Το κουφάρι μου το κληροδοτώ στους Μπρέζνιεφ, Φλωράκη και Σία…

[Λαχουρένιος]

Εγώ του προτείνω το βιβλίο του Φρέντυ Γερμανού για το Ζαχαριάδη.
Και κάποιες παλιές εκπομπές του Κούλογλου, όπου όλοι οι φουκαράδες αποστάτες και όλα τα ναυάγια της ταξικής πάλης είδαν το φως το αληθινό μετά το συμβιβασμό τους.
Όπως ο Πάνος Δημητρίου που υπονόμευε το κόμμα του και κατηγορούσε το ΚΚΕ ως εξαρτημένο από το ΚΚΣΕ και που δε μας εξήγησε ποτέ γιατί ο ίδιος, και οι υπόλοιποι της φάρας του των ανανεωτών, ζήτησαν την παρέμβαση του ΚΚΣΕ και άλλων έξι ΚΚ για να γίνει η 6η Ολομέλεια της ΚΕ (1956) και να καθαιρεθεί ο Ζαχαριάδης.
Θα του πρότεινα επίσης και το «Ποια αριστερά;» του Λεωνίδα Κύρκου και ειδικά από τη σελίδα 56 και μετά όπου ο Κύρκος μιλάει για τον Τίτο, τον Τολιάτι, τον Ζαχαριάδη.

Εγω θυμαμαι ενα αφιερωμα του Παπαχελα με τον Κυρκο με δακρυα στα ματια να κατηγορει την ηγεσια του ΕΑΜ και του ΚΚΕ.

[Υπερκουλτουριάρης]

Ο ευρωκομμουνισμός γεννήθηκε μέσα από τη σύγκρουση του Τίτο με τον Στάλιν.

Εδώ κάνεις λάθος, γιατί δεν κατανοείς τον ευρωκομμουνισμό, αλλά μένεις στις φανφάρες για "ανθρωπινο πρόσωπο". Με την ίδιο λογική και ο Φιντελ ευρωκομμουνιστής είναι, γιατί εξέφρασε πολλές ανατρεπτικές απόψεις(κατάργηση χρήματος- εξουσιών- ο Γκορμπατσόφ είχε καλές προθεσεις κ.λ.π.).
Ο Ευρωκομμουνισμός στην ουσία είναι μια άρνηση του σοσιαλισμού ως προοπτική, μια μορφή αντικομμουνισμου. Οι Εύρω δεν είναι καν ρεφορμιστες, θεωρούν τον σοσιαλισμό αδύνατο, όχι μόνο επαναστατικά, αλλά και αστικοδημοκρατικά ακόμα και με ευρεία πλειοψηφία. Η γνώμη τους πάντα είναι πως την ηγεμονία πρέπει να την έχουν οι αστοί. Το ΙΚΚ σήμερα, είναι το πιο αντιδραστικό κόμμα στην χώρα του.
Ο Τιτό δεν ήταν ευρωκομμουνιστής, αλλά επαναστάτης. Ο Τιτοικός σοσιαλισμός ήταν ενα πολύ ενδιαφέρον πείραμα, με αγορά που κατα την γνώμη μου είναι απαραίτητη και χωρίς ολοκληρωτισμο, που μπορεί να συζητηθεί άλλου.
Πατέρας του ε/κ είναι ο Πατερούλης και η προσπάθεια του να μεταβάλει τα ΚΚ σε οργανα των διακρατικών συμφωνιων της ΕΣΣΔ, απο παράγοντες κοινωνικής επανάστασης. Απο εκεί και μετα έγινε η τερατογέννεση.
Τα υστατα κειμενα του Ζ. για το ΓΚΚ τα είχα παραθεσει στο παλιο μας στεκι. Δυστυχώς χάθηκαν και δεν έχω πρόχειρο το βιβλίο να τα βάλω και εδώ. Θα το κάνω στο μέλλον.

[Ραν ταν πλαν]

Ο ευρωκομμουνισμός γεννήθηκε μέσα από τη σύγκρουση του Τίτο με τον Στάλιν.

