Ακρίδης Κατσαριδόπουλος έγραψε:Τλαξκαλτέκος έγραψε:
Στιγμιότυπο οθόνης 2021-05-07 141839.png
Αρβανιτόβλαχοι απ' την Δροσοπηγή Φλώρινας.
Η Δροσοπηγή (Μπελκαμενη) ήταν στην πλειοψηφία της αλβανοφωνη
Υπήρχαν και Βλάχοι.
Στη ∆ροσοπηγή της Φλώρινας, Βλάχοι και Αρβανίτες είχαν αποφασίσει ότι το «µέλλον των παιδιών ήταν εδώ µε την Ελλάδα», αφού «η Ρουµανία ήταν πολύ µακριά» και η «Αλβανία πολύ πίσω σε πολιτισµό και οικονοµικά». (71)
Ευρέως άρχισε να εξαπλώνεται η ελληνική από το 1913, όταν τα βουλγαρικά σχολεία, (72 ) όπως κι ένα αλβανικό στη ∆ροσοπηγή,(73) έκλεισαν.71. Κίτσος Γιαγγιώργος, Μπελκαµένη, χωριό του νοµού Φλώρινας, (Εκατό χρόνια ζωή),
∆ιογένης, Αθήνα 2000, σ. 78
72. Περδίκας Γιάννου, συνέντευξη το 2000
73. Γιαγγιώργος, Μπελκαµένη, ό.π., σ. 83
( Κατοχή )
Οι Αρβανίτες της ∆ροσοπηγής (Μπελκαµένης), του Λεχόβου και της Ελατιάς, αν και δέχτηκαν ποσότητες χρηµάτων από έναν Αλβανό βουλευτή ονόµατι Μπελκαµένη, που καταγόταν από το οµώνυµό του χωριό, περικυκλωµένοι από σλαβόφωνα χωριά, µε τα οποία δεν είχαν άριστες σχέσεις, δεν έδειχναν διάθεση να αποµακρυνθούν από το ελληνικό κράτος, το οποίο βεβαίως πάντα τους θεωρούσε πιστούς. Ήταν αρκετά επιφυλακτικοί οι οικοδόµοι κάτοικοί τους ώστε να εκτεθούν χάνοντας έτσι ένα µέρος της εργασιακής τους πελατείας. Άλλος ένας σηµαντικός παράγοντας επιλογής στρατοπέδων ήταν η ορεινή θέση των οικισµών, εξ αιτίας της οποίας ήταν ευάλωτοι στις δραστηριότητες κάθε ενόπλου που θα τους προσέγγιζε από τα µονοπάτια του Βιτσίου. Γνώριζαν οι κάτοικοι εκ πείρας ότι όσοι διαφέντευαν τα πεδινά ποτέ δεν εγκαθίδρυαν µόνιµα ενισχυµένα φυλάκια στα µεγάλα υψόµετρα χωρίς σοβαρούς λόγους. ∆εν υπήρχαν λοιπόν δρόµοι για να αναπτυχθεί σοβαρή ανθελληνική κίνηση στις αλλόφωνες κοινότητες της Φλώρινας και της Κοζάνης, επειδή η Ελληνική Πολιτεία από νωρίς προσέδωσε κύριο βάρος στην περιοχή επηρεάζοντας κατάλληλα και τους Γερµανούς αξιωµατικούς. Ευρέως διαδεδοµένη είναι η ενθύµηση ότι ο Γερµανός φρούραρχος Πτολεµαΐδας «Φριτς», λοχίας των SS, είχε προειδοποιήσει τους «Βούργαρους» της Εορδαίας ότι έπρεπε να προσέξουν τη στάση τους ως προς τους Έλληνες, διότι αργά ή γρήγορα οι Γερµανοί θα εγκατέλειπαν τη χώρα. Το λοχία αυτόν θεωρούσαν ορισµένοι πολιτικό µηχανικό, επειδή επέµενε σε διανοίξεις αντιπληµµυρικών έργων και την κατασκευή του υδραγωγείου. Στην πραγµατικότητα δεν είχε µεγάλη µόρφωση, αλλά διέθετε πρακτικό µυαλό και καλυτέρευε τον καθηµερινό βίο διαβλέποντας ότι οι αντιθέσεις ήταν ασύµφορες για όλους. Αν και η αλήθεια της ευρείας ενθύµησης δεν έχει διαπιστωθεί, απηχεί µεταξύ άλλων τη ρώµη του ελληνικού κράτους και τους δισταγµούς των Αλλοφώνων να εκτεθούν ενάντιοί του. ( Αθανάσιος Καλλιανιώτης ,
Οι πρόσφυγες στη δυτική Μακεδονία 1941 - 49 )