SFR Yugoslavia

[Adminović]

Εδώ βάζουμε φωτό, βίντεο και ιστορικά στοιχεία για τη Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας. Την εποχή που Σέρβοι και Κροάτες είχαν μείνει μακριά από τα μικρόβια του εθνικισμού και μεγαλουργούσαν, εξασφαλίζοντας και ένα πολύ καλό βιοτικό επίπεδο για τους πολίτες της Γιουγκοσλαβίας.

[Αρχέλαος]

Πάντως στις αρχές των 70'ς είχαμε και την "Κροατική άνοιξη". Ξεσηκωμό τους γιατί θεωρούσαν ότι αδικούνταν.
Δεν έχω πρόσβαση στις πηγές τώρα, είχα ασχοληθεί παλιά με το νήμα.
Ως γνώστης σίγουρα θα έχεις αρκετά στοιχεία.

[Adminović]

Πάντως στις αρχές των 70'ς είχαμε και την "Κροατική άνοιξη". Ξεσηκωμό τους γιατί θεωρούσαν ότι αδικούνταν.
Δεν έχω πρόσβαση στις πηγές τώρα, είχα ασχοληθεί παλιά με το νήμα.
Ως γνώστης σίγουρα θα έχεις αρκετά στοιχεία.

Στην Κροατία ανέκαθεν υπήρχαν κάποιοι που προτιμούσαν ένα ανεξάρτητο κράτος και δεν ήθελαν την ένταξη τους στο ίδιο κράτος με Σέρβους κλπ (από πριν από το Β'ΠΠ). Κι αυτοί χρηματοδοτήθηκαν από Αμερικάνους και κράτη της ΕΟΚ για να διαλύσουν τη Γιουγκοσλαβία στα τέλη των 80's. Ωστόσο ο απλός κόσμος στην Κροατία ήταν μάλλον υπέρ της ενότητας της Γιουγκοσλαβίας. Αυτό που τους έκανε να μην θέλουν άλλο να είναι στη Γιουγκοσλαβία ήταν τα διαδοχικά πραξικοπήματα του Μιλόσεβιτς και της παρέας του, οι οποίοι με το "έτσι θέλω" ανέτρεψαν το νόμιμο τότε πρόεδρο της Σερβίας και στη συνέχεια κατάργησαν την αυτονομία του Κοσόβου και της Βοϊβοντίνα και στο Μαυροβούνιο ανέτρεψαν το νόμιμο πρόεδρο και φύτεψαν έναν δικό τους. Αυτό ξεσήκωσε και τους Αλβανούς στο Κόσοβο, που έχασαν την αυτονομία τους, αλλά και Σλοβένους και Κροάτες που πλέον έβλεπαν τη Γιουγκοσλαβία ως "Σερβοσλαβία".

Και υπόψιν ο Μιλόσεβιτς και η παρέα του καθόλου δεν ενδιαφερόταν για την ενότητα της Γιουγκοσλαβίας (απόδειξη ότι τη Σλοβενία και τη Β. Μακεδονία τις άφησαν να γίνουν ανεξάρτητες χωρίς ουσιώδη αντίδραση). Το μόνο που ήθελαν ήταν να προσαρτήσουν εδάφη της Κροατίας και της Βοσνίας όπου ζούσαν κυρίως Σέρβοι, δημιουργώντας τη "Μεγάλη Σερβία".

[Λαχουρένιος]

Παντως του Μιλοσεβιτς του ειχε βγει η παρτιδα με το Ντειτον με εξαιρεση το κομματι της Κροατιας. Κρατησε Κοσοβο, Μαυροβουνιο, Βοιβοντινα και εβαλε χερι στην μιση Βοσνια (η οποια παραμενει μεχρι και σημερα πρακτικα διχοτομημενη). Το '99 ηταν που τον ηπιε ολοκληρωτικα και αρχισαν να τον κυνηγουν οι δυτικοι σε προσωπικο επιπεδο πλεον.

[Αρχέλαος]

Ο Μιλόσεβιτς απέκτησε και κύρος όταν είπε μπροστά στις κάμερες εκεί στα τέλη των 80'ς σε σέρβους ότι δεν έχουν δικαίωμα να τους χτυπούν/παρεμποδίζουν.
Ωστόσο το ζήτημα έχει υπόβαθρο, ίσως επανέλθω κάποια στιγμή.

