"Αγωνιστές του 21"

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Η Ελλάδα παίζει να είναι η μοναδικη χώρα στον κόσμο που δεν γιορτάζει την ημέρα ανεξαρτησίας της αλλά την υποτιθέμενη έναρξη της επανάστασης

[Τλαξκαλτέκος]

Η Ελλάδα παίζει να είναι η μοναδικη χώρα στον κόσμο που δεν γιορτάζει την ημέρα ανεξαρτησίας της αλλά την υποτιθέμενη έναρξη της επανάστασης

Οι Έλληνες ενδιαφέρονταν για τον Αγώνα, όχι για το αποτέλεσμα. Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Αν ήταν να πέσουν στον αγώνα ας είχε. Ελευθερία ή Θάνατος. Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή.

Δεν είναι "υποτιθέμενη" . Ας επαναλάβω μια παλιά μου ανάρτηση.

Ψέμα : Την 25η Μαρτίου δεν έγινε τίποτα . Η ημερομηνία αυτή καθιερώθηκε πολύ αργότερα εξαιτίας της εκκλησίας.

Η αλήθεια : Η ημερομηνία αυτή είχε αποφασιστεί απ' τους Φιλικούς.

Απομνημονείματα Κολοκοτρώνη :

... εἰς τὰ 20 μὲ ἦλθαν γράμματα ἀπὸ τὸν Ὑψηλάντη διὰ νὰ εἶμαι ἕτοιμος, καθὼς καὶ ὅλοι οἱ ἐδικοί μας. 25 Μαρτίου ἦτον ἡ ἡμέρα τῆς γενικῆς ἐπαναστάσεως. (...) τοὺς ἔλεγα, ὅτι: τὴν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ νὰ εἶναι ἕτοιμοι, καὶ κάθε ἐπαρχία νὰ κινηθεῖ ἐναντίον τῶν Τούρκων τῶν τοπικῶν, καὶ νὰ τοὺς πολιορκήσουν εἰς τὰ διάφορα φρούρια, καθὼς οἱ Ἀρκαδιανοὶ νὰ πολιορκήσουν τὸ Νεόκαστρο, οἱ Μοθωναῖοι τὴν Μοθώνη, καὶ οὕτω καθεξῆς.

Σπυρίδων Τρικούπης :

[Ο Αλέξανδρος Υψηλάντης] εμελετα ν’ αρχίση τα ένοπλα κινήματά του την 25 Μαρτίου, ημέραν του Ευαγγελισμού, ως ευαγγελιζομένην την πολιτικήν λύτρωσιν του ελληνικού έθνους».

Νικόλαος Σπηλιάδης :

Ούτος, όθεν διήρχετο διέσπειρε τας επαναστατικάς του ιδέας προσθέτων συνάμα ότι η 25 Μαρτίου ήτο υπό της Εταιρείας προσδιωρισμένη ημέρα προς έναρξιν τη Επαναστάσεως ...
Εξομολογηθέντες μετέλαβον των αχράντων μυστηρίων, ο Κολοκοτρώνης και οι περί αυτόν, οι οποίοι δεν ήλθον εις την Πελοπόννησον ειμή δια να κινήσωση την επάνάστασιν την 25 Μαρτίου, ως ημέραν προσδιορισμένην να λάβωσι τα όπλα απανταχού οι Έλληνες ...
... διατρίβων εις Ζάκυνθον έλαβε την πρόσκλησιν του Υψηλάντου να κινηθεί και αναχωρήσας χάριν εμπορίου δήθεν, εις τα νήσους του Αιγαίου, έφθασε την 6η Ιανουαρίου του 1821 εις Τσίμοβαν και κατέλυσε εις του Μουρτζίνου, παλαιού φίλου του, όθεν κατεφρόνει υπό την αιγίδα της φιλίας τας επιβουλάς των Τούρκων και διενήργει, περιμένων την 25η Μαρτίου, δια την επανάστασιν…. Και τοιουτοτρόπως την 25 Μαρτίου επανέστη η Πελοπόννησος, μετά την 24η Φεβρουαρίου, καθ’ ην ο Υψηλάντης διεκήρυξεν εισ την Μολδαβίαν την επανάστασιν...
Στις 25 Μαρτίου ο Π. Π. Γερμανός, ο Α. Ζαΐμης και τα λοιπά μέλη του Αχαϊκού Διευθυντηρίου συνέταξαν στην Πάτρα Επαναστατική Διακήρυξη, την οποία επέδωσαν την επόμενη ημέρα στους προξένους των ευρωπαϊκών κρατών.

