Δερβενάκια και Βούλγαροι

[Τλαξκαλτέκος]

...οπλαρχηγός από το Μελένοικο, ο Ιβάν Αναστάσωφ, που έφερε το (εκ πρώτης όψεως) περίεργο παρατσούκλι «το ελληνόπουλο».
http://www.iospress.gr/extra/makedoniko-4.htm

Ivan Anastasov (Bulgarian: Иван Анастасов) was a Bulgarian revolutionary, a worker of the Internal Macedonian-Adrianople Revolutionary Organization (IMARO). He was nicknamed Garcheto (the Greek), because of his ethnic Greek heritage.

https://en.wikipedia.org/wiki/Ivan_Anastasov

Ελληνοφωνος Βουλγαρος

Edit: Υπάρχουν και αλλες γνωστές καταγεγραμμένες περιπτώσεις ελληνόφωνων που επέλεξαν να ταυτιστούν με τον βουλγαρικό εθνικισμο;

Με τον βουλγαρικό κομμουνισμό βρήκα έναν. Ράντεφ ή Ροδόπουλος. Έλληνας στο γένος Βούλγαρος πολίτης.

Κρις Γουντχαουζ , Το μήλον της Έριδος , εφημερίδα Ελευθερία 9/7/1948 :

Screenshot 2021-10-19 212950.png

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Ελληνοφωνος Βουλγαρος

Edit: Υπάρχουν και αλλες γνωστές καταγεγραμμένες περιπτώσεις ελληνόφωνων που επέλεξαν να ταυτιστούν με τον βουλγαρικό εθνικισμο;

Με τον βουλγαρικό κομμουνισμό βρήκα έναν. Ράντεφ ή Ροδόπουλος. Έλληνας στο γένος Βούλγαρος πολίτης.

Κρις Γουντχαουζ , Το μήλον της Έριδος , εφημερίδα Ελευθερία 9/7/1948 :

Screenshot 2021-10-19 212950.png

Στην Αθήνα γυρίζουν όμως μόνο εννιά. Ένας, ο Γιώργος Σεϊμένης σκοτώνεται στη Μακεδονία. Αυτός ήταν ο πρώτος αντάρτης μάρτυς του Μακεδονικού Αγώνος, θα γράψει ο Καραβίτης και θα επαναλάβουν πολλοί έλληνες συγγραφείς. Για την εκδίκηση του Σεϊμένη, θα λένε τα επόμενα χρόνια, σφάζοντας τους μακεδόνες χωρικούς, οι συμπατριώτες του μισθοφόροι Κρητικοί.

Τι έγινε όμως στ’ αλήθεια; Ο Γιώργος Σεϊμένης, στις 20 Ιουλίου που ξεσπάει η επανάσταση, δεν ακολουθεί τους Κρητικούς στην Καστοριά, αλλά μένει στο Λέχοβο. Οι συμπατριώτες του διέδωσαν αργότερα, για να δικαιολογήσουν την πράξη του, ότι αρρώστησε, δεν μπόρεσε να ακολουθήσει, τον βρήκαν οι επαναστάτες και τον έσφαξαν. Ο Μόδης όμως, που ήξερε καλά πρόσωπα και πράγματα, δίνει την εξής αποκαλυπτική πληροφορία: Μια μέρα ο Γ. Σεϊμένης εξαφανίστηκε. Όπως μου είπε ο Καούδης, πήγε κρυφά στους κομιτατζήδες να πολεμήση στο πλευρό τους εναντίον των Τούρκων.

Η δεύτερη σημαντική είδηση για το θάνατο του Σεϊμένη, υπάρχει σε μια επιστολή, με ημερομηνία 4 Σεπτεμβρίου 1903, του Γ. Περάκη ή Πέρου προς το Γ. Τσόντο: Διά τον φόνον του Σεϊμένη θέλετε μάθη λεπτομερώς εις πρώτην μας συνάντησιν. Εφονεύθη δε εις την μάχην της Κλεισούρας.

Αν συνθέσουμε τις δύο αυτές πληροφορίες, ο Σεϊμένης δεν σκοτώθηκε στο Λέχοβο αλλά συναντάει τους επαναστάτες για να ενταχθεί στις γραμμές τους. Η συνάντηση αυτή γίνεται στην περιοχή Λεχόβου στις 21 Ιουλίου με το σώμα των Τσακαλάρωφ - Ποπώφ. Ο Σεϊμένης ακολουθεί τους επαναστάτες και σκοτώνεται δύο μέρες αργότερα στην επίθεση για την κατάληψη της Κλεισούρας, που για ειρωνεία της τύχης, υπερασπίζεται μαζί με την τουρκική φρουρά της, ο πριν λίγες μέρες αρχηγός του Σεϊμένη, Βαγγέλης, και οι μισθοφόροι του.

https://www.lithoksou.net/2020/11/maked ... 1.html?m=1

[Τλαξκαλτέκος]

Με τον βουλγαρικό κομμουνισμό βρήκα έναν. Ράντεφ ή Ροδόπουλος. Έλληνας στο γένος Βούλγαρος πολίτης.

