ΠΑΛΙΝΟΡΘΩΣΗ ΚΑΙ 4η ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

[pluton]

Η ΕΠΑΝΟΔΟΣ

Τροχάδην ο Γεώργιος ετοιμάστηκε να γυρίσει πίσω στην Ελλάδα, έφυγε από το Λονδίνο 15/11/1935, πήγε στο Παρίσι, εκεί είχε επαφές με τον Πρόεδρο της Γαλλικής Δημοκρατίας Λεμπρέν και τον πρωθυπουργό Πιέρ Λαβάλ, ο Γεώργιος Β βεβαίωσε ότι η πολιτική της Ελλάδος θα ήταν στην τροχιά των αγγλογαλλικών συμφερόντων!

Ο άνθρωπος δεν ερχόταν σαν ανεύθυνος άρχοντας αλλά σαν ρυθμιστής συγκεκριμένης πολιτικής, αυτό θα φανεί και στην συνέχεια.

Ο Γεώργιος Β επιδίωξε συνάντηση με τον Ε Βενιζέλο, μεσολαβητής ήταν ο Άθως Ρωμανός αλλά η συνάντηση ΔΕΝ έγινε διότι δεν την ήθελε ο Ε Βενιζέλος, ο Γεώργιος Β έφαγε δυνατή ψυχρολουσία ανάλογη με αυτή που επιφύλασσε στους βασιλικούς πολιτικούς νάνους που τον περίμεναν στην Αθήνα.

Ακολούθως πήγε στην Ιταλία στη Ρώμη που είχε συνομιλίες με τον βασιλιά Βίκτωρα Εμμανουήλ Γ και τον Μπενίτο Μουσολίνι , μετά στην Φλωρεντία όπου προσκύνησε τους τάφους του Κωνσταντίνου, της Σοφίας και της Όλγας.

Μετά πήγε στο Πρίντιζι όπου επιβιβάστηκε στο εύδρομο «Έλλη» και με συνοδεία των αντιτορπιλικών «Ύδρα» και «Ψαρά» και των ιταλικών καταδρομικών «Τριέστε» και «Τρέντο» απέπλευσε.

Στην Αθήνα ο Κονδύλης προληπτικά συνέλαβε 200 άτομα !

Είδες την περήφανη συμπεριφορά του Ε Βενιζέλου δες τώρα τι συνέβη στην Ελλάδα των αυλόδουλων.

Ο Γεώργιος Β έφτασε το πρωί της 25ης Νοεμβρίου 1935 στο Φάληρο, τον υποδέχτηκε ο αντιβασιλεύς Κονδύλης επικεφαλής υπουργών και στρατιωτικών, παρέδωσε στον Γεώργιο το διάγγελμα που θα απεύθυνε προς τον Ελληνικό λαό, και ο Γεώργιος Β στο πόδι παρουσία του έκανε αλλαγές στο κείμενο που ήδη είχε πολυδιορθώσει, έσβησε την φράση «της κυβερνήσεώς μου» και την αντικατέστησε με την φράση «των κυβερνήσεών μου», ήταν σαφής αποφυγή να ταυτιστεί με τον Κονδύλη. Ήταν η πρώτη σφαλιάρα του ξεζουμισμένου πια Κονδύλη.

Όταν επιβιβάστηκε στο βασιλικό αυτοκίνητο για να ανέβη στην Αθήνα κινήθηκε να μπει μέσα και ο Κονδύλης και τότε ο Γεώργιος Β με υπεροπτικό ύφος του είπε «Επιθυμώ να έχω σαν μοναδικό συνεπιβάτη τον διάδοχο Παύλο».





ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΛΩΤΣΙΑ ΣΤΟΝ ΚΟΝΔΥΛΗ

Στις 25/11/1935 μετά την δοξολογία για την επάνοδο του Γεωργίου Β, ο Γ Κονδύλης ανέβηκε στα ανάκτορα και υπέβαλε την «τυπική» παραίτηση της κυβέρνησής του, ο ελεεινός αφού ελεεινολόγησε τους παλαιούς του συντρόφους στο νέο του αφεντικό είπε ότι πρέπει να διαλυθεί η Εθνοσυνέλευση και την προκήρυξη εκλογών που θα ενεργούσε αυτός !

Ο Γεώργιος Β πλέον δεν χρειαζόταν τον Γ Κονδύλη, ο οποίος πιά ήταν και πρόβλημα για αυτόν και τυπικά ψυχρά είπε ότι θα ακούσει και τις απόψεις των άλλων κομμάτων.

26/11/1935 δέχτηκε πάλι τον Κονδύλη και του ζήτησε (άκουσον) να φτιάξει ο Κονδύλης Βασιλικό Διάταγμα ΑΜΝΗΣΤΙΑΣ!

Το ίδιο απόγευμα ο Γεώργιος δέχτηκε τον Ι (Τζων) Θεοτόκη , ο οποίος ήταν εναντίον της αμνηστίας.

Την 27/11/1935 δέχτηκε τον Π Τσαλδάρη, ο οποίος σαν αρχηγός της πλειοψηφίας ζήτησε τον σχηματισμό κυβέρνησης και αντιτάχτηκε στην διάλυση της Εθνοσυνέλευσης.