Νικόλαος Κασομούλης :

Από Ύδραν έφθασε [στην Σμύρνη] μια γολέττα του Κολέτζη, ήτις μας διηγήθη την ετοιμασίαν δια τας 25 Μαρτίου –να κτυπήσουν παντού.

Φωτάκος ( Απομνημονεύματα και Βίοι Πελοποννησίων Ανδρών ) :

Εξέλεξαν τον Φωτάκον, όστις απεστάλη δαπάνη του Ι. Αμβροσίου μεγαλεμπόρου εν Οδησσώ, έχων και ούτος την εντολήν να είπη προς τον Κανέλον Δεληγιάννην, ότι η ορισθείσα ημέρα της επαναστάσεως ήτο η 25 Μαρτίου του επιόντος έτους 1821, όπως ετοιμάζεται και αυτός και οι άλλοι.

Μάλιστα δὲ οἱ ἔξωθεν ἐρχόμενοι Ἕλληνες ἀπὸ τὴν Ρωσσίαν, τὴν Κωνσταντινούπολιν καὶ ἀλλαχόθεν, αὐτοὶ διέδοσαν τὸ σύνθημα, ὅτι εἰς τὰς 25 Μαρτίου θὰ γείνῃ ἀφεύκτως ἡ ἐπανάστασις. Ὁ δὲ Φλέσας τότε ἔχυσε περισσοτέραν καυστικὴν ὕλην εἰς ταύτας τὰς ἐπαρχίας, διὰ νὰ κόψῃ μίαν ὥραν προτήτερα τὰς συναθροίσεις καὶ τὰς ἐλπίδας τὰς μακρυνὰς τῶν προκρίτων καὶ τῶν ἀρχιερέων, οἵτινες μάλιστα ἐβιάσθησαν καὶ ἄρχισαν τὰ κτυπήματα κατὰ τῶν Τούρκων πρὸ τῆς 25 Μαρτίου. Μάλιστα δὲ ὁ Ν. Χριστοδούλου ἢ Σολιώτης καὶ πρὸ τούτου ἄλλοι Ἕλληνες ἀλλοῦ ὅπως εὑρέθησαν ἔκαμον ἀρχὴν νὰ σκοτώνουν Τούρκους, χωρὶς νὰ ζητήσουν περὶ τούτου ἄδειαν, διότι ὅλοι οἱ Ἕλληνες εἶχον μεθύσει ἀπὸ τὸ αἴσθημα τῆς ἐλευθερίας καὶ τοῦ ἐθνισμοῦ, καὶ ἐπειδὴ δὲν εἶχον ἄλλον ἀνώτερον, εἰμὴ μόνον τὸν Θεὸν καὶ τὸ αἴσθημα, δὲν ἐσυλλογίσθησαν πλέον νὰ ἔχουν μεσίτας μεταξὺ αὐτῶν καὶ τοῦ δεσπότου τῆς δουλείας των, ἀφοῦ μάλιστα ἀπεφάσισαν νὰ τὸν σκοτώσουν.

Κανέλλος Δεληγιάννης ( Απομνημονεύματα ):

Εγενικεύθη ο αγών εις όλας τας τάξεις των Πελοποννησίων μέχρι 25 των Μαρτίου, ώστε καθιερώθη αυτή η εθνοσωτήριος ημέρα του Ευαγγελισμού, ως ημέρα της παλιγγενεσίας.

