Η Ειρήνη του Βασιλέως

[Προέλλην]

Όλοι έχουμε δει τους 300. Περήφανοι Σπαρτιάτες, κατατροπώνουν τους βαρβάρους Πέρσες. Και ζήσαμε εμείς καλά, και οι αρχαιοΕΛ καλύτερα.

[Προέλλην]

Η Ανταλκίδειος ειρήνη (ή Βασίλειος ειρήνη ή Ειρήνη του Βασιλέως) ήταν η έκβαση του Πελοποννησιακού πολέμου , που σηματοδότησε το τέλος του.

Οι Σπαρτιάτες εξαντλημένοι από τον πόλεμο με τους Αθηναίους, τους Θηβαίους, τους Ευβοείς και τους λοιπούς Έλληνες έστειλαν ένα ναύαρχό τους, τον Ανταλκίδα, να υπογράψει ειρήνη με τους Πέρσες του Αρταξέρξη Β΄ (386 π.Χ.). Με τη συνθήκη αυτή συμφωνήθηκε μεταξύ των Σπαρτιατών και του Πέρση βασιλιά α) να παραδοθούν σε αυτόν οι ελληνικές πόλεις της Μικράς Ασίας και η Κύπρος β) να διακηρυχθεί η αυτονομία των ελληνικών πόλεων εκτός από τις αθηναϊκές κληρουχίες της Λήμνου, της Ίμβρου και της Σκύρου και γ) να επιβλέπουν οι Σπαρτιάτες την τήρηση της ειρήνης στον ελλαδικό χώρο.

Μετά την Ανταλκίδειο ειρήνη επικράτησε για λίγα χρόνια ηρεμία στον ελληνικό κόσμο, ωστόσο άρχισαν και πάλι οι συγκρούσεις, αυτή τη φορά μεταξύ Βοιωτών και Σπαρτιατών. Ο νέος αυτός πόλεμος κατέληξε στην κατάρρευση της Σπαρτιατικής ηγεμονίας, φέρνοντας στο προσκήνιο τους Θηβαίους με τη Θηβαϊκή ηγεμονία.

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CE ... E%BD%CE%B7

[Προέλλην]

Oυσιαστικά, οι Σπαρτιάτες παρέδωσαν ελληνικά εδάφη στους Πέρσες, και τους κατέστησαν ρυθμιστές στα ελληνικά πράγματα.

Γιατί ρε παιδιά;

[Adminović]

Όλοι έχουμε δει τους 300. Περήφανοι Σπαρτιάτες, κατατροπώνουν τους βαρβάρους Πέρσες. Και ζήσαμε εμείς καλά, και οι αρχαιοΕΛ καλύτερα.

Ας είναι καλά η κόντρα των ΗΠΑ με το Ιράν.

Την Περσία πάντως όλοι οι ΕΛς την έβλεπαν σαν προοπτική ή εναλλακτική.

Πχ

Ο Θεμιστοκλής στην περσική αυλή

Γύρω στα 471 π.Χ. ο Θεμιστοκλής, έχοντας αποκτήσει εχθρούς εντός και εκτός των Αθηνών, οστρακίζεται. Η δύναμη και το γόητρό του μετά τους Περσικούς Πολέμους είχαν γεννήσει χρόνια πριν την καχυποψία και τον φθόνο πολλών συμπολιτών του. Η Σπάρτη, από την άλλη, έβλεπε στον Θεμιστοκλή έναν επικίνδυνο για τα συμφέροντά της πολιτικό άνδρα, που προωθώντας την οχύρωση της Αθήνας (ο Θεμιστοκλής είναι που θα αρχίσει την οικοδόμηση των Μακρών Τειχών) και την ανάπτυξη της ναυτικής δύναμης της πόλης, έθετε σε κίνδυνο την ηγεμονία της στην Ελλάδα.
Εγκαθίσταται αρχικά στο Άργος, απ’ όπου όμως θα φύγει, όταν οι Σπαρτιάτες θα τον κατηγορήσουν για συμμετοχή στη προδοτική δράση του βασιλιά τους Παυσανία και θα ζητήσουν να δικαστεί. Αφού περάσει από την Κέρκυρα, το βασίλειο των Μολοσσών και τη Μακεδονία, ο νικητής της Σαλαμίνας θα καταλήξει στην αυλή του Πέρση βασιλιά, του Αρταξέρξη, γιού του Ξέρξη…

Όταν λοιπόν οδηγήθηκε μπροστά στο βασιλιά κι αφού τον προσκύνησε παρέμεινε σιωπηλός, ο βασιλιάς πρόσταξε το διερμηνέα να τον ρωτήσει ποιος ήταν· στην ερώτηση του διερμηνέα απάντησε: «Ήλθα κοντά σου, βασιλιά, εξόριστος εγώ ο Θεμιστοκλής ο Αθηναίος, κυνηγημένος από τους Έλληνες, στον οποίο οι Πέρσες χρεώνουν πολλά κακά, αλλά του οφείλουν περισσότερα καλά, γιατί εμπόδισα την καταδίωξη, όταν δόθηκε η ευκαιρία, αφού ήταν πια η Ελλάδα σε ασφάλεια και σώθηκε η πατρίδα μου, να φανώ χρήσιμος σε κάτι και για σας. Σε μένα όλα είναι επιτρεπτά στις παρούσες συμφορές μου και έχω φτάσει προετοιμασμένος ψυχικά να δεχθώ τη χάρη, αν με αντιμετωπίσεις με ευμένεια και ξεχάσεις την οργή σου· και εσύ, έχοντας ως μάρτυρες τους εχθρούς μου για όσα ευεργέτησα τους Πέρσες, τώρα συμπαραστάσου στην κακή μου τύχη, για να δείξεις περισσότερο την αρετή σου παρά να ικανοποιήσεις την οργή σου, γιατί θα σώσεις τον ικέτη σου ή θα σκοτώσεις αυτόν που έγινε εχθρός των Ελλήνων».

