Διάδοχος Θεότροπος έγραψε:pluton έγραψε:Συγνώμη απ αυτό τι βγαίνει ότι είχε περισσότερες απώλειες ο ΕΣ; Ρε πάτε καλά;
Εσύ μάλλον δεν πας καλά, κανείς δεν ισχυρίζεται αυτό που κατάλαβες.
Αυτό που συνάδει κανείς απο τα νούμερα είναι ότι πρώτα απ όλα το ΓΕΣ φουσκώνει τις απώλειες του ΔΣΕ. Έπειτα ότι ο ΔΣΕ παραπροκάλεσε απώλειες στον Βασιλικό Αποικιοκρατικό Στρατό για ένα ρεμάλ ασκέρ χαμηλού ηθικού φουλ στα πιτσιρίκια. Η αφήγησή σου δεν κολλάει με τα νούμερα. Ο ΔΣΕ μάλλον θα πρέπει να ήταν και καλά εκπαιδευμένος και με πολύ υψηλό ηθικό.
Το αν κέρδισαν κάποια σημαντική μάχη ή όχι δεν έχει σημασία, όταν μιλάμε για έναν στρατό στο 1/10 του μεγέθους του ΒΑΣ και με αστείους συγκριτικά πόρους. Για λαστ-σταντ επρόκειτο.
Δεν τα λέω εγώ αυτά, τα λένε υψηλόβαθμα στελέχη μεγάλων μονάδων του ΔΣΕ και μέλη της ΚΕ και του ΠΓ του ΚΚΕ.
Αν ο ΕΣ ήταν "Βασιλικός Αποικιοκρατικός Στρατός" ο ΔΣΕ πως θα έπρεπε να ονομαστεί; Ας κάνω μια προσπάθεια "Κομμουνιστικός Στρατός Εξάσκησης Σοβιετικής Πολιτικής".
Αγαπητέ μου ρεμάλ ασκέρ χαμηλού ηθικού φουλ στα πιτσιρίκια είναι κάτι που οι ίδιος ο υπουργός στρατιωτικών της ΠΔΚ μας περιγράφει. πχ γράφει ο «υπουργός» στρατιωτικών Δημήτριος Βλαντάς της «προσωρινής Κυβέρνησης Παρτσαλίδη». :
17-3-48
Επιθεώρησα τρεις λόχους του 503ου τάγματος της 14ης ταξιαρχίας και την οχύρωση του τομέα τους και μίλησα με τους μαχητές και τα στελέχη αυτών των λόχων. Και συνεδρίασα τον πυρήνα του επιτελείου της 14ης ταξιαρχίας.
Η σημερινή μέρα είναι πολύ διδαχτική. Κουβέντιασα με τους αντάρτες. Τους έθεσα τρία ερωτήματα: Πρώτο: «Θα τη βρέξουμε στους φασίστες είτε θα μας τη βρέξουν;». Πολλοί απαντούσαν αυθόρμητα, έντονα: «Θα τους τη βρέξουμε γερά»· άλλοι απαντούσαν ψόφια. Και σε μερικές μονάδες, αντί γι' απάντηση, με κοίταζαν στα μάτια χωρίς να μιλούν, αλλά στα δικά τους έβλεπα πως η επιθυμία τους ήταν να μην έχουν παρτίδες ούτε μ' εμάς ούτε με τους φασίστες. Δεύτερο: «Γιατί φτιάνετε τα οχυρά;» Σχεδόν όλοι κι αυθόρμητα απαντούσαν: «Να σώσουμε τη ζωή μας». Καθόλου μαχητική απάντηση. Τρίτο: «Λέμε να σκοτώνουμε τους αντιπάλους. Σκεφτήκατε όμως πως είναι ξυπόλητοι σαν κι εμάς αυτοί που λέμε πως πρέπει να σκοτώνουμε;». Ελάχιστοι απάντησαν σωστά. Οι πολλοί είπαν: «Αν δεν τους σκοτώσουμε, θα μας σκοτώσουν». Αρκετοί δεν απαντούσαν. Μα ένας είπε αυτό που σκέφτονταν αρκετοί: «Εγώ δυσκολεύομαι να ρίξω ίσια, γιατί απέναντι είναι αδέρφια μας». Συμπέρασμα: Δεν φυσάει επαναστατικός αγέρας στην πλειοψηφία των ανδρών της 14ης ταξιαρχίας. Η πολιτική δουλειά σ' αυτή την ταξιαρχία είναι πολύ αδύνατη.
