Εθνολογικά του Ηνωμένου Βασιλείου

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Έλληνες πάροικοι στην Αγγλία

Οι πρώτες επαφές των Ελλήνων με τα βρετανικά νησιά ανάγονται στην αρχαιότητα. Η ρωμαϊκή κατάκτηση διευκόλυνε την εκεί διείσδυση του ελληνικού στοιχείου, που πρωτοστάτησε στον εκχριστιανισμό των Βρετανών. Κήρυκας του Χριστιανισμού στη Βρετανία λέγεται ότι υπήρξε ο Κύπριος Αριστόβουλος, αδελφός του αποστόλου Βαρνάβα, ένας από τους εβδομήντα μαθητές του Χριστού και συνοδοιπόρος του αποστόλου Παύλου. Κατά το β΄ ήμισυ του 7ου αι. ο Έλλην Θεόδωρος από την Ταρσό της Κιλικίας αναδείχθηκε αρχιεπίσκοπος Καντερβουρίας (668-690) χειροτονημένος από τον Πάπα Βιταλιανό. Ο Θεόδωρος εργάσθηκε για την αναδιοργάνωση της αγγλικής Εκκλησίας και επέτυχε τη διοικητική και τη δογματική της ενότητα. Εξάλλου έχοντας ο ίδιος μεγάλη παιδεία υποστήριξε την καλλιέργεια των γραμμάτων.

Κατά τους νεότερους χρόνους αναπτύχθηκαν περισσότερο οι σχέσεις των Ελλήνων με τη μακρινή αυτή χώρα. Ήδη ο αυτοκράτορας του Βυζαντίου Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος είχε επισκεφθεί το Λονδίνο (Δεκέμβριος 1400 - Φεβρουάριος 1401), όπου έγινε δεκτός από τον βασιλέα της Αγγλίας Ερρίκο Δ΄ με εξαιρετικές τιμές και έλαβε υποσχέσεις για στρατιωτική βοήθεια. Κατά τους επόμενους αιώνες επισκέφθηκαν την Αγγλία πολλοί και σπουδαίοι Έλληνες λόγιοι, όπως ο Γεώργιος Ερμώνυμος και ο Ανδρόνικος Κάλλιστος τον 15ο αι., ο Νίκανδρος Νούκιος τον 16ο αι., ο Μητροφάνης Κριτόπουλος, ο Μητροφάνης Κριτόπουλος, ο Χριστόφορος Αγγελος, ο Νικόδημος Μεταξάς – που εξέδωσε το έτος 1625 «εν Λονδώνη τη της Αγγλοβρεταννίας μητροπόλει» τα έργα του Θεοφίλου του Κορυδαλέως «Περί επιστολικών τύπων» και «Εκθέσεις περί Ρητορικής» – ο Ναθαναήλ Κονόπιος και ο Λεονάρδος Φιλαράς – που έγινε στενός φίλος του ποιητή Μίλτωνος και είχε αλληλογραφία μαζί του – κατά τον 17ο αι. Η μετάβαση των λογίων αυτών καθώς και πολλών γραφέων ελληνικών χειρογράφων στην Αγγλία συνέπεσε με μια ευρύτερη εγκατάσταση Ελλήνων στη χώρα αυτή. Ήδη από τον 16ο αι., επί της βασιλείας του Ερρίκου Η΄, είχαν μετοικήσει στην Αγγλία Έλληνες πρόσφυγες από τη Ρόδο που άφησαν το νησί τους μετά την τουρκική κατάκτηση (1522). Ένας από τους μετοίκους αυτούς, ο Φραγκίσκος Γαλυάρδης, επέτυχε να του δοθούν ειδικά εμπορικά προνόμια. Κατά την ίδια εποχή, όπως αναφέρει ο Νίκανδρος Νούκιος, στρατιωτικό σώμα από 558 Έλληνες με επικεφαλής κάποιον Θωμά από το Άργος έλαβε μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις του αγγλικού βασιλικού στρατού του Ερρίκου Η ́ στη Σκωτία και στη Βόρεια Γαλλία. Ανάμεσα στους Έλληνες που είχαν μετοικίσει στην Αγγλία υπήρχαν και απόγονοι επιφανών οικογενειών. Στο Llandulf της Κορνουάλλης υπάρχει ο τάφος του Θεόδωρου Παλαιολόγου με χρονολογία 1636 και στο αββαείο του Ουεστμίνστερ ο τάφος άλλου Παλαιολόγου που είχε υπηρετήσει στο στράτευμα του Κρόμβελ.

