Τλαξκαλτέκος έγραψε:Ραν ταν πλαν έγραψε:
Κάθε θέση που έχει πάρει το ΚΚΕ στο ζήτημα του μακεδονικού ήταν σωστή, εκτός από αυτή του 3ου συνεδρίου του ΣΕΚΕ(Κ) την οποία και αναγνώρισε ως λανθασμένη, και ανταποκρινόταν στις εκάστοτε ιστορικές συνθήκες.
Άλλη θέση υποχρεώνεται να έχει σε συνθήκες κοινού αγώνα για το σοσιαλισμό και την αυτοδιάθεση, στη βάση του προλεταριακού διεθνισμού, με το σλαβομακεδονικό λαό και άλλη όταν στις τάξεις αυτού του λαού, όπως συμβαίνει σήμερα, κυριαρχεί ο αστικός εθνικισμός.
Και σε κάθε ιστορική περίοδο το ΚΚΕ ήταν αντίθετο και χτύπησε με κάθε τρόπο κάθε εκδήλωση εθνικισμού που εκδηλώθηκε από τους σλαβομακεδόνες στις τάξεις του ΕΛΑΣ ή του Δ.Σ.
Μόνο ο Πλούτωνας, που είναι άσχετος με την ιστορία του ΚΚΕ και δεν μπορεί να κατανοήσει τη λενινιστική διαλεκτική πάνω σε ζητήματα εθνοτήτων ανάλογα με την ιστορική περίοδο, δικαιολογείται να κάνει αυτού του είδους τους συσχετισμούς.
Πώς αναγνώρισε ως λανθασμένη μόνο την απόφαση του 1924 ; Αφού αναγνώρισε ως λανθασμένη και την απόφαση του '49 :
[/i]
Η 6η ολομέλεια του Οκτώβρη 1949 χαρακτήρισε λαθεμένη τη θέση για το μακεδονικό της 5ης ολομέλειας του Γενάρη του 1949.
Σε αυτό το διάστημα συνέβησαν γεγονότα που επηρεάζουν, κυρίως εσωκομματικά, την πορεία του κινήματος μέχρι σήμερα.
Σε ό,τι αφορά το μακεδονικό την εισήγηση στην 6η την έκανε ο Παρτσαλίδης, που μετά την ήττα βρισκόταν σε ευθεία αντιπαράθεση με το Ζαχαριάδη, και που είναι γνωστή η πορεία του μετά τη διαγραφή του το 1952 και την αποκατάσταση του το 1956 και ο νοών, και γνωρίζων την ιστορία του ΚΚΕ, νοείτω.
Πέρα από αυτό πολύ πριν την 5η ολομέλεια, αλλά και το ενδιάμεσο μεταξύ των ολομελειών διάστημα, κορυφώθηκε η υπονομευτική δράση των τιτικών αποσχιστικών Σλαβομακεδόνων πρακτόρων που στόχευαν στην πλήρη διάλυση του Δ.Σ. και καλούσαν τους Σμ να μην στρατολογούνται στις γραμμές του.
Οπότε η θέση που πήρε η 5η με εισήγηση του Ζαχαριάδη ανταποκρινόταν άριστα στη συγκεκριμένη περίοδο του αγώνα για να διατηρήσει το κόμμα την επιρροή του στις τάξεις των Σμ. ενώ η απόφαση της 6ης εμπεριέχει ιδιοτελή σκοπιμότητα άσχετα από το αν σήμερα για τακτικίστικους λόγους την κάνουμε σημαία.