Αμβρόσιος Φραντζής :

Αν η Επανάσταση δεν ξεκινούσε στις 25 Μαρτίου θα ξεκινούσε εναλλακτικά του Αγίου Γεωργίου ( 23 Απριλίου ) ή Κωνσταντίνου και Ελένης ( 21 Μάϊου ). Δηλαδή η έναρξη της Επαναστάσεως πάντα συνδυαζόταν στο μυαλό των πρωτεργατών της με κάποια θρησκευτική εορτή :

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Οι Έλληνες ενδιαφέρονταν για τον Αγώνα, όχι για το αποτέλεσμα. Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Αν ήταν να πέσουν στον αγώνα ας είχε. Ελευθερία ή Θάνατος. Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή.

Δεν είναι "υποτιθέμενη" . Ας επαναλάβω μια παλιά μου ανάρτηση.

Εντάξει αλλά γιατί δεν γιορτάζουμε και την πραγματική ημέρα ανεξαρτησίας της Ελλάδας όπως κάθε άλλη χώρα; Στην Τουρκία έχουν ανακηρυχθεί εθνικες αργίες η έναρξη του επαναστατικού αγώνα, η λήξη του ελληνοτουρκικού πολέμου και η ανακήρυξη της δημοκρατίας

[Τλαξκαλτέκος]

Οι Έλληνες ενδιαφέρονταν για τον Αγώνα, όχι για το αποτέλεσμα. Η αρχή είναι το ήμισυ του παντός. Αν ήταν να πέσουν στον αγώνα ας είχε. Ελευθερία ή Θάνατος. Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή.

Δεν είναι "υποτιθέμενη" . Ας επαναλάβω μια παλιά μου ανάρτηση.

Εντάξει αλλά γιατί δεν γιορτάζουμε και την πραγματική ημέρα ανεξαρτησίας της Ελλάδας όπως κάθε άλλη χώρα; Στην Τουρκία έχουν ανακηρυχθεί εθνικες αργίες η έναρξη του επαναστατικού αγώνα, η λήξη του ελληνοτουρκικού πολέμου και η ανακήρυξη της δημοκρατίας

Γιατί η ημερομηνία που μπήκαν οι υπογραφές σε ένα χαρτί δεν λέει τίποτα.

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Γιατί η ημερομηνία που μπήκαν οι υπογραφές σε ένα χαρτί δεν λέει τίποτα.

Ενώ για ολους τους αλλους λέει;

[Τλαξκαλτέκος]

Οι Σουλιώτες : Οι πρώτοι οικισμοί στο Σούλι ( Σουλιτοχώρια ) δημιουργήθηκαν τον 16ο αι. Οι πρώτοι κάτοικοι προέρχονταν απ' την Νότια Αλβανία , την Βόρειο Ήπειρο και την πεδινή Θεσπρωτία , και σχημάτισαν 4 χωριά ( Τετραχώρι ) : Σούλι , Σαμονίβα , Κιάφα , Αβαρίνο. Αργότερα χτίστηκαν άλλα 7 χωριά ( Εφταχώρι ) : Τσεκούρι , Αλποχώρι , Παλιοχώρι , Γκιονάλα , Περιχάτι , Βίλια , Κοντάντες . Συνολικά στα 11 αυτά χωριά που περιληπτικά ήταν γνωστά ως Σούλι υπήρχαν 47 μεγάλες οικογένειες ( φάρες ) : Ζέρβα , Τζαβέλλα , Δημοδράκου , Δαγκλή , Κουτσονίκα , Μπότσαρη , Καραμπίνη , Νίκα κ.α.

Οι Σουλιώτες υπέταξαν και γύρω χωριά της Θεσπρωτίας , τους κατοίκους των οποίων υποχρέωναν να πληρώνουν φόρους. Οι κάτοικοι των 70 περίπου κατακτηθέντων χωριών εκαλούντο Παρασουλιώτες. Οι μπέηδες και οι αγάδες της περιοχής είχαν εξοργισθεί με τους Σουλιώτες γιατί εισέπρατταν αυτοί μέχρι τότε τους φόρους απ' τους Παρασουλιώτες.

Εθνοτικά
Κατά τον Παπαρρηγόπουλο οι Σουλιώτες ήταν κράμα Ελλήνων και εξελληνισθέντων Αλβανών. Καθομιλουμένη ήταν η αλβανική και επίσημη η ελληνική.