Την ίδια μέρα δέχτηκε τον Ι Μεταξά ο οποίος δέχτηκε την αμνηστία!

Με την προϋπόθεση να μη γυρίσουν στο στράτευμα οι αξιωματικοί που έδιωξαν (σιγά μη τους γύριζε ο Γεώργιος Β), και τέλος ζήτησε κυβέρνηση κοινής εμπιστοσύνης.

[pluton]

ΑΜΝΗΣΤΙΑ

Ας γυρίσουμε όμως πίσω να δούμε τι έκανε ο Κονδύλης με το βασιλικό αγγούρι της αμνηστίας στον κώλο.

Συγκάλεσε υπουργικό συμβούλιο και οι υπουργοί του μήτε να ακούσουν για την βασιλική αμνηστία, μετά από παζαρέματα κατέληξαν στην αποδοχή της γενικής αμνηστίας με εξαίρεση των καταδικασμένων σε θάνατο (δηλαδή του Ε Βενιζέλου, Ν Πλαστήρα, Ι Δεμέστιχα, Α Κολιαλέξη, Δ Καμμένου).


Τα μεσάνυχτα τσουπ ο πολύς Κονδύλης στα ανάκτορα με την απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, στην συζήτηση πήγαινε για να διαπραγματευτεί έστω την εξαίρεση Ε Βενιζέλου, Ν Πλαστήρα. Ο Γεώργιος Β όμως ήταν ανένδοτος ΚΑΜΙΑ ΕΞΑΙΡΕΣΗ, σε βοήθεια πήγε και ο Τζων Θεοτόκης, στο τέλος τους δήλωσε ο Γεώργιος «Εγώ θα περιμένω εδώ έως το πρωί».

Νύχτα 27 προς 28 Νοεμβρίου σημειώθηκαν κινήσεις αδιαλλάκτων στρατιωτικών (με την καθοδήγηση του Κονδύλη) για τον εκφοβισμό του Γεωργίου Β. Το υπουργικό συμβούλιο ξημέρωσε και ακόμα συζητούσε αν θα πάρουν ή όχι την ζωή του Ε Βενιζέλου! Και από ποιόν παρακαλώ από τον «κεραυνό»* της Εθνικής άμυνας!

Το πρωί ανέβηκε ο Κονδύλης στα ανάκτορα και είπε ότι οι υπουργοί αρνούνται την πλήρη αμνηστία.

Ο Γεώργιος Β, άλλο που δεν ήθελε, του απάντησε ότι αποδέχεται την παραίτηση της κυβέρνησής του, ο Κονδύλης απείλησε τον Γεώργιο Β ότι «θα προκαλέσει επικίνδυνον δυσφορίαν και αναταραχή εις τας ενόπλους δυνάμεις».

Σιγά μη μάσαγε ο Γεώργιος Β πια με τις απειλές του Κονδύλη ……… κάλεσε τον Παπάγο και τον βασιλικό ΣΣ και έλαβε την διαβεβαίωση «Οι αξιωματικοί δεν αναμιγνύονται εις την πολιτική! Εφ όσον δεν πρόκειται να επανέλθουν εις το στράτευμα οι απότακτοι, το θέμα παραμένει πολιτικόν».

Και ο Κονδύλης τι έγινε πως τον ξαπόστειλε ο Γεώργιος Β;

Το μεσημέρι της 28ης Νοεμβρίου ανακοινώθηκε από τα ανάκτορα « η ΑΜ ο Βασιλεύς απονέμει τον Μεγαλόσταυρον του Σωτήρος εις τον πρωθυπουργόν κ Γ Κονδύλην δια τας παρασχεθείσας υπ αυτού υπηρεσίας προς την πατρίδα».

Και αν δεν το κατάλαβες.... οι βασιλικοί έδωσαν στον Κονδύλη ένα τενεκέ στο στήθος του και «ξου ρε λεχρίτη».

Το τι πλάκα γίνηκε στα θέατρα της εποχής με αυτό μεγαλόσταυρο δεν λέγεται !

* «κεραυνό» ονόμαζαν τον Κονδύλη όταν ήταν στην Εθνική Άμυνα του Ε Βενιζέλου (αυτόν που ήθελε να εκτελέσει σαν βασιλικός).



ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο τύπος για τον τραυματισμό του Παναγιωτάκου. Θα θυμάστε είχα περιγράψει την έφοδο που έκαναν οι άνδρες του Κονδύλη, όταν οι υπουργοί πήδαγαν από τα παράθυρα για να γλυτώσουν.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΝΗΣΗ

Στις 28 προς 29 Νοεμβρίου είχαν κληθεί στα ανάκτορα οι δημοκρατικοί πολιτικοί αρχηγοί Θ Σοφούλης, Γ Καφαντάρης, Α Παπαναστασίου, Α Μιχαλακόπουλος και Γ Παπανδρέου.

Ο Σοφούλης προφασίστηκε ασθένεια και δεν πήγε και αν αυτού έστειλε υπόμνημα.