Εδώ κάνεις λάθος, γιατί δεν κατανοείς τον ευρωκομμουνισμό, αλλά μένεις στις φανφάρες για "ανθρωπινο πρόσωπο". Με την ίδιο λογική και ο Φιντελ ευρωκομμουνιστής είναι, γιατί εξέφρασε πολλές ανατρεπτικές απόψεις(κατάργηση χρήματος- εξουσιών- ο Γκορμπατσόφ είχε καλές προθεσεις κ.λ.π.).
Ο Ευρωκομμουνισμός στην ουσία είναι μια άρνηση του σοσιαλισμού ως προοπτική, μια μορφή αντικομμουνισμου. Οι Εύρω δεν είναι καν ρεφορμιστες, θεωρούν τον σοσιαλισμό αδύνατο, όχι μόνο επαναστατικά, αλλά και αστικοδημοκρατικά ακόμα και με ευρεία πλειοψηφία. Η γνώμη τους πάντα είναι πως την ηγεμονία πρέπει να την έχουν οι αστοί. Το ΙΚΚ σήμερα, είναι το πιο αντιδραστικό κόμμα στην χώρα του.
Ο Τιτό δεν ήταν ευρωκομμουνιστής, αλλά επαναστάτης. Ο Τιτοικός σοσιαλισμός ήταν ενα πολύ ενδιαφέρον πείραμα, με αγορά που κατα την γνώμη μου είναι απαραίτητη και χωρίς ολοκληρωτισμο, που μπορεί να συζητηθεί άλλου.
Πατέρας του ε/κ είναι ο Πατερούλης και η προσπάθεια του να μεταβάλει τα ΚΚ σε οργανα των διακρατικών συμφωνιων της ΕΣΣΔ, απο παράγοντες κοινωνικής επανάστασης. Απο εκεί και μετα έγινε η τερατογέννεση.
Τα υστατα κειμενα του Ζ. για το ΓΚΚ τα είχα παραθεσει στο παλιο μας στεκι. Δυστυχώς χάθηκαν και δεν έχω πρόχειρο το βιβλίο να τα βάλω και εδώ. Θα το κάνω στο μέλλον.

Re Υπερκουλτ απαντάς στην πρώτη πρόταση αγνοώντας το υπόλοιπο;
Νομίζω ότι εξήγησα επαρκώς, έστω και εν συντομία, το γιατί η σύγκρουση Τίτο -Στάλιν ήταν η αφετηρία της νεομαρξιστικής σκέψης μετα το Β'ΠΠ με πολιτικό αποτέλεσμα τις δεκαετίες 60-70 τον ''ευρωκομμουνισμό'' ως συγκροτημένο ιδεολογικό ρεύμα πλέον, αλλά τώρα που το ξανασκέφτομαι πραγματική αφετηρία ήταν η σχολή της Φραγκφούρτης από το 1930.
Ή για να πάμε λίγο πιο πίσω η γκραμσιανή σκέψη και ακόμα πιο πίσω οι παλινωδίες του Πλεχάνοφ.
Πράγμα που σημαίνει ότι όλη η ιστορική πορεία του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, ήταν από την αρχή της συνυφασμένη με ''αιρέσεις'' και πολιτικούς τυχοδιωκτισμούς που στόχευαν στην αστική εκφύλιση των ΚΚ και αποδυνάμωση του επαναστατικού χαρακτήρα των κομμάτων της εργατικής τάξης.

[Γύπας]

Πράγμα που σημαίνει ότι όλη η ιστορική πορεία του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, ήταν από την αρχή της συνυφασμένη με ''αιρέσεις'' και πολιτικούς τυχοδιωκτισμούς που στόχευαν στην αστική εκφύλιση των ΚΚ και αποδυνάμωση του επαναστατικού χαρακτήρα των κομμάτων της εργατικής τάξης.

Ευτυχώς που δεν έγινε ποτέ αυτό.

[Γύπας]

........

[Γύπας]

[Λαχουρένιος]

Πράγμα που σημαίνει ότι όλη η ιστορική πορεία του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος, ήταν από την αρχή της συνυφασμένη με ''αιρέσεις'' και πολιτικούς τυχοδιωκτισμούς που στόχευαν στην αστική εκφύλιση των ΚΚ και αποδυνάμωση του επαναστατικού χαρακτήρα των κομμάτων της εργατικής τάξης.

''Οπορτουνισμος'' ειναι η λεξη, δηλαδη η επιρροη της αστικης ιδεολογιας στο εργατικο κινημα.

Η πρωτη γνωστη μορφη οπορτουνισμου ηταν οι ιδεες του Μπερνσταιν του πατερα της σ/δ. Ο ε/κ ηταν μια αλλη μορφη οπορτουνισμου που αναδειχθηκε στα '70s.

Πραγματι μπορει να βρει κανεις καποια στοιχεια του ε/κ σε επεξεργασιες του διεθνους κομ. κινηματος των προηγουμενων δεκαετιων, γιατι και αυτες οι επεξεργασιες ηταν οπορτουνιστικες, δηλ. παρεκκλιναν προς τα δεξια εξαιτιας της επιρροης της αστικης ιδεολογιας.

Βεβαια δεξια παρεκκλιση δε σημαινει παντα οπορτουνισμος, απο την αποψη της προδοσιας του εργατικου κινηματος, αρκει να μην παγιωθει. Τετοιο κινδυνο αντιμετωπισε το ΚΚΕ του '88 (κοινο πορισμα με ΕΑΡ) με '91 οταν για δεκαετιες ειχε εγκλωβιστει σε μετωπικες τακτικες με κεντρωους και σ/δ.