Ήδη στα 1791 οι Σουλιώτες είχαν βρει τον εθνισμό τους στο πλευρό των Ελλήνων. Υπόμνημα των Σουλιωτών το 1790 ( περίοδος δράσης Κατσώνη ) προς την Μεγάλη Αικατερίνη που την καλούν να λυτρώσει τους απογόνους των Αθηναίων και των Λακεδαιμονίων :

Ζητούν ως βασιλιά τον εγγονό της ( "δασκαλεμένοι" βέβαια κατά το ρωσικό σχέδιο ) γιατί το γένος των δικών τους βασιλιάδων έσβησε :

Είναι απεσταλμένοι των λαών της Ελλάδας :

https://books.google.gr/books?id=fQ9CAA ... &q&f=false
Υπογράφουν οι Σουλιώτες Πάνος Τζήρας και Χρήστος Λακκιώτης και ο Νικόλαος Πάγκαλος απ' την Κέα ως εκπρόσωπος των υπολοίπων Ελλήνων.

Πηγή : ΑΝΑΡΓΥΡΟΣ ΦΑΓΚΡΙΔΑΣ , ΣΟΥΛΙ, εκδόσεις Περισκόπιο 2003

Και οι υπόλοιποι Έλληνες όμως τους θεωρούσαν ομοφύλους τους . Γράφει η Ελληνική Νομαρχία :
Ἡ διαυθέντευσις τῶν Σουλιώτων κατὰ τοῦ τῆς Ἠπείρου τυράννου, ἀρκετῶς θέλει τοὺς ἀποδείξει, ὅτι ἡ Ἑλλὰς γεννᾷ ἀκόμη Λεωνίδας καὶ Θεμιστοκλεῖς. (...) Οἱ Σουλιῶτες, ἄνδρες συνηθισμένοι εἰς τὸν θεληματικὸν κόπον μιᾶς ἡσύχου ζωῆς, ἀνυπόδουλοι, ἐξ ἀρχῆς τῆς κατοικήσεώς των εἰς ἐκεῖνα τὰ ὑψηλὰ βουνά, ἔζουν εὐτυχεῖς μακρὰ ἀπὸ τὴν πολυτέλειαν καὶ κακοήθειαν τῶν διεφθαρμένων πολιτειῶν, ἀνδρεῖοι ὡς ἐλεύθεροι, φιλόξενοι ὡς Ἕλληνες, καὶ στρατιῶται ὡς διαυθεντευταὶ τῆς πατρίδος των. Αὐτοί, λέγω, οἱ ἥρωες, ἡ τιμὴ τῆς ὑποδουλωμένης Ἑλλάδος, καὶ βεβαία ἀρχή τε καὶ πρόξενος τῆς πλησίον ἐλευθερώσεώς της, παρακινούμενοι ἀπὸ τὸν θεῖον ἔρωτα τῆς ἐλευθερίας καὶ πατρίδος των, ἐταπείνωσαν τὴν αὐθάδειαν τοῦ τυράννου, πολεμοῦντες τον ἀδιακόπως καὶ νικοῦντες τον, καὶ οὕτως ἐδιαυθέντευσαν διὰ δεκαπέντε χρόνους τὴν πατρίδα των, μὲ ἀνήκουστον θάρρος καὶ μεγαλοψυχίαν.(...) Ἰδοὺ ὁ Λυκοῦργος βλέπει ἄλλους Σπαρτιάτας εἰς τοὺς Σουλιῶτας καὶ Μανιάτας.

Οι Σουλιώτες λένε σε επιστολή τους προς την κυβέρνηση πως το σημαντικότερο για την επανάσταση δεν είναι η καταγωγή. Γι' αυτό ας αφήσει τις μαλακίες η κυβέρνηση με τις αρχαίες ηπειρωτικές καταγωγές των Αλβανών.


Σχολιάζει με αστερίσκο ο Περραιβός :



Οι Σουλιώτες μέσω του Περραιβού απαντούν στον Χουρσίτ πασά. Η αντίδραση του Χουρσίτ.




