Γιώργος Γούσιας

[Προέλλην]

Ποια η άποψη (τόσο του ΚΚΕ, όσο και των αντικουμμουνιστών) για τον Γιώργο τον Γούσια εν έτει 2024;

Είχα μια κουβέντα προ ημερών με έναν γηραλαίο ΕΛ κουκουέ στην Ανατολική Γερμανία, ο οποίος έτυχε να τον γνωρίσει σε ιδιαίτερες περιστάσεις, λίγο μετά την λήξη του εμφυλίου.

[pluton]

Για ποιον λες τον Γεώργιο Βοντίτσο τον μπαλωματη από το Συρράκο;

th_8344_0_big.jpg

Για γράψε θέλω να διαβάσω για αυτό το κελεπουρι..... Όλοι όσοι τον έζησαν έχουν γράψει τα χειρότερα. Ήταν υπεύθυνος για την πορεία των άοπλων (καλύτερα να το πω το έγκλημα).

[pluton]

Τι ακριβώς ήταν η πορεία αόπλων Ρούμελης;

Το αντικείμενο της έρευνας αποτελεί μια ιδιαίτερη περίπτωση στρατολόγησης και πορείας που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του ελληνικού εμφυλίου από τον ΔΣΕ, η οποία ονομάστηκε από την επίσημη ιστοριογραφία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας (ΔΣΕ) «Ηρωική Πορεία» και χαρακτηρίστηκε από τον επικεφαλής ενός τμήματος της πορείας, ως «Λαϊκό Διαμάντι» τον Αύγουστο του 1948, ενώ 60 περίπου χρόνια αργότερα ο ίδιος το χαρακτήρισε ως ένα «…ένα εγκληματικό και αποτρόπαιο γεγονός» ή ακόμα και ως «Πορεία Θανάτου»!

Εν συντομία πρόκειται για τη βίαιη στη συντριπτική της πλειοψηφία στρατολόγηση χιλίων νέων (αγοριών και κοριτσιών) ηλικίας από δεκατεσσάρων ετών και πάνω από τα ορεινά χωριά της Ρούμελης, που με την προσθήκη άλλων 400-500 νέων από τη Θεσσαλία έφθασαν τον αριθμό των 1.400-1.500 ατόμων. Η πορεία, η οποία συνοδεύονταν από ένοπλα τμήματα, ξεκίνησε από τη Βράχα-Κλειτσό-Φουρνά της Ευρυτανίας και διασχίζοντας την Όθρυ κατέβηκε στον θεσσαλικό κάμπο, όπου άρχισαν οι πρώτες συγκρούσεις. Διασχίζοντας τη λίμνη Κάρλα, όπου υπήρξαν συγκρούσεις με τον Στρατό και απώλειες και το Μαυροβούνι κατέληξαν στο χωριό του ανατολικού Κισσάβου Καρίτσα. Από εκεί χωρισμένοι σε δυο ομάδες πέρασαν τον Πηνειό, με το πρώτο τμήμα να πέφτει σε αλλεπάλληλες ενέδρες του Στρατού και να έχει υποστεί πολλές απώλειες σε νεκρούς, τραυματίες και εγκαταλείψαντες για να καταλήξουν στις κορφές των Πιερίων.

Εκεί αφού είχαν επισημανθεί και περικυκλωθεί από τον Στρατό και αφού προσπάθησαν να διαφύγουν την πρώτη φορά χάνοντας πολλούς ενόπλους και αόπλους από τις συγκρούσεις και τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς, κατόρθωσαν τη δεύτερη φορά, όσοι απόμειναν, να διαφύγουν προς τα Αντιχάσια, όπου έπεσαν πάλι σε ενέδρες, τα Χάσια για να καταλήξουν στον Γράμμο τελικά 300-350 άοπλοι, ενώ υπήρξαν και μεγάλες απώλειες από τα ένοπλα τμήματα, που συνόδευαν τους αόπλους.

