Το κουφάρι μου το κληροδοτώ στους Μπρέζνιεφ, Φλωράκη και Σία…

[Λαχουρένιος]

Οι δύο κύριες ρίζες του ευρωκομμουνισμού - όσο και να μην θέλουν τόσο το ΚΚΕ αλλά και οι ανίδεοι μαοϊκοί να παραδεχθούν - είναι η θεωρία του «σοσιαλισμού σε μία χώρα» και η θωρία και πρακτική των λαϊκών μετώπων όπως αυτή διατυπώθηκε και εφαρμόστηκε από το 7ο και τελευταίο συνέδριο της Κομμουνιστικής Διεθνούς. Τα λαϊκά μέτωπα οδηγούν, με την ενσωμάτωση των ΚΚ στις αστικοδημοκρατικές διαδικασίες, νομοτελειακά στη σοσιαλδημοκρατικοποίηση, όπως ακριβώς συνέβη και με τα κόμματα της Δεύτερης Διεθνούς.

Τι έκαναν οι Τολιάτι, Λόνγκο, Μπερλινγκουέρ, μετά το 1947; Μια ζωή, προπαρασκεύαζαν εκλογές, (δημοτικές, βουλευτικές, δημοψηφίσματα) και έκαναν εκλογές. Ανέδειξαν το ΙΚΚ σε δεύτερο εθνικό πόλο, ισάξιο και ανταγωνιστικό με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Προετοίμαζαν εκλογές και έκαναν καλές εκλογές, με πολλές επιτυχίες· άντε και πράξεις άμεσων συνδικαλιστικών διεκδικήσεων, που οδήγησαν το ιταλικό κόμμα σχεδόν στην κορυφή και τα κατέστησαν εθνικό και εντελώς αυτόνομο από την ΕΣΣΔ, παρά την άφθονη χρηματοδότηση που δέχονταν από την τελευταία (ακόμα και επί Μπερλινγκουέρ, το ΙΚΚ δεχόταν από τη Μόσχα πακτωλούς χρημάτων). Ο στόχος ήταν να κερδίσουν ψήφους, να βγάλουν δημοτικούς άρχοντες και βουλευτές (όσο πιο πολλούς μπορούσαν) και να κατακτήσουν τις ηγεσίες των συνδικάτων και των κοπερατίβων.

Μη βάζεις Ποσάδα, ΟΑΚΚΕ και άλλες μαλακίες. Δε χρειάζεται καν να δεις και τους τροτσκιστές. Δες τα γραφτά κείμενα των ηγετών του ευρωκομμουνισμού και τα ντοκουμέντα των ευρωπαϊκών κομμουνιστικών κομμάτων μετά το 1945. Όλοι τους, από τους πιο διορατικούς μέχρι τους λιγότερο, αναφέρονται συνέχεια και κουραστικά στα μεγάλα ιστορικά προηγούμενα, δηλαδή στα Λαϊκά Μέτωπα και στις αντιφασιστικές ενώσεις αντίστασης και υπενθυμίζουν στους νεότερους, ότι ο πραγματικός ιδεολογικός τους πρόγονος είναι ο ίδιος ο ... Ιωσήφ Στάλιν. Όλες οι φόρμουλες, από τη ζαχαριαδική και τορεζική «λαϊκή δημοκρατία» του 1945 (καμία σχέση με τις λαϊκές δημοκρατίες των ανατολικοευρωπαϊκών χωρών), τη «προχωρημένη δημοκρατία» του Τολιάτι, μέχρι και τη «Νέα Δημοκρατία» του Μάο (και του ΚΚΕ στην διάρκεια της χούντας ),, εμπεριέχουν σε εμβρυική - μάλλον σε νηπιακή - μορφή τον ευρωκομμουνισμό.

Ο ευρωκομμουνισμος γεννηθηκε μετα την εισβολη στην Τσεχοσλοβακια και την καταδικη της απο τα ΚΚ Ισπανιας, Ιταλιας και Γαλλιας καθως και απο την ΛΔ Ρουμανιας. Ετσι εξηγειται και η αγαπη που ειχε στον Τσαουσεσκου το ''Εσωτερικου''.

