Λαχουρένιος έγραψε:Προέλλην έγραψε:
Στο Vacharvanite Euronate of Rum (εφεξής: VER) oι κάτοικοι ζούν αφιονισμένοι σε ένα φανταστικό παράλληλο σύμπαν, όπου ο Διγενής έπεσε απ τα @@ του Περικλή και του Λεωνίδα, και όπου οι Τουρκομάνοι και Σελτζούκοι μπήκαν μια νύχτα ξαφνικά μετά το Μανζικέρτ στην 100% αρχαιοελληνική Ανατολία και μας υποδούλωσαν 400 χρόνια, εμείς όμως είχαμε κρυφοσκολειό και τσούπ το 1821 ξεπετάχτηκαμε περήφανοι αρχαιΕΛ με τα επτά απιθανοσεκατομμύρια λέξεις που με 1 σεντ την μία ξοφλάμε το χρέο απο τα τσιφτετέλια στα μπουζούκια και τις μπάντες με τα GT.
Αναφερομαι στο Βυζαντιο. Ποτε δεν μου ηταν ελκυστικη αυτη η ιστορικη περιοδος και την εχω συνδεσει με μια κακομοιρια για μαρμαρωμενους βασιλιαδες, αγιες σοφιες και χαμενες πατριδες. Οταν ακουω για καπαδοκιες, μικρες ασιες και αλλες παρακμιακες περιοχες θελω να βγαλω τα ματια μου με πηρουνι.
Ξεχνάς τις περιόδους ακμής .
1
στίχοι ἐπιτάφιοι εἰς τὸν τάφον κυροῦ
Βασιλείου τοῦ Βουλγαροκτόνου καὶ βασιλέως. ἄλλοι μὲν ἄλλῃ τῶν πάλαι βασιλέων
αὑτοῖς προαφώρισαν εἰς ταφὴν τόπους,
5
ἐγὼ δὲ Βασίλειος, πορφύρας γόνος,
ἵστημι τύμβον ἐν τόπῳ γῆς Ἑβδόμου
καὶ σαββατίζω τῶν ἀμετρήτων πόνων
οὓς ἐν μάχαις ἔστεργον, οὓς ἐκαρτέρουν·
οὐ γάρ τις εἶδεν ἠρεμοῦν ἐμὸν δόρυ,
10
ἀφ’ οὗ βασιλεὺς οὐρανῶν κέκληκέ με
αὐτοκράτορα γῆς, μέγαν βασιλέα·
ἀλλ’ ἀγρυπνῶν ἅπαντα τὸν ζωῆς χρόνον
Ῥώμης τὰ τέκνα τῆς Νέας ἐρυόμην
ὁτὲ στρατεύων ἀνδρικῶς πρὸς ἑσπέραν,
15
ὁτὲ πρὸς αὐτοὺς τοὺς ὅρους τοὺς τῆς ἕω,
ἱστῶν τρόπαια πανταχοῦ γῆς μυρία·
καὶ μαρτυροῦσι τοῦτο Πέρσαι καὶ Σκύθαι,
σὺν οἷς Ἀβασγός, Ἰσμαήλ, Ἄραψ, Ἴβηρ·
καὶ νῦν ὁρῶν, ἄνθρωπε, τόνδε τὸν τάφον
20
εὐχαῖς ἀμείβου τὰς ἐμὰς στρατηγίας.
https://epigraphy.packhum.org/text/166142ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ
Ἄλλοι αὐτοκράτορες στὸ παρελθόν,
προηγουμένως καθόρισαν γιὰ τοὺς ἑαυτούς τους ἄλλα σημεῖα ταφῆς.
Ἀλλὰ ἐγώ, ὁ Βασίλειος, ὁ πορφυρογέννητος
ὅρισα τὸν τάφο μου στὸ Ἕβδομον,
καὶ αναπαύομαι ἀπὸ τοὺς ἀτελείωτους κόπους
ποὺ διέτρεξα κατὰ τοὺς πολέμους καὶ τοὺς ὁποίους ἄντεξα.
Γιατὶ κανεὶς δὲν εἶδε τὸ δόρυ μου νὰ ξεκουράζεται
ἀπὸ τότε ποὺ ὁ Θεὸς μὲ ἐπέλεξε
ὡς αὐτοκράτορα στὴ γῆ καὶ μέγα βασιλιά,
ἀλλὰ ἤμουν ἄγρυπνος καθ’ ὅλη τὴ ζωή μου
φυλάσσοντας τὰ τέκνα τῆς Νέας Ῥώμης,
ἐκστρατεύοντας γενναῖα πρὸς τὴ Δύση
καὶ στὰ σύνορα τῆς Ἀνατολῆς.
Καὶ μαρτυροῦν ὅλα αὐτὰ οἱ Πέρσες καὶ οἱ Σκύθες,
μαζὶ μ’ αὐτοὺς καὶ οἱ Ἀβασγοί, οἱ Ἰσμαηλίτες, οἱ Ἄραβες, οἱ Ἴβηρες.
Τώρα πιά, ἄνθρωπε, κοιτώντας αὐτὸν τὸν τάφο,
ἀντάμειψέ με μὲ προσευχὲς γιὰ τὶς ἐκστρατεῖες μου
https://chronographiae.wordpress.com/20 ... σιλειοσ-β-†15-δεκεμβρίου-1025-ἕνα-ποίημ/