Οι συγκρούσεις των Σουλιωτών με τους οθωμανούς πριν την εμφάνιση του Αλή πασά

Το 1685 , κατά τον Ενετοτουρκικό Πόλεμο ( 1684 - 89 ), η Χιμάρα και το Σούλι εξεγείρονται κατά των Τούρκων. Οι Σουλιώτες έκαναν επιδρομές σε υπό τουρκικής κατοχής γειτονικά χωριά.

Το 1721 οι Σουλιώτες απέκρουσαν την επίθεση του πασά των Ιωαννίνων Ζατζή Αχμέτ.

Το 1732 οι Σουλιώτες και οι κάτοικοι του γειτονικού χωριού Μαργαρίτι , με υποκίνηση των Βενετών , επαναστατούν κατά των Τούρκων.

Το 1754 οι Σουλιώτες εξεγείρονται κατά του Μουσταφά πασά.

Το 1759 πολεμούν κατά του διοικητή του Δελβίνου Ντοστ μπέη.

Το 1762 συγκρούονται με τον βοεβόδα της Άρτας Μαξούτ αγά.

Κατά την διάρκεια των Ορλοφικών οι Ρώσοι υποκίνησαν τους Σουλιώτες σε εξέγερση ( 1771 ). Με επικεφαλής τον αγά του Μαργαριτίου Σουλεϊμάν Τσαπάρη ή Τζαπάρκα , 5.000 Τουρκαλβανοί επιτέθηκαν στο Σούλι. Οι Σουλιώτες τους απέκρουσαν και αιχμαλώτισαν πολλούς, μεταξύ των οποίων ήταν και ο αρχηγός της εκστρατείας. Τον απελευθέρωσαν μετά την καταβολή λύτρων .

Οι συγκρούσεις με τον Αλή πασά τον Τεπελενλή

Κατά τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1787 - 1792 , οι Σουλιώτες επαναστάτησαν με προτροπή των Ρώσων κατά τω Τούρκων . Ο Αλή πασάς με 10.000 άνδρες εκστράτευσε κατά των Σουλιωτών ( άνοιξη 1789 ). Οι Σουλιώτες όμως τον απέκρουσαν.

Ο Αλή πασάς εκστράτευσε εκ νέου κατά των Σουλιωτών τον Ιούλιο του 1792. Και πάλι όμως ηττήθηκε.

Η τρίτη εκστρατεία του Αλή πασά κατά των Σουλιωτών άρχισε το 1800 και έπειτα από σκληρή πολιορκία οι Σουλιώτες συνθηκολόγησαν στις 12/12/1803. Δέχτηκαν να εγκαταλείψουν το Σούλι με τα γυναικόπαιδά τους και τα όπλα τους. Στις 16/12 σχημάτισαν 3 φάλαγγες και αναχώρησαν. Η πρώτη φάλαγγα με επικεφαλής τον Φώτο Τζαβέλλα έφθασε αβλαβώς στην Πάργα και από εκεί διαπεραιώθηκε στην Κέρκυρα. Η δεύτερη φάλαγγα χτυπήθηκε απ' τους Τούρκος στο Ζάλογγο. Εκεί περίπου 60 Σουλιώτισσες κατακρημνίστηκαν από τα βράχια , αφού πέταξαν πρώτα απ' αυτά τα παιδιά τους , για ν' αποφύγουν την αιχμαλωσία. Η τρίτη φάλαγγα έφτασε στο Βουλγαρέλι και ενώθηκε με τους Μποτσαραίους. Οι Μποτσαραίοι είχαν έρθει σε προστριβή με τους Τζαβελλαίους και είχαν εγκαταλείψει εδώ και χρόνια το Σούλι. Σε συμφωνία με τον Αλή πασά είχαν εγκατασταθεί στο Βουλγαρέλι. Η τρίτη φάλαγγα λοιπόν μαζί με τους Μποτσαραίους αναχώρησαν ( Ιανουάριος του 1804 ) απ' το Βουλγαρέλι φοβούμενοι επίθεση του Αλή πασά , κατευθύνθηκαν προς τα Άγραφα και εγκαταστάθηκαν γύρω απ' την Μονή Σέλτσου. Στις 20/4/1804 χτυπήθηκαν απ' τους Τούρκους. Ο Αλή είχε αποφασίσει να τελειώνει μια και καλή και με τους Μποτσαραίους. Πολλοί Σουλιώτες σφαγιάστηκαν και πολλές σουλιώτισσες αιχμαλωτίστηκαν. Κάποιες για να αποφύγουν την ατίμωση έπεσαν Αχελώο και πνίγηκαν.