Ο ευρωκομμουνισμος καταδικαζε εν γενει την ΕΣΣΔ ως δικτατορικο καθεστως και ηταν υπερ του ''σοσιαλισμου με ανθρωπινο προσωπο'' και της πολυκομματικης δημοκρατιας.

Ολα τα παραπανω δε συνιστουν συνεχεια με τον σταλινισμο, αλλα ρηξη με αυτον. Το μονο κοινο στοιχειο μεταξυ ε/κ και ''σταλινισμου'' ειναι η πολιτικη συμμαχιων που πηρε πιο ευρεια μορφη στον ε/κ και τελειως αλλη λογικη. Επισης τα ΛΜ αφορουσαν συμμαχιες με τους σοσιαλιστες, ενω ο ε/κ ηταν υπερ των συμμαχιων ακομα και με δεξιους.

Η στρατηγικη της ΝΔ που υιοθετησε το ΚΚΕ στα τελη της χουντας δεν ειναι νηπιακη μορφη του ευρωκομμουνισμου. Ειχε ηδη προηγηθει η γεννηση του ε/κ τοσο στην Ευρωπη οσο και στην Ελλαδα με τη διασπαση του '68.

Εισαι ο πρωτος που ακουω να συνδεει Σταλιν και ευρωκομμουνισμο. Αυτη τη συνδεση ουτε οι οπαδοι του Σταλιν την κανουν ουτε οι ε/κ. Οι δευτεροι θαυμαζουν τον Μπερλινγκουερ, τους αντιφρονουντες στις ΛΔ που μιλουσαν για ''δημοκρατικο σοσιαλισμο'' και τον Πουλαντζα ενω απεχθανονται οτιδηποτε εχει σχεση με ΕΣΣΔ και Σταλιν.

[pluton]

Δηλαδη σαμαροφωνε η ΕΣΣΔ με την Αν. Ευρωπη στο τσεπακι και φιλοσοβιετικο ανταρτικο να κυριαρχει στην Ελλαδα κωλωσε να παρει την Μακεδονια και τη Θρακη, αλλα το '40 που ηταν απομονωμενη απο ολους, θα εψηνε την Βουλγαρια που ανηκε στο αλλο στρατοπεδο να παρει την Θρακη και την Μακεδονια.

Αν ηθελε η ΕΣΣΔ θα μπορουσε πολυ ευκολα να εισβαλλει σε Αν. Μακεδονια και Θρακη. Αν μπορουσαν μετα οι δυτικοι ας την εδιωχναν.

Βρε .... είναι δυνατόν ακόμα να υπάρχουν βούρλα που μπορούν να πιστέψουν αυτή την προπαγάνδα;

Άηντε ας μη απαντήσω στα άλλα .... πράγματι αν ήθελαν μπορούσαν οι σοβιετικοί να μπουν στην Ελλάδα ποια δύναμη θα μπορούσε να τους αντιμετωπίσει. Εσύ γιατί λες δεν μπήκαν;

Πέρα από την ιστορία που πια την παραδέχονται σ όλα τα μήκη και πλάτη ότι δηλαδή υπήρχε ήδη συμφωνία μέχρι που θα φτάσουν και που δεν θα μπουν οι σοβιετικοί, πράγματα που έχουν καταγραφεί, εσύ μπορείς να βρεις κανένα άλλο λόγο που δεν μπήκαν οι στρατιές των σοβιετικών στην Ελλάδα;

Σας το έχουν κάνει το μυαλό σούπα εκεί στις ΚΟΒες αν αυτά δεν μπορείτε να καταλάβετε.

Για όλα τα άλλα ήδη έχω απαντήσει τι άλλο να σου γράψω στα ΜΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΑ σου.

[Λαχουρένιος]

Άηντε ας μη απαντήσω στα άλλα .... πράγματι αν ήθελαν μπορούσαν οι σοβιετικοί να μπουν στην Ελλάδα ποια δύναμη θα μπορούσε να τους αντιμετωπίσει. Εσύ γιατί λες δεν μπήκαν;

Γιατι δεν τους ενδιαφερε. Αμα ηθελαν θα την επαιρναν.

Η συμφωνια των ποσοστων ελεγε οτι η Γιουγκοσλαβια και η Ουγγαρια θα ειναι 50-50 και ομως περασαν στο σοβιετικο στρατοπεδο. Δεν ηταν ευαγγελιο.