Η πρώτη οργανωμένη ελληνική παροικία σε αγγλικό έδαφος διαμορφώθηκε στο Λονδίνο μετά τα μέσα του 17ου αι.

[Τλαξκαλτέκος]

Αγγλοσάξονες - Αγγλοδανοί - Αγγλονορμανδοί -Σκωτονορμανδοί - Highlanders

Τον 8ο αι. άρχισαν οι εισβολές των Βίκινγκς , Δανών κυρίως , στην Αγγλία.

Εκείνη την εποχή κυριαρχούσε στην Αγγλία η γερμανικής καταγωγής αγγλοσαξονική αριστοκρατία , η οποία είχε επιβάλει την κυριαρχία της στην μεγάλη μάζα των εξαγγλισμένων γλωσσικά Βρετανών Κελτών. Οι Άγγλοι ηττήθηκαν απ' τους Δανούς Βίκινγκς και το 1016 ο Δανός βασιλιάς Κανούτος προσάρτησε την Αγγλία στο σκανδιναβικό του κράτος.

Οι Νορμανδοί ήταν Δανοί Βίκινγκς που εγκαταστάθηκαν στην Βόρεια Γαλλία ( Νορμανδία ) και αφομοιώθηκαν γλωσσικά απ' τους πολυπληθέστερους εκλατινισμένους Γαλάτες , απογόνους των κελτικών φυλών των Αυληρκίων και των Βέλγων. Έτσι οι Νορμανδοί είχαν γίνει γαλλόφωνοι.

Το 1066 οι Νορμανδοί νίκησαν τους Αγγλοσάξονες και τους Αγγλοδανούς πολεμιστές του βασιλιά Χάρολντ στην μάχη του Χέιστινγκς ( Hastings ) . Τότε ήταν που πολλοί Αγγλοσάξονες και Αγγλοδανοί μαχητές έφυγαν από την Αγγλία και κατατάχθηκαν στην Βαράγγειο φρουρά της Κωνσταντινούπολης.

Η Νότια Σκωτία , δηλαδή το πεδινό τμήμα της Σκωτίας ( Lowlands ), δέχτηκε πολλούς Νορμανδούς εποίκους, με αποτέλεσμα των δημιουργία των Σκωτονορμανδών.

Με ηγέτη τον Κέλτη ήρωα Ουίλλιαμ Ουάλλας , οι Σκώτοι νίκησαν τους Αγγλονορμανδούς του Εδουάρδου Α΄στη μάχη του Στέρλινγκ Μπριτζ ( Stirling Bridge 1297 ) , αλλά ηττήθηκαν στην μάχη του Φώλκερκ ( Falkirk ) το 1298.
Ο Ουάλλας προδόθηκε απ' τους αριστοκράτες των Lowlands που φοβήθηκαν την δημοτικότητά του και οι Αγγλονορμανδοί τον συνέλαβαν και τον αποκεφάλισαν. Οι δε ευγενείς της Σκωτίας συνθηκολόγησαν με τους Αγγλονορμανδούς.
Όχι όμως για πολύ. Το 1314 , στη μάχη του Bannokburn , οι Σκώτοι, με ηγέτη τον Σκωτονορμανδό Ρόμπερτ Μπρους , συνέτριψαν τους Αγγλονορμανδούς.

Ως το τέλος του 14ου αι. οι Νορμανδοί της Αγγλίας αφομοιώθηκαν απ' τους Άγγλους και οι Νορμανδοί της πεδινής ( Νότιας ) Σκωτίας από τους Σκώτους.

Στην πεδινή Σκωτία επικράτησε η αγγλική γλώσσα σε αντίθεση με τη Βόρεια περιοχή των κελτόφωνων Highlanders ( = Oρεσίβιων ) Σκώτων.