[Adminović]

Παντως του Μιλοσεβιτς του ειχε βγει η παρτιδα με το Ντειτον με εξαιρεση το κομματι της Κροατιας. Κρατησε Κοσοβο, Μαυροβουνιο, Βοιβοντινα και εβαλε χερι στην μιση Βοσνια (η οποια παραμενει μεχρι και σημερα πρακτικα διχοτομημενη). Το '99 ηταν που τον ηπιε ολοκληρωτικα και αρχισαν να τον κυνηγουν οι δυτικοι σε προσωπικο επιπεδο πλεον.

Αυτοί είχαν ξεθαρρέψει από όταν οι ΗΠΑ τηρούσαν στάση ουδετερότητας, που ουσιαστικά ήταν αβάντα προς τους Σέρβους εθνικιστές αυτό. Δεν κατάλαβαν βέβαια ότι ήταν το τυράκι στη φάκα.

[Αρχέλαος]

Γιουγκοσλαβία 1970

[Αρχέλαος]

1972:
Λόγω εθνικιστικών παρεκκλίσεων στην Κροατία καθαιρέθηκαν οι κροάτες σοσιαλιστές Κουτσάρ και Τριπάλο.

[Adminović]

Ωραία τα άρθρα που έβαλες Αρχέλαε!

Η ιστορία του «μίσους» είναι από πριν ένα αιώνα περίπου. Είχαν υπάρξει πολλές και έντονες αντιπαραθέσεις μεταξύ Κροατών που ζητούσαν μεγαλύτερη αυτονομία (έως ανεξαρτησία) και Σέρβων που ζητούσαν ένα ολοένα και πιο συγκεντρωτικό σύστημα διακυβέρνησης (ήτοι «σερβοποίηση» της Γιουγκοσλαβίας, διότι κατά τη γνώμη τους όλοι οι Νότιοι Σλάβοι είναι Σέρβοι που απλά έχουν διαφορετικά θρησκεύματα και διαλέκτους). Μετά, Σέρβοι εθνικιστές είχαν δολοφονήσει Κροάτες βουλευτές που τάσσονταν υπέρ της ανεξαρτησίας και είχαν βγάλει τα κόμματά τους εκτός νόμου και κάπως έτσι δημιουργήθηκαν παρακρατικές ομάδες σαν τους Ουστάσι. Πέραν αυτών, εντός της Γιουγκοσλαβίας δρούσαν και Βούλγαροι εθνικιστές που επεδίωκαν ένωση Β. Μακεδονίας με τη Βουλγαρία (ο Σέρβος βασιλιάς δολοφονήθηκε από έναν από αυτούς). Και οι Αλβανοί στο Κόσοβο και τη Β. Μακεδονία ήθελαν ένωση με Αλβανία.

Από εκεί ξεκίνησαν όλα και εντάθηκαν κυρίως επί Β’ΠΠ όταν οι Κροάτες εθνικιστές (Ουστάσι κλπ) το είδαν σαν την μεγάλη ευκαιρία να έχουν το δικό τους κράτος και να «κροατοποιήσουν» τα εδάφη που ιστορικά ανήκαν στην Κροατία και είχαν χαθεί κατά την επέκταση των Οθωμανών στα Βαλκάνια. Ένας βασικός λόγος που η Γιουγκοσλαβία δεν άντεξε για πολύ στην επίθεση των δυνάμεων του Άξονα ήταν κι αυτός. Υπήρχαν πολλοί και σημαντικοί «εσωτερικοί αντίπαλοι» που καλόβλεπαν τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας.

Μετά το Β’ΠΠ ο Τίτο και οι Παρτιζάνοι έκαναν φιλότιμες προσπάθειες να ηρεμήσουν το κλίμα και να μειώσουν τις εθνικιστικές εντάσεις και σε κάποιο βαθμό το πέτυχαν. Αλλά όλοι αυτοί οι εθνικιστές συνέχιζαν να υπάρχουν, να αλληλομισούνται και να ψάχνουν την ευκαιρία να πετύχουν τους στόχους τους (μέγα λάθος του Τίτο που δεν εκτέλεσε πολλούς από αυτούς και δέχτηκε τη «μεταμέλεια» τους) και έτσι φτάσαμε στον εμφύλιο των 90's.

[Αρχέλαος]

Εδώ ήταν και οικονομικό το ζήτημα. Η Κροατία αλλά και η Σλοβενία ήταν οι πιο ευημερούσες Δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβίας και προφανώς διοχέτευαν δυσανάλογους πόρους στις φτωχότερες.
Υπήρξε λοιπόν ένα μείγμα οικονομικού εθνικισμού.
Στα 80'ς προέκυψε και υψηλότατος πληθωρισμός συν το ΔΝΤ, οπότε η εθνικιστική όξυνση εντάθηκε μαζί και οι όποιες άλλες διαφορές.