφος του Κράσνερ, η οποία του δείχνει ένα γράμμα του. Το έγραψε για λόγους ασφαλείας, για την περίπτωση που βρισκόταν δολοφονημένος. Ο Κράσνερ παρουσιαζόταν στη Σουηδία ως ερευνητής και συγγραφέας που έγραφε ένα βιβλίο για τις υπηρεσίες ασφαλείας στην Ευρώπη, αμέσως μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Γιατί όμως να θέλουν να τον δολοφονήσουν;
Μια παλιά φωτογραφία με τον αμερικανό πρόεδρο Χάρι Τρούμαν, τον αρχηγό του FBI Τζ. Εντγκαρ Χούβερ και κάποιους άλλους προκαλεί στον Γιούχανσον υποψίες. Επιπλέον, η Σάρα τού δίνει τα χειρόγραφα του υπό έκδοση επίμαχου βιβλίου του Κράσνερ με τίτλο «Ο κατάσκοπος που τράβηξε ανατολικά». Σε αυτό δημοσιοποιεί την ιστορία ενός παλιού πράκτορα των αμερικανικών υπηρεσιών, του «Προσκυνητή», ο οποίος αφιερώθηκε στην πολιτική και έγινε σημαντικός παράγων προσεγγίζοντας τη Σοβιετική Ενωση και κριτικάροντας τις αμερικανικές επεμβάσεις ανά τον κόσμο.
Στο μεταξύ πληροφορίες κάνουν λόγο για πιθανό χτύπημα εναντίον ενός σημαντικού προσώπου της δημόσιας ζωής. Στις αρχές Δεκεμβρίου του 1985 η αστυνομία της Στοκχόλμης κλείνει την έρευνα για τον θάνατο του Κράσνερ αποδίδοντάς τον σε αυτοκτονία. Μόνο που ο Γιούχανσον έχει διαφορετική γνώμη. Μήπως τον δολοφόνησε η σουηδική αστυνομία και σκηνοθέτησε την αυτοκτονία του; Λίγους μήνες αργότερα δολοφονείται ο πρωθυπουργός, ο οποίος από μια μερίδα των πολιτών θεωρούνταν προδότης της πατρίδας. Πρόκειται για έργο παράφρονα ή μήπως ο δολοφόνος είναι ακροδεξιός, όπως διατείνεται η αστυνομία;

Το Ενας ατέλειωτος σουηδικός χειμώνας, μυθιστόρημα άρτιο ως προς τη δομή και την ανάπτυξή του, με φανερές επιρροές από τα έργα του Τζον Λε Καρέ αλλά και του Τζέιμς Ελρόι, είναι πολιτικό θρίλερ. Ο Πέρσον ξύνει ανοιχτές πληγές, αφού η Σουηδία τη δεκαετία του 1940 είχε αρκετούς ναζιστές, των οποίων οι επίγονοι έχουν γίνει επικίνδυνοι.
Την εποχή της δολοφονίας του Πάλμε η αστυνομία είχε υπό έλεγχο τους πολιτικούς πρόσφυγες από τη Γιουγκοσλαβία και την Τουρκία. Υπήρχαν πληροφορίες ότι Κούρδοι σκόπευαν να δολοφονήσουν ένα υψηλά ιστάμενο πρόσωπο. Παρ' όλα αυτά, οι αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες δεν κατάφεραν να αποσοβήσουν το έγκλημα. Από ανικανότητα ή από σκοπιμότητα;
Ο συγγραφέας περιγράφει τη σουηδική κοινωνία της εποχής σχολιάζοντας την οικογενειακή ζωή (απιστίες, κακοποιήσεις συζύγου), υπογραμμίζει τις ρατσιστικές και φαλλοκρατικές ιδέες που χαρακτηρίζουν μεγάλο μέρος των αστυνομικών, μιλάει για το κοινωνικό κράτος που οικοδόμησε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα, το οποίο δεν χαίρει εκτίμησης στο αστυνομικό σώμα.
Επίσης, θίγει το ζήτημα των σεξουαλικών εμμονών των Σουηδών, συγκεκριμένα των αστυνομικών. Σε κάθε περίπτωση ο Πέρσον, χρησιμοποιώντας τα γεγονότα σε συνδυασμό με τις πληροφορίες που κυκλοφόρησαν, προσθέτοντας ήρωες-πλάσματα της φαντασίας του, έγραψε ένα απολαυστικό μυθιστόρημα παίρνοντας επάξια μια θέση δίπλα στους σπουδαίους συμπατριώτες του, τον Μάνκελ και τον Λάρσον.

http://www.tovima.gr/books-ideas/article/?aid=453103

[Τσακαλι]