Οι Γ Καφαντάρης, Α Παπαναστασίου, και Γ Παπανδρέου, αρνήθηκαν να πάνε στα ανάκτορα και με επιστολές στους όχι στον Γεώργιο Β αλλά στον συνταγματάρχη Στρίμπερ (υπασπιστή του Γεωργίου Β), έλεγαν ότι ο τρόπος που έγινε η πολιτειακή μεταβολή δεν τους επιτρέπει να κάνουν χρήση της βασιλικής ακροάσεως, δεν ήθελαν με την παρουσία τους να δώσουν το δικαίωμα να φανεί ότι αναγνώριζαν την παλινόρθωση.

Ο μόνος που πήγε ήταν ο Α Μιχαλακόπουλος, αυτός λοιπόν υπόδειξε προκήρυξη εκλογών Συντακτικής Συνελεύσεως που θα κύρωνε την παλινόρθωση, καθιέρωση του πλειοψηφικού, χορήγηση γενικής αμνηστίας, σχηματισμό πολιτικής και όχι υπηρεσιακής κυβέρνησης και μέτρα για την ενίσχυση της άμυνας.

[pluton]

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Κονδύλης - Δεμερτζής, μετά την άφιξη του Γεωργίου.



ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΜΕΡΤΖΗ

Στις 29/11/1935 ο Γεώργιος B κάλεσε τον καθηγητή Αστικού Δικαίου Κωνσταντίνο Δεμερτζή και του ανέθεσε τον σχηματισμό κυβερνήσεως, η κυβέρνηση αυτή ορκίστηκε την 30η Νοεμβρίου, ο πρωθυπουργός διατήρησε τα υπουργεία στρατιωτικών με υφυπουργό τον Κ Πλατή και Εξωτερικών. Άλλα μέλη της κυβερνήσεως ήταν Δ Τριανταφυλλάκος, Γ Μαντζαβίνος, Αντ Μπενάκης, Π Δεκάζος, Στ Παπαρρηγόπουλος, Ν Κανελλόπουλος, Δ Μπαλάνος, Αρ Βαλαωρίτης, Κ Γεωργακόπουλος, Αλ Παπάγος, Α Κούζης, Α Οικονόμου, Κ Πάλλης, Κ Μπακόπουλος.

Η κυβέρνηση Δεμερτζή ήταν όαση μετά την κυβέρνηση του Γ Κονδύλη.





ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο Κωνσταντίνος Δεμερτζής (7 Νοεμβρίου 1876 - 13 Απριλίου 1936).


ΑΜΝΗΣΤΙΑ ΑΛΛΑ………

Η κυβέρνηση Κ Δεμερτζή δημοσίευσε δύο διατάγματα:

Α) Αμνηστεύονται όλα τα αδικήματα της 1ης Μαρτίου.

Β) Απονέμεται χάρη στους στρατιωτικούς και δημοσίους υπαλλήλους.

Χάρη λοιπόν ξέρεις τι σημαίνει αυτό;

Δεν επανέρχονται αυτοδίκαια στις θέσεις τους………….. και επιπλέον η κυβέρνηση μπορούσε να ορίσει ειδικούς τόπους διαμονής.

Τέλος εξέδωσε αναγκαστικό νόμο περί επιστροφής στους καταδικασμένους των περιουσιών τους.


Για τους κομμουνιστές δεν πάρθηκε κανένα μέτρο ….. έμμειναν εκτοπισμένοι.


Η επιστροφή των βενιζελικών αποτέλεσε για τους μεν πρώτους ζήτημα η επιστροφή τους θέμα θερμοτάτων εκδηλώσεων και τους συμπεριφερόντουσαν σαν ήρωες οι δε «αγανακτησμένοι πολίτες» στόχος προπιλακισμών.

Οι αντιβενιζελικές εφημερίδες έγραφαν «Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ», φυσικά στους στρατιωτικούς που αποφυλακίστηκαν δεν τους επετράπη η διαμονή τους στην Αθήνα, Πειραιά, και Θεσσαλονίκη.



ΕΠΑΦΗ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΚΑΙ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΩΝ

Μετά την αμνηστία ο Θ Σοφούλης γράφτηκε στο βιβλίο ακροάσεων και ο Γεώργιος B έσπευσε να τον καλέσει αμέσως.


3/12/1935 πραγματοποιήθηκε η συζήτηση, ο Σοφούλης βεβαίωσε ότι το κόμμα των Φιλελευθέρων ήταν πρόθυμο να κάνη θυσίες για να τερματιστεί ο διχασμός.


Από το εξωτερικό ο Ε Βενιζέλος στις 6/12/1935 έκανε δριμύτατες δηλώσεις για την διάκριση ανάμεσα σε στρατιωτικούς και πολιτικούς, αλλά απόφυγε να ρίψει την ευθύνη στον Γεώργιο B, μάλιστα κατηγορούσε τους δημοκρατικούς αρχηγούς που δεν δέχτηκαν την βασιλική πρόσκληση.

Βέβαια ο Ε Βενιζέλος δύο μέρες νωρίτερα με επιστολή του επαινούσε την απόφαση για χορήγηση αμνηστίας!