[Λαχουρένιος]

Εδώ κάνεις λάθος, γιατί δεν κατανοείς τον ευρωκομμουνισμό, αλλά μένεις στις φανφάρες για "ανθρωπινο πρόσωπο". Με την ίδιο λογική και ο Φιντελ ευρωκομμουνιστής είναι, γιατί εξέφρασε πολλές ανατρεπτικές απόψεις(κατάργηση χρήματος- εξουσιών- ο Γκορμπατσόφ είχε καλές προθεσεις κ.λ.π.).
Ο Ευρωκομμουνισμός στην ουσία είναι μια άρνηση του σοσιαλισμού ως προοπτική, μια μορφή αντικομμουνισμου. Οι Εύρω δεν είναι καν ρεφορμιστες, θεωρούν τον σοσιαλισμό αδύνατο, όχι μόνο επαναστατικά, αλλά και αστικοδημοκρατικά ακόμα και με ευρεία πλειοψηφία. Η γνώμη τους πάντα είναι πως την ηγεμονία πρέπει να την έχουν οι αστοί. Το ΙΚΚ σήμερα, είναι το πιο αντιδραστικό κόμμα στην χώρα του.
Ο Τιτό δεν ήταν ευρωκομμουνιστής, αλλά επαναστάτης. Ο Τιτοικός σοσιαλισμός ήταν ενα πολύ ενδιαφέρον πείραμα, με αγορά που κατα την γνώμη μου είναι απαραίτητη και χωρίς ολοκληρωτισμο, που μπορεί να συζητηθεί άλλου.
Πατέρας του ε/κ είναι ο Πατερούλης και η προσπάθεια του να μεταβάλει τα ΚΚ σε οργανα των διακρατικών συμφωνιων της ΕΣΣΔ, απο παράγοντες κοινωνικής επανάστασης. Απο εκεί και μετα έγινε η τερατογέννεση.
Τα υστατα κειμενα του Ζ. για το ΓΚΚ τα είχα παραθεσει στο παλιο μας στεκι. Δυστυχώς χάθηκαν και δεν έχω πρόχειρο το βιβλίο να τα βάλω και εδώ. Θα το κάνω στο μέλλον.

Κατσε ρε, απο την μια λες οτι ο ε/κ ειναι αντιδραστικος και αντικομμουνιστικος και μετα λες δυο ηγετες σοσιαλιστικων χωρων, τον Φιντελ και τον Σταλιν οτι ηταν ευρωκομμουνια. Αντιφασκεις καργα.

Στο scribd βρηκα χθες εκτος απο την ''Μπροσουρα'', και την ''Διαθηκη'' του καθως και ενα βιβλιο 200 σελιδων με τιτλο (Στο περιπου) ''Το αρχειο του ΝΖ στην εξορια'' καπου 200 σελ. Τσεκαρε τα αν ενδιαφερεσαι.

[Υπερκουλτουριάρης]

Κατσε ρε, απο την μια λες οτι ο ε/κ ειναι αντιδραστικος και αντικομμουνιστικος και μετα λες δυο ηγετες σοσιαλιστικων χωρων, τον Φιντελ και τον Σταλιν οτι ηταν ευρωκομμουνια. Αντιφασκεις καργα.

Στο scribd βρηκα χθες εκτος απο την ''Μπροσουρα'', και την ''Διαθηκη'' του καθως και ενα βιβλιο 200 σελιδων με τιτλο (Στο περιπου) ''Το αρχειο του ΝΖ στην εξορια'' καπου 200 σελ. Τσεκαρε τα αν ενδιαφερεσαι.

Ο Φίντελ δεν ήταν σε καμιά περίπτωση, αλλά θα μπορούσε να θεωρήθει με την λογική του Ραν-ταν-πλαν, αν βασιστούμε στο "ανθρώπινο πρόσωπο". Ο Σταλιν σε διεθνές επίπεδο έβαλε τις βάσεις του ευρωκομμουνισμού,από το λαικό μέτωπο και την μεταπολεμική του τακτική.

[karhergr]

Δεν πρέπει να θεωρούμε τον ευρωκομμουνισμό ως κάτι ενιαίο. Υπήρχε σαφώς αριστερός ευρωκομμουνισμός, υπήρχε δεξιός, υπήρχαν και κεντριστικά ρεύματα. Για παράδειγμα, ο Κλαουντίν ή η Β´Πανελλαδική στην εποχή της, έπαιρναν 100% αριστερές θέσεις και σε ορισμένα ζητήματα, ειδικά σε θέματα ταυτοτήτων ή για το στρατό, ήσαν πολύ ριζοσπαστικοί και προωθημένοι.