Πρέπει να σημειωθεί ότι οι άοπλοι δεν είχαν να αντιμετωπίσουν μόνο τον πόλεμο, αλλά και τις καιρικές συνθήκες τον χιονιά (σε όλη σχεδόν τη διαδρομή οι θερμοκρασίες ήταν πολύ κάτω από το μηδέν), την πείνα, την έλλειψη κατάλληλου ιματισμού και υπόδησης, τη δυσπιστία προς και από τον σύντροφο, τον φόβο του άγνωστου, τον φόβο του αντιπάλου από τον οποίο όμως αναζητούσαν τη σωτηρία τους!


https://www.bookia.gr/index.php?action= ... 6ca3605ccf

[pluton]

Ο Πέτρος Ανταίος , αρχηγός της ΕΠΟΝ εξιστορεί ένα από τα πιο δραματικά επεισόδια του ελληνικού εμφυλίου δείγμα του παραλογισμού που τότε επικράτησε( Σ.Κούλογλου: Μαρτυρίες για τον εμφύλιο και την ελληνική αριστερά , Εστία 2006):

Ο Γούσιας είχε την φοβερή ιδέα για να εντυπωσιάσει τον Ζαχαριάδη και να πάρει την θέση του Μάρκου Βαφειάδη να οδηγήσει στον Γράμμο ένα μεγάλο αριθμό παιδιών:

" Ο Γούσιας πήρε μαζί του και άλλα 400 παιδιά που οι Θεσσαλοί είχαν μαζέψει από χωριά του κάμπου. Συνολικά είχαν μαζευτεί περίπου 1300 παιδιά. Μας συνόδευαν δύο τάγματα πολύ μαχητικά: το τάγμα της Νεολαίας της Ρούμελης και το ιππικό του Μπουκουβάλα. Με τα παιδιά και τη βοήθεια των ταγμάτων, ο Γούσιας σκεφτόταν: "Θα τους σαρώσω , θα ανέβω πάνω στον Γράμμο και με αιχμαλώτους".

Ήταν η πιο θανατερή πορεία στη διάρκεια του ελληνικού εμφυλίου πολέμου. Από τα 1300 παιδιά έφτασαν πάνω στο Γράμμο γύρω στα 300. Σακατεύτηκαν δηλαδή 1000 παιδιά, ο ανθός της νεολαίας της Ρούμελης, Παιδιά που φυσικά δεν ήταν ώριμοι αγωνιστές, οι περισσότεροι ήταν επιστρατευμένοι από τον Γούσια στα χωριά όπου έμπαινε και μάζευε κορίτσια και αγόρια. Τα παιδιά είχαν προστασία αλλά ήταν άοπλα. Θυμάμαι την επική πορεία μέσα από τον κάμπο, όπου αντιμετωπίσαμε άοπλοι με πέτρες τα τάνκς στη δημοσιά Λάρισας- Βόλου.

Θυμάμαι το απίστευτο δραματικό πέρασμα της λίμνης Κάρλας όπου πάγωσαν τα παιδιά σαν νούφαρα και έμειναν πάνω στη λίμνη. Όταν φτάσαμε στα Πιέρια πια είμαστε ξεθεωμένοι, ήμαστε σαράντα μέρες νηστικοί, είχαμε μαζί μας μόνο λίγα σπυριά καλαμπόκι. Ο Γούσιας μου έδωσε εντολή να σφάξουμε όλα τα ζώα.

Ήταν η πρώτη φορά που τα παιδιά έφαγαν μουλαρίσιο ζωμό και τα περισσότερα έκαναν εμετό. Μονάχα στην κορφή των Πιερίων, σε υψόμετρο περίπου 1.100 κάθε δυο-τρεις βραδιές πεθαινανε 40-50 παιδιά. Κάναμε ένα συνεργείο εμείς οι νεολαίοι και σώσαμε μερικά παιδιά δίνοντας τους ένα κομματάκι ζάχαρη, μια γουλιά κονιάκ που άρπαζα από το παγούρι του Γούσια. Την τεσσαρακοστή ημέρα βγήκαμε αντίκρυ προς τις προσβάσεις του Γράμμου, σέρνοντας μαζί μας και νεκρούς. Ήταν μια φοβερή τραγωδία που την έζησα"(σελ.72,73).


https://koutroulis-spyros.blogspot.com/ ... ost_1.html


Αυτός ο παληκαρας ο Γουσιας είχε παγούρια κονιάκ καβάλα στο άλογο.