Τλαξκαλτέκος έγραψε:
Η λενινιστική διαλεκτική προβλέπει την παραδοχή ύπαρξης μιάς εθνότητας ( μακεδονικός λαός σε αντιπαραβολή με τον ελληνικό λαό ) και έπειτα την εξαφάνισή της ;
...«μακεδονικής» εθνότητας. Τέτοια εθνότητα δεν υπήρξε ποτέ. Υπήρχαν στη Μακεδονία πληθυσμοί ελληνόφωνοι - ελληνικής καταγωγής, Σλαβόφωνοι - σλαβικής καταγωγής (Σέρβοι, Βούλγαροι, Σλάβοι γενικά), Σλαβόφωνοι ελληνικής καταγωγής (γραικομάνοι), Αρβανίτες, Βλάχοι (Ελληνοβλάχοι και Ρουμανοβλάχοι), Τούρκοι, Αρμένηδες και Εβραίοι, αλλά σε καμιά περίπτωση χωριστή «μακεδονική» εθνότητα. Δεν είναι σωστό όμως να δεχτούμε την ύπαρξη «μακεδονικής» εθνικής μειονότητας, για τους εξής λόγους:
Σύμφωνα με τη μαρξιστική αντίληψη «Εθνος είναι ιστορικά διαμορφωμένη σταθερή κοινότητα ανθρώπων, που εμφανίστηκε πάνω στη βάση της κοινότητας της γλώσσας, του εδάφους, της οικονομικής ζωής και της ψυχοσύνθεσης που εκδηλώνεται στην κοινότητα του πολιτισμού». Με βάση αυτήν την αντίληψη, δεν υπάρχει μακεδονικό έθνος (και αντίστοιχα ύπαρξη μακεδονικής εθνικής μειονότητας, ως κομμάτι αυτού του έθνους που έμεινε έξω από τα σύνορά του). Στο γεωγραφικό έδαφος της Μακεδονίας διασταυρώθηκαν πάρα πολλοί λαοί, γλώσσες και πολιτισμοί, που, για πολλούς αιώνες, έζησαν δίχως σύνορα και ανέπτυξαν μεταξύ τους πολύμορφες σχέσεις. Μετά την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού, η γεωγραφική Μακεδονία χωρίστηκε στα τρία και κάθε λαός ακολούθησε τον δικό του δρόμο ανάπτυξης. Οι τάσεις αυτές ενισχύθηκαν από τις γενικότερες εξελίξεις των τελευταίων 80 χρόνων. Μάλιστα, μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, οι λαοί έζησαν και σε διαφορετικό κοινωνικοοικονομικό σύστημα. Επομένως, είναι αντιεπιστημονικοί οι ισχυρισμοί για ύπαρξη «μακεδονικού» έθνους και, μάλιστα, από αρχαιοτάτων χρόνων. Το έθνος δεν δημιουργείται ούτε στο δουλοκτητικό σύστημα, ούτε στη φεουδαρχία. Είναι προϊόν κυρίως των καπιταλιστικών σχέσεων. Αλλά ούτε και όλοι οι Σλαβόφωνοι έχουν ταυτόσημη εθνική συνείδηση. Η γλώσσα, από μόνη της, δεν προσδιορίζει το έθνος, αν λείπουν και τα άλλα στοιχεία που προαναφέραμε (και, πριν απ' όλα, η κοινωνικοοικονομική βάση).
Η αλήθεια είναι ότι γίνεται μια συνειδητή προσπάθεια να διαμορφωθεί σ' ένα τμήμα των Σλαβόφωνων «μακεδονική» εθνική συνείδηση. Είναι μια προσπάθεια που συνειδητά επιδιώκει να δημιουργήσει προβλήματα, στο πλαίσιο της πολιτικής του «διαίρει και βασίλευε».
Ο συντάκτης του παραπάνω κειμένου είναι επιεικώς άσχετος έστω και αν το κείμενο του έχει την έγκριση της ΚΕ του ΚΚΕ που αν την έχει τότε και η σημερινή ΚΕ αποτελείται από άσχετους.
Πρώτο δεν ξέρει ότι άλλο η ''εθνότητα'' και άλλο το ''έθνος'' και δεύτερο ό,τι γράφει έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη λενιστική θέση για τα ζητήματα που αφορούν τις εθνότητες που μπορούσαν, στην πορεία της ιστορικής εξέλιξης, να μη συμπίπτουν με το όποιο ''εθνικό'' κράτος ούτε εδαφικά ούτε γλωσσικά ούτε συνειδησιακά.
Αν δεν ήταν άσχετος θα ήξερε ότι στη διαμόρφωση ενός έθνους συμμετέχουν πολλές εθνότητες και που μόνο μέσα από τη διαδικασία ανάπτυξης των κεφαλαιοκρατικών σχέσεων, των οικονομικών και πολιτιστικών δεσμών οι εθνότητες μετατρέπονται σε έθνη.
Οπότε η άποψη ''μακεδονική εθνότητα δεν υπήρξε ποτέ'' είναι εντελώς ανιστόρητη, αφού οι εθνότητες ήδη είχαν διαμορφωθεί από την δουλοκτητική εποχή και ολοκληρώθηκαν την περίοδο της φεουδαρχίας και αυτής της υπαρκτής από το μεσαίωνα εθνότητας τα συμφέροντα, όπως και όλων των άλλων εθνοτήτων που κατοικούσαν στην επικράτεια, υπεράσπιζε το ΚΚΕ.
.gif "Laughing")