Με το ξημέρωμα ο Ξέρξης κάλεσε τους φίλους του και παρουσίασε σ’ αυτούς το Θεμιστοκλή, που δεν περίμενε τίποτε το καλό, απ’ όσα έβλεπε στο παλάτι του, αφού, μόλις πληροφορήθηκαν το όνομα αυτού που είχαν μπροστά τους, έδειχναν τη δυσαρέσκειά τους και μιλούσαν άσχημα γι’ αυτόν. Ακόμη, ο χιλίαρχος Ρωξάνης, καθώς ο Θεμιστοκλής περνούσε από κοντά του, ενώ ο βασιλιάς ήταν καθισμένος στο θρόνο του και οι άλλοι ήταν σιωπηλοί, αναστέναξε άφοβα και είπε : «Ελληνικό φίδι παρδαλό, η τύχη του βασιλιά σε έφερε εδώ». Αλλά μόλις ο Θεμιστοκλής αντίκρισε το βασιλιά και τον ξαναπροσκύνησε, αφού ο βασιλιάς τον ασπάστηκε και τον προσφώνησε με φιλοφροσύνη, είπε ότι του οφείλουν ήδη διακόσια τάλαντα· γιατί, αφού παρουσιάστηκε μόνος του, δικαιούται να πάρει το ποσό με το οποίο είχε επικηρυχθεί ως αμοιβή για όποιον τον οδηγούσε μπροστά του· του υποσχόταν επίσης πολύ περισσότερα από αυτά και του έδιδε θάρρος και του επέτρεπε να λέει με παρρησία για τους Έλληνες ό,τι ήθελε.

[Adminović]

Θεμιστόκλες ιν Χόλλυγουντ μούβιζ...

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

Θεμιστόκλες ιν ριάλιτυ...

ΚΡΥΦΟ ΚΕΙΜΕΝΟ: ΕΜΦΑΝΙΣΗ

[Τλαξκαλτέκος]

Όταν όμως οι Λακεδαιμόνιοι βρίσκονταν στην Μ. Ασία και πολεμούσαν τους Πέρσες για λογαριασμό των Μικρασιατών Ελλήνων, οι άλλες ελληνικές πόλεις της Ελλάδας βρήκαν την ευκαιρία και κήρυξαν πόλεμο κατά των Σπαρτιατών.
Την Ειρήνη αυτή δέχτηκαν και οι Αθηναίοι ( παρά τις επικρίσεις ) γι' αυτό και τους άφησαν και τις νησιωτικές τους αποικίες. Αντίρρηση για λίγο έφεραν μόνο οι Θηβαίοι, και αυτό γιατί δεν ήθελαν να αφήσουν αυτόνομες τις βοιωτικές πόλεις.

[Τλαξκαλτέκος]

Θεμιστόκλες

Έφαγαν καλά οι Πέρσες στην Σαλαμίνα απ' τον Θεμιστόκλες !

[Λαχουρένιος]

Ειχαν γινει πολλες αλλαξοκωλιες μεταξυ αθηναιων, σπαρτιατων και περσων. Τα ειχα διαβασει πριν μερικους μηνες στα πλαισια μιας γενικης αρχαιοελληνικης ιστοριας αλλα ηταν τοσες πολλες οι κωλοτουμπες που δεν μπορουσα να τις παρακολουθησω.

Το σιγουρο ειναι οτι σε αντιθεση με τον μυθο που καλλιεργειται στα σχολεια, οι θανασιμοι εχθροι των ελληνικων πολεων ηταν οι...υπολοιπες ελληνικες πολεις. Οι αθηναιοι και οι σπαρτιατες με εξαιρεση την περιοδο των περσικων πολεμων τα πηγαιναν πολυ καλυτερα με τους περσες παρα μεταξυ τους.

Πολλες αλλαξοκωλιες ειχαν γινει και με τους ρωμαιους στο τελος της ελληνιστικης περιοδου.

[Adminović]

Θεμιστόκλες

Έφαγαν καλά οι Πέρσες στην Σαλαμίνα απ' τον Θεμιστόκλες !

Κι αυτός έφαγε καλά από τους Πέρσες.
Μετά τα προσκυνήματα και τα κωλογλειψίματα στον Ξέρξη, και τις κονομησιές του τις έκανε και μια χαρά την πέρασε στην Περσία. Είχε πρόγραμμα.

[Προέλλην]

Όταν όμως οι Λακεδαιμόνιοι βρίσκονταν στην Μ. Ασία και πολεμούσαν τους Πέρσες για λογαριασμό των Μικρασιατών Ελλήνων, οι άλλες ελληνικές πόλεις της Ελλάδας βρήκαν την ευκαιρία και κήρυξαν πόλεμο κατά των Σπαρτιατών.
Την Ειρήνη αυτή δέχτηκαν και οι Αθηναίοι ( παρά τις επικρίσεις ) γι' αυτό και τους άφησαν και τις νησιωτικές τους αποικίες. Αντίρρηση για λίγο έφεραν μόνο οι Θηβαίοι, και αυτό γιατί δεν ήθελαν να αφήσουν αυτόνομες τις βοιωτικές πόλεις.

Toυς ανάγκασαν να γίνουν προδότες, δεν φταίνε!