Η επιστολή του Μάρκου στον Ζαχαριάδη, το 1948 αναφέρει:
«Σύντροφε,
Ως αρχηγός του Ελληνικού Δημοκρατικού Στρατού, είμαι υποχρεωμένος να σας επαναλάβω εγγράφως τα όσα σας εξέθεσα προφορικώς προ της αναχωρήσεώς σας διά Μόσχαν,....................
....Διά τον λόγον τούτον υπεγράψαμεν σειρά συμφωνιών με τας Κυβερνήσεις των άνω χωρών, βάσει των οποίων ελάβαμεν νέαν βοήθειαν, νέα κέντρα εκπαιδεύσεως δι’ επί πλέον άνδρας, τους οποίους έπρεπε να κινητοποιήσωμεν διά τον Δημοκρατικόν Στρατόν,
τους μέν διά της βίας, τους δέ εθελοντικώς...........».
Και ο ίδιος αναφέρει ότι η εθελοντική κατάταξη στον ΔΣΕ δεν αποτελούσε ούτε το 10% των νεοεισερχομένων στο αντάρτικο το 1947. Από ένα σημείο και μετά, όμως, οι αντάρτες δεν έβρισκαν άνδρες και εφήβους στα χωριά να στρατολογήσουν και έπαιρναν
με το ζόρι ακόμη και γυναίκες και έφηβες. Με την πάροδο του χρόνου ο αριθμός των γυναικών ανταρτισσών αυξήθηκε δραματικά.
Την άνοιξη του 1949 οι γυναίκες αποτελούσαν το 30% των μάχιμων και το 70% των βοηθητικών στις μονάδες του ΔΣΕ... Και μιλάμε για Επαναστατικό στρατό.
Ο παρακάτω κατάλογος
οδηγιών προς στρατολογητές είναι χαρακτηριστικός:
«1. Να ψάχνουμε καλά μία μία γωνιές, κάμαρες, αποθήκες, αποχωρητήρια, κρυψώνες, καταφύγια.
2. Να μην ξεγελιώμαστε από κεράσματα και ξεχνάμε το καθήκον της στρατολογίας δίνοντας καιρό
να κρύψουν τα παιδιά τους.
3. Να χρησιμοποιούμε πονηρίες π.χ. θα γκρεμίσουμε το σπίτι γιατί είναι ανάγκη για τη μάχη.
4. Η στρατολογία θα γίνεται θαρρετά κατά τη διάρκεια της μάχης.
5. Να προετοιμασθούμε ποιες μαχήτριες θα δώσουμε για συνεργεία στρατολογίας.
6. Να τους προετοιμάσουμε
τι να πουν στις μάνες όταν κλαίνε για να τους δώσουν τα κορίτσια τους μ' εμπιστοσύνη.
7. Να μην κάνουμε πλιάτσικο.
8.
Να είμαστε χτενισμένες, πλυμένες, περιποιημένες όταν πάμε για στρατολογία».
Από τα στοιχεία, πάντως, υπολογίζουμε πως το 1949
ένας στους πέντε μαχητές του ΔΣΕ ήταν σίγουρα 18 ετών και κάτω.