[Τλαξκαλτέκος]

Βέβαια ο Ε Βενιζέλος δύο μέρες νωρίτερα με επιστολή του επαινούσε την απόφαση για χορήγηση αμνηστίας!

Αυτό είναι το νόημα. Οι βασιλικοί θα μπορούσαν να εκμηδενίσουν τους βενιζελικούς , αλλά έδειξαν μεγαλοψυχία. Κανονικά στην Κορσική εξορία έπρεπε να τους στείλουν.

[pluton]

Βέβαια ο Ε Βενιζέλος δύο μέρες νωρίτερα με επιστολή του επαινούσε την απόφαση για χορήγηση αμνηστίας!

Αυτό είναι το νόημα. Οι βασιλικοί θα μπορούσαν να εκμηδενίσουν τους βενιζελικούς , αλλά έδειξαν μεγαλοψυχία. Κανονικά στην Κορσική εξορία έπρεπε να τους στείλουν.

Άκου ο στόχος του Ε Βενιζέλου ήταν να σταματήσει ο Εθνικός Διχασμός που είχε στοιχίσει στην πατρίδα την Μ Ασία. μπορούσε κάλλιστα ο Ε Βενιζέλος να έδινε εντολή να μποϊκοτάρουν τον βασιλικό θεσμό, μη δεχόμενοι οι φιλελεύθεροι καμία προσέγγιση με τους βασιλικούς (κάτι που έτρεμε ο Γεώργιος Β), αυτό όμως θα ήταν προς ζημιά της πατρίδας, και οι φιλελεύθεροι πάνω απ όλα έβαζαν την πατρίδα, πράγμα που δεν έκανε ο βασιλικός οίκος που για να διοικήσουν αυταρχικά θυσίασαν την Ελλάδα.

Τέλος πάντων, τα απόνερα του Εθνικού Διχασμού θα συνεχίσουν να υπάρχουν μέχρι και την απελευθέρωση .... Εθνικός Διχασμός ήταν μια πάλη μεταξύ δύο αστικών παρατάξεων που η κάθε μια έβλεπε διαφορετικά το καλό και το κακό.

Ο Εθνικός Διχασμός έχει αρχή και τέλος. Άρχισε με την αντισυνταγματική και αντιπατριωτική στάση του Καιζερικού Κωνσταντίνου ΙΒ το 1915 και τελείωσε με τον θάνατό του το 1923 αφού είχει μετατρέψει την Ελλάδα σε καπνίζοντα ερείπια.

Από τα Δεκεμβριανά (κυρίως για τους βενιζελικούς) και μετά η διαμάχη ήταν μεταξύ τάξεων Αστοί κατά Κομμουνιστών, γι αυτό και οι Βενιζελικοί αποδεχόντουσαν πια τον ρόλο του στέμματος και το στέμμα (από πολύ νωρίτερα από το 1941 μέχρι το 1952) είχε αποκλειστικά και μόνο (πλήν ενός πολύ μικρού διαστήματος το 1946, κάτι μήνες για να γίνει το δημοψήφισμα) βενιζελικούς πρωθυπουργούς.

Και ο Ι Μεταξάς στο ημερολόγιό του αναγνώρισε το λάθος που διέπραξαν με τον Εθνικό Διχασμό.

[pluton]

ΕΚΛΟΓΕΣ

Η κυβέρνηση Δεμερτζή συζήτησε με όλους για τις εκλογές αλλά πουθενά δεν κατέληγαν .
Έτσι εισηγήθηκε στον Γεώργιο Β την άμεση διάλυση της Συνελεύσεως και 17/12/1935 διαλύθηκε η Ε Εθνοσυνέλευση και προκηρύχτηκαν εκλογές για την 26η Ιανουαρίου 1936 με απλή αναλογική.

Στις εκλογές αυτές κατέβηκαν οι ποιο κάτω συνδυασμοί κομμάτων:

ΑΝΤΙΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΙ
- Λαϊκό Κόμμα
- Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωσις (Γ Κονδύλης-Ι Θεοτόκης-Ι Ράλλης-Γ Στράτος-Θ Τουρκοβασίλης).
- Εθνικό μεταρρυθμιστικό Κόμμα (Γκοτζαμάνης)
- Κόμμα Ελευθεροφρόνων (Ι Μεταξάς)

ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΙ
- Κόμμα Φιλελευθέρων
- Δημοκρατικός Συνασπισμός (Γ Καφαντάρη-Α Παπαναστασίου-Γ Παπανδρέου).
- Αγροτικό κόμμα (Ι Σοφιανόπουλος).
- Αγροτικό κόμμα ( Αλ Μυλωνάς).
- Παλιαοδημοκρατική Ένωσις Κρήτης (Αρ Μητσοτάκης).
- Τοπικός συνδιασμός Ιωαννίννων (Δ Μπότσαρης).

ΑΛΛΟΙ
Ενωτικό Κόμμα (Π Κανελλόπουλος).
Παλλαϊκό Μέτωπο (ΚΚΕ).