Σύμμαχοι του Αλή πασά
Τον Μάιο του 1820 ο Αλή πασάς ήρθε σε ρήξη με τον Σουλτάνο. Οι Σουλιώτες συμμάχησαν με τον πρώην εχθρό τους κατά της Υψηλής Πύλης και αυτός τους επέτρεψε να γυρίσουν στο Σούλι στις 12/12/1820 , δηλαδή 17 ακριβώς χρόνια από τότε που είχαν αναγκαστεί να το εγκαταλείψουν.

Η είσοδος στην Ελληνική Επανάσταση
Μετά τον θάνατο του Αλή πασά ( 17/1/1822 ) , οι Σουλιώτες συνέχισαν να πολεμούν κατά των Οθωμανών. Η ηγεσία του Ελληνικού Αγώνα αποφάσισε να τους βοηθήσει. Για τον σκοπό αυτό απέστειλε απ' την ξηρά στράτευμα με επικεφαλής τον Αλέξανδρο Μαυροκορδάτο , και από τη θάλασσα άλλο σώμα με αρχηγό τον Κυριακούλη Μαυρομιχάλη. Όμως το σώμα του Μαυροκορδάτου καταστράφηκε στο Πέτα ( 4/7/1822 ) , ενώ το σώμα του Μαυρομιχάλη αποβιβάστηκε στο Φανάρι και συγκρούστηκε με τους Τούρκους. Ο Μαυρομιχάλης όμως φονεύθηκε και οι άνδρες του επιβιβάστηκαν στα πλοία και επέστρεψαν στο Μεσολόγγι. Αβοήθητοι πλέον οι Σουλιώτες συνθηκολόγησαν με τους Τούρκους ( 28/7/1822 ) και εγκατέλειψαν οριστικά το Σούλι ( 2/9 ). Κατέβηκαν στη Νότια Ελλάδα και συμμετείχαν στις μάχες του Αγώνα. Απ' τους χιλιάδες Σουλιώτες πολεμιστές , στο τέλος της Επανάστασης είχαν επιζήσει μόνο 200.

Το Σούλι σήμερα
Απ' τα χωριά του Σουλίου σώζεται μόνο η Σαμονίβα με ελάχιστους κατοίκους , που μάλλον δεν έχουν καμιά σχέση με τους Σουλιώτες. Ακόμη σώζονται τα ερείπια του Κουγκίου και της Κιάφας.

Πηγή : Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Συνολικά στα 11 αυτά χωριά που περιληπτικά ήταν γνωστά ως Σούλι υπήρχαν 47 μεγάλες οικογένειες ( φάρες ) : Ζέρβα , Τζαβέλλα , Δημοδράκου , Δαγκλή , Κουτσονίκα , Μπότσαρη , Καραμπίνη , Νίκα κ.α.

Βούλγαρος από τη φάρα των Τζαβελαίων: Ο Χριστοφόρ Τσαβέλα από τη Ρούλια

https://bg.wikipedia.org/wiki/Христофор_Тзавелла

[Τλαξκαλτέκος]

Συνολικά στα 11 αυτά χωριά που περιληπτικά ήταν γνωστά ως Σούλι υπήρχαν 47 μεγάλες οικογένειες ( φάρες ) : Ζέρβα , Τζαβέλλα , Δημοδράκου , Δαγκλή , Κουτσονίκα , Μπότσαρη , Καραμπίνη , Νίκα κ.α.