[Λαχουρένιος]

Απ'ό,τι διαβάζω είχε διαγραφεί από το Κόμμα στα 50s στα πλαίσια των αντι-ζαχαριαδικών εκκαθαρίσεων και στην μεταπολίτευση εντάχθηκε στο ΕΚΚΕ.

Με ένα πρόχειρο γκουγκλάρισμα δεν βρήκα σχέτικο με αυτόν στην αρθρογραφία του ΚΚΕ και του Ριζοσπάστη παρά μόνο μια μνήμονευση του σε ένα άρθρο του 2005 μαζί με άλλα παλιά μέλη και στελέχη

https://www.rizospastis.gr/page.do?publ ... 28&id=5301

Δεν πρέπει να αποκαταστάθηκε ποτέ πολιτικά ή ως μέλος του Κόμματος.

Γενικά αδιάφορη προσωπικότητα εκτός αν είσαι εμφυλιολάγνος ή ΚΚΕδολόγος. Αυτό το καημένο το νεκρό άλογο έχει φάει πολλές κλωτσιές.

[pluton]

Ο Γουσιας είναι ένα από τα πολλά παραδείγματα σε τι υποκείμενα στηρίχτηκε ο καημένος ο λαός της αριστεράς.

Υπάρχουν διηγήσεις τα παιδοπουλα από την Ρούμελη ξυπόλητα να τα οδηγεί μέσα από την Κάρλα και να τρυπούν τα πόδια στα καλάμια της λίμνης, θα την βρω και θα στην παραθέσω.

Γράφεις ότι αυτός πια δεν έχει σχέση με το τιμημένο, από μνήμης θυμάμαι τον ντόρο που είχε κάνει το ΚΚΕ όταν σκοτώθηκε σε τροχαίο στην Αθήνα. Όμως επειδή είναι από μνήμης να το σιγουρεψω το πράγμα πρώτα.

[pluton]

Για να δείτε τι μαθητευόμενοι μπαρμπερηδες στου κασιδη το κεφάλι, διοικούσαν τον ΔΣΕ ....

Ο Γούσιας, ο επικεφαλής της Άοπλης Ταξιαρχίας.

Είναι η εποχή που ο ΔΣ έχει το πρόβλημα έλλειψης εφεδρειών και η πολιτική ηγεσία έχει αρχίσει να ξηλώνει τους παλιούς καπεταναίους.

Ο Γούσιας, εκτός πραγματικότητας, στρατιωτικά αδαής, αντί να ακολουθήσει τη διαδρομή της Πίνδου, ακολουθεί τη διαδρομή της Θεσσαλίας που είναι διαρκώς έκθετη στις επιθέσεις.

Ο ίδιος υποστήριξε στα απομνημονεύματά του ότι εκτελούσε εντολές του Αρχηγείου αλλά απ’ ό,τι φαίνεται ο ίδιος τις πρότεινε και το αρχηγείο συναινούσε.


Δηλαδή ο μπαλωματης του Συρράκου πρότεινε και ο κουλουροπωλης Μάρκος συναινούσε.

Λαχουρενιε γιατί όποτε ακούς κάτι για την ξενοκινητη ανταρσία παθαίνεις; ντρέπεσαι Ε!

[pluton]

Μιας και μίλησα για τα απομνημονεύματα του Γουσια .....


Ο Γ. Βοντίτσος Γούσιας στο βιβλίο του Οι Αιτίες για τις Ήττες… δείχνει την αντιπάθειά του προς τον Δ. Βλαντά (π.χ σ 84-5, 280 κλπ) και, κυρίως, τον Μάρκο Βαφειάδη.

Ήδη στη σ.51 τον παρουσιάζει ως καθοδηγητή στην Ήπειρο – “πολύ αδύνατος πολιτικά και οργανωτικά… αδυναμίες του χαρακτήρα… και μικρότητες”.

