«Pieds-Noirs» («μαυροπόδαροι»)

[Προέλλην]

Οι «Pieds-Noirs» («μαυροπόδαροι») ήταν η ονομασία που επικράτησε για τους Ευρωπαίους κατοίκους της γαλλικής Αλγερίας, ιδιαίτερα για τον πληθυσμό που εγκατέλειψε την Αλγερία όταν αυτή έγινε ανεξάρτητη το 1962.

Δεν ήταν όλοι εθνοτικά Γάλλοι. Ο πληθυσμός περιλάμβανε:

- Γάλλους — την πλειονότητα.
- Ισπανούς, ιδιαίτερα στην περιοχή του Οράν.
- Ιταλούς και Μαλτέζους.
- Εβραίους της Αλγερίας, πολλοί από τους οποίους είχαν αποκτήσει γαλλική υπηκοότητα από το 1870, μέσω του διατάγματος Crémieux.
- Μικρότερες κοινότητες άλλης ευρωπαϊκής καταγωγής.

Ο κοινός παρονομαστής ήταν κυρίως ότι ήταν Ευρωπαίοι της αποικιακής κοινωνίας της Αλγερίας, όχι ότι είχαν όλοι την ίδια καταγωγή.

Λίγο πριν την ανεξαρτησία, υπήρχαν περίπου 1 εκατομμύριο Ευρωπαίοι στην Αλγερία, σε πληθυσμό περίπου 10 εκατομμυρίων κατοίκων.

Οι περισσότεροι ήταν γεννημένοι στην Αλγερία και είχαν ζήσει εκεί για γενιές. Γι' αυτό πολλοί από αυτούς δεν θεωρούσαν τον εαυτό τους απλώς «Γάλλο που ζούσε σε αποικία» αλλά Αλγερινό ευρωπαϊκής καταγωγής.

Σύμφωνα με την κλασική μελέτη της Michelle Guillon, βασισμένη σε στοιχεία του 1963, αναφέρει ότι πάνω από 80% των rapatriés d'Algérie είχαν γεννηθεί στην Αλγερία.
https://www.persee.fr/doc/geo_0003-4010 ... _18959?utm

Οι «pieds-noirs» που εγκαταστάθηκαν στη Γαλλία το 1962 υπολογίζονται περίπου σε 800.000.

>80% γεννημένοι στην Αλγερία → περίπου 640.000+ άτομα.

Το υπόλοιπο ~20% ήταν κυρίως άνθρωποι που είχαν γεννηθεί στη μητροπολιτική Γαλλία ή αλλού και βρίσκονταν στην Αλγερία λόγω εργασίας, στρατιωτικής υπηρεσίας κ.λπ.

Η ίδια ιστορική μελέτη σημειώνει ότι 28% των επαναπατρισθέντων δεν είχαν επισκεφθεί ποτέ τη Γαλλία πριν από το 1962, ένδειξη του πόσο βαθιά εγκατεστημένη στην Αλγερία ήταν αυτή η γαλλική κοινωνία.


Μετά την ανεξαρτησία της Αλγερίας το 1962, που στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 24.000 Γάλλους και 153.000 Αλγερινούς, η γαλλική κυβέρνηση ανέμενε ότι περίπου 300.000 άποικοι γαλλικής καταγωγής θα μετανάστευαν στη Γαλλία, και αυτοί προσωρινά. Όμως τελικά περισσότεροι από ένα εκατομμύριο διέφυγαν στη Γαλλία τη διετία 1962-64 καθώς εναντίον των Γάλλων κυριαρχούσε το σύνθημα να διαλέξουν μεταξύ "la valise ou le cercueil" (τη βαλίτσα ή το φέρετρο). Ορισμένοι έφυγαν μόνο με ότι μπορούσαν να κουβαλήσουν σε μια βαλίτσα. Μόλις 100.000 Πιε-νουάρ αποφάσισαν να παραμείνουν αλλά και αυτοί σταδιακά έφυγαν τα επόμενα χρόνια. Τη δεκαετία του 1980 λίγες χιλιάδες Πιε-νουάρ παρέμεναν στην Αλγερία.
https://el.wikipedia.org/wiki/Πιε-νουάρ

[Προέλλην]

Nα αναφερθεί ότι ο Ντε Γκωλ ήταν που τους πρόδωσε, αν δεν έμπαινε στη μέση αυτός, η Γαλλία δεν θα άφηνε την επαρχία της Αλγερίας να πέσει τόσο εύκολα.

Συνοπτικά:

- Το 1958 επέστρεψε στην εξουσία με τη στήριξη όσων ήθελαν τη «γαλλική Αλγερία», αλλά σταδιακά άλλαξε πολιτική.

- Αρχικά έδωσε στους pieds-noirs την εντύπωση ότι θα παραμείνει η Αλγερία γαλλική («Je vous ai compris», «Vive l'Algérie française»).

- Από το 1959 προώθησε την αυτοδιάθεση και τελικά διαπραγματεύτηκε την ανεξαρτησία με το FLN.

- Οι Συμφωνίες της Évian του Μαρτίου 1962 δεν προέβλεπαν ότι οι Ευρωπαίοι έπρεπε να εγκαταλείψουν την Αλγερία. Αντιθέτως, το μέλλον των pieds-noirs ήταν ένα από τα βασικά ζητήματα των διαπραγματεύσεων. Στην πράξη, όμως, μετά την ανεξαρτησία περίπου 800.000–900.000 εκδιώχθηκαν.

- Χωρίς τον Ντε Γκωλ, η Γαλλία πιθανότατα θα συνέχιζε τον πόλεμο για περισσότερο, αλλά δεν είναι βέβαιο ότι θα μπορούσε τελικά να διατηρήσει την Αλγερία. Ο Ντε Γκωλ ήταν αυτός που είχε την πολιτική ισχύ να εγκαταλείψει την Αλγερία χωρίς να τον κρεμάσουν σε φανοστάτη για εσχάτη προδοσία.

Κλασσική περίπτωση αυτοφοράκια.