Παρ'ολα αυτα αν δει κανεις εναν χαρτη εκεινης της εποχης, δεν ειναι δυσκολο να φανταστει το γιατι
Παραθετω εναν ευρωπαικο χαρτη του 1848
Βλεπουμε οτι η Ευρωπη αποτελειται κυριως απο πολυεθνικες αυτοκρατοριες και κρατη, Οθωμανικη, Αυστροουγγρικη, Ρωσικη αυτοκρατορια καθως και το Ηνωμενο Βασιλειο που ακομα και σημερα αποτελειται απο 4 διαφορετικα εθνη.
Η Γαλλια και τα γερμανικα και ιταλικα βασιλεια ειχαν επισης πολλες μειονοτητες στο εδαφος τους.
Μεσα σε αυτο το πολυεθνικο περιβαλλον ηταν λογικο ο διεθνισμος να μην ειναι απλως μια ιδεολογικη επιλογη, αλλα και μια προσαρμογη στις συνθηκες εκεινης της εποχης.
Εκεινη την εποχη ο εθνικισμος δεν ειχε εξαπλωθει στα ευρωπαικα κρατη στο βαθμο που αυτο θα γινοταν προς τα τελη του 19ου αιωνα, με εξαιρεση εθνη-κρατη οπως της Γαλλιας, της ΜΒ, ή το δικο μας εθνος-κρατος.
Υπηρχαν λαοι σε αυτα τα εδαφη που ζουσαν επι αιωνες ο ενας διπλα στον αλλο, και συμβιωναν αρκετα αρμονικα, με εξαιρεση φυσικα την εχθρα εναντιον στην κυριαρχη εθνοτητα καθε αυτοκρατοριας που προερχοταν απο την υπαρκτη εθνικη καταπιεση και οχι απο εθνικιστικες ιδεοληψιες.
Οποτε οι κλαψες των εθνικιστων για τα κομμουνια που υπονομευουν τον πατριωτισμο και τον εθνικισμο ειναι τελειως ανιστορητες, γιατι δεν ηταν τα σοσιαλιστικα κινηματα εκεινα που υπονομευσαν την εθνικη ενοτητα, αλλα αντιστροφα, τα εθνικιστικα κινηματα ηταν εκεινα που εκαναν εχθρους μεταξυ τους εθνοτητες που ζουσαν αρκετα αρμονικα η μια με την αλλη ή που ειχαν διαμαχες καθαρα πραγματιστικες που δεν βασιζονταν στην διαφορετικοτητα του αλλου ή σε υποτιμενες προαιωνιες κοντρες.