Στη σ 193 ο Μ. Βαφειάδης είναι ανίκανος και καταστροφικός.
Στη σ 205 είναι ανεύθυνος.
Στις σ 210-13 επίσης και “πολιτικάντικος”. Αργότερα, στη σ 238 ο Μ. Βαφειάδης παρουσιάζεται ως καλοπερασάκιας (στα λουτρά του Σμoκόβoυ), όχι μόνο ανίκανος να καταλάβει “τη σημασία της μαζικής ανάπτυξης” [=πολιτική του Ζαχαριάδη για τον πόλεμο] μα τη σαμποτάριζε κιόλας καθώς έδιωχνε χιλιάδες παλικάρια που εθελοντικά και κλαίγοντας (!!!) ήθελαν να ενταχθούν στον ΔΣΕ από τα Χασιά/Αντιχασιά (214, 239).

Φανταστείτε τώρα “χιλιάδες” εθελοντές από τα χωριά εκείνα που είναι ζήτημα αν είχαν 100 ή 200 κατοίκους!…
Κι αν κλαίγαν, θα έκλαιγαν διότι τους στρατολογούσαν με εγκληματικά βίαιο τρόπο.


https://vigla.gr/history/civil-war/3779 ... ratigos-d/

[pluton]

Όπως είπα: αντιπάθειά του προς τον Δ. Βλαντά

Αυτοί οι δύο σύντροφοι ο Γουσιας και ο Βλαντας μισούντο παθολογικά, από την νεότητα τους, ακόμα και στην παρανομία, ο ένας προσπαθούσε να κάνει κακό στον άλλο.... Ξεκαρδιστικά περιστατικά θα στα διηγηθώ κάποια στιγμή.

Οι κομμουνιστές πρέπει να παραδεχτούμε ότι είναι του διαβόλου προκειμένου να κάνουν κακό στους κομμουνιστές..... Στο τέλος τους έβαλαν να συγκατοικήσουν με τις οικογένειές τους σε ένα σπίτι στην Ρουμανία.... Έζησαν με τις γυναίκες τους τα παιδιά τους για πολλά χρόνια σε αυτό το σπίτι. κοινό σαλόνι ονειρικά πράγματα.... Το τι έχει ξεράσει ο ένας για τον άλλο δεν περιγράφεται.... Βέβαια ο Βλαντας κατάφερε να δραπετεύσει στην Γαλλία και ο Γουσιας λύσσαξε να γυρίσει στην μοναρχοφασιστικη Ελλάδα.... θα στα διηγηθώ.....

[pluton]

Ο Γιώργος Χουλιάρας (Περικλής) ήταν αξιωματικός του ΔΣΕ στη Ρούμελη αυτός λοιπόν ήταν υπό τις διαταγές του Γουσια σαν τον σκύλο με την γάτα, μέχρι που ο Γουσιας έγινε στρατηγός και ανέλαβε την Ρούμελη ο Διαμαντής (ο Διαμαντής ήταν δικηγόρος που δεν εξάσκησε ποτέ το επάγγελμα, ήταν από τους λίγους αξιόλογους αξιωματικούς που διέθετε ο ΔΣΕ και φυσικά επειδή ο ΔΣΕ ήταν γεμάτος τύπους σαν τον Γουσια έπρεπε να φύγει από την μέση και τον μαστορεψαν τον θάνατο του)

Ο Γιώργος Χουλιάρας (Περικλής) τώρα ήταν αυτός που έπιασε τον ταξίαρχο Δημήτριο Μαρκόπουλο τον οποίο ήθελαν να ανταλλάξουν με τον αρχηγό της ΟΠΛΑ (Στέργιος Αναστασιάδης νομίζω λεγόταν ) στην Αθήνα και επειδή δεν..... τον δολοφόνησαν..... Ωραίες ιστορίες.

Ο Γιώργος Χουλιάρας (Περικλής) τα έφτιαξε με μια αντάρτισσα την οποία μετά νυμφεύτηκε, όσο όμως ήταν αρραβωνιασμένοι ο Γούσιας έκανε ανήθικες προτάσεις στη μέλλουσα γυναίκα του. (το βιβλίο του Περικλή το έχω θα βρω την σχετική διήγηση και θα σας την αντιγραψω). Κομμουνιστική ηθική, αμα δεν φυστικωσεις την αρραβωνιαστικιά του συντρόφου σου, τι σκατα διοικητής είσαι.

Ο Γουσιας ήταν παιδί για υιοθεσία, μάλαμα.....