Χαρίλαος Φλωράκης

[Λαχουρένιος]

Γιατί είναι αερολογία η «κομμουνιστική επαναθεμελίωση»; Μιλάμε για μια θεωρία που επεξηγεί ικανοποιητικά και με την αναγκαία διαμεσολάβηση, την ιστορική ήττα που υπέστη η Αριστερά σε πλανητικό επίπεδο την δεκαετία του 1980. Επαναδιατύπωση της μορφής, του προγράμματος και της οργάνωσης του κομμουνιστικού κινήματος με αφετηρία το μαρξισμό και νέα προσπάθεια μεταβίβασης, χωρίς τις στρεβλότητες και τα λάθη του σοβιετικού κοινωνικοοικονομικού σχηματισμού. Καλύτερα στο κάτω κάτω «κομμουνιστική επαναθεμελίωση», παρά νοσταλγικές ανασκοπήσεις του στυλ, «ο σοσιαλισμός που ζήσαμε», κλπ.

Γιατι 30 χρονια μετα ακομα επαναθεμελιωνουν χωρις να εχουν καταληξει σε κατι δημιουργικο, παρα μονο σε στειρα αντισοβιετολογια και συνεργασια με καθε ειδους οπορτουνιστικη/πασοκικη μουργα πχ ΣΕΚ, ΑΡΑΝ, Αλαβανος

Κανεις δε θα ανακαλυψει τον τροχο εκ νεου εν ετει 2018, ή ακομα και το μακρινο πια 1989.

Η θεωρια υπαρχει οπως και η πειρα του 20ου αιωνα, τα οποια αμφοτερα πρεπει να προσαρμοστουν στις νεες συνθηκες χωρις μεγαλοστομιες.

[karhergr]

>
Γιατι 30 χρονια μετα ακομα επαναθεμελιωνουν χωρις να εχουν καταληξει σε κατι δημιουργικο, παρα μονο σε στειρα αντισοβιετολογια και συνεργασια με καθε ειδους οπορτουνιστικη/πασοκικη μουργα πχ ΣΕΚ, ΑΡΑΝ, Αλαβανος

Κανεις δε θα ανακαλυψει τον τροχο εκ νεου εν ετει 2018, ή ακομα και το μακρινο πια 1989.

Η θεωρια υπαρχει οπως και η πειρα του 20ου αιωνα, τα οποια αμφοτερα πρεπει να προσαρμοστουν στις νεες συνθηκες χωρις μεγαλοστομιες.

Απαντώ ως οπορτουνιστής. Γιατί να μη συνεργαστείς; Δεν το λέω μόνο για το ΝΑΡ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το λέω γενικά. Αυτό που έχεις μάθει ως «κόμμα», στην εποχή μας δεν υπάρχει. Αυτό που υπάρχει, είναι το catch-all party, με χαλαρή ιδεολογική σύνδεση και κοινωνική ταυτότητα και αναγκαστικά θα πρέπει να δουλέψεις μέσα από αυτό.

Όσο αφορά το «δημιουργικό», δεν καταλαβαίνω τι εννοείς. Εντάξει, το ΝΑΡ δεν είπε ποτέ ότι αποτελεί το παγκόσμιο επαναστατικό υποκείμενο, αλλά θεωρητικές αναλύσεις του τύπου «ολοκληρωτικός καπιταλισμός», συμμετοχή στη διεθνή αντίσταση ενάντια στη σαρωτική επίθεση του Κεφαλαίου (βλ. Σιατλ, Γένοβα, κλπ), προσπάθεια διαφύλαξης της εργατικής συλλογικής μνήμης και ιστορίας, δεν τα διαγράφεις ως κενά περιεχομένου ...

[Ραν ταν πλαν]

Δεν συνεργαζόμαστε γιατί η εμπειρία από το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα έχει διδάξει, ότι η όποιας μορφής συμμαχία κομμουνιστών και ''αριστερών'' πολιτικών δυνάμεων, με διαφορετική στρατηγική και τακτική, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.
Όσο για την ιδεολογική ''χαλαρότητα'' την αφήνουμε στις γκρούπες των χαλαρών μαρξιστών. Τα μαρξιστικά-λενινιστικά κομμουνιστικά κόμματα ήταν και θα παραμείνουν πρωτοπόρα πολιτική δύναμη της παγκόσμιας επαναστατικής διαδικασίας.

[Λαχουρένιος]

Απαντώ ως οπορτουνιστής. Γιατί να μη συνεργαστείς; Δεν το λέω μόνο για το ΝΑΡ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το λέω γενικά. Αυτό που έχεις μάθει ως «κόμμα», στην εποχή μας δεν υπάρχει. Αυτό που υπάρχει, είναι το catch-all party, με χαλαρή ιδεολογική σύνδεση και κοινωνική ταυτότητα και αναγκαστικά θα πρέπει να δουλέψεις μέσα από αυτό.