[karhergr]

>
>
Ο ευρωκομμουνισμος γεννηθηκε μετα την εισβολη στην Τσεχοσλοβακια και την καταδικη της απο τα ΚΚ Ισπανιας, Ιταλιας και Γαλλιας καθως και απο την ΛΔ Ρουμανιας. Ετσι εξηγειται και η αγαπη που ειχε στον Τσαουσεσκου το ''Εσωτερικου''.

Η Τσεχοσλοβακία ήταν που έκανε το ποτήρι να ξεχειλήσει. Τα πράγματα είναι απλά. Το 1968, δεν ήταν 1939 όταν τα ΚΚ αδιάφορα για τις αντιναζιστικές διαθέσεις του λαού και της βάσης τους κατάπιαν το σύμφωνο Ναζί-ΕΣΣΔ και αναθεώρησαν σε μια νύχτα την τακτική τους, προσπαθώντας να μεινουν πιστά στην πολιτική της υπεράσπισης της «μεγάλης σοσιαλιστικής πατρίδας». Το 1968, δεν ήταν καν 1956, όταν το γαλλικό και ιταλικό (αλλά και τα μικρότερα, βρετανικό, σουηδικό, νορβγικό, κλπ), δεν είχαν πρόβλημα να θυσιάσουν το 30 με 40% των μελών τους, προκειμένου να δικαιολογήσουν τη σοβιετική εμπλοκή στην Ουγγαρία. Ο Ντούμπτσεκ και το τσεχοσλοβάκικο κόμμα ειχε άριστες σχέσεις με τα δυτικοευρωπαϊκά ΚΚ, η Τσεχοσλοβακία φάνταζε ως πρότυπο για τους δυτικούς κομμουνιστές. Οι ηγέτες των δυτικών κομμάτων, έβαζαν σε πρώτη μοίρα πια τα «εθνικά» τους συμφέροντα και είχαν αυτονομηθεί από την ΕΣΣΔ. Μπορούσαν να αφουγκραστούν τη βάση, τις αντιδράσεις των εργαζόμενων και μελών του κόμματος και να πράξουν ανάλογα. Έμπαιναν και ζητήματα πρακτικά που προκαλούσαν ανησυχίες 100% ιστορικοπολιτικής φύσης. «Εντάξει, εγώ ο Ιταλός κομμουνιστής, με το κόμμα μου, κατακτήσαμε την εξουσία. Και ποιος μου διαβεβαιώνει, ότι αν η πολιτική μας, σε κάποια φάση δεν αρέσει στους Ρώσους, δεν θα μας μεταχειριστούν όπως στους Τσεχοσλοβάκους συντρόφους, με το να μας απαγάγουν και να μας σύρουν στη Μόσχα, όπου, αφού πρώτα μας σπάσουν στο ξύλο, θα μας υποχρεώσουν να υπογράψουμε ότι αυτοί γουστάρουν;». Η περίπτωση του γιατρού Κρίγκελ,ήταν ας πούμε άκρως διδακτική και σόκαρε τους ευρωπαίους κομμουνιστές (ο γιατρός δεν υπόγραψε τίποτα βέβαια).

>
Ο ευρωκομμουνισμος καταδικαζε εν γενει την ΕΣΣΔ ως δικτατορικο καθεστως και ηταν υπερ του ''σοσιαλισμου με ανθρωπινο προσωπο'' και της πολυκομματικης δημοκρατιας.
>

Όχι απαραίτητα, δεν θυμάμαι τον Μαρσαί να είχε ποτέ ονομάσει την ΕΣΣΔ δικτατορία ή ακόμα και το ιστορικό ΚΚΕ Εσωτερικού, τουλάχιστον μέχρι το 1984.

