O ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ Κ ΓΑΡΕΦΗ

[pluton]

Ο Κωνσταντίνος Γαρέφης γεννήθηκε στις Μηλιές του Πηλίου το 1874.

Το 1905 ακολούθησε τον Κωνσταντίνο Μαζαράκη-Αινιάν και με κέντρο δράσης το Βέρμιο αγωνίστηκε ως υπαρχηγός του σώματος Μακεδονικού αγώνα.

Όταν η δράση του Κωνσταντίνου Μαζαράκη έγινε γνωστή και το αντάρτικο σώμα του έπρεπε να διαλυθεί ο καπετάν Γαρέφης τον αντικατέστησε οργανώνοντας δικό του αντάρτικο σώμα στα τέλη του 1905 και επεκτείνοντας την ακτίνα δράσης αποκατέστησε την ασφάλεια στην περιοχή.

[pluton]

Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥ ΓΑΡΕΦΗ

«Χρυσώνει ο ήλιος της αυγής το πράσινο λημέρι


μοιρολογάει στα κλαδιά το πρωινό τ’ αγέρι…»


Οι Σαρακατσάνοι Σουλτογιάννη είναι χωρίς αυτιά τους τα είχαν κόψει σύρριζα το 1896 για να τους πάρουν όσο χρυσό είχαν οι Βούλγαροι, σε κάποια ιδιωτική συνομιλία ο τσέλιγκας είπε στον Γαρέφη ότι κρύβει τους κομιτατζήδες όπως και αυτόν, αλλά φοβάται να προδώσει τους Βούλγαρους διότι μετά θα τον καταστρέψουν.

Ο Γαρέφης κάθισε με τους Σουλτογιάννηδες και κατέστρωσαν ένα σχέδιο που δεν θα διέτρεχε κίνδυνο το τσελιγκάτο τους, αποφάσισαν λοιπόν να αδειάσει το καλύβι του ο τσέλιγκας από κάθε σκεύος να ψήσει μια στέρφα και να καλέσει τους κομιτατζήδες να φάνε επί τη ευκαιρία που επεσύρθηκαν τα αποσπάσματα από την περιοχή.

Έτσι και έγινε, τα τρία ενωμένα κομιτατζίδικα σώματα του Καρατάσου (Καρατάσωφ) από το Όστροβο (καταγόταν από την Αρναία), του Λούκα (Ιβάνωφ Ποπώφ Λούκωφ ταγματάρχης του βουλγαρικού στρατού) και του Τσότσου από το Μπάχοβο με το σύνολο των ανδρών τους και την διοίκηση (γραμματικούς, τον ταμία Τζόλη, τον γερό Ρίτσοέσκο και τον γιο του Τσότσο) παρήγγειλαν στον Σαρακατσάνο από τις 30 καλύβες που είχε στο χωριό Γραδένιστα, να αδειάσει 3 για να τους φιλοξενήσει.

Στην μια καλύβα πήγαν οι άνδρες της τσέτας, που από την αρχή άρχισαν το τραγούδι που εξυμνούσε τα κατορθώματα του Καρατάσου, στην άλλη έμειναν οι αρχηγοί Καρατάσος και Λούκας με τους γραμματικούς τους και στην Τρίτη έμειναν οι λιγοστοί άνδρες του Τσότσου.

Η οικογένεια του σαρακατσάνη διακριτικά λούφαξαν σε ένα ρουμάνι.



Μακεδονομάχοι του καπετάν Κ Γαρέφη.

[Ραν ταν πλαν]

εξελληνισμένος αλβανός ήταν.

[Διάδοχος]

Το 1905 ακολούθησε τον Κωνσταντίνο Μαζαράκη-Αινιάν

[Λαχουρένιος]

Το 1905 ακολούθησε τον Κωνσταντίνο Μαζαράκη-Αινιάν

[Freisinniger]

-νιάν = Αρμένης

Μαζαράκ = μάλλον τούρκικο

[pluton]