Στον κομματικό Τύπο το θέμα παρουσιαζόταν ωραιοποιημένα. Άρθρα όπως αυτό για την
15χρονη Αλίκη που υπηρετούσε στην Πολιτοφυλακή «και η επιμονή της για τη δουλειά έχει κάνει σ' όλους εντύπωση» φρόντιζαν να εξιδανικεύουν την κατάσταση. Αναφορές στελεχών μιλούσαν για 15χρονα «παιδιά του Κόμματος» που είχαν μπει στον αγώνα και είχαν καιρό να δουν την οικογένειά τους. Ομως περισσότερο από ρομαντισμό η κατάσταση αποκάλυπτε μια ωμή στρατιωτική επιλογή.
Κάτω των 14 ετών
Σε στρατόπεδα της Ανατολικής Ευρώπης
συγκεντρώθηκαν παιδιά και έφηβοι προκειμένου να εκπαιδευτούν και να αποσταλούν στα μέτωπα του Γράμμου και του Βίτσι. Η απόφαση αυτή, που αναμφίβολα ήταν από τις πλέον σκληρές του πολέμου, πάρθηκε από την ηγεσία του ΚΚΕ σε πλήρη γνώση των Λαϊκών Δημοκρατιών που οργάνωσαν τα στρατόπεδα αυτά.
Από τα αρχεία του ΚΚΕ μαθαίνουμε πως στη Βουλγαρία,
στις αρχές του 1949, ο κομματικός υπεύθυνος διάλεξε 88 από τα 400 αγόρια του στρατοπέδου προκειμένου να τα στείλει στο βουνό να πολεμήσουν. Τα περισσότερα από τα παιδιά που εστάλησαν
ήταν κάτω των 14 ετών. Ήταν τόσο καχεκτικά ώστε προκλήθηκε η αντίδραση ακόμη και της κομματικής ηγεσίας, η οποία εκτός του ότι έκρινε τα παιδιά ακατάλληλα να πολεμήσουν θεώρησε πως
«ο ερχομός τους μας δημιουργεί μεγάλα ζητήματα». Στην Τσεχοσλοβακία εκατοντάδες Έλληνες έφηβοι ηλικίας 16 έως 18 ετών συγκεντρώθηκαν σε στρατόπεδο της Μπρατισλάβα την άνοιξη του 1949 προκειμένου να σταλούν στην Ελλάδα. Το σχέδιο τελικά δεν υλοποιήθηκε «λόγω των εξελίξεων στη Γιουγκοσλαβία». Εντέλει, από γιουγκοσλαβικές και πολωνικές πηγές υπολογίζεται πως περίπου 2.000 παιδιά στάλθηκαν στα μέτωπα του εμφυλίου εκπαιδευμένα σε αυτά τα στρατόπεδα.
Άγνωστος ο συνολικός αριθμός των θυμάτων
Πόσα από τα παιδιά αυτά σκοτώθηκαν, τραυματίστηκαν ή συνελήφθησαν με το όπλο στο χέρι και στάλθηκαν φυλακή ή εξορία δεν γνωρίζουμε. Επίσης δεν γνωρίζουμε πόσα από τα μεταφερόμενα στις ανατολικές χώρες παιδιά
χάθηκαν στον δρόμο, πεθαίνοντας από τις κακουχίες, το κρύο ή τους βομβαρδισμούς. Από γραπτές μαρτυρίες γνωρίζουμε πως πολέμησαν και σκοτώθηκαν μικρά παιδιά στο βουνό, ενώ άλλα τα έπιασε ο στρατός με το όπλο στο χέρι.
Στα αρχεία του Διεθνούς Ερυθρού Σταυρού έχει εντοπιστεί πως υπήρχε ένας αξιομνημόνευτος αριθμός κρατουμένων ανηλίκων σε στρατόπεδα και φυλακές. Δεν υπάρχει αμφιβολία πως
ένας αριθμός από αυτούς τους ανήλικους κρατουμένους είχαν συλληφθεί ως αντάρτες.
ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Τελειώνουμε σήμερα ότι δεν κατάφερε να ολοκληρώσει το ΕΑΜ. Είναι δική μας επιλογή οι Πρέσπες».