Κρις Γουντχαουζ , Το μήλον της Έριδος , εφημερίδα Ελευθερία 9/7/1948 :

Screenshot 2021-10-19 212950.png

Στην Αθήνα γυρίζουν όμως μόνο εννιά. Ένας, ο Γιώργος Σεϊμένης σκοτώνεται στη Μακεδονία. Αυτός ήταν ο πρώτος αντάρτης μάρτυς του Μακεδονικού Αγώνος, θα γράψει ο Καραβίτης και θα επαναλάβουν πολλοί έλληνες συγγραφείς. Για την εκδίκηση του Σεϊμένη, θα λένε τα επόμενα χρόνια, σφάζοντας τους μακεδόνες χωρικούς, οι συμπατριώτες του μισθοφόροι Κρητικοί.

Τι έγινε όμως στ’ αλήθεια; Ο Γιώργος Σεϊμένης, στις 20 Ιουλίου που ξεσπάει η επανάσταση, δεν ακολουθεί τους Κρητικούς στην Καστοριά, αλλά μένει στο Λέχοβο. Οι συμπατριώτες του διέδωσαν αργότερα, για να δικαιολογήσουν την πράξη του, ότι αρρώστησε, δεν μπόρεσε να ακολουθήσει, τον βρήκαν οι επαναστάτες και τον έσφαξαν. Ο Μόδης όμως, που ήξερε καλά πρόσωπα και πράγματα, δίνει την εξής αποκαλυπτική πληροφορία: Μια μέρα ο Γ. Σεϊμένης εξαφανίστηκε. Όπως μου είπε ο Καούδης, πήγε κρυφά στους κομιτατζήδες να πολεμήση στο πλευρό τους εναντίον των Τούρκων.

Η δεύτερη σημαντική είδηση για το θάνατο του Σεϊμένη, υπάρχει σε μια επιστολή, με ημερομηνία 4 Σεπτεμβρίου 1903, του Γ. Περάκη ή Πέρου προς το Γ. Τσόντο: Διά τον φόνον του Σεϊμένη θέλετε μάθη λεπτομερώς εις πρώτην μας συνάντησιν. Εφονεύθη δε εις την μάχην της Κλεισούρας.

Αν συνθέσουμε τις δύο αυτές πληροφορίες, ο Σεϊμένης δεν σκοτώθηκε στο Λέχοβο αλλά συναντάει τους επαναστάτες για να ενταχθεί στις γραμμές τους. Η συνάντηση αυτή γίνεται στην περιοχή Λεχόβου στις 21 Ιουλίου με το σώμα των Τσακαλάρωφ - Ποπώφ. Ο Σεϊμένης ακολουθεί τους επαναστάτες και σκοτώνεται δύο μέρες αργότερα στην επίθεση για την κατάληψη της Κλεισούρας, που για ειρωνεία της τύχης, υπερασπίζεται μαζί με την τουρκική φρουρά της, ο πριν λίγες μέρες αρχηγός του Σεϊμένη, Βαγγέλης, και οι μισθοφόροι του.

https://www.lithoksou.net/2020/11/maked ... 1.html?m=1

Πολύ πιθανόν να εντάχθηκε σε κάποιο βουλγάρικο σώμα. Πολλοί χριστιανοί ήταν υπέρ μιας χριστιανικής συνεννόησης στα πλαίσια του αντιτουρκικού αγώνα.

Ο πιο γνωστός που ξέρω είναι ο ελληνοβουλγαρικής καταγωγής Λεωνίδας Βούλγαρης , απόγονος αγωνιστή του '21. viewtopic.php?f=71&t=11968&p=315512&hilit=%CE%92%CE%BF%CF%8D%CE%BB%CE%B3%CE%B1%CF%81%CE%B7%CF%82#p315512

Απ' την άλλη κατανοητή και η στάση του Βαγγέλη και η σύμπραξη με τους Τούρκους , αφού μέχρι να γίνουν ισχυρά τα ελληνικά σώματα , οι Τούρκοι δεν τα κυνηγούσαν όσο τα βουλγαρικά.