Δημοσίευσηαπό Τλαξκαλτέκος » 03 Μαρ 2022, 10:39
Ο Διονύσιος Σολωμός ( 1798 - 1857 ) ήταν γιος του κόντε Νικολάου Σολωμού και της Αγγελικής Νίκλη , μιας υπηρέτριας στο σπίτι του Νικόλαου , με την οποία ο τελευταίος, μόλις λίγο πριν τον θάνατό του ( 1807 ) , νομιμοποίησε τον δεσμό του και αποκατέστησε τα τέκνα του Διονύσιο και τον μικρότερο αδελφό του Δημήτριο ( 1801 - 1833 , διετέλεσε πρόεδρος της Ιονίου Γερουσίας ).
Η οικογένεια Σολωμός ( ή Σολομός ή Salamon ή Salamone ) μαρτυρείται απ' τον 12ο αι. στη Βενετία. Τον 13ο αι. οι Σολωμοί εγκαταστάθηκαν στην Κρήτη , εξελληνίστηκαν και μάλλον μετά την πτώση της Κρήτης στους μουσουλμάνους διασκορπίσθηκαν τον 17ο αι. στα Κύθηρα , στη Ζάκυνθο , στην Κεφαλλονιά , στη Νάξο κ.α. Οι αρχικές ρίζες των Σολωμών ανάγονται στο Σαλέρνο της Νότιας Ιταλίας.
Η μητέρα του Σολωμού καταγόταν απ' την μεγάλη αρχοντική μανιάτικη οικογένεια των Νικλιάνων , μέλη των οποίων μετανάστευσαν στην Ζάκυνθο το 1521. ( Απόγονοι των Νικλιάνων στην Μάνη θεωρούνται οι οικογένειες των Λιάνων , Μαντουβαλιάνων , Σκυλακιάνων , Περιμενιάνων , Μιχαλακιάνων , Βουγιουκλιάνων , Πατσιλινιάνων , Μιχαλεγιάνων κ.α. )
Σύμφωνα με το Βιογραφικό Λεξικό Μανιατών του προέδρου των Λακωνικών Σπουδών Σταύρου Καπετανάκη : Η Αγγελική Δημητρίου Νίκλου η οποία έζησε μέχρι τις 20 Ιουνίου 1859, πεθαίνοντας σε ηλικία 80 ετών έκανε δύο γάμους, α) με το Νικόλαο Σολωμό, με τον οποίο απέκτησε το Διονύσιο και το Δημήτρη και β) τον Εμμανουήλ Λεονταράκη. Λ . Ζ ώ η , Λεξικό Ιστορικό και Λαογραφικό Ζακύνθου.
Οι δύο πρώτες στροφές του Ύμνου εις την Ελευθερίαν του Διονυσίου Σολωμού μελοποιήθηκαν απ' τον μουσουργό Νικ. Μάντζαρο το 1865 και έγιναν ο Εθνικός μας Ύμνος.
Ο σπουδαίος Μανιάτης λαογράφος Κυριάκος Κάσσης υπέθεσε πως τα μανιάτικα γλωσσικά στοιχεία που εντοπίζονται στο έργο του Διονυσίου Σολωμού οφείλονται στην μανιάτικη καταγωγή της μητέρας του. Ένας άλλος σπουδαίος Μανιάτης φιλόλογος και ιστορικός , ο Ανάργυρος Κουτσιλιέρης , αμφέβαλε πως μπορεί να ισχύει κάτι τέτοιο , αφού διάστημα περίπου 300 χρόνων χώριζε την Αγγελική Νίκλη από την μανιάτικη γενιά της που εγκαταστάθηκε στην Ζάκυνθο. Οι μανιάτικοι ιδωματισμοί στο έργο του ποιητή πιθανότατα οφείλονται στην συνεχή ροή Μανιατών προς την Ζάκυνθο καθ' όλη την διάρκεια της Τουρκοκρατίας , απ' την οποία βεβαίως δεν επηρεάσθηκε μόνο η οικογένεια του Σολωμού αλλά όλοι οι Ζακυνθηνοί. Άλλες μανιάτικες οικογένειες που εγκαταστάθηκαν στην Ζάκυνθο ήταν οι Τρουπάκηδες , Δοξαράδες , οι Ελεαβούλκοι , Νομιτζιάνοι , Μπουχαλαίοι , Καβάσιλες , Καλαπόδηδες , Καρδιανοί , Κεχρήδες , Οικονόμοι , Κοντόσταβλοι , Κορνήλιοι , Κοροβέλληδες , Κορόγονες , Κοσμάδες , Κουκουλομάτηδες , Κουμαναίοι , Κουρούμαλοι , Μαυρομιχαλαίοι , Κουμουνδουράκηδες , Κουτζάντηδες , Κουτηφαραίοι , Κρίζοι , Ξανθιάνοι , Λαδόπουλοι , Λουκάδες , Μανιατιάνοι , Μανιάτηδες , Μαραφάτζοι , Μελισσηνοί , Μελισσουργοί , Μούζαλοι , Πανταζόπουλοι , Πυρομανιάνοι , Ραγκαβάδες , Ρουσέοι , Ρωμανοί , Σαμαριαραίοι , Σερβάκηδες , Σκιαδόπουλοι , Σκούμπλοι , Στεφανάκηδες , Στεφανόπουλοι , Σωμερίτες , Τσαγκάρηδες , Φωκάδες , Χαλκοματάδες, Χρηστέοι , Αλευράδες , Αλουπάκηδες , Αμπελουργοί , Αντιβασάκηδες , Βαβανακαίοι , Βαλεριάνοι , Βαλτέοι , Βαρσαμάδες , Βαρυκέφαλοι , Βενετσανάκηδες , Βερουχάτοι , Βεριχαράκοι , Βουζουναραίοι , Βρετοί , Γερακάρηδες , Γιατρακαίοι , Γριτσιάνοι , Γρηγοράκηδες .
Παλαιότερα πίστευαν πως οι Μανιάτες διαιρούνταν κοινωνικώς σε δυο τάξεις : α) τους άρχοντες Νικλιάνους και β) τους αχαμνόμερους ή αχαμνότερους ή φαμέγιους. Αυτό φυσκά είναι λάθος. Η οικογένεια των Νικλιάνων ήταν απλώς μια δυνατή μανιάτικη οικογένεια , αλλά υπήρχαν πολλές άλλες δυνατές όπως οι Μαυρομιχάληδες , οι Τρουπάκηδες , οι Γρηγοράκηδες , οι Δουράκηδες , οι Κουμουνδουράκηδες , οι Βενετσανάκηδες , οι Φελούρηδες, οι Στεφανόπουλοι , οι Γερακάρηδες , οι Γιατράκοι κ.λπ. οι οποίοι δεν ήταν Νικλιάνοι.
Ο μύθος πως οι άρχοντες της Μάνης λέγονταν Νικλιάνοι οφείλεται ίσως στο ότι οι τελευταίοι πήραν μετεπαναστατικά πολλά αξιώματα στην τοπική αυτοδιοίκηση της Μέσα Μάνης ( Κοίτα , Μπουλαριοί κ.α. ).
0 .
Τους μεν κενούς ασκούς το πνεύμα διίστησι , τους δε ανοήτους ανθρώπους το οίημα. ( Σωκράτης [ στον Στοβαίο ] )
Έτσι παρέδωσαν το κάστρο κατόπιν συμφωνίας.
Εδώ δεν απαντάει συγκεκριμένα