Ολα τα παραπανω δε συνιστουν συνεχεια με τον σταλινισμο, αλλα ρηξη με αυτον. Το μονο κοινο στοιχειο μεταξυ ε/κ και ''σταλινισμου'' ειναι η πολιτικη συμμαχιων που πηρε πιο ευρεια μορφη στον ε/κ και τελειως αλλη λογικη. Επισης τα ΛΜ αφορουσαν συμμαχιες με τους σοσιαλιστες, ενω ο ε/κ ηταν υπερ των συμμαχιων ακομα και με δεξιους.
>

Τα Λαϊκά Μέτωπα, αφορούσαν συμμαχίες με όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις, προκειμένου να δημιουργηθεί ανάχωμα στη φασιστική λαίλαπα. Η κορωνίδα υποτίθεται στην λαϊκομετωπική πολιτική του ΚΚΕ, ήταν το περίφημο σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα, το οποίο άσχετα ότι δεν εφαρμόστηκε, καθιέρωσε το Κόμμα ως σοβαρό παίκτη στο αστικό πολιτικό παιχνίδι, στη συνείδηση των μαζών. Στην αντιδικτατορική εξέγερση των Χανίων το 1938, το μέτωπο αφορούσε πάλι τους κομμουνιστές και τους βενιζελικούς. Το ΕΑΜ το 1941, πρότεινε συνεργασίες ακόμα και με τους οπαδούς του Γεωργίου, κ.ο.κ.

[Λαχουρένιος]

Το 1968, δεν ήταν καν 1956, όταν το γαλλικό και ιταλικό (αλλά και τα μικρότερα, βρετανικό, σουηδικό, νορβγικό, κλπ), δεν είχαν πρόβλημα να θυσιάσουν το 30 με 40% των μελών τους, προκειμένου να δικαιολογήσουν τη σοβιετική εμπλοκή στην Ουγγαρία.

Μα αυτο λεω φιλε γιατρε, οτι ο ε/κ σαν φαινομενο αποκρυσταλλωθηκε τελη του '60 αρχες του '70. Σιγουρα πηρε στοιχεια απο την δεξια πολιτικη του διεθνους κομμουνιστικου κινηματος απο τα μεσα του '30 και μετα, αλλα απο εκει και περα ηταν κατι ποιοτικα διαφορετικο και οχι μια απλη συνεχεια της σταλινικης στρατηγικης.

Όχι απαραίτητα, δεν θυμάμαι τον Μαρσαί να είχε ποτέ ονομάσει την ΕΣΣΔ δικτατορία ή ακόμα και το ιστορικό ΚΚΕ Εσωτερικού, τουλάχιστον μέχρι το 1984.

Δεν εχω να παραθεσω συγκεκριμενες δηλωσεις αλλα γνωριζω οτι ηταν υπερ ενος ''σοσιαλισμου με δημοκρατια'' οχι υπερ της ΔτΠ που υπηρχε στην ΕΣΣΔ.

Τα Λαϊκά Μέτωπα, αφορούσαν συμμαχίες με όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις, προκειμένου να δημιουργηθεί ανάχωμα στη φασιστική λαίλαπα. Η κορωνίδα υποτίθεται στην λαϊκομετωπική πολιτική του ΚΚΕ, ήταν το περίφημο σύμφωνο Σοφούλη-Σκλάβαινα, το οποίο άσχετα ότι δεν εφαρμόστηκε, καθιέρωσε το Κόμμα ως σοβαρό παίκτη στο αστικό πολιτικό παιχνίδι, στη συνείδηση των μαζών. Στην αντιδικτατορική εξέγερση των Χανίων το 1938, το μέτωπο αφορούσε πάλι τους κομμουνιστές και τους βενιζελικούς. Το ΕΑΜ το 1941, πρότεινε συνεργασίες ακόμα και με τους οπαδούς του Γεωργίου, κ.ο.κ.

Στην Ελλαδα εκεινης της εποχης δεν υπηρχε σοσιαλδημοκρατια οποτε η σ/δ αντικατασταθηκε μηχανιστικα απο τις δυναμεις του βενιζελισμου και μετεπειτα του κεντρου.

Τα πιο γνωστα ΛΜ, το ισπανικο και το γαλλικο ηταν συμμαχιες ΚΚ με σοσιαλιστες. Σε πολλες ΛΔ το ΛΜ περιελαμβανε λιγο πολυ ολους εκτος απο τους ναζι, αλλα εκει μιλαμε για τελειως διαφορετικες συνθηκες καθως τα μη κομμουνιστικα κομματα αναγκαστηκαν να μπουν στα χαρτια σε κοινο μετωπο με τους κομμουνιστες (υπο την ηγεσια των δευτερων προφανως).