Βούλγαρος από τη φάρα των Τζαβελαίων: Ο Χριστοφόρ Τσαβέλα από τη Ρούλια

https://bg.wikipedia.org/wiki/Христофор_Тзавелла

Και πώς κατέληξαν Τζαβελαίοι στη Ρούλια ;

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Και πώς κατέληξαν Τζαβελαίοι στη Ρούλια ;

Μπορεί να κατέφυγαν εκεί μετά την πτώση του Σουλίου

[Τλαξκαλτέκος]

Σολιώτης Χριστοδούλου Νικόλαος : Οπλαρχηγός του '21 απ' το χωριό Σόλοι των Καλαβρύτων , απ' όπου πήρε το επώνυμό του. Στις 14/3/ ή 16/3 ή 18/3 , παρακινημένος από τον Παπαφλέσσα , έστησε ενέδρα στη θέση Πόρτες στο χωριό Αγρίδι και σκότωσε 3 Τούρκους εισπράκτορες φόρων που έρχονταν απ' την Τριπολιτσά για να δημιουργήσει έτσι τετελεσμένα γεγονότα και να αρχίσει η Επανάσταση. Πολέμησε σε Ρούμελη και Μοριά. Κατά την Επανάσταση και επί Όθωνος πήρε στρατιωτικούς βαθμούς.

Ο Ιωάννης Φιλήμων για τον Σολιώτη : ...Ην δ’ ο Σολιώτης τιμίου και ακεραίου χαρακτήρος, γενναίος την καρδίαν, πατριώτης το πνεύμα και θερμότατος οπαδός των επαναστατικών εισηγήσεων του Δικαίου...

Παλαμήδης Ρήγας : ( Τριπολιτσά 1794 - Αθήνα 1872 ) Πρόκριτος και αγωνιστής του '21. Ο πατέρας του είχε βαπτίσει τον Θ. Κολοκοτρώνη. Προσέφερε υπηρεσίες ως γραμματικός σε διάφορα στρατόπεδα που είχε δημιουργήσει ο Θ. Κολοκοτρώνης. Πολέμησε στο Βαλτέτσι και το 1822 έγινε στρατηγός. Εντούτοις δείλιασε όταν έφτασε ο Δράμαλης και προκάλεσε πανικό. Επί Καποδίστρια και Όθωνα πήρε αξιώματα. Έγραψε έργα για την Επανάσταση του '21. Η γυναίκα του ήταν κόρη του πασά της Λάρισας η οποία εκχριστιανίστηκε.

Σπηλιάδης Νικόλαος : ( Τριπολιτσά 1785 - Ναύπλιο 1867 ). Πολιτικός του '21. Η οικογένειά του καταγόταν απ' την Ανδρίτσαινα. Ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή με την Φιλική Εταιρεία το 1816 και τελικά μυήθηκε σε αυτήν το 1820. Τον Ιανουάριο του '21 έφτασε στο Ναύπλιο. Πικράθηκε όμως γιατί ο Παπαφλέσσας αρνήθηκε να συνεργαστεί μαζί του παρόλο που είχαν έλθει σε συνεννοήσεις. Αποφάσισε να εγκαταλείψει την Ελλάδα. Κατά την διάρκεια του ταξιδιού του προς την Τεργέστη και ενώ βρισκόταν στην Αυλώνα , αποφάσισε να αυτοκτονήσει και αυτοπυροβολήθηκε. Σοβαρά τραυματισμένος έμεινε 3 μήνες για θεραπεία στην Αυλώνα. Στις 23/9/1821 γύρισε στην επαναστατημένη Πελοπόννησο. Πήρε μέρος στις πολιτικές εξελίξεις του Αγώνα. Έλαβε διάφορα αξιώματα κατά την επαναστατική και καποδιστριακή περίοδο . Το 1829 έγινε πρωθυπουργός. Το 1834 και το 1840 θεωρήθηκε ύποπτος συνωμοσιών , αλλά τελικά αθωώθηκε. Πέθανε πάμφτωχος. Σπουδαίο έργο του είναι τα "Απομνημονεύματα δια να χρησιμεύσωσιν εις τη νέαν ιστορίαν της Ελλάδας".