ιαννισ έγραψε:denplirono έγραψε:Το μακεδονικο ζητημα ειναι απλο.
Ξεκιναει με το " Η μακεδονια ειναι μια"
και τελειωνει με το "και ειναι ελληνικη"
ολα τα αλλα ειναι κομμουνιστικες προπαγανδες
Μάθημα 1ον
Να σού μάθω -διότι προφανώς αγνοείς- ότι μέχρι τα μέσα του 19ου για το νεοελληνικό/ρωμαίικο κράτος η αρχαία Μακεδονία δεν ήταν τμήμα αλλά εχθρός του ελληνισμού. Τι έλεγε λοιπόν η κρατική διανόηση και παραγωγός ιδεολογίας για το θέμα;
(1794), ο γραμματέας των Φαναριωτών Ηγεμόνων και μετέπειτα διερμηνέας στο Υπουργείο Εξωτερικών της Γαλλίας Παναγιώτης Κορδικάς:
«Η δύστυχη Ελλάς (...) άρχισεν ολίγον κατ’ ολίγον να χάνει μαζί με τήν ένδοξόν της ελευθερίαν (...) και (...) την παλαιάν εκείνην της γλώσσης ευγένειαν αι αλλεπάλληλοι έφοδοι οπού κατά καιρούς εδοκίμασεν από διάφορα έθνη, πότε Μακεδόνων, πότε Ρωμαίων, και ενίοτε Γότθων κ.λπ.»
(1803), ο Αδαμάντιος Κοραής:
«είναι πολύ περισσότερο ένοχοι αυτοί που πρώτοι ανάμεσα στους Έλληνες αφέθηκαν να διαφθαρούν από το χρυσάφι των Μακεδόνων»
(1808), ο Φαναριώτης λόγιος Αθανάσιος Χριστόπουλος:
«Ο Φίλιππος και ο υιός του Αλέξανδρος (...) εκαταδάμασαν επί τέλους όλην την Ελλάδα και την υπέταξαν εις το Μακεδονικόν κράτος»
(1811), ο δε Κοζανίτης γιατρός και λόγιος Μιχαήλ Περδικάρης:
«Το Γένος των Ελλήνων, ω φίλτατε αναγνώστα (...) αφού κατ’ αρχάς αυτό επολιτεύθη δι’ αιώνων καθ’ εαυτό, αυτοδέσποτον και αυεξούσιον, υπετάγη, πρώτον μεν εις τον Μέγα Αλέξανδρον, ύστερον δε εις Ρωμαίους»
(1818), ο σημαντικός εκπρόσωπος του Νεοελληνικού Διαφωτισμού Γρηγόριος Σαράφης:
«Οι Αθηναίοι και οι Λακεδαιμόνιοι, επειδή εσκανδαλίσθησαν μεταξύ των, διήρεσαν την Ελλάδα εις δύο μέρη και αφού 27 ολόκληρους χρόνους επολέμησαν μεταξύ των νικώντες και νικώμενοι, τοσούτον αδυνατούσαν ώστε κατεδουλώθησαν πρώτον μεν υπό των Μακεδόνων, έπειτα δε υπό των Ρωμαίων (...) κατασταθέντες δούλοι»
(1819), ο εκδότης του περιοδικού Μέλισσα (είτε ο Σπυρ. Κονδός, είτε ο Κων. Νικολόπουλος):
«Τι συνέβη μετά ταύτα; [εννοεί τη διχόνοια των Ελλήνων] Οι Μακεδόνες κατεδούλωσαν την πατρίδα του Μιλτιάδου. Τι έπειτα; Οι Ρωμαίοι την κατεσπάραξαν. Τί τελευταίον; Αλλ’ η χειρ μου τρέμει και ο κάλαμος πίπτει»
(1819), σε φυλλάδιο επαναστατικού περιεχομένου που κυκλοφόρησε ανώνυμα με τίτλο Στοχασμοί του Κρίτωνος:
«Όλην του την αρετήν του [σ.σ. του έθνους] αφαίρεσεν η δουλεία. Ιδού η ζωγραφία μας, αφ’ ότου μας επάτησεν ο Φίλιππος, εώς εις το έτος 1453. Αλλάξαμεν δεσπότας διαφόρους, άλαλοι και ανόητοι»
(1823), σε μια ανώνυμη επιστολή με έντονο πατριωτικό περιεχόμενο, που κυκλοφόρησε έξω από τις επαναστατημένες περιοχές:
«Το γένος μας αφού εξέπεσε, υπεδουλώθη εις τον ζυγόν των Μακεδόνων, Ρωμαίων, και εν εσχάτοις εις τον παρόντα βαρύν ζυγόν»
(1824), ο Κοραής:
«Οι Μακεδόνες (...) επροχωρούσαν καθημέραν εις την κατάλυσιν της ελευθερίας [της Ελλάδας] και δουλωμένοι εις τους Μακεδόνας (...) Μετά την Μακεδονικήν δεσποτείαν έπεσαν υποκάτω εις των Ρωμαίων την εξουσίαν και τέλος στους Τούρκους»
(1836), ο νομικός Αλέξανδρος Σούτσος:
«...τας προγονικάς εκείνας διχονοίας, αίτινες καταστήσασαι αυτήν έρμαιον της Μακεδονίας και Ρώμης κατέλυσαν την ανεξαρτησίαν της»
(1837), στα εγκαίνια του Πανεπιστημίου Αθηνών, ο πρύτανης και οι σχολάρχες (κάτι αντίστοιχο με τους σημερινούς κοσμήτορες) θα εκφωνήσουν λόγους. Σε δύο από αυτούς, γίνεται ρήτη αναφορά σε «κατακτητές Μακεδόνες», ενώ σε έναν τρίτο παρατηρούμε μια αμφίθυμη στάση απέναντι στον βασιλιά Αλέξανδρο.
(1839), ο Γεώργιος Κοζάκης-Τυπάλδος, στο Φιλοσοφικόν δοκίμιον περί της προόδου και της πτώσεως της παλαιάς Ελλάδος:
«Η δε Ελλάς στερηθείσα άπαξ της ελευθερίας της, έγινεν πρώτον μεν επαρχία Μακεδονική, ύστερον δε Ρωμαϊκή, Γραικορωμαϊκή»
(1841), ο πρόεδρος της Εν Αθήναις Αρχαιολογικής Εταιρείας Ιάκωβος Ρίζος Νερουλός, ο οποίος σε λόγο του στην Ακρόπολη το 1841 θα αναφέρει πως ο Φίλιππος στη μάχη της Χαιρώνειας όχι μόνο κατέστησε τους Έλληνες δούλους, αλλά και
«έπραξεν άλλο της νίκης εκείνης ολεθριώτερον, εγέννησε τον Αλέξανδρον!»
.gif "Laughing")