Το μακελειό έγινε αργά την νύχτα, οι Έλληνες είχαν πιάσει όλα τα πόστα, χωρισμένοι σε τρία σώματα από 26 άνδρες το κάθε σώμα και ο Γαρέφης πλησίασε στο μέρος που ήταν οι κομιτατζήδες, αλλά τον αντιλήφτηκε ο σκοπός που φώναξε έντρομος «Λε λε μάικο, λε λε τάτκο» (μανούλα μου, πατερούλη μου), ο Γαρέφης σκοτώνει τον φρουρό και χυμάει στην καλύβα των αρχηγών, αδειάζει δύο σφαίρες στο κεφάλι του αποσβολωμένου Καρατάσου και πυροβολεί τον Λούκα που ( που από χρόνια λυμαινόταν τα βοδενά και τα χωριά Νιάουσταν, ο κομιτατζής εκ του τραύματος πέθανε αργότερα) εν τω μεταξύ ψάχνει να βρει το πιστόλι του, αδειάζει τις υπόλοιπες σφαίρες του στους περίτρομους γραμματικούς και στον γερό Τσότσο (που πληγώνεται στο πόδι) και την ώρα που κυνηγά τον πανικόβλητο Τζόλη δέχεται μια σφαίρα στην κοιλιά και πέφτει στην είσοδο της καλύβας.

Στο μεταξύ το τουφεκίδι έχει ανάψει, όταν τελείωσε η συμπλοκή τότε εντελήφτηκαν ότι ο καπετάνιος είχε χτυπηθεί βαριά, όλο αυτό το διάστημα τους φώναζε πεσμένος «Χτυπάτε παλληκάρια μου, χτυπάτε λεβέντες». Το πιθανότερο είναι ο Γαρέφης να τραυματίστηκε από φίλια πυρά μέσα στην νύχτα.

Ας δούμε πως τηλεγραφούν τον θάνατο του Γαρέφη το «κέντρο»:

Μοναστήρι 12/25 Αυγούστου 1906


Αριθ Πρωτ 3217


Τηλεγράφημα


Απόρρητον Κωστής Γαρέφης εν επιθέσει αυτού κατά τριών βουλγαρικών συμμοριών, γενομένη παρελθούσαν Κυριακήν πληγωθείς, αφού εφόνευσεν ιδιοχείρως δύο επικινδυνωδεστάτους βοεβόδας, απέθανεν προχθές.


Εχάσαμεν ίσως τον κάλλιστον των μέχρι τούδε νέων αρχηγών….




Οι απόψεις για τις απώλειες των κομιτατζήδων ποικίλουν (από 6 μέχρι 17 νεκρούς) ενώ από ελληνικής πλευράς τραυματίστηκαν 7 άτομα. Στο μεταξύ όσοι Βούλγαροι σώθηκαν, τράπηκαν σε άτακτη φυγή κι η περιβόητη βουλγάρικη τσέτα, μένοντας ακέφαλη, διαλύθηκε λίγες μέρες αργότερα.




Η οικογένεια του Σαρακατσάνου Γ. Γιαννακούλα μπροστά στην καλύβα της όπου περιέθαλψε τον Γαρέφη. Σε αυτή την καλύβα ο Μακεδονομάχος μας, άφησε την τελυταία του πνοή...

[Ραν ταν πλαν]

ξαναψάξτο. δεν πέθανε στην καλύβα αλλά στη γραδέσνιτσα του μοριχόβου, περιοχή εξ ολοκλήρου σλαβόφωνη, γιατί άργησε ο γιατρός που ζήτησε το προξενείο θεσσαλονίκης από το προξενείο μοναστηρίου.
το όνομα του γιατρού ήταν κώστας μιχαήλ ή μόναχος.

[pluton]

ξαναψάξτο. δεν πέθανε στην καλύβα αλλά στη γραδέσνιτσα του μοριχόβου, περιοχή εξ ολοκλήρου σλαβόφωνη, γιατί άργησε ο γιατρός που ζήτησε το προξενείο θεσσαλονίκης από το προξενείο μοναστηρίου.
το όνομα του γιατρού ήταν κώστας μιχαήλ ή μόναχος.

θάφτηκε στο χωριό Γραδέσνιτσα

[Γύπας]

Αιώνια του η μνήμη του ανθρώπου και τιμή και δόξα σε όλους τους αγωνιστές για το κοινό καλό του τόπου τους. Πάμε παρακάτω. Θα βγούμε από την κρίση;