Χαμένος έγραψε:Τλαξκαλτέκος έγραψε:Δικά μας παιδιά οι Αρβανίτες μας.Γλωσσικοί απόγονοι των αρχαίων Θρακών με τους οποίους συνδεόμαστε από αρχαιοτάτων χρόνων ( Ορφέας, Εύμολπος, Θουκυ κ.λπ. ). Ο Τζάνες Κορωναίος ( 16ος αι. ) έγραφε για τον Μερκούρη Μπούα :
Λοιπόν Ελλήνων εκλογή, περίφραγμα Αλβάνων,
Εις πάν γε πράγμα όμοιε των στρατηγών Ρωμάνων,
Και περιττέ εις την ανδρειάν παρά τον Αχιλλέα,
Φρόνιμε δέ και ξακουστέ παρά τον Οδυσσέα,
Ένας Βενετσιάνος λόγιος του 16ου/ύστερης Αναγέννησης, έγραψε ένα αναχρονιστικό στιχάκι για έναν Αλβανό μισθοφόρο και έγιναν οι Αλβανοί ΕΛς;
Δεν έγιναν έτσι. Έλληνες έγιναν οι Αρβανίτες μας ( όχι όλοι οι Αλβανοί ) μέσω του συγχρωτισμού τους με τους Ρωμιούς γείτονές τους. Κλασσικό παράδειγμα οι Σουλιώτες που διαχωρίστηκαν από άλλους αλβανοφώνους.
Ο Τζαβέλας στέλνει επιστολή στους Αλβανούς να παραδοθούν . Αρνούνται και ανταπαντούν.
Επιστολή που έστειλε στον Κίτσο Τζαβέλα ο Τουρκαλβανός δερβέναγας Κραβάρων Αχμέτ Νεπρεβιστάνη:
Αγαπητέ μοι Κίτζο Τζαβέλα,το γράμμα σου έλαβα τα γραφόμενα σου καλώς εκατάλαβα.Τζαβέλα, ήξευρε ότι απο τον καιρόν οπού έβαλα το ντουφέκι εις τον ώμον στοχάζομαι τον εαυτόν μου τω όντι δια βασιλέα και τα εδικά σου τα ελληνοκορομπλίσματα να τα ειπείς εκεί οπου περνάνε ειδέ εις εμένα μένουν άκαιρα ορφανέ. Οτι αν θελης να δείξης το ελληνικόν σου έρχεσαι εδώ και τότε θέλεις καταλάβει δυστυχισμένε εκείνους οπου τρώγουν τα ψημένα κάστανα. Ορέ Κίτζο Τζαβέλα το να μου λέγεις οτι η υψηλή πόρτα της Ρωσσίας πολεμά εις τα κάστρα της Πόλεως,και τον βασιλέα μας έχουν κλεισμένον εις το ουτζκαλεση,το γνωρίζω καημένε, ότι μ’αυτά σας γελούν οι Φράγκοι, και σας στέλνουν εδώθε δια να σας σκοτώνωμεν σαν τα σκυλιά, και έχομεν ελπίδα εις τον Θεόν, οπου ο πολυχρονεμένος βασιλέας μας την υψηλήν πόρταν της Ρωσσίας σας θέλει την χαμηλώσει. Τζαβέλα περισσότερα δεν σου γράφω και θεόθεν υγείαν.
Τη 8 76ρ/ 1828, Λομπότινα
Ο του Κραβάρου ντερβέναγας Αχμέτ Νεπρεβιστάνης
Υ.Γ.
Λέγεις ότι είναι τόπος Ελληνικός, ήξευρε ότι εγώ όπου έχυσα τόσον αίμα ως καθώς λέγεις άλλον τόσον θέλεις χύσει και εσύ και τότε θα φας Κράβαρα και Λοιδορίκι, πλην μη στέλνεις και μαζώνεις καρβουναραίους ότι αυτοί δια κάρβουνα ηξεύρουν και όχι δια ντουφέκι, πολλά λόγια δεν σου λέω σύρε από κει όπου ήλθες ορφανέ, ότι σας λυπούμαι όπου εμείνατε τρείς Σουλιώτες και θα χαθήτε όλοι.
Και δια τόπον ελληνικόν όπου τον λέγεις εδώ, τόπος είμαι εγώ και νησάλα θέλεις με γνωρίσεις ογλίγορα. Μωρέ Κίτζο εγώ σε ηξεύρω Αρβανίτην ωσάν εμένα, εσύ που στον διάβολον τα έμαθες αυτά τα ελληνικά και εγώ δεν τα ηξεύρω;
Θα 'χε διαβάσει το ελληνοαλβανικό λεξικό του Μπότσαρη .
Χαμένος έγραψε:Σε 1000 χρόνια ιστορίας, με το λιανοντούφεκο κυνηγάς τις αναφορές
Απ' την στιγμή που υιοθετήθηκε το Ρωμαίος, αυτό είναι και το συχνότερο. Υπάρχει και το Γραικός και το Έλληνας. Το τελευταίο σημαίνει τον ειδωλολάτρη , τον Ελλαδίτη και απ'τον 11ο αι. μ.Χ. και μετά όλους τους Βυζαντινούς. Ας πούμε στο συγκεκριμένο παράδειγμα παραπάνω το "Έλληνες" μπορεί να μην είναι εθνοτικό σαν το Ρωμαίοι, αλλά γεωγραφικό. Δηλαδή "Θεέ προστάτευε τους Ελλαδικούς/Ελλαδίτες/κατοίκους Στερεάς και Πελ/σου" .

Γλωσσικοί απόγονοι των αρχαίων Θρακών με τους οποίους συνδεόμαστε από αρχαιοτάτων χρόνων ( Ορφέας, Εύμολπος, Θουκυ κ.λπ. ). Ο Τζάνες Κορωναίος ( 16ος αι. ) έγραφε για τον Μερκούρη Μπούα : 