[Ραν ταν πλαν]

Ο ευρωκομμουνισμος γεννηθηκε μετα την εισβολη στην Τσεχοσλοβακια και την καταδικη της απο τα ΚΚ Ισπανιας, Ιταλιας και Γαλλιας καθως και απο την ΛΔ Ρουμανιας. Ετσι εξηγειται και η αγαπη που ειχε στον Τσαουσεσκου το ''Εσωτερικου''.

Ο ευρωκομμουνισμος καταδικαζε εν γενει την ΕΣΣΔ ως δικτατορικο καθεστως και ηταν υπερ του ''σοσιαλισμου με ανθρωπινο προσωπο'' και της πολυκομματικης δημοκρατιας.

Ολα τα παραπανω δε συνιστουν συνεχεια με τον σταλινισμο, αλλα ρηξη με αυτον. Το μονο κοινο στοιχειο μεταξυ ε/κ και ''σταλινισμου'' ειναι η πολιτικη συμμαχιων που πηρε πιο ευρεια μορφη στον ε/κ και τελειως αλλη λογικη. Επισης τα ΛΜ αφορουσαν συμμαχιες με τους σοσιαλιστες, ενω ο ε/κ ηταν υπερ των συμμαχιων ακομα και με δεξιους.

Η στρατηγικη της ΝΔ που υιοθετησε το ΚΚΕ στα τελη της χουντας δεν ειναι νηπιακη μορφη του ευρωκομμουνισμου. Ειχε ηδη προηγηθει η γεννηση του ε/κ τοσο στην Ευρωπη οσο και στην Ελλαδα με τη διασπαση του '68.

Εισαι ο πρωτος που ακουω να συνδεει Σταλιν και ευρωκομμουνισμο. Αυτη τη συνδεση ουτε οι οπαδοι του Σταλιν την κανουν ουτε οι ε/κ. Οι δευτεροι θαυμαζουν τον Μπερλινγκουερ, τους αντιφρονουντες στις ΛΔ που μιλουσαν για ''δημοκρατικο σοσιαλισμο'' και τον Πουλαντζα ενω απεχθανονται οτιδηποτε εχει σχεση με ΕΣΣΔ και Σταλιν.

Ο ευρωκομμουνισμός γεννήθηκε μέσα από τη σύγκρουση του Τίτο με τον Στάλιν. Έδωσε την ευκαιρία να αναδειχθεί την επόμενη τριακονταπενταετία το ''νέο κύμα'' της ελεύθερης από τον ''σταλινικό δογματισμό'' μαρξιστικής σκέψης , των λαϊκών μετώπων συνδιαχείρισης της αστικής εξουσίας, της αυτοδιαχείρισης και των ''εθνικών δρόμων'' προς το σοσιαλισμό.
Το αποτέλεσμα όλου αυτού του οργασμού παραγωγής νέας ιδεολογίας των νεομαρξιστών, αντικατοπτρίζεται στην σημερινή πλήρη αφομοίωση και ταύτιση όλων των ευρωκομμουνιστικών κομμάτων με το σύστημα το οποίο θα ανέτρεπαν, έστω και με δημοκρατικές διαδικασίες, ακολουθώντας το καθένα ξεχωριστά το δικό του αδέσμευτο εθνικό δρόμο προς το σοσιαλισμό.

[Ραν ταν πλαν]

Τα Λαϊκά Μέτωπα, αφορούσαν συμμαχίες με όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις, προκειμένου να δημιουργηθεί ανάχωμα στη φασιστική λαίλαπα.

Σε αντίθεση με την μεταπολεμική νεομαρξιστική αντίληψη περί λαϊκών μετώπων που στόχευαν στην συνδιαχείριση της αστικής εξουσίας και όχι στην ανατροπή της. Έχουν μια μικρή αλλά ουσιώδη διαφορά μεταξύ τους αυτές οι δύο αντιλήψεις περί πολιτικών συμμαχιών.

[Υπερκουλτουριάρης]

Ο ΝΖ δεν ξερω να εχει σχεση με αυτα. Δεν εχω ακουσει ποτε να τον κατηγορουσε το παλιο ΚΚΕ ως ε/κ, ουτε οι ιδιοι οι ελληνες ε/κ κανουν μνεια σε αυτον ως προδρομο τους.