Η προεκλογική περίοδος ήταν σχετικά ομαλή, με εκτοπισμένους βέβαια κομμουνιστές που έκαναν απεργίες πείνας και τον βασιλικό ΣΣ απειλητικός να προειδοποιεί………


Τρομοκρατία υπήρξε αλλά όχι στην έκταση των εκλογικών αναμετρήσεων που περιέγραψα, ο ΣΣ βέβαια κάθε τόσο έβγαινε δια αντιπροσώπων του και έκανε δηλώσεις της μορφής «σε περίπτωση εκλογικής νίκης των βενιζελικών ο ΣΣ θ αναλάβει δια πραξικοπήματος την διακυβέρνηση της χώρας….», υπήρξαν και τραυματισμοί και δολοφονίες ΠΑΝΤΑ βενιζελικών από αντιβενιζελικούς όπως πχ στις 18/1/1936 όταν ένοπλοι αντιβενιζελικοί σκότωσαν έναν και τραυμάτισαν πέντε στην Αθήνα.

Ο Γεώργιος Β όμως ήθελε ακόμα «ομαλές» εκλογές για να αποκτήσει δια των εκλογών την σταθερότητα στην πολιτειακή μεταβολή, η οποία είχε ήδη στο ενεργητικό της ένα ΝΟΘΟ δημοψήφισμα.


Τέλος πάντων έγιναν οι εκλογές την 26η Ιανουαρίου 1936 και είχαμε τα ποιο κάτω αποτελέσματα:

Ψήφισαν 1.278.085
Έγκυρα 1.274.002

ΑΝΤΙΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΙ
- Λαϊκό Κόμμα 281.597 72
- Λαϊκή Ριζοσπαστική Ένωσις 253.384 60
- Εθνικό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα 17.722 4
- Κόμμα Ελευθεροφρόνων 50.137 7
ΣΥΝΟΛΟ ΑΝΤΙΒΕΝΙΖΕΛΙΚΩΝ ψήφοι 602.840 έδρες 143

ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΙ
- Κόμμα Φιλελευθέρων 474.651 128
- Δημοκρατικός Συνασπισμός 66.027 11
- Αγροτικό κόμμα (Ι Σοφιανόπουλος) 13.006 1
- Αγροτικό κόμμα ( Αλ Μυλωνάς).
- Παλιαοδημοκρατική Ένωσις Κρήτης 13.762 3
- Τοπικός συνδιασμός Ιωαννίννων 7.209 1
ΣΥΝΟΛΟ ΒΕΝΙΖΕΛΙΚΟΙ ψήφοι 574.655 έδρες 142


ΑΛΛΟΙ
Ενωτικό Κόμμα 9.870 -
Παλλαϊκό Μέτωπο (ΚΚΕ). 73.411 15




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Ο ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 27/1/1936 Ζήτω το νικηφόρο Παλλαϊκό Μέτωπο.


ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΕΚΛΟΓΩΝ

Οι δύο μεγάλες παρατάξεις βγήκαν ισόπαλες.

Σε σύγκριση με τις εκλογές της 5/3/1933 βγαίνουν τα ποιο κάτω συμπεράσματα:

1. Ο αριθμός των ψηφοφόρων ήταν 11,4% μεγαλύτερος.

2. Η αντιβενιζελική παράταξη αύξησε την δύναμή της κατά 1,14% και όλος ο κρατικός μηχανισμός ήταν στα χέρια της.

3. Η βενιζελική παράταξη είχε μειωμένο ποσοστό κατά 3,46% το ποσοστό αυτό διέρρευσε προς το ΚΚΕ και τον Κανελλόπουλο.

4. Το ΚΚΕ είχε αυξηση της τάξης 25% και θα αντιπροσωπευόταν από συμπαγή ομάδα βουλευτών. Αρκετοί υποψήφιοί του ήταν φυλακή.

Οι εκλογές αυτές, που έγιναν με βασιλικό κρατικό μηχανισμό έδειξαν και τέλος το μέγεθος της νοθείας του δημοψηφίσματος, για την παλινόρθωση της 3ης Νοεμβρίου 1935, η αντιβενιζελική παράταξη ήταν μειοψηφία στο σύνολο του εκλογικούς σώματος πήρε 602.840 ψήφους σε συνολικό εγκύρων ψηφοδελτίων 1.274.002, επί δε των ψήφων των αντιβενιζελικών υπήρχε μερίδα αντιβασιλικών συμπεριλαμβανομένων των Βενιζελικών κλπ το βασιλικό τμήμα της Ελληνικής κοινωνίας ήταν κάτω από το 40% του εκλογικού σώματος, αντιλαμβάνεσαι γιατί το παλάτι, ο ξένος παράγοντας και οι δυναμικοί συντελεστές αυτό δηλαδή που έλεγαν «δυναμικά ερείσματα» (στρατός, παρακράτος, χωροφυλακή κλπ) δεν ήθελαν το γνήσιο δημοψήφισμα που ήθελε ο Π Τσαλδάρης;

Τέλος πάντων οι φιλελεύθεροι προκειμένου η πατρίδα να ηρεμήσει θεώρησε «..το πολιτειακό ζήτημα οριστικώς λήξαν…..».