Το 1650 ο Κρόμβελ κατέλαβε την Σκωτία που ενώθηκε επίσημα με την Αγγλία το 1707 , με την συγκατάθεση των Lowlanders αριστοκρατών.
Οι Highlanders ( Ορεσίβιοι ) Σκώτοι επαναστάτησαν κατά της ένωσης με την Αγγλία το 1715 και το 1745. Το 1746 όμως ηττήθηκαν από τους Άγγλους στην μάχη του Καλόντεν.

Συμπερασματικά :
Οι Highlanders/Ορεσίβιοι Σκώτοι ήταν κυρίως Ρωμαιοκαθολικοί και εχθρικοί προς τους Άγγλους.
Οι Lowlanders/Πεδινοί Σκώτοι ήταν κυρίως προτεστάντες και φιλικοί προς τους Άγγλους. Μάλιστα αρκετοί από αυτούς ήταν Νορμανδοί έποικοι , δηλαδή Σκωτονορμανδοί , όπως π.χ. ο Ρόμπερτ Μπρους. Οι Νορμανδοί της Σκωτίας αφομοιώθηκαν απ' τους Σκώτους Lowlanders, όπως οι Νορμανδοί της Αγγλίας αφομοιώθηκαν απ' τους Άγγλους.

Θρησκείες στην Σκωτία
Ρωμαιοκαθολικοί 19 % ( κυρίως Highlanders/Ορεσίβιοι και εχθρικοί προς τους Άγγλους )
Πρεσβυτεριανοί 42 %
άλλοι Χριστιανοί 7 %
άθρησκοι 30 %
άλλοι 2 %

Ιστορικά της Βόρειας Ιρλανδίας
Ο αγγλικός εποικισμός της Βόρειας Ιρλανδίας με Προτεστάντες εποίκους ( κυρίως αγγλόφιλους Πεδινούς/Lowlanders Σκώτους Πρεσβυτεριανούς και λιγότερο Άγγλους Αγγλικανούς ) άρχισε το 1606 - 1609 και συνεχίστηκε ως το 1717.
Έτσι τον 18ο αι. στην Βόρεια Ιρλανδία είχαμε 55 % Πρεσβυτεριανούς Σκώτους , 33 % Ρωμαιοκαθολικούς Ιρλανδούς και 12 % Αγγλικανούς Άγγλους.
Το 1717 - 1775 πολλοί Σκώτοι της Βόρειας Ιρλανδίας , γνωστοί και ως Σκώτοι του Ώλστερ/Ulster ή Σκωτοϊρλανδοί , μετανάστευσαν στις ΗΠΑ , γιατί οι Άγγλοι τους απαγόρευσαν να επεκταθούν και στην υπόλοιπη Ιρλανδία.
Σήμερα στην Βόρεια Ιρλανδία έχουμε 20 % Πρεσβυτεριανούς Σκώτους , 14 % Αγγλικανούς Άγγλους , 3 % Μεθοδιστές , 6 % άλλους χριστιανούς , 41 % Ρωμαιοκαθολικούς Ιρλανδούς και 16 % άθρησκους.

Ιρλανδοί , Άγγλοι , Σκώτοι και Τεύτονες στις ΗΠΑ
Το 16 % των ΗΠΑνών είναι ιρλανδικής καταγωγής , το 12 % αγγλικής καταγωγής , το 8 % σκωτικής ( Σκώτοι της Σκωτίας και Σκωτοϊρλανδοί ) καταγωγής , 23 % τευτονικής καταγωγής ( Γερμανοί , Ολλανδοί , Σκανδιναβοί ) και 41 % άλλης καταγωγής.