Ηταν γιατί οι ευρω, Πανος Δημητριου και σια σταυρωσαν προσωπικάν τον Ζ. και τους οπαδούς του, οπότε έκαναν το παγωνι. Πάντως σε Βλασια και Γούσια, μια χαρα προτειναν να γινουν μέλη του ΚΚΕ εσ.
Διαβασε το βιβλίο του Συνασπισμένου Τσεκερη https://www.politeianet.gr/books/978960 ... ios-239645 Αν μένεις θεσσαλονίκη στο δανείζω κι όλας.
Επίσης την μπροσούρα του Ζαχαριαδη(1962) που κάνει θετικές αναφορες στην στρατηγική του ΙΚΚ http://www.protoporia.gr/i-paranomi-mpr ... 15057.html
Αλλά και τα τελευταια του κειμενα( από την άλλη πλευρα) που κάνει αναφορες σε ΓΚΚ και ε/κ. Είναι επιφυλακτικός, αλλά εμφανώς δεν συμφωνεί με την καταδικη τους, ούτε τους θεωρεί προδότες

[Ραν ταν πλαν]

Εγώ του προτείνω το βιβλίο του Φρέντυ Γερμανού για το Ζαχαριάδη.
Και κάποιες παλιές εκπομπές του Κούλογλου, όπου όλοι οι φουκαράδες αποστάτες και όλα τα ναυάγια της ταξικής πάλης είδαν το φως το αληθινό μετά το συμβιβασμό τους.
Όπως ο Πάνος Δημητρίου που υπονόμευε το κόμμα του και κατηγορούσε το ΚΚΕ ως εξαρτημένο από το ΚΚΣΕ και που δε μας εξήγησε ποτέ γιατί ο ίδιος, και οι υπόλοιποι της φάρας του των ανανεωτών, ζήτησαν την παρέμβαση του ΚΚΣΕ και άλλων έξι ΚΚ για να γίνει η 6η Ολομέλεια της ΚΕ (1956) και να καθαιρεθεί ο Ζαχαριάδης.
Θα του πρότεινα επίσης και το «Ποια αριστερά;» του Λεωνίδα Κύρκου και ειδικά από τη σελίδα 56 και μετά όπου ο Κύρκος μιλάει για τον Τίτο, τον Τολιάτι, τον Ζαχαριάδη.

[Λαχουρένιος]

Ηταν γιατί οι ευρω, Πανος Δημητριου και σια σταυρωσαν προσωπικάν τον Ζ. και τους οπαδούς του, οπότε έκαναν το παγωνι. Πάντως σε Βλασια και Γούσια, μια χαρα προτειναν να γινουν μέλη του ΚΚΕ εσ.
Διαβασε το βιβλίο του Συνασπισμένου Τσεκερη https://www.politeianet.gr/books/978960 ... ios-239645 Αν μένεις θεσσαλονίκη στο δανείζω κι όλας.
Επίσης την μπροσούρα του Ζαχαριαδη(1962) που κάνει θετικές αναφορες στην στρατηγική του ΙΚΚ http://www.protoporia.gr/i-paranomi-mpr ... 15057.html
Αλλά και τα τελευταια του κειμενα( από την άλλη πλευρα) που κάνει αναφορες σε ΓΚΚ και ε/κ. Είναι επιφυλακτικός, αλλά εμφανώς δεν συμφωνεί με την καταδικη τους, ούτε τους θεωρεί προδότες

Οταν μου γραφες οτι ο ΝΖ μιλησε υπερ του ε/κ, γκουγκλαρα να βρω κατι σχετικο και μου βγαλε συνεντευξη του Τσεκερη. Πρεπει να ναι απο τους λιγους που μιλανε για αυτην την συνδεση παντως.

Την μπροσουρα την βρηκα μολις σε ηλεκτρονικη μορφη. Ειναι μικρο, θα το διαβασω εντος της βδομαδας και θα επανελθω.

Αν μένεις θεσσαλονίκη στο δανείζω κι όλας

Ειμαι χαμουτζης αλλα σε ευχαριστω για την ωραια χειρονομια. Να σαι καλα μαν