[pluton]

ΔΙΕΡΓΑΣΙΕΣ

Το ζήτημα ήταν τώρα τι κυβέρνηση θα γινόταν …… το ΚΚΕ έγινε ο ρυθμιστής, οι αντιβενιζελικοί φοβόντουσαν συνασπισμό βενιζελικών κομμάτων και ψήφο εμπιστοσύνης από τους βουλευτές του ΚΚΕ.

Ο Γ Κονδύλης ζήτησε ακρόαση από τον Γεώργιο B για το Σάββατο 1/2/1936 και άρχισε να κραυγάζει «όλοι οι πολιτικοί είναι άπιστοι και δόλιοι», περί δολιότατος μιλούσε ο πλέον δόλιος άνδρας, έφτανε ο Κονδύλης να μιλά περί «δυναμικού» παραμερισμού του Γεωργίου B και αντικατάστασή του από τον Παύλο! Μάλιστα είχε σχεδιαστεί ξαφνική επιφυλακή στρατιωτικών μονάδων στην πρωτεύουσα την 1/2/1936!


Την παραμονή της ακροάσεως του Γ Κονδύλη από τον Γεώργιο B, πέθανε ξαφνικά από εγκεφαλική συμφόρηση σε ηλικία 57 χρονών. Την εποχή αυτή κυκλοφόρησαν κάτι φήμες για την οδοντόπαστα που χρησιμοποίησε το πρωί του θανάτου του, πάντως όσο και αν έψαξαν μετά δεν την βρήκαν!


Τέλος πάντων υπήρχε ασυμφωνία μεταξύ των πολιτικών κομμάτων, ο Σοφούλης πρότεινε να μείνει στην εξουσία ο Δεμερτζής.

Στις 16/2/1936 συναντήθηκαν Σοφούλης και Τσαλδάρης αλλά δεν μπόρεσαν να συνεννοηθούν.

Στις 2/3/1936 ο Γεώργιος B εκφώνησε τον λόγο του θρόνου (αυτός ήταν ο Πρώτος και ο Τελευταίος που έβγαλε ο βουβός βασιλιάς) θα παραθέσω δύο τρία σημεία που είναι ενδεικτικά των σκέψεών του:

«………..Η αναθεώρησις αυτή, δέον να συντελεσθή συντόμως (σύνταγμα) ίνα το πολίτευμα της Χώρας προσλάβη όσον το ταχύτερον την οριστικήν αυτού μορφήν…… τονωθή η βελτίωσις της Εθνικής Αμύνης της Χώρας………… η Κυβέρνησίς Μου επεδίωκε και αποδίδει εις το Βαλκανικόν Σύμφωνον (αυτό ήταν απαίτηση των Άγγλων)……………ανάδειξις ισχυράς Κυβερνήσεως ικανής να στηρίξη το εκ του μακρού διχασμού κλονισθέν Κράτος……….»
.

Aπό αυτά υπό το φως όσων ακολούθησαν είναι φανερείς οι επιδιώξεις του Γεωργίου B.

[pluton]

ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΠΡΟΝΟΥΝΤΣΙΑΜΕΝΤΟ

Στις 5/5/1936 έγινε σύσκεψη στο υπουργείο στρατιωτικών, όλοι οι βασιλικοί ανώτατοι αξιωματικοί εξουσιοδότησαν τον Παπάγο να πάει στο παλάτι και να δηλώσει ότι «επ ουδενί λόγω» θα υπάρξη κυβέρνηση που θα στηρίζεται σε ψήφους κομμουνιστών!


Πήγε ο Παπάγος και το είπε στον Γεώργιο Β, ο οποίος τον άκουσε χωρίς σχόλια, ο Γεώργιος Β εξοργίστηκε με το αντιπειθαρχικό αυτό Προνουντσιαμέντο του Παπάγου και κατάλαβε ότι με τον διαρκή «παραγοντισμό» των ενόπλων δυνάμεων ήταν αδύνατο να υπάρξει κράτος και στρατός πειθαρχημένοι.


Μόλις έφυγε ο Παπάγος, ο Γεώργιος Β κάλεσε τον Ι Μεταξά και τον ρώτησε αν δεχόταν να αναλάβει το υπουργείο στρατιωτικών, «Δέχομαι αλλά υπό δύο όρους ……..να κληθή αμέσως ο Δεμερτζής που θα του υποδείξετε να μου ανάθεση το υπουργείο Στρατιωτικών και η ορκωμοσία μου να γίνει τώρα και να παραμείνει μυστική, μέχρις ότου μεταβώ εις το υπουργείον», συμφώνησαν όσο θα μιλά με τον Δεμερτζή να είναι στο διπλανό δωμάτιο και όταν συμφωνήσει ο Δεμερτζής να στείλει να τον φωνάξουν από το σπίτι του.

Εν τω μεταξύ ο Ι Μεταξάς είχε ήδη έρθει σε επαφή με τους φιλελευθέρους να δει αν τον δεχόντουσαν σαν υπουργό στρατιωτικών, τους υποσχέθηκε να πατάξει τον παραγοντισμό των αξιωματικών, λειτουργία των θεσμών και επαναφορά μέρους των αποτάκτων στο στρατό, υπό αυτές τις προϋποθέσεις οι φιλελεύθεροι ΔΕΧΤΗΚΑΝ.

