Η Εύα παραπονέθηκε στην ομάδα ότι την ενοχλεί και θέλει να έχουν σεξουαλικές σχέσεις, της δόθηκαν σχετικές εντολές αποτροπής των ορέξεων του ξαναμένου επαναστάτη.... κάποια στιγμή ένας σύντροφος από την Πάτρα τους έπιασε σε μια πολύ ενδιαφέρουσα στάση (την Εύα και τον γυαλάκια) σε καμιά 200 μέτρα από το σπίτι τα ξημερώματα .... Ο Πατρινιός ήθελε να τους δέση και να τους σύρει δεμένους στο σπίτι και καταλήγει ... "η Εύα δεν το αρνήθηκε... βρήκε και αυτή το μέρος, μεσόκοπη γυναίκα και κουτσή να πιάσει φίλο. Μας υποσχέθηκε ότι δεν θα το ξανακάνει. Ο Θεός και η ψυχή της. Υποσχέσεις ανεκπλήρωτες... Ευτυχώς ... δεν είχαμε γεννητούρια".
Σελ 91-92 του ανωτέρω βιβλίου

Εμένα πέρα από το γεγονός που δείχνει τις συνθήκες ζωής των εξόριστων, μου έκανε εντύπωση η φαλλοκρατική άποψη των "επαναστατών"... ευθύνες ζήτησαν από την Εύα και όχι από τον γυαλάκια.
Αναρωτιέμαι τόσες φωτογραφίες εξόριστοι της δεκαετίας του 30, της περιόδου 1946-1949 και μετά, της περιόδου της Χούντας πάντα χαμόγελα και γέλια και αισιοδοξία και ευδαιμονία και ικανοποίηση, δεν είναι παράξενο που είναι η κακοπάθεια, που είναι η καταπίεση και το μπούλινγκ είναι αυτά πράγματα που κρύβονται;
Έβλεπα πόντιους εκτοπισμένους στο Καζακστάν δεν χαμογελούσε κανένας, όλοι ήταν τρομαγμένοι και ταλαιπωρημένοι ... Μήπως θέλετε να σας βάλω φωτογραφίες τους, να δείτε την διαφορά;

.gif)