πηγή πληροφοριών : Περικλής Δεληγιάννης , Γαλάτες

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

Το κράνος με κέρατα του Ερρίκου Η'



https://en.m.wikipedia.org/wiki/Horned_ ... Henry_VIII

[Ακρίδης Κατσαριδόπουλος]

[Τλαξκαλτέκος]

Ο Φίλιππος Β΄ έκοψε νομίσματα με την μορφή του ως Ηρακλή. Τα νομίσματα αυτά κυκλοφόρησαν και έφθασαν ως τη Βρετανία , όπου χρησιμοποιήθηκαν ως πρότυπα για την δημιουργία των πρώτων προ-ρωμαϊκών νομισμάτων στα βρετανικά νησιά. ( περιοδικό ΣΙ 104, εκδόσεις Περισκόπιο, Δημήτρης Μπελέζος , Φίλιππος Β΄ )

Celtic coins were influenced by trade with and the supply of mercenaries to the Greeks, and initially copied Greek designs, especially Macedonian coins from the time of Philip II of Macedon and his son, Alexander the Great. Thus Greek motifs and even letters can be found on various Celtic coins, especially those of southern France.
Greek coinage occurred in three Greek cities of Massalia, Emporiae and Rhoda, and was copied throughout southern Gaul.
Northern Gaulish coins were especially influenced by the coinage of Philip II of Macedon and his famous son Alexander the Great. Celtic coins often retained Greek subjects, such as the head of Apollo on the obverse and two-horse chariot on the reverse of the gold stater of Philip II, but developed their own style from that basis, allowing for the development of a Graeco-Celtic synthesis.


Gold coins of the Sequani Gauls, 5-1st century BCE. Early Gaul coins were often inspired by Greek coinage.
https://en.wikipedia.org/wiki/Celtic_coinage

Around 150BC Gallo-Belgic staters started being imported into Britain. These coins followed designs ultimately derived from the staters issued by Philip II of Macedon and were made from gold.
https://en.wikipedia.org/wiki/Celtic_cu ... rted_coins

[Προέλλην]

Για τους Σκανδιναβούς δεν είπαμε

Ντέινλο

Με την ονομασία Nτέινλο (αγγλικά: Danelaw‎‎ /ˈdeɪnˌlɔː/ «Δανικό δίκαιο», Δανικά: Danelagen) αποκαλείται η επικράτεια της Μεσαιωνικής Αγγλίας, στην οποία οι Σκανδιναβικοί νόμοι των Δανών Βίκινγκ υπερίσχυαν των Αγγλοσαξονικών.[1] Στην επικράτεια εντάσσονταν περιοχές της βόρειας και ανατολικής Αγγλίας, οι οποίες βρίσκονταν υπό τον έλεγχο Δανών και άλλων βόρειων γερμανικών φυλών, όπως οι Νορβηγοί.[2] Η περιοχή βρέθηκε υπό τον έλεγχο των Σκανδιναβών μετά από τις επιδρομές των Χάλφνταν και Ίβαρ του Ασπόνδυλου στην Ανατολική Αγγλία το 865 έως και την εξώθηση του Έρικ Χάραλντσον από την Νορθουμβρία το 954. Το «Δανικό δίκαιο» διέφερε από το Αγγλοσαξονικό δίκαιο που επικρατούσε στην Αγγλία έπειτα από τον Αγγλοσαξονικό εποικισμό της Βρετανίας του 5ου αιώνα. Η παλαιότερη αναφορά του όρου εντοπίζεται τον 11ο αιώνα με την μορφή Dena lage.[3] Τον 11ο αιώνα, το Βασίλειο της Αγγλίας θα αποτελέσει τμήμα της Αυτοκρατορίας της Βόρειας Θάλασσας από το 1013 έως το 1042, όταν ο θρόνος της Αγγλίας, της Νορβηγίας και της Δανίας βρέθηκαν ταυτόχρονα υπό τον έλεγχο του Δανικού στέμματος.[4]

https://el.wikipedia.org/wiki/Ντέινλο
https://en.wikipedia.org/wiki/Danelaw

[Προέλλην]

Τα πρώτα είναι Αγγλοσαξωνικά-παλαιογερμανικά ονόματα. Έκτοτε στην Βρετανία εγκαταστάθηκαν Νορμανδοί, καθεαυτού Σκανδιναβοί, Ρομάνικxαλς, Iνδοί, Σιχς, Πακιστανοί, Αφρικανοί, Τζαμαϊκανοί, Κύπριοι, Αλβανοί, με την κρίση δεκάδες χιλιάδες ΕΛς, κ.α.