Αυτο που λες ισχυει για τα αστικα κομματα και λιγο πολυ παντα ισχυε αφου ηταν ανεκαθεν χαλαρες ενωσεις προσωπων που τους ενωνε η εξουσια. Αυτο το μοντελο δεν μπορει να σταθει για ενα επαναστατικο κομμα

Το να αρνεισαι την υπαρξη ΚΚ ειναι να αρνεισαι στο να εχει η εργατικη ταξη την πρωτοπορια της.

Όσο αφορά το «δημιουργικό», δεν καταλαβαίνω τι εννοείς. Εντάξει, το ΝΑΡ δεν είπε ποτέ ότι αποτελεί το παγκόσμιο επαναστατικό υποκείμενο, αλλά θεωρητικές αναλύσεις του τύπου «ολοκληρωτικός καπιταλισμός», συμμετοχή στη διεθνή αντίσταση ενάντια στη σαρωτική επίθεση του Κεφαλαίου (βλ. Σιατλ, Γένοβα, κλπ), προσπάθεια διαφύλαξης της εργατικής συλλογικής μνήμης και ιστορίας, δεν τα διαγράφεις ως κενά περιεχομένου ...

Δεν μπορω να παρω στα σοβαρα ενα υποτιθεμενο ΚΚ οταν πεταει στα σκουπιδια την εμπειρια του 20ου αιωνα με εξαιρεση την στιγμη της επαναστασης του '17

Το αριστεροχωρι ειναι ολο μελι μελι και τηγανιτα τιποτα. Βασιζεται σε ισορροπιες μεταξυ των διαφορων μικρομαγαζων που υποκριτικα κυρηττουν την ενοτητα της αριστερας και πρακτικα θαβει ανελεητα το ενα το αλλο, ενω τα θαψιματα υπαρχουν ακομα και εντος των διαφορων τασεων καθε οργανωσης.

Ειναι ενας μικροκοσμος χωρις επιρροη στην πραγματικη κοινωνια, με εξαιρεση ενος τμηματος των φοιτητων.

Στη βαση υπαρχουν τιμιοι αγωνιστες κατα κυριο λογο, ενω ο εκδοτικος τους οικος, το ΚΨΜ εχει ορισμενα πολυ ενδιαφεροντα βιβλια. Δεν εχει λογο υπαρξης ομως απο τοτε που ξεφορτωθηκε το ΚΚΕ την δεξια μουργα (Μιμης κλπ).

[karhergr]

>
Αυτο που λες ισχυει για τα αστικα κομματα και λιγο πολυ παντα ισχυε αφου ηταν ανεκαθεν χαλαρες ενωσεις προσωπων που τους ενωνε η εξουσια. Αυτο το μοντελο δεν μπορει να σταθει για ενα επαναστατικο κομμα

Το να αρνεισαι την υπαρξη ΚΚ ειναι να αρνεισαι στο να εχει η εργατικη ταξη την πρωτοπορια της.
>

Δεν ήταν από πάντα, ειδικά στην Ευρώπη, όπου το πολιτικό και μάλιστα το μαζικό πολιτικό κόμμα ήταν η κυρίαρχη μορφή της πολιτικής ζωής. Στην Ελλάδα με τη γνωστή ανωμαλία μετά τον Β' Παγκόσμιο, μπορεί να ήταν κάπως έτσι, αλλά όχι στην Ευρώπη. Δεν υπήρξε συρρίκνωση μόνο των κομμουνιστικών και ευρωκομμουνιστικών (συρρίκνωση έως πλήρη εξαφάνιση), αλλά και των παραδοσιακών σοσιαλδημοκρατικών και εργατικών κομμάτων. Αυτό που στην Ελλάδα της Κρισης αποκαλέστηκε «κρίση του κομματικού πολιτικού συστήματος», στην Ευρώπη έχει γίνει εδώ και τριάντα χρόνια. Υπάρχουν κλασικές αναλύσεις για όλα αυτά, π.χ. ψάξε το The transformation of the Western European party System του Ότο Κιρχάιμερ.

Αυτό για το πόσο το ΚΚ είναι πρωτοπορία ή όχι, σηκώνει μεγάλη συζήτηση, αλλά και αναθεώρηση, με βάση την ιστορική εμπειρία του 20ου αιώνα.

[karhergr]

Δεν συνεργαζόμαστε γιατί η εμπειρία από το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα έχει διδάξει, ότι η όποιας μορφής συμμαχία κομμουνιστών και ''αριστερών'' πολιτικών δυνάμεων, με διαφορετική στρατηγική και τακτική, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.
>
.

Πάντως ο Χαρίλαος που έχει την τιμητική του στο νήμα, τόλμησε τη συμμαχία όχι μόνο με «αριστερές» πολιτικές δυνάμεις, αλλά και κάτι παραπάνω ...