Στο παλάτι τώρα παιζόταν μια απίστευτη κωμωδία στον καθηγητή Κ Δεμερτζή από μέρους του Γεωργίου Β και το Μεταξά χαρείτε το ……

Ο Γεώργιος Β ενημέρωσε τον Δεμερτζή για την αντιπειθαρχική συμπεριφορά του Παπάγου και του είπε ότι θέλει υπουργό Στρατιωτικών τον Ι Μεταξά, ο ανυποψίαστος Δεμερτζής δέχτηκε το ήδη συμφωνηθέν και ο Γεώργιος Β προσποιήθηκε ότι στέλνει τον υπασπιστή του να καλέσει τον Ι Μεταξά από το σπίτι του, αφού πέρασε η ώρα που απαιτείται για να πραγματοποιηθεί η προσέλευση του Μεταξά, αυτός εμφανίστηκε «ανυποψίαστος» από το διπλανό δωμάτιο, και τότε ο Γεώργιος Β τον ρώτησε αν δέχεται να γίνει υπουργός Στρατιωτικών! Δέχτηκε (για δεύτερη φορά ) ο Μεταξάς και κάλεσαν τον εφημέριο μιας μικρής εκκλησίας να τον ορκίσει εκείνη την στιγμή, ο αγαθός ιερεύς μετά την ορκωμοσία είπε:

«Και εις ανώτερα» και ο Μεταξάς απάντησε «Παπούλη, δεκανέα νομίζεις πως με όρκισες και μου δίνεις τέτοια ευχή; Κύριε ελέησoν!»
.

Ο Μεταξάς δεν έφυγε έμεινε μέχρι 2.30 μμ στο παλάτι, εκείνη την ώρα γνώριζε ότι ο Παπάγος είχε την συνήθεια να είναι στο σπίτι του όπου γευμάτιζε και κοιμόταν για μεσημέρι. 2.30 μμ όταν όλοι έλειπαν από το υπουργείο ο Μεταξάς πήγε στο υπουργείο που ήταν Ακαδημίας και Κηφισίας (σήμερα Β Σοφίας).

Το κωμικό είναι με το ιερέα που τον άνθρωπο από την ώρα που έκανε την ορκωμοσία μέχρι τις 2.30 τον κρατούσαν στο παλάτι για να κρατηθεί «μυστικό» το συμβάν και ο άνθρωπος δεν μπορούσε να καταλάβει γιατί τον κρατούσε ο βασιλιάς όμηρο!!!!!!!!



ΣΣ Απ ότι βλέπεις ΩΡΙΩΝΑΣ7 από εδώ και πέρα κάνει εμφάνιση ο Ιωάννης Μεταξάς δηλαδή Μάιο του 1936, δηλαδή 3 μήνες προ της 4ης Αυγούστου 1936, μέχρι τότε είχες ακούσει τίποτα περί Μεταξά;

[pluton]

ΒΑΣΙΛΙΚΗ ΚΛΩΤΣΙΑ ΣΤΟΝ ΠΑΠΑΓΟ

Δες τώρα τι σημαίνει βασιλική αγνωμοσύνη, πριν από λίγο είδες πως συμπεριφέρθηκε η αυλή στο Γ Κονδύλη, δες τώρα το βασιλικό μασκαραλίκι που δέχτηκε τον ποίο υπάκουο (μέχρι τότε) των βασιλικών σαλονιών ο Παπάγος.

Την ώρα που πήγε να φάει για μεσημέρι και να κοιμηθεί ο Γεώργιος Β πραξικοπηματικά και ύπουλα τον κατήργησε και στην θέση του έβαλε τον Ι Μεταξά, ο Ι Μεταξάς λοιπόν 2.30 μμ την ώρα που κοιμόταν τον ύπνο του ανυποψίαστου ο βασιλικός Παπάγος πήγε στο υπουργείο του, ο σαστισμένος φρουρός στρατιώτης τον άκουσε να του λέει να ανοίξει το γραφείο του Υπουργού Παπάγου δηλώνοντάς του «Είμαι τώρα ο υπουργός των Στρατιωτικών άνοιξε το γραφείο», μόλις κάθισε στην υπουργική καρέκλα ζήτησε να παρουσιαστούν μπροστά του όλοι οι διοικητές των στρατιωτικών μονάδων της Αθήνας και οι σωματάρχες, όλοι βασιλικοί έσπευσαν να δηλώσουν υποταγή στον «βασιλικό υπουργό», έφτασαν στο γραφείο του ο υποστράτηγος Πιτσίκας και ο υποπτέραρχος Ρέππας, από όλους ο Ι Μεταξάς ζήτησε αφοσίωση και καμιά πλέον ανάμιξη στα πολιτικά πράγματα.