[Λαχουρένιος]

Δεν ήταν από πάντα, ειδικά στην Ευρώπη, όπου το πολιτικό και μάλιστα το μαζικό πολιτικό κόμμα ήταν η κυρίαρχη μορφή της πολιτικής ζωής. Στην Ελλάδα με τη γνωστή ανωμαλία μετά τον Β' Παγκόσμιο, μπορεί να ήταν κάπως έτσι, αλλά όχι στην Ευρώπη. Δεν υπήρξε συρρίκνωση μόνο των κομμουνιστικών και ευρωκομμουνιστικών (συρρίκνωση έως πλήρη εξαφάνιση), αλλά και των παραδοσιακών σοσιαλδημοκρατικών και εργατικών κομμάτων. Αυτό που στην Ελλάδα της Κρισης αποκαλέστηκε «κρίση του κομματικού πολιτικού συστήματος», στην Ευρώπη έχει γίνει εδώ και τριάντα χρόνια. Υπάρχουν κλασικές αναλύσεις για όλα αυτά, π.χ. ψάξε το The transformation of the Western European party System του Ότο Κιρχάιμερ.

Τα ευρωπαικα σοσιαλδημοκρατικα κομματα ηταν οντως εξαιρεση γιατι καποτε ηταν γνησια εργατικα μαρξιστικα κομματα και εχουν κρατησει καποια στοιχεια απο εκεινη την περιοδο. Αλλα και αυτα εχουν εκφυλιστει σε καθαρα αστικα κομματα εδω και πολλες δεκαετιες. Τα υπολοιπα αστικα κομματα δεν ειχαν ποτε καποια ιδιαιτερη ιδεολογικη συγκροτηση.

Οι σοσιαλδημοκρατες συρρικνωνονται γιατι ειναι πλεον περιττοι. Δεν χρειαζονται σαν αναχωμα στο εργατικο κινημα γιατι το δευτερο φυτοζωει, ουτε μπορουν να διαφοροποιηθουν απο τους συντηρητικους και φιλελε.

Δεν εχει να κανει με το δεν ειναι πολυσυλλεκτικα κομματα, ισα ισα μαζευουν απο καθαρους φιλελευθερους μεχρι ντεμεκ μαρξιστες.

Αυτό για το πόσο το ΚΚ είναι πρωτοπορία ή όχι, σηκώνει μεγάλη συζήτηση, αλλά και αναθεώρηση, με βάση την ιστορική εμπειρία του 20ου αιώνα.

Nα το θεσω αλλιως, οντως δεν ειναι ολα τα ΚΚ πρωτοπορια, αλλα η πρωτοπορια ειναι παντα ΚΚ και οχι τεχνητες εκλογικες συγκολλησεις τυπου ΑΝΤΑΡΣΥΑ

[Ραν ταν πλαν]

Karhergr, έχουμε αναφερθεί ποιο πάνω για αυτή την περίοδο ντροπής κατά την οποία το κόμμα και ο Φλωράκης βρισκόταν κάτω από την επιρροή της ανανεωτικής αντικομματικής φράξιας. Και του έχουμε αποδώσει τις ευθύνες που του αναλογούν.

[Λαχουρένιος]

Δεν συνεργαζόμαστε γιατί η εμπειρία από το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα έχει διδάξει, ότι η όποιας μορφής συμμαχία κομμουνιστών και ''αριστερών'' πολιτικών δυνάμεων, με διαφορετική στρατηγική και τακτική, είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.
>
.

Πάντως ο Χαρίλαος που έχει την τιμητική του στο νήμα, τόλμησε τη συμμαχία όχι μόνο με «αριστερές» πολιτικές δυνάμεις, αλλά και κάτι παραπάνω ...

Ναι αλλα πεταξε εξω και την δεξια μουργα απο το κομμα τυπου Δραγασακη

[Ραν ταν πλαν]

Ναι αλλα πεταξε εξω και την δεξια μουργα απο το κομμα τυπου Δραγασακη

Δεν την πέταξε ο Φλωράκης. Όλη η φραξιονιστική ομάδα λειτουργούσε υπό την ανοχή του, όχι όμως από κακή πρόθεση του ιδίου, αλλά επειδή η ιδεολογική του κατάρτιση δεν αρκούσε ώστε να κατανοήσει την παγίδα που έστηναν στο κόμμα οι αποστάτες. Έξω από το κόμμα τους πέταξε η κομματική βάση, που απαίτησε από την τότε ισχνή κομματική πλειοψηφία που υπήρχε στη κεντρική επιτροπή, να δώσει τη μάχη και να καθαρίσει το κόμμα από τον μικροαστισμό που εκπροσωπούσαν τα καθοδηγητικά του όργανα που είχαν αλωθεί από απόψεις που καθόρισαν την πολιτική του την περίοδο της ντροπής, με την δημιουργία του συνασπισμού και την συγκυβέρνηση με πασοκ-νδ.