Ένας μόνο τόλμησε να αντιμιλήσει ο υφυπουργός υποστράτηγος Πλατής που με οργίλο ύφος ζήτησε να φύγει ο Μεταξάς από την θέση του «υπουργού» Παπάγου, ο Μεταξάς του απάντησε «Άκου Πλατή, μόνο νεκρός θα βγω από εδώ μέσα!» και ο Πλατής ταπεινωμένος υπέγραψε την παραίτηση του.

Κάποτε λοιπόν ξύπνησε ο υποστράτηγος Αλ Παπάγος από τον μεσημεριανό του ύπνο και πληροφορήθηκε την κατάργησή του…………

Για να δεις σε ποιο σημείο δημιουργεί υποτακτικούς η βασιλεία.... σου λέω ότι ο Παπάγος και ο Πλατής ήταν συναρχηγοί στον Στρατιωτικό Σύνδεσμο!

Ούτε λοιπόν διανοήθηκαν αμφότεροι να αντιδράσουν αδιαμαρτύρητα επέστρεψε ο «υπουργός» στα στρατιωτικά του καθήκοντα!

Ο Γεώργιος Β έδειξε ότι αυτός ήταν ο «μπος», το «τσαλάκωμα των ποιο πιστών του ανδρών που τον έφεραν τον πολυπόθητο θρόνο γι αυτόν ήταν μια παρένθεση, μη νομίζεις ότι και ο Μεταξάς ήταν τίποτα, ανά πάσα στιγμή τον καταργούσε και μετά την 4η Αυγούστου (τουλάχιστον τα δύο πρώτα χρόνια) και αυτό ήταν το άγχος του Ι Μεταξά … η εύνοια του Γεωργίου Β.

Πρέπει να πούμε ότι ο Ι Μεταξάς ήταν ο πρώτος ηγέτης του αντιβενιζελισμού που έσπευσε να αναγνωρίσει την αβασίλευτη Δημοκρατία του 1924!

[pluton]

ΜΕΤΑΞΑΣ ΣΤΗΝ ΣΚΑΚΙΕΡΑ

Από εδώ και εμπρός ο Ι Μεταξάς έπαιζε κατά αρχάς σαν υπουργός μετά σαν αντιπρόεδρος μετά σαν πρωθυπουργός και τέλος σαν δικτάτωρ.

Το τέλος του στρατιωτικού παραγοντισμού προξένησε χαρά στην φιλελεύθερη παράταξη, ο Ε Βενιζέλος φώναξε μέσα σε γράμμα του προς τον Κανακάρη-Ρούφο την 9/3/1936 «……….. Ζήτω ο Βασιλεύς!», ο λόγος ήταν απλός πλέον ξέρανε με ποιόν είχανε να κάνουν, δεν είχαν πλέον μπροστά τους τον ανώνυμο βασιλικό αξιωματικό που διέθετε μερικούς λόχους στρατιώτες και πίσω του κρυβόταν η βασιλική αυλή, είχαν συγκεκριμένο αντίπαλο τον Γεώργιο Β και ότι θα συνέβαινε αυτός είχε την ευθύνη.

6/3/1936 η Βουλή εκλέγει Πρόεδρο του σώματος τον Σοφούλη με 158 ψήφους έναντι 137 του Βοζίκη, υπέρ του ψήφισαν και οι κομμουνιστές (Ναι αυτός ο Σοφούλης είναι ... που το 1949 τους άνοιξε τον λάκκο, για την ακρίβεια τους έβαλε την ταφόπλακα, πριν πεθάνει ), με δεδομένο την «δεδηλωμένη» ο Γεώργιος Β αναθέτει στον Σοφούλη εντολή σχηματισμού κυβέρνησης…………

Εν τω μεταξύ ο Χίτλερ καταλαμβάνει στρατιωτικά την αποστρατικοποιημένη Ρηνανία!............

Ο Σοφούλης αποτυγχάνει να σχηματίσει κυβέρνηση και άλλο που δεν ήθελε ο Γεώργιος Β αναθέτει στον Δεμερτζή την δημιουργία της νέας κυβέρνησης, η βενιζελική παράταξη θέτει έναν όρο για να δώσει ψήφο εμπιστοσύνης ……….

Να παραμείνει υπουργός Στρατιωτικών ο Ι Μεταξάς!!!!!!!

Η νέα κυβέρνηση ορκίστηκε 14/3/1936 ο Ι Μεταξάς παραμένει υπουργός Στρατιωτικών και επιπλέον ορίζεται αντιπρόεδρος .

Αυτό ο δημοκρατικός κόσμος το είδε σαν εγγύηση ομαλότητας!!!!!!!!!

Αυτά λοιπόν έγινα στις 14/3/1936 σε τρεις μέρες μετά συνέβη κάτι τρομακτικό …….

Το πρωί της 17ης Μαρτίου 1936 ο Ε Βενιζέλος έπαθε εγκεφαλική συμφόρηση. η Έλενα Βενιζέλου και ο Αλ Διομήδης από το Παρίσι έστειλε το ποιο κάτω τηλεγράφημα στους Καφαντάρη και Ζάννα «Κατάστασις Προέδρου Βενιζέλου απελπιστική».




ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ : Αφίσα της 4ης Αυγούστου.